vrijdag 17 augustus 2018

Mea Culpa...

Een half jaar!!! 
Een half jaar niet geblogd, niets van me laten horen... helemaal niks!
Ik schaam me diep en alhoewel ik van harte beterschap wil beloven, weten we best dat het zo weer kan gebeuren (al is een half jaar wel héél erg...)
Half a year!!!!
Half a year I haven't blogged, haven't given a word of life here.... nothing! 
I'm very ashamed of myself and although I truly want to promisse to do better, we all know this is very easy to happen again (although a half year is really bad...)
Er is genoeg gebeurd, meer dan genoeg.
Ik was mijn laatste post toch zo trots op mezelf dat ik weer elke dag achter de naaimachine zat om eindelijk die babyquilt af te krijgen?  Nou, dat duurde ook precies een week of twee en ik ben nog niet veel verder gekomen...
Wel heel fijn, mijn motor is eindelijk af!!  Ik rijd weer motor. Of trike, eigenlijk.
Hij is zo mooi geworden en gaat nog veel mooier worden, wanneer volgende maand eindelijk zijn zadel helemaal aangepast wordt en van de winter er nog pinstiping op komt.  Foto's!!!
There was lots going on, lots of things happened.
In my last post I was so proud of myself for wording on that babyquilt again on a daily bases and being behing my sewingmachine again? Well, that lasted a week or two and the quilt still isn't finished...
What did get finished was my Harley Trike!!! I'm a biker again and ride a trike now, finally!
He turned out so gorgous and he will become even prettier when his saddle will be re-done next month and when he gets his pinstriping this winter.  Pictures!!!

Zoals het was // Previous situation
We hebben met die waanzinnig warme zomer heel veel buiten aan het huis kunnen doen. Ik ben zelf op de steiger aan het schilderen geweest - wat ik heel stoer vind van mezelf - en het huis is aan de voorkant heel mooi geworden daardoor. Van wit met donkergroen is nu al het houtwerk roomwit.
De - zeer tochtige - staldeuren zijn eindelijk vervangen voor vaste ramen en de luiken die zwaar verrot waren zijn eraf en de nieuwe luiken liggen klaar om geschilderd te worden. De kozijnen van de nieuwe ramen moeten ook nog geschilderd worden, een klus waar ik volgende week mee begin.
Ook dit houtwerk wordt allemaal roomwit.
Zo is t nu // This is it now
We also got a lot of work done on our house because of this bonkers kind of summer we are having. I have been working on the scaffolding myself - which I find very valiant of myself to be honest - and the front part of the house is so much better looking now. All the woodwork has turned from dark green and white to all creamy white.
The - very drafty - stable doors were finally replaced by fixed windows and the rotted shutters were taken down, the new shutters ready to be painted. The window frames of those new windows have to be painted too, a task I will start next week. This woodwork will also turn a creamy white.


Het meest verdrietige nieuws is nog heel vers; gisteren hebben we onze lieve Bram in moeten laten slapen. Zijn lijfje was gewoon op. Hij was al anderhalf jaar aan het aftakelen, maar de afgelopen week werd het snel duidelijk; het is klaar. Toen hij dinsdag niet meer wilde eten wist ik eigenlijk genoeg. Ik hoopte nog dat hij rustig in zijn slaap zou gaan, maar dat hartje van hem bleek toch sterker dan gedacht.
Donderdag, 16 jaar en 16 dagen oud, hebben Henk en ik hem samen vast gehouden toen de dierenarts hem hielp te sterven.
Ik huil veel, verbijsterd over de leegte die zo'n klein harig kind achter laat. Want dat was hij, mijn kindje. Ja, ik weet wel, niet te vergelijken als je echte kinderen hebt, maar voor een kinderloos mens als ik was hij dat wel degelijk....
Zijn broers zagen het ook aankomen en op wat gesnuffel op zijn vaste plekjes na hebben zij het al een plekje gegeven. Ik nog niet. Dat duurt nog wel even.
The saddest news is painfully fresh; yesterday we had to help our Bram die. His little body was just waisted away. He was sickly for over a year now, but the last week it became apparent that he was dying. When he refused to eat on tuesday I knew enough. I really hoped he would pass away in his sleep, but that little heart of his turned out stronger than the rest of him. 
Thursday, 16 years and 16 days old, Henk and I held him while our vet helped him die.
I cry a lot, confounded by the emptyness such a little hairy child leaves behind. Because that's what he was, my child. Yes, I know, it's nothing compared with real childeren, but for a childless mother like I he truly was... 
His brothers have seen this coming, for they are not looking for him, except for some sniffing at his favorite spots throughout the house. They already gave it a place in their heart.  I didn't. This will take a while...
Dit weekend ga ik nog even rustig aan doen, bij komen van veel werk en een hoop verdriet, maar daarna gaan we gewoon weer door. Door met schilderen, door met werken, door zonder Bram, maar als ik er aan denk, door met bloggen....
Ik hoop dat er nog iemand mee leest.
Fijn weekend.
This weekend I will take some rest, recoperate from weeks of hard work and lots of sadness, but after that I have to get on. Getting on with painting, getting on with working, getting on without Bram, but if I'll remember, getting on with blogging....
Now let's hope there will still be readers.
Have a great weekend. 

woensdag 21 februari 2018

Weer aan t quilten // Back to quilting again

Het is lang geleden dat ik meerdere dagen achter elkaar weer aan het naaien ben geweest. Mijn handen doen niet altijd gezellig mee in de winter, maar nu ik een paar hele fijne vingerloze handschoentjes de hele dag draag, kan ik elke dag wel een uurtje fröbelen.
Vooral één quilt verdient het heel erg om eindelijk eens afgemaakt te worden. De 'baby-quilt' voor mijn nichtje Ronja. Ik ben met die quilt begonnen toen ik hoorde dat mijn zusje zwanger was van haar.... Het lieve kind wordt in augustus 5!!!
It has been a