Roadtrip 2017; North of California

11 September 2017; Nog een week// Just one week


Volgende week om deze tijd hebben we het grootste deel van de vlucht erop zitten en zijn we bijna in San Francisco. Wat een heerlijk vooruitzicht, helemaal nu de herfst hier in Nederland zijn intrek heeft genomen...  De kou, de regen....  die kunnen we nog even een paar weken van ons af zetten in het altijd zonnige California, alhoewel de temperaturen sterk uiteen lopen waar we heen gaan. San Francisco heeft nu een heerlijk 24 graden, maar in Eureka is het maar 18 graden. Rij je daar weer een stukje weg richting Redding zit je al snel in temperaturen boven de 30 graden!!! Vandaag daar zelfs 41...  dat hoeft nu ook weer niet van mij....
Next week around this time we'll have had the biggest part of our flight behind us and will almost land in San Francisco. What a lovely prospect, especially because autumn has taken residence in the Netherlands now.  The cold, the rain.... we can forget about that for a few more weeks in the always sunny California, although the temperatures are quite varied there right now. San Francisco has a balmy 76 degrees now, but in Eureka there's a chilly 63 degrees. Drive a few miles towards Redding and you'll get a heatstroke from the 104 degree weather there today!  That's a bit too much of a good thing, even for me.... 
Over een week kan dat natuurlijk heel anders zijn, dus ik til er niet al te zwaar aan. Of het nu warm of koud is, alles is daar gewoon mooi. Helaas hebben ze nu in Californie (en Oregon, Washington en Montana) enorme bosbranden nu. Ook waar wij heen gaan.  De route die ik van Eureka naar Redding wilde rijden is afgesloten door een grote brand. Ook vlak bij Monterey is een brand gaande die maar niet uit wil en nog verder noordelijk zijn er meerdere hardnekkige branden gaande die hele stukken uniek bos met eeuwen oude bomen aan het wegvagen zijn.
We gaan proberen zo veel mogelijk uit de buurt van die branden te blijven natuurlijk, maar mochten we het tegenkomen, dan zal ik dat ook laten zien.
In a week time all of that can be very different of course, so I'm not worried. If it will be cold or warm, it will certainly be a beautiful journey through a stunning scenery. It's too bad that there are so many wild fires now in California (and Oregon, Washington and Montana). There are some where we will go too. The route I chose for driving from Eureka to Redding is closed of now because of a big burning area there. Near Monterey there is a fire also and way up north are many fires that just can't seem to get under control and are burning away acres of old forests. 
We will try to stay away from these areas as much as we can, but if we might come across from devistated areas, I will show this here too.





18 september 2017; Amsterdam - San Rafael

Alleen een berichtje om te laten weten dat we heelhuids zijn aangekomen. Alles goed.  Heel er moe, want nu dus al 23 uur wakker. We gaan nu slapen, 7 uur 's avonds plaatselijke tijd, 4 uur snachts Nederlandse tijd.
Morgen zal ik uitgebreider typen. Tot dan. Hier al wel wat foto's. Tjuuuusss
Just a small message to let y'all know we arrived in one piece. Everything's fine. We're very tired though, because we are up for over 23 hours. We are going to bed, 7 pm California time, 4 am Dutch time.
Tomorrow I'll write a better post. Untill then!  Here are some pictures. Bye bye.






19 september 2017 ; San Rafael - Fort Bragg

Our rental / Onze huurauto
Na een zeer lange, maar onderbroken eerste nacht in dit mooie land, was het wat moeilijk om de gang te krijgen vandaag. Koffers her-organiseren, nog wat info checken, auto inpakken en nog wat boodschapjes doen en we waren er klaar voor. Bij de supermarkt nog een heel leuk gesprek gehad met een oudere heer. Hij stond met zijn hoogbejaarde hondje "Sweety Pie" naast zijn auto te wachten op zijn vrouw en sprak ons aan toen ik de boodschappenkar terug zette. Eerst over de hond en toen hij ons accent hoorde over waar we vandaan kwamen en waar we allemaal heen gingen natuurlijk. Hij is de eerste amerikaan die ik gesproken heb die Europa kent en de geschiedenis van diverse landen kent. Zelf de zoon van een Italiaanse immigrant, getrouwd met de dochter van een Duitse immigrant. Over van alles en nog wat hebben we het gehad. Hij wilde ook heel graag een Nederlands scheldwoord leren. Hij kende al wat Duitse natuurlijk en vond vooral het woord Klootzak erg vermakelijk. Ik moest het zelf opschrijven van hem, want daar zou hij eens fijn de buurman mee aanspreken. Zijn vrouw vond het nog wel vriendelijk klinken ook, dus die vond het prima. "Hier ga ik een hoop lol mee hebben" zei hij grijnzend....
Na met vele handschudden en bedankjes voor het gezellige gesprek afscheid genomen te hebben, gingen we dan eindelijk op pad richting Fort Bragg, onze eerste stop deze reis. Het was ondertussen dus al half 12!!!
After a very long, but heavely intermittend first night in this beautiful country, it was hard to get ourselfs going today. Reorganized the suitcases, checked some info online, packed the car, did some last grocery shopping and that we were ready for our first travel day.
In the parking lot of the store we had a lovely conversation with an older gentleman. He and his old dog 'Sweety Pie' were waiting for his wife next to his car and started talking to us when I returned my shopping cart. First about the dog and when he heard our accent he asked where we were from and where we were going. He is the first American that knows a bit more about Europe and knows some history of different countries. He is the son of an Italian immigrand and his wife the daughter of a German immigrant.  We talked about all kinds of things!  He really wanted to learn a Dutch swearword. He already knew some German and thought the word 'Klootzak' (Dutch for asshole) truelly hilarious. He made me write it down so he wouldn't forget, so he could use it on his neighbor for sure. His wife thought the word sounded nice enough, so she was fine with it. "I'm going to have fun with that" he told me with a big grin...
After saying our goodbyes with lots of handshakes and thanks for the wonderful conversation, we turned the car towards Fort Bragg, our first stop along this journey.  It was already half pas 11!!
Door heerlijke dorpjes en mooie landschappen rijden verveelt niet snel en je kijkt wat dat betreft hier je ogen uit.  Eerst zijn we een schiereilandje opgereden om een bekend natuurgebied te bekijken, maar dat viel wat tegen. Als je van duin-landschappen houdt is het helemaal geweldig, maar onze voorkeuren liggen toch anders. Het uiteindelijke eindpunt op het strand heeft ons wat mooie plaatjes gegeven, maar erg opgewonden werden we er niet van.
Driving through picturesque little towns and scenic landscapes never bores and this part of the world doesn't disappoint in that area. 
First we took a detour to a peninsula with wonderful views that was recommended to me, but that was not what I expected. When you love dunes and that kind of scenery you will love this area, but our preferences are somewhat different. The end of the trail at the beach gave us some gorgeous views and pictures, but I wasn't sad to head back on the road again. 



Terug op de Highway 1 reden we vervolgens langs een ketting van kleine kustdorpjes over een zeer kronkelige weg berg op en af. Veel wegwerkzaamheden ook, want niet geheel overbodig is. We hebben niet vaak zulke slechte wegen gereden. De oude Route 66 is er niks bij....
Hier en daar op een parkeerhaven zijn we gestopt om van de onstuimige zee te genieten die op de diverse grote en kleine rotsen zijn oerkrachten uitstortte. Schitterende ver-gezichten gezien die helaas niet te fotograferen bleken uit een rijdende auto en zonder geschikte uitvalweggetjes om even te stoppen.
Back on Highway 1 we drove along a chain of small coastal villages along a very windy road up and down mountain after mountain. Lots of roadwork along that way too, but that was not quite a bad thing. We rarely drove such bad roads. The old Route 66 has good competition here....
Every now and then we stopped to enjoy the views of the raging sea giving all the big and little rocks her primal force. We saw unimagineable views I couldn't photograph because we couldn't stop anywhere and moved to fast to catch from a moving car. 




Het was al 6 uur toen we uiteindelijk in Fort Bragg aankwamen en we waren dus al redelijk moe. Het strand van glas - een bekende bezienswaardigheid hier - moet dus nog even tot morgenochtend wachten. Dan staat de zon ook op een betere plek voor foto's, dus zo erg is dat niet.
Henk ligt ondertussen al weer te snurken en als ik dit blogje af heb ga ik ook douchen en meesnurken.
Ik hoop dat jullie ons morgen weer opzoeken, wanneer we in Eureka belanden!
It was already 6 pm when we arrived in Fort Bragg and were quite tired. The Glass Beach here will have to wait untill tomorrow morning to be photographed. By then the sun will be in a better spot, so it's not that bad. 
Henk is already snorring away next to me, so when I finish this I will shower and snore along with him.
Hope you'll join us tomorrow. when we arrive in Eureka! 

20 september 2017; Fort Bragg - Eureka

Toen Henk vanmorgen de gordijnen open deed, moest ik toch even slikken.... Regen...  Niet iets waar je op hoopt in je vakantie, maar we wisten dat het hier boven in California aan de kust slecht weer was. Gelukkig viel de temperatuur allezins mee.
Bij het ontbijt troffen we nog een Nederlands echtpaar, waar we natuurlijk even uitgebreid mee geklets hebben. Ze waren echte kenners, want ze hebben 12 jaar in Oregon gewoond en hun zoon woont nu in de Bay Area. Was leuk om met ervaren reizigers te praten.
When Henk opened the curtains this morning I really had to take a step back... Rain.... Not something you hope for on your holiday, but we did know the weather here in the North of California was not too great. Luckely the temperatures were rather nice actually.
At breakfast we met another Dutch couple and of course we had a conversation about traveling here. They really were pro's, 'cause they lived in Oregon for 12 years and their son lives in the Bay Area now. It was really nice talking to fellow travelers.
Na het ontbijt eerst de kust vlak bij het hotel opgezocht, want hier zou een strand moeten liggen met glazen stenen, Glass Beach. De meest schitterende foto's heb ik op internet gezien, maar in het echt lijken het gewoon stenen hoor...  Een heel eng eind naar beneden klauteren vond ik niet verantwoord met klapperknieën en natte stenen. De zee was ruw en de lucht zo mistig en nat dat je soms niet kon zien waar de zee ophield en de wolken begonnen.
After breakfast we first drove to the coast near the hotel, because there was supposed to be a beach filled with glass beads, Glass Beach. I saw the most gorgous pictures online, but in real life they look like plain stones to me. I wasn't planning on climbing down slippery stones with my bad knees to check if they were possibly real glass or not. 
The sea was wild and the sky so foggy and full of water that at times you couldn't make out where the sea ended and the sky started.
De route vandaag was vrij simpel en goed te doen voor een dagrit, dus we konden de tijd nemen. Na Fort Bragg hebben we de Highway 1 weer opgezocht en de neus noord gericht.
Deze weg is zo slingerig - net als het stuk van gister en soms nog erger - dat hij niet onder hoeft te doen voor The Dragon, een bekende 'motorweg' in Tennessee die we in 2012 hebben gereden.
Halverwege Eureka kwamen we bij The Avenue of Giants (de laan van de reuzen), een schitterende weg door Humboldt Redwood State Park, een bos vol Sequoias (redwoods).  Echt, ik vind de kust best mooi hoor, maar hier blijkt maar weer dat ik een bomen en bos mens ben. Ik voel me hier helemaal op mn plek en die gigantische bomen doen je beseffen hoe nietig wij eigenlijk zijn. De grote jongens zijn rond de 2000 jaar oud!!! Zelfs de minder dikke gaan al snel richting de 1000 jaar.... Denk je dat eens in! Wat hebben zij allemaal gezien.....
The route for today was rather simple and short enough for a daytrip, so we could take our time. After leavind Fort Bragg we took the Highway 1 northbound.
This piece of road is so windy and curvy - just like it was yesterday and sometimes worse - that it can compeed with the Dragon - a piece of road in Tennessee known by most bikers for it's curves and which we drove back in 2012.
Half way to Eureka we arrived on the Aveneu of Giants, a lovely windy road through Humboldt Redwood State Park filled with the giants of the world, Sequoia trees.  Really, I like the coast and see, but here I was only reminded that I am truly a forest and tree kind of person. I really am in my place here and those giant trees only reminds you of how small and puny we really are. The big boys are over 2000 years old!!! Even the modest ones are easely 1000 years old! Imagine that! The things they have seen....











Vlak bij Eureka aangekomen zijn we nog even afgebogen naar Ferndale, een pitoresk Victoriaans dorpje waar de tijd stil lijkt hebben gestaan.  Alhoewel. Ook hier zie je de leegstand, het gebrek aan ondernemers om die schitterende panden bezet en lopend te houden. Ik zag in één pand al zo een leuke quiltwinkel met op de vide een lesruimte. Och, als het toch eens wat makkelijker zou zijn om hier naar toe te emigreren, dan wist ik het wel.....
Just before we entered the Eureka area, we turned in a road towards Ferndale, a picture perfect Victorian town where time apears to have stood still. Although....  Here also there are empty shops and houses, the lack of entrepreneurs to keep the shops filled and lovely stores in business. I already saw one such shop that looked like the perfect spot for a quiltshop and on it's mezzanine a workshop space. Oh, if it only was easier to immigrate here, I'd know what I would do...
Nu zijn we in Eureka. In de eerste instantie voor twee nachten, tenzij het weer meevalt, dan plakken we er misschien nog een dagje aan...   Morgen gaan we richting het noorden, maar een echte route hebben we nog niet. We zien wel waar we uit komen.
Kom je morgen kijken wat we ondernomen hebben??  En voor de lieve mensen die een berichtje achter gelaten hebben; Bedankt!, vinden we erg leuk.  Tot morgen dan??
Now we're in Eureka. For two nights, but if the weather isn't too bad maybe we'll extend our stay with an extra night. Tomorrow we'll go driving up north probably, but we haven't talked about a route yet. We will see where the road will lead us.

Will you join us and find out where we went??  And for all those lovely foolks that left a message; Thanks so much! We love comments!!! See y'all tomorrow!!!

21 september; Eureka

Het slapen gaat bij ons beiden niet zo geweldig sinds we hier zijn. Vanmorgen waren we ook allebei om 5 uur al weer klaar wakker en geïrriteerd. Uiteindelijk was het 7 uur dat ik eruit ging om te douchen en aan te kleden. Vroeg ontbijten zodat we ook vroeg op pad konden.
Voor we richting het noorden zouden gaan, wilde ik eerst graag naar de Harley Davidson dealer die hier twee straten vandaan zit. Daar aangekomen stonden we geparkeerd voor een enorme camperbus met een echtpaar dat net de luxe auto erachter aan het maken waren. "Nou wil ik het weten ook" zegt Henk en weg is hij...  We hebben weer heel gezellig staan kletsen voor een half uurtje waar we eindelijk eens goed uitgelegd kregen hoe dat systeem nu werkt. Erg leerzaam en erg vriendelijk mensen.

Sleeping hasn't been great for the both of us since we're here. This morning we were both wide awake  and irritated around 5 am. It was already 7 am before I got out of bed to shower and dress. We had an early breakfast so we could get on the road early too.

Before we would head north, I first wanted to visit the Harley Davidson dealer which is only two streets away. When we parked there, there was a big camperbus in front of us with a couple just attaching the luxery car behind it. "Now I'm gonna ask it" said Henk and he was gone....  We had a wonderful chat for half an hour and had a good explaning on how this system works. Very educational and very friendly people.

Toen de Harley winkel in. Bijna gelijk bij de deur werden we al uitgebreid verwelkomd door twee medewerkers die ons van alles vroegen en zelf vertelde over dingen die we absoluut niet mochten missen hier. Hierna gelijk aan het neuzen tussen al die mooie motoren en spullen voor motoren en geweldig mooie kleding voor op de motor.... Oh, alleen die lucht al. Heerlijk. Bij Vince, de magazijnchef, vond ik waar ik naar op zoek was; tankemblemen voor mijn trike. Degene die ik het liefste wilde had hij daar zo maar liggen. Waren eigenlijk voor een andere klant, maar die had toch andere uitgezocht. Wat een mazzel!
Ook hier weer gezellige gesprekken gehad met diverse medewerkers en uiteindelijk was het bijna elf uur voor we hier wegreden.

Then we headed in to the Harley shop. Almost immediately we were welcomed by two employees and got to talk about our travels and all the things they thought we had to see while here. People are so friendly here!  After our talk I wandered through the store, looking at bikes, leathers, accessories. Oh, only the smell. Wonderful.  Vince, the warehouse manager, had the thing I was looking for; tank emblems for my trike. He had just the ones I wanted most and had them just lying there! He ordered them for another customer, but he changed his mind about them. What a lucky day!! 

Here also we had great conversations with various people and it was almost eleven am before we left the store.

Daar ging mijn planning. Ter plekke besloten we er vandaag dus een rustig dagje van te maken en hier rond Eureka de boel te verkennen en nog een nacht bij te boeken, om morgen dan de route naar het noorden te rijden. Zo makkelijk is dat.
We zijn ook nog naar Arcata gereden, een dorpje net ten noorden van hier. Hier kwamen we geheel per ongeluk terecht bij een park, vol met.... ja..... Redwoods!!! 
Wat een heerlijk bos met leuke bospaadjes die omhoog kronkelen en weer omlaag en met bruggetjes. En met blowende studenten en hippies en zwervers....
Ik genoot met volle teugen hier en heb ontiegelijk veel foto's gemaakt. Lekker oefenen met de nieuwe camera. Mijn benen zijn van rubber nu...

My planning was shot. So, on the spot we decided to make a quiet day of it and stay in and around Eureka, book another night in this hotel and take the trip north tomorrow, with an early start. It's that easy with us.

We also went to Arcata, a little town just minutes up north from here. While driving around we accidentally winded up at a park, filled with..... yes...... Redwoods!!!

What a lovely little forest with the most cute paths going up and down and with sweet little wooden bridges.  And with blowing students, hippies and homeless people.

I did enjoy this walk to the fullest and I made an impossible amount of pictures, practicing with my new camera. My legs feel like rubber though....

Arcata zelf bleek eenzelfde bevolking van hippies, studenten en zwervers te hebben. Toen we bij het dorpsplein uitstapte walmde de weedlucht ons tegemoet, samen met een zwerver die de zweren in zijn mond door ons wilde laten beoordelen op ernstigheid. Ik heb foto's gemaakt om mezelf een houding te geven en waren toen met een paar tellen weer bij de auto....  Niet helemaal op mn gemak hier. Geef mij dat bos maar.
Uiteindelijk hebben we de dag nog knap vol gekregen en moeie benen op de koop toe. Als ik vanavond niet slaap dan weet ik het ook niet meer.....
Morgen gaan we dan echt naar Redwood Nat.Park. Nóg meer bomen. Als je die zat wordt spijt me dat voor je, maar ik vind ze schitterend!!

Arcata turned out to be occupied with the same crowd of hippies, students and vagabonds. When we got out of the car at the town square the weed came to great us instantly, together with a homeless guy who wanted us to estimate if the ulcers in his mouth were serious or harmless. I made some pictures of the square to give myself a reason not to gag, but we made it back to the car in seconds... Not quite my kind of place. I rather have that forest.

In the end we managed to make a full day of all this today with tired legs to show for it. If I don't sleep this night, I don't know what will make me sleep anymore..

Tomorrow we will go to Redwood Nat. Park at last. Móre trees. When you are tired of all these trees, I'm ever so sorry, but I simply love them!!!




22 september 2017;  Eureka ; Fern Canyon and Elk


Voor diegenen die zich zorgen maakte; we hebben vannacht goed geslapen hoor!
Onze dag begon echter weer vroeg zat. We hebben lekker ontbeten met wat leuke gesprekken met andere gasten. Eén man was met zijn fiets helemaal uit Salem Oregon komen fietsen. Holy Crap!! Hij heeft ook alle parken bewandeld die hij onderweg tegen kwam. Maakt wel dat ik me een luie, oude muts, de hele dag in de auto met hier een daar een wandelingetje....
For all those that worried; we slept well tonight. 
Our day started early enough though. We had a good breakfast with some nice conversations with other hotel guests. One guy just rode his bike all the way from Salem, Oregon to here! Holy CRAP! He also hiked through all the parks along the way. Makes me feel like a lazy old bat, sitting in a car all day with a few small hikes at most....
We gingen gelijk weg na het ontbijt, de 101 op naar het noorden, naar Redwood Parks.  Mijn eerste plek waar ik echt naartoe móest was Fern Canyon. Ik had al gelezen dat deze wandeling echt de moeite waard was, door een canyon vol met gevallen boomstammen, stroompjes en varens. Hier hebben ze ook een deel van Jurrasic Park 2 gefilmd, dus ik verwachtte toch wat spectaculaire plekken. 
De weg naar de canyon was alleen de moeite, door een Redwood bos heen, maar de wandeling door de kloof was echt onbeschrijfbaar. Klimmen en klauteren over boomstammen, over stroompjes heen en varens overal waar je keek. Er waren heel weinig andere mensen dus we hadden onverpestte uitzichten en doorkijkjes en fotogenieke uitkijkjes.  En heb ik even wat foto's gemaakt!! 
We left right after breakfast, taking the 101 north, towards Redwood Parks. My first 'must' was Fern Canyon. I knew that this is a hike worth taking, through a gorge filled with fallen logs and ferns. This place was used in filming of the second Jurrasic Park movie, so I suspected some spectecular views. 
The road to the canyon was a great drive on its own, but the walk in the canyon itself was beyond words. Climbing and clambering along and over logs and streams; it gave a new dimension to the hike. There were hardly any people, so we had unspoiled views and chances for gorgous pictures. And boy, did I make some pictures! 
Net toen we terug begonnen te lopen kwam de ene na de andere familie om de bocht heen zetten, ons nog dankbaarder maken dat we vanmorgen vroeg weg waren gegaan. Een uurtje later en de kloof was vergeven van de mensen en blagen. 
Ik had ondertussen wel knap moeie benen, dus we hebben eerst even gepicknickt iets verder terug aan het pad, lekker in het zonnetje en dat was best fijn.
Ik kan met recht zeggen dat dit één van de leukste wandelingen is geweest die ik ooit heb gemaakt. Henk is helemaal geen natuur- of wandelmens, maar zelfs hij vond het leuk! 
Just when we were heading back, one after another family came around the corner, making us thankful we had such an early start this morning. Any later and the canyon would be filled with kids and parents and other hikers and photographers. 
I did have rather tired legs by now, so a nice picknick a little down the path, sitting in the sun, was quite lovely. I can easely say this was the best walk we ever had. Henk is not much of a nature- or hiking guy, but even he liked it very much! 
 


Het volgende punt op de agenda; Eland spotten! Er zijn heel veel elanden hier in dit deel van Californié en hier al drie of vier plekken om ze te spotten volgens het boekje. We hadden al geluk bij de tweede. Kon ook niet missen, want langs de weg stonden allemaal auto's geparkeerd en achter de vangrail langs de weg barstte het van de mensen die aan het wijzen, filmen of fotograferen waren. Twee grote mannetjes met grote geweien liepen rond te paraderen alsof het allemaal van hun was, wat natuurlijk ook zo is eigenlijk. Er waren ontelbaar veel vrouwtjes en over de hele wei verspreid. Een schitterend gezicht. 
Next was Elk-spotting!  There are lots of Elk in this part of California, and three or four spotting points were given on the booklet.  We had luck at the second one! Couldn't miss it; lots of cars were parked along the road and a number of people were standing behind the guardrail next to the road, filming, photographing and pointing at a group of Elk. Two large males with their antlers were trotting around like they owned the place. Well, they do of course.  The females were plentyfull and all over the meadow. A lovely site for sure. 
Hierna zijn we vooral veel aan het rondrijden geweest en hier en daar er even uit voor een wandelingetje of een fotomomentje, maar mijn benen waren niet meer in de stemming, dus hebben we vooral gereden. De weg die we eigenlijk wilde nemen bleek een zandpad, dus toen zijn we maar weer omgedraaid en zijn we via dezelfde weg terug gereden.
Alles bij elkaar hebben we veel schitterende dingen gezien vandaag en dat maar anderhalf uur boven Eureka! Dit zal ook onze laatste nacht hier zijn. Morgen gaan we naar Redding, waar we ook weer drie nachten zullen blijven. Ik check weer in als we daar zijn, oke?  Tot dan!!!
After this we did have a good drive around and got out a couple of times too, for a small walk, but my legs weren't in the mood for much more, so we just drove. A road we hoped to take turned out to be a durt road, so we had to turn around and head back.
All in all we saw some gorgous sites today and just an hour and a half from Eureka! 
This will be our last night here. Tomorrow we'll leave for Redding, where we'll also stay for three nights. We will check in when we're there.  See ya! 

Hoe vinden jullie mijn foto's trouwens??  Ik ben druk aan t oefenen met manuele instellingen, zelf sluitertijd, diafragma en iso instellen, manueel scherpstellen en de hele boel. Hier en daar missers natuurlijk, maar die laat ik niet zien. Duhhh...  Ik vind het steeds leuker worden en word er steeds beter in (vind ik zelf dan).  Ik zou graag jullie mening horen! 
How are you liking my pictures by the way?? I'm busy practicing with the manual settings, choosing apature, shutterspeed and iso myself, with manual focus and all. I do have failures of course but I'm not going to show those. Duhhh.  I'm liking it more each day and I'm getting better with every situation, (I think). I would love to get your opinion!

23 september 2017; Eureka - Redding


Onze laatste blikken over Eureka zijn geworpen en alhoewel ik het een leuk plaatsje vond, is het ook leuk om weer verder te trekken. Vijf nachten op één plek is misschien toch wat te lang voor ons. Henk dacht ook dat drie nachten perfect is. Dus, nu op naar drie nachten in Redding.
We thrown our last glances over Eureka and although I really liked this town, it's good to head further. Five nights in one place maybe is a bit too long for us. Henk also thought three nights would be perfect for us. So, we're starting our three nights in Redding now. 



De route naar Redding was erg mooi; een goed aangelegde weg slingerend door de bergen. We hebben onderweg hier en daar gestopt voor mooie uitzichten en een picknick aan een rivier, maar verder was het een vrij onbewogen rit. Alleen het stuk bij Helena, waar een grote brand heeft gewoed, was erg indrukwekkend. Huizen, auto's, een grote camping met winkel en huisjes en natuurlijk alle bomen, alles verbrand. Verschrikkelijk. Ze zijn hier al druk met de weg bezig, zelfs vandaag, op een zaterdag, werd er gewerkt.
The route to Redding was very nice; a well paved winding road through the mountains. We stopped a few times along the way to enjoy the views, have a picknick at the riverfront, but mainly it was an uneventfull drive today.  Only the piece near Helena, where there was a big and long fire not long ago, was very imposing. Houses, cars, a large campsite with cabins and shops and all kinds of other buildings and of course all those trees, all gone, all burned up. So horrible to see.  They were already working to mend the road again, even today, on a saturday they were hard at work. 




We kwamen al vroeg in Redding aan, wat een veel grotere stad blijkt te zijn dan we dachten. Omdat we zo vroeg waren en nog geen zin hadden om al op de relaxstand te gaan, zijn we naar de glazen brug hier dichtbij wezen kijken. The Sundial Bridge. Het glas is groen, dus je kunt er niet doorheen kijken, maar het geeft toch een apart gevoel om over glas te lopen. Het uitzicht over de rivier was heel mooi en het briesje boven het water zeer welkom, want de temperatuur was hier een stuk hoger dan in Eureka. Zo'n 26 graden, waar we in Eureka niet boven de 18 zijn geweest.
We arrived early in Redding, which turns out to be a much larger town than I thought. Because we were rather early and didn't feel like relaxing yet, we decided to go see the glass bridge I read about. The Sundail Bridge. The glass is green, so you can't see through it, but it still feels kind of strange walking on glass. The view across the river is lovely here and the breeze above the water very welcome, because the temperatures were a lot higher than in Eureka. Here we had 77 degrees, in Eureka just in the 60's.  
We zijn hier na het eten nog even terug geweest, om de zonsondergang te fotograferen. Die zou naar mijn berekening zo'n beetje recht boven de rivier ondergaan en dat klopte ook nog! Het gaat hier wel heel snel, zo'n zonsondergang. Echt schemertijd heb je hier niet. Zo is het licht en zo is het donker. Heel gek. Heb ik al eens eerder gezien in Egypte en hier in Amerika natuurlijk, maar het blijft gek. Waar dat aan ligt???
We went back to the glass bridge after we had a bite to eat, so I could photograph the sunset. I guessed it would be right over the river and luckely I was right. Sunset goes rather quick here. There is no real twiligh. Now there's the sun and now it's dark, just like that. Very strange. I've seen it before of course, here in the states and in Egypt, but I'll never get used to it. In the Netherlands we have a rather long twilight time, in summer even longer than normal.
Morgen gaan we een rondje rijden van Redding naar Duinsmuir (mooie watervallen) naar Mt. Shasta (uitzicht op de Mount Shasta, duhhh) en dan naar MacArthur Fall (weer watervallen) en terug naar Redding.  Weer een hoop mooie plekken om te fotograferen en met mijn sluitertijden te oefenen. Statiefje mee en klikken maar!
Komen jullie kijken of mn foto's een beetje gelukt zijn??  Tot dan!
Tomorrow we will make a round trip from Redding to Duinsmuir (waterfalls) to Mt.Shasta (views of Mount Shasta, duhhhh) to MacArthur Falls (more waterfalls) and back to Redding.  A few photogenic sites for me to practice my shuttertiming. Tripod with me an click away!
Will you come by tomorrow to see how I did??  See you then! 



24 september 2017;  Redding - Mt. Shasta - MacBurney Falls - Redding

's Morgens vroeg opstaan begint weer steeds moeilijker te worden. Lange dagen in de auto, zo veel te zien en zoveel indrukken die binnen komen zijn best vermoeiend. Ik geloof dat ik morgen maar eens uitslaap.
Vandaag reden we pas rond half 10 bij het hotel richting het noorden. Voor het eerst in tijden weer eens Interstate gereden. Veel alternatieve routes zijn er niet deze kant op. Schitterende uitzichten over meren en bossen die zowat onmogelijk te fotograferen zijn uit een rijdende auto. Dat is dan wel het nadeel van de freeway; je kunt niet effe stoppen om uit te stappen, iets wat we normaal veel en graag doen....
Getting up early is getting more difficult by the day. Long days in the car, so much to see and so many impressions are quite tiresome. I think I will sleep in tomorrow.
Today we left our hotel around half pas 9 to head north. For the first time in a long time we drove onto the Interstate. There aren't many alternative routes up north. Lots of gorgeous views over lakes and forrests that are impossible to photograph out of a driving car. That's the downside of driving on the freeway; you can't just stop and get out, something we love and often do. 
De eerste stop waren de watervallen bij Dunsmuire, maar helaas was het paadje er naartoe heel stijl met trappen en rotsblokken. Gezien mijn al beurse knieën van de afgelopen dagen en gezien dat dit pas onze eerste stop was, heeft Henk een stukje gelopen om te kijken of het de moeite was. Hij oordeelde van niet, dus zijn we niet helemaal naar beneden gegaan. Heel jammer, maar ik ben er al aan gewend dat ik veel dingen niet kan zien door mijn lichamelijke problemen. Soms (zoals nu) heel frustrerend.
Our first destination were the falls near Dunsmuire, but sadly the path towards them was very steep with stairs and rocks. Seeing that my knees were already sore from the last days and seeing that this was just our first stop this day, Henk thought it better for me not to walk this path. He checked for me if the falls were worth the climb back, but he voted against it. Too bad, but I'm used to missing all kinds of things due to my bad physical health. I have to pick and choose what to do. Sometimes (like now) it really bothers me. 
Ook Mount Shasta bleek beter vanuit de verte te bekijken dan van dichtbij. Hoe dichterbij we kwamen, hoe meer bomen, huizen, kabels en andere rotzooi in de weg stond/hing om een mooie foto te maken. Het dorpje zelf was ook erg doods, tot we realiseerde dat het zondagochtend was....
Een rondje door het dorp en toen maar de route terug gevonden naar onze laatste bestemming en maar hopen dat deze ook niet tegen zou vallen....
De weg ernaartoe was niet heel bijzonder, maar misschien zijn we toch wat te verwend met al die redwoods en schitterende bossen die we aan de kust gezien hebben.
Mount Shasta was better photographed from a distance then it was up close, it turned out. The closer we got, the more the trees, houses, cables and other crap was getting in the way of a good view. The town itself was rather dead, untill we realised it was sunday morning....  We made a tour through the town and then found our way back to the route we planned and were hoping this next stop wouldn't disappoint also.
The road toward the falls wasn't very spectacular, but maybe we are a bit spoiled by all those redwood forrests we have been seeing along the coast. 


De MacBurney Falls vielen niet tegen. Donders wat mooi!  Maar allemachtig, wat een pad om er te komen, maar nog erger, om weer terug omhoog te komen. Dat was effe een aanslag op de knieën en heupen, maar ik heb het overleefd.  Schitterende plek. Al dat natuurgeweld blijft adembenemend om te zien. Hoe lang je er ook zit. Ook hier heeft Henk nog een ander pad verkend, maar ook die was erg stijl, dus dat maakte niet uit.
Lekker gepicknickt na de beklimming terug met gezelschap van een paar eekhoorntjes. Nieuwsgierige beestjes. We dachten even dat ze bij ons aan tafel zouden komen zitten.
MacBurney Falls did not disappoint. Lordy, how gorgeous! But holy crap, what a terrible path to walk towards them and have to climb up again. That was a real test of strenght of my knees and hips, but I made it back alive.  Lovely place. All that force of nature is breathtakingly beautiful, no matter how long you'll look at it.  Henk explored a different path for me to take, but that was also very steep.
After our climb back up we had a nice picknich in the park with the company of a couple of squirrels. So nosy those two. We really thought they would join us at the table at one point. 





De weg terug naar Redding was wel heel mooi en zeer relaxt. Al bij al een flinke dag weer, maar ondanks dat kan ik toch weinig vertellen. Het lijkt alsof we niks meemaken misschien, maar dat is echt niet zo. Kleine praatjes hier en daar - Amerikanen kletsen graag en zijn (bijna) altijd aardig. En wij kletsen ook graag, dus we hebben heel vaak leuke kleine gesprekjes. Maar aan t eind van de dag kan ik ze gewoon niet altijd meer onthouden. En als ik het al kon, is het onbegonnen werk ze allemaal uit te typen.  Dus, jullie moeten het doen met een algemeen verslag met mooie foto's. Ik hoop dat jullie het nog boeiend vinden. Zo niet, heb ik in elk geval een soort dagboek van de reis.
The road back to Redding was very pretty and relaxed. All in all we had quite a long day, but despite that I still haven't got much to tell. It maybe seems like we don't experience much, but we really do. Small talk here and there - Americans really like to talk and they're (almost) always friendly. And we like to talk too, so we often have little conversations with all kinds of people. At the end of the day I just can't recall them all and if I could it would be hopeloss to typ them all out. So, you'll have to do with the general report with some lovely pictures. I hope you're still interested. If not, I at least have a good jounal of our journey.



25 september 2017; Redding - Rustdag/Restingday

Vandaag moest ik het even kalm aan doen. De energie begint op te raken en al het gewandel en geklim is een aanslag op m'n lijf. Ik heb lekker uitgeslapen, tot een uur of 11 geloof ik. Henk is 's morgens even alleen op pad geweest, vooral auto's kijken natuurlijk. Hij heeft wat mooie foto's gemaakt;
Today I had to take it slow. The energy is starting to wane and all the hiking and climbing is an attack on my body. I really slept in, came out of bed around 11 am. Henk had a solo adventure, mainly spotting cars of course.

Na de middag zijn we samen nog even op pad geweest. Eerst even bij een quiltwinkel geweest, wat op zich niet veel bijzonders was, maar waar we wel meer dan een half uur met de eigenaresse hebben geklets. Ze wilde vanalles weten, haar zoon is ook vrachtwagenchauffeur, dus dat werd dingen vergelijken natuurlijk en ze heeft zo'n beetje alle foto's op Henk's telefoon gezien. Vooral van ons huis. 
Zulke gesprekken zijn de kersen op de taart vind ik. Je leert er elke keer wel wát van. 
After I dressed and all we got in the car. First I wanted to stop at a local quiltshop and although the shop itself wasn't anything special, we did have a wonderful conversation with the owner for over half an hour. She wanted to know all kinds of things and since her son is a truckdriver too all kinds of things were compared. She looked at about every picture on Henk's phone and she really loved our house especially. 
These conversations are the cherry on the cake for me. You learn something everytime again. 
Hierna zijn we nog even naar één van de grote meren naast Redding gereden. Schitterende uitzichten en we hebben op twee verschillende plekken heerlijk op n bankje zitten genieten. Het was best warm vandaag - zo'n 30 graden - dus een lekker briesje bij het water is dan welkom. 
After this we drove to one of the big lakes next to Redding. Lovely views and we found a bench to watch all this beauty on two seperate occasions and spent quite some time there. It was rather warm today - about 88 degrees - so a cool breeze next to the water is very welcome. 


Morgen gaan we op pad naar Lake Tahoe. Het is daar een stuk koeler begreep ik, dus dat wordt weer truien aan. Verder zie ik daar wel erg naar uit. Het schijnt er erg mooi te zijn. En als Henk de natuur te veel wordt kunnen we naar Reno of Truckee of CarsonCity. Van alles te doen. Ik hoop morgen al wat te kunnen laten zien, maar waarschijnlijk hebben we de hele dag nodig om er te komen, dus de Lake Tahoe foto's moet je dan nog een dagje extra op wachten. 
Tot dan??
Tomorrow we'll leave for Lake Tahoe. I understand it's a bit cooler there, so that will be sweaters on again. I do really look forward to this part of the trip though. Everything I saw about it showed gorgeous sites and views. And when Henk gets tired of nature we have Reno, CarsonCity and Truckee very near. Lots of things to see and do. 
I do hope I can show you some of it tomorrow, but we will be driving all day, so it could mean the Lake Tahoe pictures will take a day longer. Until then?? 
26 september 2017; Redding - Lake Tahoe

Even snel, voor onze internet er weer mee ophoudt...
We zijn in Lake Tahoe aangekomen, na een lange dag in de auto. We zijn door Lassen Nat. Park gekomen, een schitterend park met zo veel verschillende landschappen dat het een uniek park op zich zelf is daardoor. Warme valleien, eeuwige sneeuw, we hebben het beide gezien.  Ik ga proberen nog wat foto's te plaatsen, maar omdat het internet zo langzaam en slecht is beloof ik niet dat dat lukt.
Very quickly, before my internet falls out again....
We arrived at Lake Tahoe, after a very long day in the car. We came through Lassen Nat. Park on our way here, a gorgeous park with so many different kinds of landscapes, it makes the park unique only because of that. Warm vallies, everlasting snow, we've seen them both. I will try to place some picures too, but because the internet is so slow and bad here, I can't promise I will succeed.
Kijk mam, allemaal bosbessen hier!!!










We zijn hier drie dagen en hierna gaan we twee dagen naar Death Valley, waar we sowieso geen internet hebben, dus het zal de aankomende week wat rustig zijn hier. Sorry daarvoor. Maar we zijn dus in orde, geen nood om je zorgen te maken dus.
Het is hier schitterend, een groot, Enorm! meer, maar warm is anders. Zo'n 19 graden op het warmst van de dag en 's nachts vriest het. Gelukkig hebben we een kacheltje op de kamer.
We are here for three nights and after that we'll be in Death Valley for two nights and we don't have any internet there for sure, so the coming week will be a bit quiet here. Sorry about that. But, we are allright, so no need to worry (Mom)
It's very beautiful here, a big. ginormous lake, but it's not really warm here. Just about 55 on the warmest moment and at night it freezes. Luckely we have a little heater in our room.
Tot over een poosje dus, tenzij ik weer online kan tussendoor, maar dat moet je dan maar checken af en toe. Tot dan!
See you in a little while then? Unless I'm able to get online again, but you'll have to check in here every now and then.  See you later!!




27 september 2017; Lake Tahoe - Truckee and Reno

Te snel conclusies getrokken; gister lag internet eruit omdat er onderhoud werd gepleegd volgens de Inn-houder. Dus, vandaag hadden we gewoon weer internet, dus kan ik gewoon mn blogje schrijven. Ik ga het niet zo lang maken - probeer ik - en wat meer foto's laten zien.
Vanmorgen hadden we een luie ochtend. Allebei slecht geslapen (heel hard matras) en voor we in de auto stapten was het al half 12.
Drawn a conclusion too fast; yesterday our internet was out because of maintanance on the lines, or so our Innkeeper told us. So, today we had normal internet and I could write my blog like normal. I won't make this too long - or so I'll try - and show some more pictures.
This morning started very lazy. We both slept not so good (very hard matras) and by the time we got in to the car it was already half past 11.
Eerst naar Truckee, een heel leuk western-achtig stadje hier een kwartiertje vandaan. Hier zijn we lekker een beetje aan het winkelen geweest, heb ik wat leuke plaatjes geschoten en de ultieme toerist uitgehangen. Camara om de nek, souvenier tshirts kopen. Henk heeft ondertussen al een flinke verzameling van zulk soort tshirts.
Nog even de auto vol gegooid met bezine en de koelbox met ijs en na een heerlijke picknick aan het Donner-meer zijn we richting Reno gereden.
First we headed to Truckee, a very cute western like little town about fifteen minutes from here. We had a great time browsing the little shops and being the ultimate toerists, with my camera around my neck, buying souvenir tshirts and shooting picture after picture. Henk has a good collection going with those tshirts by the way. Sort of a tradition by now to buy those.
We filled up the tank with gas and the cooler with ice, had a great picknick at Donner Lake and then headed towards Reno.
We hoopten stiekem ook op een grote truckstop, maar die hebben we niet gezien. We zijn nog even op een parking/uitkijkpunt langs de snelweg gestopt om vrachtwagens te spotten. Ik zal jullie niet vervelen met tientallen trucks, maar we hebben wat mooie gezien!
In Reno zelf wilde we het centrum bezoeken, want dat zou een soort Las Vegas in het klein zijn. Helaas bleek de hele binnenstad afgesloten te zijn met hekken en beveiligers en we hadden geen idee waarom.... tot we ergens een hele boel glimmend chromen monsters van motoren zagen... Oh joh, vielen wij even met onze neus in de boter; een grote motorhappening! We hebben de auto in een gratis parkeergarage gezet en hoefde maar een klein stukkie te lopen; straten vol met kraampjes met allemaal motorspullen, motorkleding, motoraccessoires en overal stoere motorchicks, nog stoerdere bikers en hun glimmende motoren....   "Street Vibrations" heet het en wordt elk jaar gehouden.
We were secretly hoping for a big truckstop, but we didn't find that. So we parked along the interstate on a parking/view point and just watched the trucks pass by. I won't bore you with tons of pictures of trucks, but we did spot some beauties here!
In Reno we wanted to walk through town, because we heard Reno was a tiny Las Vegas. Unfortunatly the whole of downtown Reno was enclosed with fences and big security guys and we had no idea why..... until we viewed in the distance a lot of chrome monsters of bikes! Oh boy, did we came to the right place in the right time; a big motorhappening going on!! We put our car in parking of one of the casino's and just needed a little walk; streets filled with stands and booths all with motorstuff, motor clothing, motor accessories and everywhere you looked beautiful bikerchicks, tought bikers and their shiny bikes....  "Street Vibrations" it's called and it's a returning event here.

 
Uiteindelijk hebben we doorgelopen en alles bekeken tot mijn knieën echt niet meer wilde - en eigenlijk wilde ik nog best even doorlopen en kijken naar al dit moois. We hebben heel veel leuke gesprekken gehad met allerlei types, we hebben een paar hele leuke shirts gekocht, ik heb ook nieuwe handschoenen gescoord voor op de motor en alles bij elkaar was het een heerlijke dag!
We reden Reno uit terwijl de zon achter de horizon zakte en waren om 8 uur weer in onze motelkamer. Heel moe, maar zeer tevreden.
Long story short; we walked around untill my knees wouldn't take no more - and actually I really wanted to walk a little while longer to look at all this wonderful stuff. We had the best conversations with all kinds of people, we bought some really great tshirts and I scoored some new bike gloves too. Everything combined, this was a great day! 
We drove out of Reno just when the sun was setting and arrived back at our motel around 8 pm. Very tired, but so content.







28 september 2017; Lake Tahoe - Around the Lake

We waren iets vroeger op vandaag, al was het opstaan nog steeds erg moeilijk. Wat het bed aangaat ben ik wel blij dat we morgen verder gaan. Ik kan niet herstellen op zo'n plank... Zelfs Henk heeft het in z'n rug..
Vandaag was een rondje rijden om het meer het doel, met natuurlijk zo veel mogelijk mooie plekjes vinden om foto's te maken en te wandelen of gewoon lekker te zitten.
Om een uur of 10 reden we weg, richting het oosten, om aan de kant van het meer de weg te volgen.
We were out of bed a little earlier today, but the actual getting out of bed is still a strugle. As beds go, I'm glad we'll leave here tomorrow. I can't recover from all the activities on a plank like this. Even Henk has a sore back now....
Today the goal was driving around Lake Tahoe and finding as many lovely spots as possible to take pictures, hike or just relax on a bench.
Around 10 am we headed east to drive on the lake side and follow the road. 
Het eerste stuk net uit Kings Beach, waar wij zitten, leek wel de Beverly Hills van Lake Tahoe, zulk enorme huizen met strakke tuinen en zelfs de bermen mooi beplant met bloeiende bloemen en strakke grasmatjes. Zeer chique, maar helaas zijn die huizen niet te fotograferen door alle bomen die ervoor staan. Ik zag ook allerlei mooie uitkijkjes, maar doordat hier de weg een soort snelweg is, konden we nergens uitstappen om goeie plaatjes te schieten. Dat komt dan later wel, dacht ik nog....
The first piece right out of Kings Beach, where we're at, looks a lot like the Beverly Hills of Lake Tahoe, such ginormeous houses with manicured lawns and even the banks are manicured and planted with lovely blooming plants and flowers. Very chique, but sadly they are impossible to photograph because of all the trees around the houses. I also saw lovely outlooks, but because of the road being sort of a highway without shoulders, we couldn't stop to shoot the best pictures. That will come later then, I thought.....
Om een heel lang verhaal kort te maken; de mooiste plekken zijn hier dus afgeschermd voor het 'gewone' volk en alleen voor de rijken te zien. De parkeerplaatsen waar we er eventueel af konden om wat plaatjes te schieten waren allen betaald, beginnend bij 10 dollar maar ik heb ze ook van 15 dollar gezien. Ik verduvel het om zulk geld te betalen om een paar foto's te maken of even op een bankje te zitten. Da's gewoon een principe kwestie.
Dit is dus gewoon een heel elitair gebeuren hier, dat de rijken al dat moois maar voor zichzelf houden. Ook alle mooie stranden en uitkijkpunten zijn prive gebied, afgesloten voor gewoon verkeer of zoals gezegd tegen betaling te betreden. Walgelijk.
Uiteindelijk hebben we maar twee echte stops gemaakt om wat foto's te maken en hebben we bar weinig van al het moois van Lake Tahoe zelf gezien. Heel jammer.
Well, to make a very long story short; the most beautiful places are shielded for the 'regular folks' and only accessible to the rich. The parking places where we could have gone off of the road to see the shore were all fee-obligated, starting at 10 dollar, but I also saw some of 12 or 15 dollar. I absolutly refuse to pay such money just for parking and shooting some pictures or sit on a bench for a few minutes.  
This is just a very elitist environment, that the rich keep all these natural beauty for themselfs. All the beaches, pretty outlooks, roads to the best spots were all private property, closed for regular traffic or as said had to be paid for. Loathsome.
Finally we only made two real stops to take some pictures of the lake and its views and did we miss all the pretty, well-photographed and well known places along the coast.  So disappointing.







Wat wel erg leuk was, waren wéér de leuke gesprekken met verschillende mensen. Eerst bij een restaurantje waar allemaal motoren stonden. Even kijken natuurlijk en gelijk al aan de klets met wat bikers. Ze gingen naar Reno, naar die "Street Vibrations" natuurlijk en ik vertelde over mijn trike in opbouw. Ik kreeg een stevige hand toen ze opstapten om te gaan en ik wenste ze een heerlijke tijd in Reno - en was stiekem jaloers dat ik niet met ze mee kon.....
Ook heel bijzonder was ons gesprek met de Brandweer commandant, Chief Dan Comez, die zelf naar ons toekwam toen ik zijn brandweertruck aan het fotograferen was. Hij heeft ons vanalles verteld over hoe het allemaal werkt hier met de verschillende brandweerdiensten - voor huizen en bedrijven of voor de natuur - dat ze ook de ambulance rijden en allerlei ander interessante weetjes.
The parts that were very nice today - again - were the great conversations with all kinds of people.
First we stopped at a little restaurant where the parking lot was filled with Harley's. Just wanted to have a look and instantly had a great talk with some bikers. They were going to Reno of course, to 'Street Vibrations' and I told them about my trike being build.  I got a firm handshake when they left and I wished them a great time in Reno - and was secretly jealous that I couldn't join them.
Another fabulous talk was with the Chief of the Firestation of North Lake Tahoe, Chief Dan Comez, who came to us himself when he saw me taking pictures of the firetruck. He told us all kinds of things about the workings of the firestations and the different fire services - for houses and companies or for wild fires - and that they also drive the ambulances and all other different interesting facts.
Voor we het wisten waren we weer op onze stek in Kings Beach en was het vijf uur.  Omdat we morgen vroeg weg willen - we hebben weer een hele lange rijdag voor de boeg - wilde ik graag dit blog vroeg schrijven en op tijd naar bed.
We gaan dus voor twee nachten naar Death Valley en daar hebben we geen internet. Dus ik laat weer van me horen zo gauw we daar weg zijn. Zondagavond Amerikaanse tijd en maandagochtend Nederlandse tijd is dus op z'n vroegst dat ik weer wat post. Dan weten jullie dat.
Tot dan?!
Before we knew it we were back where we started on our spot in Kings Beach and it was five pm already. Because we want to leave early tomorrow - we're having a long driving day ahead - I wanted to write this blog early and turn in early too.
We are going to Death Valley for two nights and we don't have any internet there. So, you'll hear from me again as soon as we left Death Valley again. Sunday evening US time or monday morning Dutch time at its earliest you can expect some post from me here again.  Just so you'll know. 
Untill then?!









29 september 2017; Lake Tahoe - Death Valley

Omdat de rit naar Death Valley een lange beloofde te zijn, stonden we vandaag al vroeg op. Dat viel nog heel niet mee, maar we reden toch om half negen weg. Eerst nog even tanken en ijs voor de koelbox halen. Bij de pomp roken we een heel sterke scherpe brandlucht; weer een stuk bos in brand.  Captain Dan zou weer druk zijn vandaag….
Because the route to Death Valley promissed to be a long one, we got up early this morning. That sounds easier than it was, believe me, but still we drove away by our motel aroun half past 8. We had to fill up and get some ice first and when we got out of the car, there was a very sharp fire-odour around; another piece of forest that’s burning. Captain Dan would be busy today…
De route van Lake Tahoe naar Carson City is erg mooi. Heftige bergen, mooie passen daar doorheen.  Is zeer aan te raden.  In Carson City besloten we nog even snel een boodschap te doen bij de BootBarn (letterlijk de laarzenschuur)  Hier hebben ze Henk zijn spijkerbroeken en hij kon wel weer een paar nieuwe gebruiken. Eén spijkerbroek en een mooie Wrangler/Ram bloes waren de buit en dat in nog geen kwartier tijd…  ZO doe je dat. We kijken bij een andere BootBarn wel voor nog meer broeken. Via het terrein van een Dodge/Ram dealer – effe kwijlen en de nieuwe kleur uitkiezen – weer terug op de weg en gas…
The road from Lake Tahoe to Carson City is very lovely indeed. Large peeks of mountain, beautifull passes trought them. Very nice.  In Carson City we decided to do some quick shopping at the Bootbarn. Henk’s got his jeans here before and he could use some new ones. One pair of jeans and great blouse with Wrangler/Ram logo on it was the loot of the day in under 15 minute shopping! That’s the way to do it.  We’ll look for another Bootbarn for some more jeans another time.  Over the property of a Dodge/Ram dealer – just a quick look and picking a colour for our next one – we found our route again and hit the gas.
Eerlijk, de route is geweldig mooi en ondanks dat we een groot deel van deze weg al eens  gereden hebben blijf je je ogen uit kijken.  Ook nog een paar leuke dorpjes tegen gekomen en weer héél veel motorrijders. Bij elk clubje vraag ik me dan af; zouden ze naar Reno gaan?? Oh, wat zou ik er voor over hebben om daar het weekend te zijn… Bij een pomp waar we net getankt hadden stond een stel met één werkelijk waanzinnig grote trike; een Boss Hoss V8!  Een heel slanke vrouw erop, je zou denken dat ze eraf zou waaien. Nog even gekletst natuurlijk en ze waren zelf in Augustus nog in Nederland geweest. En ja, ook zij gingen op weg naar Reno. "zucht"
Honestly, this road is exallent and beautiful and dispite we drove this route before, you’ll just can keep looking and taking pictures over and over. We past through some cute little towns with lots and lots of bikers again. With every flock of bikers I wondered; will they go to Reno? Oh how I would love to join them there for the weekend!  At a gasstation we got to talk to a couple and she rode the largest badest trike I ever saw; a Boss Hoss V8. She was so small and slender, you'd think she would blow right off.  And yes, they too were on their way to Reno. "sigh"


Om half 5 reden we het terrein van ons “resort”op. Bij resort denk je aan luxe, all-inn en weet ik wat niet meer….  Zet dat maar uit je hoofd hier.  Midden in Death Valley en geen airco op de kamer; zo luxe….    We hebben hier wel heerlijk gegeten, buiten op de porch van het restaurant, maar de kamer zelf is niet om over naar huis te schrijven. Ik ga niet in details treden, maar laten we het er op houden dat ik er sterk over nadacht om de volgende ochtend weg te gaan en niet terug te komen voor die tweede nacht. Dat hebben we ten slotte toch maar gedaan, anders zouden we ook geen tijd hebben om Death Valley te gaan bekijken.
Wordt Vervolgd
Around half pas 4 we drove on to the property of our “resort”.  When I think of resort I think of luxury, everything all inn and I don’t know what else…  Put that out of your mind and picture a small room, in the  middle of Death Valley, without airconditioning…..
We did have a great meal at the restaurant, on the porch, watching the sun set, but the room itself is not what we are used to. I won’t go in to details, but sufficient to say I was talking about leaving in the morning and not returning for our second night here. In the end we did stay the second night, otherwise we wouldn't have time to see Death Valley properly.
To be continued.

30 september 2017; Death Valley

Na een heel beroerde nacht waar ik pas tegen de ochtend in slaap viel omdat het eindelijk afkoelde, was het ook pas 9 uur voor we allebei wakker genoeg waren om er op  uit te gaan. Ik had me nog zo voor genomen om de zonsopgang te gaan zien hier. Helaas…. Pindakaas.  Tijdens ons zelfverzorgde ontbijtje echter sloeg ineens de airco aan! Dat grote rooster in t plafond was dus toch de airco!  Toen Henk bij de winkel even ijs ging halen voor de koelbox en vroeg waarom de airco nu aanging maar vannacht niet aan was, zei die man dat we dat aan de schoonmakers moesten vragen, die waren daar verantwoordelijk voor.  Ik de schoonmaakster aangeschoten natuurlijk en die zei weer dat ze dat in de winkel regelen…. Fijn, elkaar de zwarte piet toeschuiven he?!   Nouja, ik wist nu dat er airco was en als hij vanavond weer uit is strek ik net zo lang aan allerlei bellen tot hij weer aan is.
After a very lousy night where I only fell asleep when the moning came because it just finally cooled down enough by then, it was already 9 before we were both awake enough to consider getting up. I really set my mind on seeing the sunrise this morning, but elas….   
During our self-made breakfast the airco turned on!! That big thing in the ceiling turned out to actually be an airco!  When Henk asked in the shop/office about it, the guy said to ask the cleaning crew, they were responsable for the airco to work.  When I then asked the cleaning manager about it, she said they supposed to regulate the airco in the shop….. Great, blaming eachother.  Well, now I know the airco can work and I won’t rest untill it is working again tonight. 
Het was al 10 uur voor we weg reden. We wilden een route door Death Valley rijden die we vorige keer gemist hadden.  We hadden onze eerste leuke ontmoeting nog geen 10 minuten van het hotel af; een jonge coyote die op de weg liep en waar we voor afremde, bleef naast de auto staan en kijken. Wat een koppie!  Gewoon aan het bedelen natuurlijk, maar dat kon hij dus heel goed. Ik heb een beetje water in een bekertje gedaan en dat dronk hij gretig op. Nog een beetje dan, maar toen ging hij met beker en al aan de wandel en liet hij het vallen. Hij kwam steeds dichterbij en verwachtte duidelijk wat te eten. Dat heeft ie vaker gedaan. (Later hoorde we dat ze zo inderdaad van de toeristen leven, maar vaak s winters dood gaan omdat ze niet meer weten hoe ze moeten jagen. Heel sneu..)
It was already 10 by the time we drove off to see all the beauty that is Death Valley and see all the things we missed last time we were here.
Our first wonderful encounter this morning was just 10 minutes from the hotel; a young coyote that walked on the middle of the road and when we slowed down he came to our door and watched us. What a gorgeous face!!  He was clearly begging for food or something and he was very good at it too. I put some water in a cup and gave that to him and he drank it with gusto. Another cup full then? He picked it up and took the cup with him and than tipped it over.  He kept coming closer tot he car and he clearly was aiming for some food.  He obviously did this before. (Later we learned that the coyote here live off of the tourists, but die in winter time because they don’t know how to hunt anymore. So sad…)
Eénmaal verder volgde het ene mooie uitzicht na de andere. Je kunt zowat niet snel genoeg fotograferen!  Sommige stukken kende  we al, maar het meeste kwam weer geheel nieuw over. Voordeel als je wat vergeetachtig wordt.  Natuurlijk zijn we eerst nog even gestopt bij Stovepipe Wells en Furnace Creek, twee stops met eigen pompstation, general store en souvenir shops. Natuurlijk ook weer t-shirts voor Henk gekocht. Dat is zo’n beetje traditie aan het worden. Overal waar we komen kijken we voor leuke tshirts voor hem. Twee koelkastmagneetjes voor mij en een boekje over Death Vally en een volle tank en we konden verder.
Once we drove along one view after another followed, beauty after beauty, you just can’t take pictures fast enough! Some of these things we already knew, but some were all new to us. That’s a bonus when you’re a little forgetfull; everything seems new! 
Of course we also stopped at Stovepipe Wells and Furnace Creek, two stops along the way with their own general store, gas station and souvenir shops. And of course we bought some t’shirts for Henk again. That’s a bit of a tradition now. Everywhere we go we’ll look for some nice shirts for him. I bought two refrigirator magnets and a full tank of gas and we could head on our way.
We hebben een poging gedaan om door een canyon heen te lopen, maar met 100 graden (38 graden Celcius) is het lastig tegen de bult op klimmen. Daar was ik dus heel snel klaar mee en zijn we omgekeerd.  Bij Badwater (letterlijk slecht water) eigenlijk hetzelfde. Een heel lang stuk lopen over eeuwen-oude-zeebodem van zout naar een nog grotere vlakte van zout. Maar HEET! 102 ondertussen (38.5) maar met de zon recht boven je voelt het echt heel heet hoor. En een bult mensen hier! Je snapt niet dat ze hier allemaal heen komen om naar een vlakte van zout te kijken eigenlijk. Maarja, wij liepen er ook…..
We did try to hike through the Golden Canyon, but with 100 degrees it is very hard walking up a steep walk. I was quick to finish with that and we turned around.  With Badwater almost the same happened. Every very long walk over some centuries-old-sea-floor made of salt to an even larger plain of salt. But it was HOT!  102 degrees and the sun right above you is very nasty weather. And so many people here! I can’t figure out what it is that pulls all these people here to this plain of salt. But than again; we were here too….
Nee, deze hete, dorre plek is gemaakt om heerlijk vanuit je auto – met de airco op gevaarlijk – te bewonderen. Af en toe snel eruit voor een foto of ver-gezicht, maar verder lekker in de auto.  De route door Artist’s Palette route was heel erg mooi; allemaal bijzonder gekleurde rotsformaties in wit, grijs, geel, rood, oranje, groen, blauw, bruin en zwarte tinten en alles ertussen in. Op de foto’s komt het lang zo mooi niet uit, maar neem van mij aan; zeer de moeite waard.
No, this hot, low and dry place is meant to be seen from a comfertalbe car with the airco on dangerous. Every once in a while I flew out of the cart o take some pictures of a gorgeous view, but rather stay in the car. The route through Artist’s Palette is very beautiful; all kinds of different colours on all kinds of rock formations in white, grey, yellow, red, orange, green, blue, brown, black and all the colours in between. It doesn’t show a much on a picure, but believe me; it’s worth the drive.
Langzaam en nog een keer genietende van de terugweg hebben we de route nog een keer de andere kant op gedaan terug naar het motel.  Toen we daar aankwamen was het ondertussen al half 6.  Even opfrissen en nog een klein wandelingetje over het terrein om de zonsondergang te zien. Zulke mooie luchten hier.  Hierna weer lekker een hapje gegeten en als troost voor onze rottige nacht kregen we het drankje gratis. Dat is nog eens lief.  De airco op de kamer doet het nog steeds nu ik dit typ, dus hopelijk wordt vannacht iets aangenamer. Morgen vertrekken we naar Bakersfield, gewoon een tussenstop naar Monterey, omdat dat niet te rijden was in één keer.  Hier gaan we gelijk nog een Bootbarn opzoeken en es kijken of ze nog wat leuks bij de Harley Davidson dealer voor mij hebben.
Slowly and enjoying all the sites, we followed our route back tot he hotel again.  When we arrived back here it was already half past 5. We freshened up and made a little walk over the property to view the sunset. Such great skies here.  Then it was back to the restaurant again to eat and as compensation for our terrible night we got our drinks for free. Now isn’t that nice?!
The airco is still on, as I typ this, so hopefully our night will be a little better this time.
Tomorrow we’ll leave for Bakersfield, just a stop towards Monterey, because it was too far to drive in one day. We will look for the local Bootbarn here too and maybe go tot he Harley Shop to see if they’ve got something nice for my bike or me.

1 oktober 2017; Death Valley - Bakersfield

Wéér een rij-dag, maar niet zo lang en langs een gevarieerde route, zo bleek.
De droogte van Death Valley hield nog even aan, maar langzaam kwam er steeds meer groen, meer menselijke aanwezigheid in het landschap.
Eénmaal van de doorgaande weg af kwamen we ook weer in de heuvels met bomen, water en huisjes. Het laatste stuk naar Bakersfield was nog het mooist; een wilde rotsige rivier. Ik hou zo van rivieren en helemaal als ze af en toe lekker wild zijn met hier en daar een klein strandje om te genieten van het ruisen en watergeweld. En laten we nu net zo'n plekje gevonden hebben onderweg!
Hier wat foto's van vandaag, want ik heb niet zo veel te vertellen verder. Geen bijzondere ontmoetingen - tenzij je onze eerste boze mede-weggebruiker meetelt - of spectaculaire dingen onderweg meegemaakt.
Another driving day, but not that long and along a very varied route, so it turned out.
The drought of Death Valley kept up for a little while, but slowly there was more and more green stuff apearing and more human presence in the landscape.
Once we turned of the main road we also drove through hills, mountains with trees, water and houses again. The last piece near Bakersfield itself was actually the best part for me; a wild rocky river. I do love rivers so much and especially when they're nice and wild every now and then with  little beachy spots to enjoy the river noise and water violence. And we did find just a little spot like that too! 
Here are just some pictures of today, because I just haven't much to tell you. No special meetings - unless you count our first hostile fellow road user - or spectacular things along the way.


We zijn nu in Bakersfield, waar we vanmiddag eigenlijk nog hadden willen winkelen, maar beide winkels waren al vroeg dicht - niet aan gedacht dat het zondag is - dus één van de twee doen we morgenochtend en de Harley dealer is morgen dicht. Jammer dan.
Morgen rijden naar Monterey en daar heb ik bijzonder zin in. Otters zien, lekker slenteren door leuke winkelstraatjes en leuke dorpjes, klein beetje rondrijden, maar vooral ontspannen. De puf is aardig op nu, dus ik zal een tandje terug moeten doen.
En dan gaat onze laatste week al weer in! Wat gaat dat toch snel zeg....
We are now in Bakersfield, where actually we were planning on some shopping, but both places were closed early today - never thought about it being sunday today - so one of them we'll do tomorrow morning and the Harley dealer is closed tomorrow. Too bad.
Tomorrow we'll drive towards Monterey and I'm really looking forward to that. Seeing sea otters, have some shopping time and walking through little towns and shopping streets, driving around a little maybe, but manely just relax. My energy is virtually gone now, so I'll have to slow down now.
And we are entering our last week again!! How time flies..... 

2 oktober 2017; Bakersfield - Pacific Grove

Oh hemeltje, wat was DAT een fijn bed!!! Eindelijk, in de hele vakantie nog niet zo lekker gelegen en ook nog wat geslapen ook nog! Dat is nog es fijn.  Het a-la-cart ontbijten hoeft van mij dan weer niet zo, maar dat het een chique boel hier in het Bakersfield Quality Inn is, is zeker.  Dat in tegenstelling van Bakersfield zelf, want daar kregen Henk en ik beide een beetje een ongemakkelijk gevoel bij. Misschien zijn we aan de verkeerde kant van de stad geweest of hebben we gewoon te weinig gezien, maar echt prettig vond ik de stad niet. Dat is eigenlijk voor de tweede keer in al die jaren dat we dat hadden...
Oh lordy, what an excelent bed that was!!! Finally, haven't been able to lay down so comfertable for the whole vacation and even had some sleep too! Isn't that the best?  I didn't really needed the a-la-cart breakfast, but we already knew it was a very chique stay here in the Bakersfield Quality Inn. The opposite was true for Bakersfield itself, because both Henk and I were very uncomfortable in this town, to be honest. Maybe we drove through the wrong side of town or we just haven't seen enough of it, but we really didn't like this city. This was only our second time in all these years that happened to us...  
Half 10 zaten we weer in de auto, hebben gelijk de Bootbarn weer in de navigatie ingegeven en hebben weer gescoord. Die Henk komt goed in de kleren te zitten...
De weg naar Monterey ging vandaag vooral over hoofdwegen. Die mijden we normaal juist zo veel mogelijk, maar de vlotste weg was nu eenmaal zo. Over de Highway 1 - wat ik eerst in gedachte had, maar door een gedeeltelijke afsluiting via een andere weg moest - was bijna twee keer zo lang in tijd en dat werd me te veel. Zonde van de tijd, helemaal omdat we de Highway 1 al eens gereden hebben. Nu konden we weer eens bij wat truckstops halt houden om vrachtwagens te kijken. Hebben we ook nog niet gedaan deze reis.
Half past 9 we were back in the car again, gave the adress of the Bootbarn in the navigation and we scoored again. My Henk is getting a well dressed man...
The route to Monterey would mainly go via main roads this time. Normally we try to avoid those as much as possible, but the most direct route was that way. I initially wanted to go via Highway 1, but due to a detour (because a landslide earlier this year a part is cut of) this route would take almost double the time. That's a waste of time, especially because we drove the whole Highway 1 a few years back already. And on this route we would see some truckstops along the way, something we haven't done or seen this trip yet.
Met deze vrachtwagen verbaasden we ons over zijn vastzettechniek van zijn vracht. Touw!!
With this truck we marveled on his way of securing his load. Only ropes! 

De reis was best saai, op die truckstops na, en het was rond half 5 dat we in Pacific Grove, een dorpje naast Monterey, waar we deze drie nachten blijven. Wat we ervan gezien hebben is het stukken beter dan Bakersfield. Heel pitoresk en schilderachtig. We hebben nog even "Lovers Point" bezocht, een rots aan de boulevard met een parkje, waar ik zowat uit m'n hemd waaide en het best Héél koud was. Dat doen we morgen nog een keer, maar dan met een trui aan...
Vanavond hoop ik dat het bed weer net zo fijn is als de vorige. Hij is in elk geval hoog. Ik moet er letterlijk op klimmen...
Tot morgen. Nog geen idee wat we allemaal gaan doen, dus laat je verrassen. Ajuus!!!
The journey was rather boring - except for the truckstops - and it was already half past 4 before we arrived in Pacific Grove, a little town right next to Monterey, where we'll stay for three nights. 
Everything we've seen so far of this town is positive. Very picturesque and quaint.  We did have a small walk to "Lovers Point", a big rock right here on the boulevard with a little park, where I almost blown out of my shirt and where it was Véry cold actually. So, tomorrow we'll do this again, but than in a sweater..
For tonight I only hope that this bed is as good as the last one. He is very high, I litterally had to climb up it.
So, untill tomorrow then?? I have no idea what we're going to do, so let yourself be suprised. Bye!!

3 oktober 2017; Pacific Grove - Rustdag/Restingday

Het wordt met de dag moeilijker om uit bed te komen. Nu we een lekker bed hebben helpt dat ook niet - om eruit te komen dus - en mijn lijf protesteert meer en meer per dag.  Henk moest me vanmorgen zelfs wakker maken om mijn pillen te nemen, dat gebeurd dus nooit.
Het was al half 10 voor we eindelijk gingen ontbijten. We hebben heerlijke warme wafels gegeten met echt ahornsiroop. Ik hou van dat spul! Lekkerrrrr.  En we hadden een heel bijzondere en open gesprek met een lieve mevrouw die hier ook in het hotel zit. Ze is Duitse van geboorte maar woont al meer dan 28 jaar in de US. I kon geen accent bij haar horen, eerlijk niet. We hebben het echt over vanalles gehad, heel persoonlijke dingen, maar ook over Trump natuurlijk en hoe anders alles is in Europa.
Ja, dit was een fijn begin van de dag.
It's getting harder and harder to get out of bed these days. We have a wonderful bed, so that doesn't help - for waking up that is - and my body is giving out more and more. Henk had to wake me up to take my meds, that rarely happens. 
It was already half past 9 before we went for breakfast. Had some great warm fresh waffles with maple syrup. Love that stuff! And we had a great and open conversation with a lovely lady that stays in this hotel too. She's German by birth, but lives in the US for over 28 years. I couldn't hear an accent to be honest. We talked about all kinds of things, very personal things too and inevitably about Trump too and all that is so different in Europe. 
Yes, this was a nice beginning of the day. 
Na het ontbijt en een beetje opruimen van de kamer zijn we gegaan. Omdat er koud weer voorspeld was besloten we eerst naar het winkelcentrum te gaan. Dat waren we al een poosje van plan, maar kwam er steeds niet van. Henk heeft eigenlijk nodig nieuwe kleren nodig en ik wilde graag de kledinglijn van Melissa McCarthy zien die ze bij Macy"s zouden hebben, maar helaas in dit filiaal dus net niet, mijn soort geluk. Voor Henk konden we ook niet slagen, dus het was een wat vruchteloze ochtend.
Vervolgens zijn we weer terug gereden naar Pacific Grove, the plaatsje waar we blijven en dat strak tegen Monterey aan ligt. Het heeft een schattig centrumpje en we hebben hier wat rond gewandeld, winkeltjes bekeken, genoten van de schitterende huizen en leuke B&B's en op een bankje nog even van het zonnetje zitten genieten en mensen zitten kijken.
We konden ook maar niet snappen hoe ze hier de 2 uur parkeerlimiet controleren, zonder parkeerkaart of meters, tot we een klein electrisch golfkarachtig politie dingetje zagen rijden en de agente langs alle auto's reed en op een band van elke auto een krijtstreep zette. Over twee uur hoefde ze dus alleen streepjes te kijken..  Heel laag budget en effectieve manier toch zeker!
After breakfast and tidying up our room a bit, we went out. Because the weather would be cold today, we decide to go to the mall first. We thought about doing this a while, but never took the time. Henk needs some new clothes badly and I wanted to see if they had the clothingline of Melissa McCarthy in the Macy's here. Of course they didn't, just my luck, and we couldn't really find anything that Henk like too. So, that was a fruitless morning. 
Next we went back to Pacific Grove, the town we're staying in and that's right beside Monterey. It has a lovely downtown area and we walked around here, looking at some shops. enjoying the gorgeous houses and B&B's and sat on a bench, enjoying the sun and the people. 
We couldn't figure out how they are upholding the 2 hour parking limit here, until we saw a little electric golfkart-like-police-thingy, driving along the row of cars and putting a chalk line on one of the tires of the parked cars. So, in two hours, she would only have to drive along and check for the chalk line....  Very low-cost and effective for sure! 
 Overal in de bomen zie je plastice vlinders zitten; hier overwinteren de Monarch vlinders elk jaar en volgende week vieren ze dat ze weer hierheen komen. (Okt-febr. barst het hier van de vlinders dus)
Everywhere in the trees you can see plastic butterflies; the Monarch butterflies winter here each year and next year there's a celibration for their arrival. (Oct.-febr. it's bustling with butterflies) 
 Krijtstreep op de band // Chalkline on our tire
In de verschillende parkjes door de stad kun je overal herten zien, helemaal vrij en zowat tam.
In the different parks across town you can see deer, walking free and fearless. 
Nadat we een hapje gegeten hadden zijn we naar Cannery Row gereden, een oude fabrieksgebouw die is verdeeld in kleine winkeltjes, eettentjes en andere leuke zaakjes. We hebben wat rondgeneusd, gewinkeld, mensen gekeken en ik heb zowaar mijn eerste Harley Davidson shirt gekocht! I wilde ook een stoere zonnebril voor op de motor kopen, maar degene die ik wilde was kapot en de laatste van die soort. Nouja, misschien gaan we nog naar een grote Harley winkel in San Francisco en kijk ik daar nog wel effe. We zien wel.
Toen we hier weg gingen was het me nog te vroeg om alweer terug naar het hotel te gaan, dus besloten we nog even een stuk te gaan rijden. Eerst richting Carmel en toen door de Highway 1 op langs de kust om te kijken naar de brug die ze gemaakt hebben. De Bixby brug was kapot en gesloten voor een flinke tijd, maar hij is 30 sept. net weer open gegaan. Verderop de weg is de Pfeiffer Canyon brug nog wel gesloten en dat blijft hij voorlopig ook, omdat hij niet meer gemaakt kan worden en ze er een hele nieuwe brug gaan bouwen.
After we ate a bite, we went to the Cannery Row, an old factory site turned in to shops and diners and all kinds of lovely companies. We shopped around, looked around, saw all kinds of people and I also bought my first Harley Davidson shirt! I also wanted to buy some cool sunglasses, but the one I like was damaged and it was the last one.  So, maybe we'll visit the Harley shop in San Francisco and I'll buy them there. We'll see. 
When we left here it was stil too early to go back to the hotel I thought, so we drove to Carmel and from there to the Highway 1 to see the mended bridge there. The Bixby Bridge was broken and closed for quite a while, but was opened sept. 30th.  Further down the Highway 1 the Pfeiffer Canyon Bridge is also out and will stay closed for at least another year. He's beyond repair and will be totally replaced. 
 Kijk vooral naar de hond voor het beeld.....// Look for the dog in front of the statue...
 Hij zat zo aandachtig naar het beeld te kijken zei iedereen..  Er zaten gewoon een paar hele dikke duiven op het beeld die hij in de gaten hield.  Maar leuk om te zien is het zeker.
He was looking at this statue so attentively everyone said.... There were just some big fat pigeons on top he was keeping his eye on. But it gives a cute picture for sure.
 We vielen gelijk voor deze lamp, zou perfect zijn voor ons hoge plafond. 7450 dollar...
We fell for this lamp instantly, would be perfect for our high ceiling. 7450 dollar....
 Dit is een hele grote Dodge... // This is one big Dodge...
HEEL groot.. // VERY big...
Dat was het weer, voor vandaag dan. Het was niet veel bijzonder misschien, maar genoeg voor mij. Mijn energie gaat heel snel achteruit nu. Ik zal nu een week moeten slapen om genoeg energie voor een volle dag te hebben. Ik voel me vooral erg schuldig naar Henk toe, die steeds maar rekening moet houden met mijn vermoeidheid en de lange avonden op de hotelkamer terwijl ik blog en slaap. Ik weet dat hij weet dat ik er niks aan kan doen, maar ik vind het nog steeds heel frustrerend, ongeacht hoe lang ik al met deze rotziekte loop. Daar zal ik nooit aan wennen.
Morgen echter gaan we zee-otters kijken! Ik kijk daar al heel lang naar uit! Misschien nemen we ook nog wel een boottochtje ofzo, maar dat weet ik nog niet. We zien wel. En jullie ook, morgen!
For today, that was it. Wasn't much maybe, but quite enough for me. My energy is draining faster now every day. I'll have to sleep for a week to have enough energy for a whole day again. I mainly feel bad for Henk, having to mind my lack of vigor these days and having such long evenings on a hotelroom while I blog and sleep. I know he knows I can't help it, but it's still very frustrating, no matter how long I live with this disease. I will never get used to that. 
Tomorrow we are going to see the otters. I'm so looking forward to that! Maybe we'll take a boottour too, I don't know. We'll see. And you will too, tomorrow! 

4 oktober 2017; Pacific Grove - Otter watching and Carmel

Vandaag was de dag waar ik al een hele tijd heel erg naaruit gezien heb; zee otters in het wild zien!
Toch, het opstaan was niks makkelijker dan gister, maar toen eenmaal de warme wafels in mijn buik landde was ik er klar voor. Op naar Moss Landing!!
Eerst stopte we aan - wat later bleek - de verkeerde kant van de haven bij Moss Landing Staats Strand. We zagen, hoorden en roken de zeeleeuwen onmiddellijk. Die kun je echt niet missen, ze zijn erg aanwezig. Terwijl ik deze drukteschoppers aan het filmen was riep Henk me om te komen. Hij had onze eerste otter gespot vlak bij de rotsige oeverkant!  Een mama otter met een ouder jong. Hij was al bijna net zo groot als haar, maar nog helemaal zwart en ze droeg hem nog steeds geregeld op haar buik. Oh, so lief!
Today was the day I've looked forward too for a while now; seeing sea otters in the wild! 
Still, it was just as difficult to get out of bed, but once the warm waffles landed in my stumach, I was ready for this day. Off to Moss Landing!  
We first stopped at - what turned out to be - the wrong side of the harbor near Moss Landing State Beach. We saw, heard and smelled the sealions instantly. They can't be missed, they are very present. While I was filming those dudes, Henk called me over; our first otter was swimming near the rocky shore there!  A mom with an older young. He was almost as big, but very dark and she still carried him on her belly every now and then. So cute! 

Vervolgens reden we naar Elkhorn Slough Reserve, omdat ik hen al een poosje op Facebook volg en ik weet wat voor geweldig werk zij doen. Zij stuurden ons met dezelfde vaart weer terug naar het StaatsStrand, aan de andere kant van de haven waar we eerst waren dus, want daar zijn altijd zeeotters te zien. Een grote groep van vrijgezelle mannetjes leven daar en zijn altijd te zien. Dus, zo gezegd, zo gedaan.
We zijn hier twee en een half uur geweest, kijken naar die leukerds van een wateracrobaten. We filmde, fotografeerde, keken, genoten, lachte and hielden van elk moment daar. We hebben hier ook onze lunch gegeten, een broodje smeren en op de kont van de auto zittend, blijven kijken naar deze geweldige dieren.
We hebben ook nog een poging gedaan een stuk over de pier te wandelen, maar gezien al die enorme rotsblokken was dat nogal een uitdaging. Het was wel heel leuk om te doen trouwens, maar toen de gaten en rotsen steeds groter werden, kon ik de stappen niet meer maken. Je voelt je toch weer een beetje kind als je zo van steen naar steen aan springen bent, gek genoeg.
Next we drove to the Elkhorn Slough Reserve, because I'm following them on Facebook and I know they do great work. They send us right back to the State Beach, but on the other side of the harbor, because that's where there are always otters. A large group of bacholers live in the harbor and are always there. So, that's what we did.  And we stayed there for two and a half hours, watching those jolly, cute water acrobats. 
We filmed, photographed, watched, enjoyed, laughed and loved every moment of it. We also had our lunch here, making a sandwich and sitting in the tailgate and looking at the sea otters some more.
We also tried to make a walk over the pier, but with all those big rocks, that was quite the undertaking. Very fun to do though, but once the gaps became to wide it started to get difficult for me to talk those big steps. You feel like a child a bit when your hopping from rock to rock somehow. 
 Als kajakken je niks lijkt, kun je altijd nog gaan fietsen hier.
When you don't like kajaks, you can always bike around the lake.
 Dit kereltje kwam ook steeds kijken toen we op de rotsen liepen. 
This little guy kept checking us out when we climbed the rocks.
En dan verpest zo'n krachtcentrale het uitzicht en de omgeving. Zo jammer.
And there you have a powerplant ruining the view and surroundings. So sad.
Nadat we besloten hadden dat we hier best elke dag zouden kunnen komen kijken, was het toch echt tijd om afscheid te nemen van onze vriendjes. Met een zwaar hart zwaaide ik ze vaarwel.
Als je ooit in de buurt bent; het strand ligt aan Jetty Road in Moss Landing en zo'n 26 kilometer ten noorden van Monterey via de Highway 1.
After we decided we would love to come here every day, it was time to say goodbye to our new friends. With a heavy heart we waved our farewell....
If you're ever in the neighborhood; the beach is located on Jetty Road in Moss Landing and 16 miles north of Monterey via Highway 1.  
Vervolgens gingen we onderweg naar Carmel-by-the-sea. De eerste keer dat we hier in de buurt waren - tijdens onze allereerste reis door de US, de Route 66 gereden en ook de Highway 1 - was het zo druk op de zaterdagmiddag dat we door Carmel kwamen, dat we de auto nergens kwijt konden en we noodgedwongen doorgereden zijn. I heb dat altijd jammer gevonden. En nu was het dus tijd om Carmel echt goed te bekijken.
We parkeerden onze auto aan het begin van de winkelstraat en begonnen te lopen. We hebben de hele straat gewandeld, eerst de ene kant en de andere kant weer terug. Ook de zijstraatjes hebben we in en uit gelopen en we hebben heel wat winkeltjes van binnen gezien. Natuurlijk moest er ook weer een tshirt voor Henk komen en ik heb weer twee koelkastmagneten gescoord.  We hebben op twee verschillende bankjes gezeten, lekker mensen kijken en we hebben gewoon een hele fijne tijd hier gehad.
We headed to Carmel-by-the-sea next. The first time we were in this neighborhood - our very first trip in the US, driving the Route 66 and the Highway 1 - it was so busy on that saturdayafternoon we passed throuhg Carmel, we couldn't park the car and just drove on. I always regretted that. So it was time to see Carmel properly now. 
We parked our car at the beginning of the shopping district and walked. We walked the whole street, first the one side and back along the other side, went in to some side streets too and went in to lots of stores. Of course we had to buy Henk a tshirt and me some fridge magnets. We sat on two different benches, watching people and cars and we had a lovely time here. 
Toen mijn benen echt niet meer wilden, gingen we weer terug op weg naar Monterey en Pacific Grove. In de eerste instantie wilden we ook nog naar Fishermans Warf in Monterey, maar toen we éénmaal in de auto zaten voelde ik alle actie en opwinding van de dag in mijn lijf zakken en viel ik zowat in slaap in de auto. We hebben nog wel even op een bankje in de zon bij de haven gezeten, maar toen ik daar ook weer zowat in slaap viel, was dat het sein om terug naar het hotel te gaan.
We hebben een heerlijke dag gehad. Fantastische dingen gezien en heerlijk weer erbij gehad. Wat wil een mens nog meer??
When my legs couldn't walk no more we headed back to Monterey and Pacific Grove. In the first instance we were planning on going to Fishermans Warf in Monterey, but once we were in the car, I started to feel all the action and exitment of the day and I almost fell asleep.  We did sit on a bench at the harbor, enjoying the sun, but when I started to doze off there too, I knew it was time to go to the hotel. 
We had a great day today. Seen wonderful and lovely things and had perfect weather to go with it. What else could we wish for? 
 
 
 

Morgen verlaten we Pacific Grove en gaan we riching San Francisco. Of San Jose om meer precies te zijn, want daar verblijven we tijdens onze laatste vier nachten. Laatste nachten.... ongelofelijk hoe snel de tijd gaat tijdens zo'n reis. Na het weekend gaan we alweer naar huis.....  Maar we zullen altijd onze otters hebben....
Tomorrow we're leaving Pacific Grove and will head towards San Francisco. Or San Jose to be more specific. That's where we'll stay our last four nights.  Last nights..... unbelievable how fast time is going during this trip. After the weekend we'll leave for home again....  But we'll always have the otters. 

5 oktober 2017; Pacific Grove - Hayward (SF)

Rook over Pacific Grove // Smoke over Pacific Grove
Ik heb meer slaap nodig. De nachten zijn niet meer lang genoeg... Wakker worden is zo moeilijk!
Vandaag zeiden we gedag naar Pacific Grove. Er was nog meer dan genoeg te zien hier, maar ik had het volgende hotel al geboekt, dus we moesten door. Het volgende hotel was trouwens niet in San Jose, zoals ik aanvankelijk dacht, maar in Hayward. Niet dat het veel uitmaakt, maar nu ben je weer op de hoogte.
De route naar de Bay Area is niet zo spannend als ik gehoopt had, ook al namen we de Highway 1 helemaal omhoog tot aan Halfmoon Beach, en een zware mist ontnam ons alle uitzichten op de zee en de kust. Niet dat ik echt veel zag, want het grootste deel van de rit heb ik zitten slapen.
De rook bleef een poos te zien // The smoke stayed visible for a long time
I need to sleep longer. The nights aren't long enough anymore... Waking up is getting so hard! 
Today we said our goodbyes to Pacific Grove. There was still plenty to see, but I had the reservation for our next hotel standing, so, we had to move on. The next hotel was not in San Jose, like I initially thought, but in Hayward. Doens't matter that much, but just keeping you informed...
The route to the Bay Area isn't that exiting as I thought, eventhough we did take Highway 1 all the way up to Halfmoon Beach, but the heavy fog kept us from enjoying the shore and sea views. Not that I saw that much, I slept through most of the trip.
Hierdoor hebben we dus ook niet veel foto's gemaakt. Ik kwam net aan de 50, terwijl ik normaal makkelijk over de 200 stuks kom.
Dus, de blog van vandaag is heel anders dan gister. Hoe vond je de foto's van onze harige watervriendjes? Wij vonden ze zo leuk, dat we er vanmorgen nog een keer gestopt zijn, want we kwamen weer vlak langs dat strand heen. Het bleek wel dat we gister dus heel veel geluk hebben gehad met die grote groep otters, want vandaag waren er  'maar' 5 otters te zien.
Because of that the pictures we took today are very few. I didn't even get up to 50 today, where I normally make about 200 a day, easely. 
So, the post of today is a bit different than yesterday. What did you think of our little furry friends? We liked them so much, we stopped there again, since we came right past the beach again. It turned out we were very lucky with that big group yesterday. Today there were 'just' 5 otters in sight. 

De mist die dreigende voor de kust ligt /
The mist ominously hanging for the shoreline
Dus, we zijn nu in Hayward, onze laatste stop voor deze vakantie. Ik denk dat we hier ook nog wel wat leuke dagen gaan hebben, al zijn de gedachtes aan thuis wel meer aanwezig nu. Ik denk aan mijn jongens en hoe graag ik ze weer wil knuffelen en vasthouden. Aan ons eigen bed, waar ik HEEL erg naar verlang. En aan mijn mok ochtend-wienermelange, die ik eigenlijk maar heel af en toe gemist heb, maar nu dus ineens veel meer mis. Het zijn vaak van die kleine dingen die je mist.
Ons uitzicht voor kilometers // Our view for miles
So, we're in Hayward, for our final stop for this holiday. I think we'll have some fun days here too, but the thought of home is now more present. Thinking about our boys, who I really want to hold and cuddle again. Our own bed, which I REALLY long for. And my morning cup of WienerMelange coffe, which I missed every now and then, but now more than ever. It's often the little things you miss. 
Onze eerste blik over San Francisco //
Our first view over San Francisco
Ik hoop dat ik jullie kan boeien tot het eind van de reis, maar vergeef me als deze laatste dagen een beetje saaier zijn dan de voorgaande weken. We zijn hier ook al eerder geweest, dus we zullen ook niet al die 'typische' San Francisco toeristen dingen gaan doen. Wel hebben we een klein tripje nog gepland naar Folsom, waar een October feestje en autoshow zaterdag plaats vinden. Dus dat wordt vast nog een leuke dag.
Blijf nog maar even langs komen hier, dan kun je zien wat we hier in de Bay Area uitspoken verder.
I hope I can keep you entertained until our last day, but forgive me if the last days will be a bit more boring than the rest of the journey. We've been here before, so we won't go see all the 'typical' San Francisco sites. We do have a little trip planned for saterday, to Folsom. There's a carshow and octoberfest going on then, so we hope that will make for a fun day.
Just keep checking out this blog, you'll find out what we're up to here in the Bay Area! 




6 oktober 2017; Hayward - SF and the Bleu Angels! 


Het was te verwachten natuurlijk; zo veel geluk om drie lekkere bedden achter elkaar te hebben heeft niemand. Dit bed is prut, nog prutter dan prut. Zou dat een plot zijn om toeristen gewoon weer naar hun eigen bed en huis te krijgen?? Ik denk het wel....
Opstaan was dus niet zo moeilijk, wel pijnlijk.
Toch waren we nog zowat te laat om nog ontbijt te scoren, maar ik overwon mijn tegenzin om zonder make up de deur uit te gaan en de eetzaal was leeg, dus één streep naar het wafelijzer!
We zaten net aan onze eerste toen een jong stel ook keek of er nog wat te eten was. We kwamen vanzelf gesproken al snel aan de klets met ze, helemaal toen we ze hielpen met de wafels bakken. Dat ging niet helemaal gesmeerd.
We hebben het weer over vanalles gehad, vooral over de armoede overal en de vele zwervers. Ze hebben het één en ander uitgelegd waardoor het allemaal wat makkelijker te snappen is. Als je bedenkt dat de gemiddelde huur van een mini-appartement zo'n 1700 dollar is en het uurloon nog geen 8 dollar per uur, snap je uberhaubt niet hoe de mensen hier rond kunnen komen. Nou, dat kunnen ze dus ook niet en als je te veel schuld hebt word je uit je huis gezet en ben je dakloos. Zo makkelijk gaat dat hier.  In Oakland alleen worden er gemiddeld 100 mensen per dag uit hun huis gezet. Damn.....
It was to be expected of course; so much luck to have tree wonderful beds in a row is not real. This bed is lousy, worse than lousy actually. You think it's a plot to get the tourists to go home for sure to their own beds and houses?? I bet it is. Getting up wasn't the problem this time, getting up in one piece was. Very painful experience.
Still, we almost were too late to score some breakfast, so I had to get over myself and go out without make up. Luckely the breakfast room was empty, so it was straigth to the waffle iron!
We just tucked in when a young couple joined us in the breakfast area. We helped them with their waffle and naturally we started talking with them.  We talked about all kind of things, but especially about all the homeless persons here and the poverty in general. They explaned a lot of things not known to us and if baffled us. Like that the average rent of a tiny apartment is about 1700 dollars and the hourly wage is less than 8 dollars, you can imagine people are getting in trouble with paying their rents and other fixed expenses. When you get in debt too much you will be put out of your home and you're homeless. It's that easy. In Oakland alone there are about 100 persons put out of their homes per DAY. Damn...
Om te vergelijken wilden ze ons huis zien.... Ik voelde me gewoon geschaamd moet ik eerlijk zeggen. Ik wil ook nooit meer iemand horen zeuren dat we het zo zwaar hebben in Nederland, want we weten niet half hoe goed we het wel niet hebben.
En de armoede hier wordt alleen maar erger en erger.  Ze waarschuwden ons al dat we San Francisco niet terug zouden herkennen na 9 jaar. Zo veel zwervers die hele wijken over genomen hebben, maar ook in de binnenstad gewoon overal liggen.
De hoteleigenaar kwam er ook nog bij staan en zei dat hij net op t nieuws had gehoord dat er een politie-agent was neergeschoten in de binnenstad van SF.
Je krijgt toch een ander gevoel bij een stad als je hoort hoe gewone mensen hier moeten leven.
Toen we na een poos eindelijk afscheid namen kreeg ik een lekkere dikke knuffel van haar en een stevige hand en knipoog van hem. Lief stel, weet niet eens hoe ze heetten....
To compare, they wanted to see our house..... I felt really imbarresed to be honest. 
I never want to hear anyone in the Netherlands complain again how hard we have it, because we don't know shit about how wonderful we have it there!! 
The poverty is only getting worse too. They also warned us that we wouldn't recognize San Francisco after 9 years since our last visit. So many more homeless people that have taken over whole areas and also are a normal sight in Downtown SF now. 
Our hotellier joined us in the conversation and just heard on the news a police officer was shot just now in downtown SF. 
You get a whole different feeling about a city when you hear how life is for the foolks that live here. 
When we said our goodbyes after a long while talking, I got a really big hug from her and a firm hand and a big wink from him. Lovely couple, still don't know their names. 
Een groot plus - of juist min-punt? van dit weekend; het is Fleet Week in San Francisco en de Bleu Angels houden vlieg demonstraties boven de baai. (Fleet week is net zoiets als Sail A'dam en de Bleu Angels zijn het meest bekende militaire straaljager show vliegers team in de US) Gevolg; de binnenstad is dus VOL. Heel vol.
We hebben eerst even wat geshopt voor kleren, maar rond de middag wilde we naar de stad, om een rondje te maken en aan de noordkant van de Golden Gate eindelijk eens
dat mooie uitzicht over de brug te hebben. Maar net als wij, dachten heel veel mensen dat dat een goede plek zou zijn om de Blue Angels te bekijken.... Geen parkeerplek meer te vinden, tot er één weg reed en we daar in schoten natuurlijk....  Het uitzicht was zo mooi als gehoopt, al was het mij een beetje te druk.  De Blue Angels vlogen geweldig, maar de berg was net even te ver weg om het echt goed te volgen wat ze deden en mijn camera kon niet genoeg zoomen om dat beter te zien. Toch heb ik nog wel wat mooie plaatjes kunnen schieten geloof ik.
A big plus- or actually a minus? this weekend; it's Fleet Week and the Bleu Angels are flying this whole weekend above the Bay.  Result; Downtown SF is VERY full....
We first did some clothes shopping, but around noon we headed for the city, to make a tour around town and go north of the Golden Gate to finally see that gorgeous viewing spot on the hill overlooking the bridge and the city. But, just like we did, a lot of other foolks had the same idea that this would be the
perfect spot to see the Blue Angels. Not a parking spot to be found, along the whole hill cars parked butt to front, but when one turned out we were quick to jump in of course.  
The view was as gorgeous as I hoped, but a bit too crowded to my taste to be honest. The Bleu Angels flew magnificently, but the hill was just a bit too far away from the city to get a real good look at what they where doing and my camera couldn't zoom enough to get it either.  Still got some gorgeous pictures I believe. 
 Dit grote vliegtuig deed ook een 'fly-by' over de stad. Heel apart, maar ook verontrustend om te zien.
This big plane also did a fly by over the city, very nice but also somehow alarming to see.
Terug besloten we door de stad zelf terug te rijden naar de andere kant van de baai. Heen waren we bovenlangs gekomen, over de San Rafael Brug, terug gingen we over de Oakland Bay Bridge.  De rit die eigenlijk maar 20 minuten hoort te duren hebben we nu twee uur over gedaan! Zo druk in de stad dat we eigenlijk de hele weg in de file hebben gereden. Filet American zeg maar.... En we hopen dat we gaan bekeuring gaan krijgen, want Henk reed zonder te betalen door de tolpoort heen. Hij zei dat alle poorten open stonden, maar dat heb ik niet gezien. Ik dacht dat hij op de baan voor vrachtverkeer zat, maar hij zei voor langzaam verkeer....  We gaan het beleven! Hij zal via de verhuurmaatschappij vanzelf bij ons terecht komen....
Going back we decided to go back through SanFrancisco to the other side of the bay. On our way there we went up north, over the San Rafael Bridge, back we went over the Oakland Bay Bridge. A trip that should only take about 20 minutes took us over two hours! It was so busy in the city that we actually only drove in walking pace through town. 
And we have to hope we won't get a gigantic ticket, because we drove through the toll gate of the GoldenGate without paying. Henk said the gate was open and no one was there, but I was sure he drove through the wrong gate and went through the big rig gate.   We will see what happens. When there's a ticket, we'll get it via the rental company I'll guess. 
Alle bij elkaar was het een drukke, verkeers-volle dag, maar zeer de moeite waard.
Morgen gaan we naar Folsom, vlak bij Sacramento, omdat daar een CarShow is. Het is wel twee uur rijden vanaf hier, maar voor een groep van 300 showauto's hebben wij dat over! De stad is nu toch te druk om fatsoenlijk te komen.
Jullie ook een fijn weekend en tot de volgende ronde!
All in all it was a busy, traffic heavy day, but it was a good day for sure.
Tomorrow we will go to Folsom, near Sacramento, because there's a car show. It's a two hour drive from here, but for some 300 show cars we are very willling to drive that. The city is way to busy now to have a relaxed time anyway. 

I hope you'll have a great weekend too and untill the next time! 




7 oktober 2017; Hayward - Folsom Car Show


We begonnen de dag eens wat eerder, omdat we graag naar de Folsom Car Show wilden en die begon al om 9 uur en was om een uur of 3 al afgelopen en aangezien het twee uur rijden was, moesten we op tijd weg. Een ochtendlijk avontuur waar we niet echt op wachtte maakte dat het wat later werd.
Halverwege onze tweede wafel was er rumoer in de hal. Een zwerver wilde perse naar boven, maar de eigenaar hield hem tegen, vanzelfsprekend. Daar was de heer het niet mee eens en stormde de ontbijtzaal in en begon alle spullen van de balie te maaien. Koffiekannen, stroopkannen, het beslag voor de wafels en het wafelijzer zelf. Het gebeurde zo agressief dat ik
echt een beetje bang was. Gelukkig ging hij daarna gelijk weg en probeerde hij al bier drinkend op zijn fietsje te stappen, wat niet helemaal vlekkeloos ging. De eigenaar hing ondertussen met de politie aan de telefoon en we hebben nog geholpen het signalement aan te vullen. De politie was er ook met een paar minuten en ik weet eigenlijk niet hoe het verder is afgelopen. Maar dit was best een heftige ervaring - voor deze regionen misschien normaal maar voor ons zeer zeker niet! En de wafels kunnen we de komende ochtenden ook wel vergeten. Prut.
We started our day a litlle earlier than normal, because we wanted to go to the Foltom Car Show and that started early, but finished early too. Since it's a two hour drive, we had to leave on time. A morning adventure we never wanted to have through our plans a bit of course and made us late.
Half way through our second waffle there was clamor in the hallway. A homeless guy wanted to go upstairs, but the owner stopped him and wanted him to leave. The guy threw a fit and came in to the breakfast area and started to throw 
around all kinds of stuff. The coffe pot, the can with sirup, the plates and utensils and the batter for the waffles and the waffle iron. It happened all so fast but aggressively that I admit I was a bit scared. Luckely he left after that and he tried to get on his bike while drinking a beer and that didn't go very well. The owner was on the phone with the police by now and we helped to make up the description of the guy.  Police arrived within a few minutes and I don't know how it all ended. This was a rather intense experience - although maybe somewhat normal in these parts of the world, it is centainly not for us! And we can forget about those waffles in the morning I fear. Fudge.
Na dit heftige ontbijt reden we dus pas rond half 10 weg, op pad naar Folsom, zo'n twee uur verder op. De weg erheen is niet bijzonder en verder beleefden we weinig spectaculairs meer, dus ik hou het voor nu op nog wat foto's van de auto's en de rest van de dag. Ik ben erg moe. Sorry.
Morgen onze laatste dag en we hebben nog geen idee wat we gaan doen, dus je zult morgen moeten terug komen om te zien hoe die dag afgelopen is... Tot dan?
After this impetuous breakfast we drove away around half past 9, on our way to Folsom, about two hours away. The road there isn't anything special and we didn't experience anything spectaculair anymore too, so I'll keep it at just showing you the pictures of the cars and the rest of the day. I'm so tired. I'm sorry.
Tomorrow we'll have our last day here and we still have no idea what we'll be doing, so you'll have to come back to see. Untill then?
 Mijn favoriet, zowel om de auto als om het verhaal. Deze meneer heeft deze Chevrolet Impala nieuw gekocht, ontmoette zijn liefje de dag erna, zijn in deze auto getrouwd in Reno, hebben dat 25 jaar later nog een keer gedaan en vorig jaar, op hun 50e huwelijksdag hebben het nog eens gedaan. Zelfde auto, zelfde liefje. En ze zagen er alledrie nog puik uit! 
My favorite, for the car as well as the story to go with it. This gentleman bought this Chevy Impala brand new 51 years ago, met his girl the next day, married in this car in Reno, renewed their vows 25 years later and last year, on their 50th anniversary did that again! Same car, same sweetheart. And they all looked still wonderful. 
...en we reden de Bay Area weer in met zonsondergang. Mooi gezicht zo he Op de achtergrond links zie je de skyline van San Francisco. 

....and we drove in to the Bay Area with the sun setting. Lovely sight isn't it? In the background on the left you can just see the San Francisco skyline.

8 oktober 2017; Bay Area - Quiltshop and Golden Gate walk and last night in USA

De zondag begon lekker laat, want Henk had me zo maar door laten slapen en ik werd pas om half 10 wakker. We hadden dus ook het ontbijt – met de wafels – gemist, dus hebben we zelf wat broodjes gesmeerd en kalmpjes aan gedaan. Alvast wat gereorganiseerd in de koffers, maar dat heb ik verder maar voor de avond laten liggen.
We reden pas rond half 12 bij het hotel weg, samen met weer twee politieauto’s die weer iemand afvoerde. Ik ving iets op van niet willen betalen en van de kamer af gehaald moeten worden. Henk zei ook dat er die ochtend een hoop herrie boven ons was geweest. Lang leve de oordoppen! Niks van mee gekregen.
Our last Sunday here started very late, because Henk didn’t wake me up and I woke up when it was already half past 9. Because of this we also missed breakfast – and the waffles – so we made ourselfs some sandwiches and took it easy. I already reorganised the suitecases a little bit, but I left most of that for the evening.
We got into our car when it was almost noon, together with two police cars that were taking someone away again. I heard someone say something about not paying for the room and being dragged out of his room. Henk told me he heard a lot of noice that morning right above us. Long live my earplugs! Didn’t hear a thing. 
Onze eerste missie was nog even één quiltshop aandoen. Ik had er zo weinig bezocht deze reis, ik had nog even een quilt-fix nodig. Bay Quilts in Richmond was de keus en wat een leuk en goed gevulde winkel was dat! Heel veel bijzondere stoffen en ik zag enorm veel stofjes die ik heel graag zou hebben, maarja, dat is eigenlijk altijd wel het geval. Ik heb me heel erg ingehouden en hem maar drie stofjes gekocht. 2 x een yard (dat is zo’n 90 cm) en 1 x 2 yard van drie hele mooie verloop stoffen. Eén van geel via oranje en rood naar paars, één van heel licht groen naar heel donker groen en één van wit naar zwart in grijstinten. Die ga ik voor mijn olifanten-quilt gebruiken.  Die andere twee heb ik ook al een leuk idee mee.
Our first mission of this day was visit just one more quiltshop. I visited so few this journey, I had to get a quiltfix before we left. We went to Bay Quitls in Richmond and what a lovely and well stocked shop it turned out to be! Lots of special fabrics, fun prints, lovely batiks and I saw way too much gorgeous fabrics I wanted, but to be honest, that’s always the case really. I kept myself in check and only bought 3 pieces of fabric. Two times one yard and once a two yard piece. All lovely gradient fabrics.  A yellow to purple one, a green one and a white to black one. That last one I will use in my elephant quilt. I’ve also have a great idea with the other two too.
Nadat ik mezelf weg sleurde bij al dit moois, gingen we weer richting het park ten noorden van de Golden Gate Bridge. We wilden nog een keer boven op die heuvel SF bekijken, nog wat van de Blue Angels zien hopelijk en ook nog proberen of we bij de brug konden komen om een stuk over de brug heen te lopen.  Met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid hadden meer mensen dat idee die dag. Zondag is natuurlijk voor de meeste mensen een vrije dag
en deze heuvel is nu eenmaal een schitterende plek om zo’n vliegshow te bekijken. Halverwege de berg werden we al weer terug gestuurd. Alles vol en file rijdend weer terug naar beneden. Gelukkig was er onderaan de berg, op de parkeerplaats voor de brug, net weer een plekje vrij gekomen en konden we daar de auto neerzetten, zodat we wel  de brug op konden wandelen. Eerst een trappetje af, onder de brug door (best eng met al die auto’s over je heen met een hoop herrie) en dan weer trappetje op om op de loopkant te komen van de brug.
After I tore myself away from all this gorgeous stuff, we headed back to the park north of the Golden Gate. We wanted to revisit this brilliant spot to watch SF from, see some more of the Blue Angels if possible and we also wanted to try to come close to the bridge itself, so we could walk a piece of the bridge. It just might be possible some more foolks had that exact same idea. Sunday is a free day for most and this hill just IS the best place to see the flighing show. Half way up the hill we were directed back down the hill; every parkingspot was taken and there were just too many people coming now. Luckely we did find a spot on the parking lot next to the bridge, so we could take our walk on the bridge.  First a little stairs down, walking under the bridge (with lots of noice of the cars driving right over you) and than a stair back up again to get to the walkway next to the road. 

We zijn tot halverwege de brug gewandeld. Schitterende uitzichten, heftige wind om de oren en een stevige wandeling van zo’n drie kwartier om alleen op het midden te komen. Erg de moeite waard en toch weer iets wat we nog niet gedaan hadden. Halverwege de terugweg hadden mijn heupen en knieën er helaas genoeg van, dus dat laatste stukje leek héél erg lang.
Ondertussen was het al bijna 5 uur toen we de brug af kwamen en ik had nog zat te doen, dus ik wilde terug. Maar, net als aan het begin, wilde heel veel mensen rond deze tijd ook weer hetzelfde. De vliegshow was ondertussen al even afgelopen en die hele berg met auto’s kwamen nu dus de berg weer af. De snelweg was ook afgeladen vol, want een grote baseball wedstrijd was ook net afgelopen. File rijdend zijn we terug gekomen, om 7 uur pas terug bij het hotel.
We walked to the middle of the bridge. Gorgeous views, quite a heavy wind and a brisk walk of 45 minutes just to get to the middle of the Golden Gate. It was well worth the walk and it was something we haven’t done before.  Halfway back my knees and hips decided that they’ve had enough practice for the day and quit on me, so that last part got longer and longer by the minute it seemed.
In the meantime it was already 5 pm when we came back to our car and since I had more than enough to do, I wanted to go back to the hotel. But, just like in the beginning, all those other people had that exact same idea at the same time. The flighing show was over by now and that whole mountain filled with cars emptied all at once. The freeway was reaching its limits too, because a big baseball game had just ended too. It took us two hours to get back.
We moesten nog wat eten, dus lekker pizza gehaald (die héél lekker was, dat had ik dus eerder moeten weten)  en na het eten ben ik dus met de koffers aan de gang gegaan. Het was half 10 toen ik daar mee klaar was, gedoucht had en eigenlijk nog aan dit blog wilde gaan werken. Internet lag er de hele avond al uit, maar toen hij het eindelijk deed had ik dus de puf op. Ik wilde graag slapen, want de volgende dag zouden we vroeg op moeten. En vandaar, dit blogje dus vandaag pas. Ik heb hem op het vliegveld al getypt, terwijl alles nog vers in mijn geheugen zat, maar moest toch wachten met plaatsen tot we thuis waren. Bij deze. 
We still had to eat, so we picked up some pizza (that was very good, I should’ve known that before!)  and after dinner I started to repack our lugagge.  It was already half past 9 when I was done and had a shower. I did want to work on a blog then, but I was so tired and the internet kept failing, so that’s why this blog came later.  I did typ this all at the airport, while it was still fresh in my memorie, but I still had to wait posting it untill I would be home. So, there it is....
Het absolute midden van de brug!! // The absolute middle of the bridge!!


9 oktober 2017 - On the airport - going home

Vandaag is het precies 10 jaar geleden dat Henk zijn vader, Papa Piet, overleed. Elke keer verbaas ik me weer over hoe lang dat al is, terwijl het soms juist nog zo vers voelt. Weer zo’n bewijs van hoe snel de tijd gaat, hoe de jaren voorbij vliegen soms zonder dat je het doorhebt. Vroegen vond ik dat verschrikkelijk als oudere mensen dat zeiden, maar nu ik zelf de 40 voorbij ben merk ik dat het echt zo is. En hoe ouder je wordt, hoe sneller het lijkt te gaan…..  Deze tien jaar zonder papa zijn veel te snel gegaan en we missen hem nog steeds enorm.
Today is the 10 year anniversary of Henk’s dad passing. Every time I’m baffled how long ago that was, while at some times it seems just like yesterday. Another example of how fast time passes by, how years fly by without you noticing it seems. I used to hate it when older people said something like that, but now I’ve past the 40’s myself and I know it’s true. The older you get the faster time seems to go by... These ten years without him went by way too fast and we still miss him very much.
Toepasselijk dat we reizen op zijn sterfdag, want door zijn overlijden zijn wij bewust geworden van alles wat je maar uitstelt en voor je uit schuift en dat je dat eigenlijk niet moet doen, als je het ook maar even kan helpen. Een paar dagen na zijn begrafenis heb ik onze eerste reis naar de USA geboekt, dus toch een beetje dankzij hem zitten we hier nu weer…. onze vijfde reis door een deel van Amerika bijna aan 't eind.

De wekker ging om half 8 en de enige troost was dat ik mijn volgende nachtrust in ons eigen bed zou doorbrengen. Douchen, aankleden, opmaken en ontbijten – mét wafels! – en om half 10 reden we bij het hotel weg, op weg naar het vliegveld.  Het liep als een speer eigenlijk. De auto inleveren, de shuttle trein naar de terminals, koffers inleveren en door de douane. Alles net zo snel en zonder problemen.  Erg prettig.
It's really appropriate that we are traveling on this anniversary of his death, because of that happening we became more aware of all the things we used to postpone or hold off and that it's a bad thing to do that and if even remotely possible you shouldn't do that any longer.  A few days after his funeral we booked our first trip to the USA, so because of him passing we are here now, at the end of our fifth trip in the US.

The alarm went off at half past 7 and the only solice I had was that the next time I would get some sleep, it would be in my own bed. I showered, dressed, did my make up and we had breakfast - with waffles!- and at half past 9 we drove away to the airport.  It all went like clockwork, that smooth. Return the rental car, take the shuttle train to the terminals, give off our suite cases and through customs. Everything went very well and without any hickups. Very nice.
Nu zitten we te wachten tot we gaan boarden, aan een tafeltje bij de gate. Over een uurtje zou dat zo ver moeten zijn en wij zijn er klaar voor. Klaar om weer naar huis te gaan, onze katten weer te knuffelen en om lekker in ons eigen bed te slapen. Die rottige vlucht is altijd even zo’n ding waar ik tegenaan hik, maar dat is niet anders.
De volgende blog schrijf ik weer fijn vanachter de keukentafel, met een beker Wiener Melange naast me, Cees aan de andere kant van de laptop, Bram waarschijnlijk tussen de laptop en mijn borst en Arie achter de laptop. Heerlijk. Kan ik helemaal naar uit kijken. Tot dan! Tot in Nederland!! 
Now we're waiting untill we can board the plain. In about an hour it will be that time and I'm so ready. Ready to go home, cuddle our cats and sleep in our own bed. That dreadfull flight is always something that gets on my nerves, but that part of this experience we call travel. 
My next blog will be written from my spot at the kitchen table, with a mug full of Wiener Melange next to me, Cees on the other side of the laptop, Bram probably in between me and the laptop and Arie sitting behind the laptop.. Love that situation immensly. Really looking forward to that. See you then! Until we're in the Netherlands!!! 

Geen opmerkingen: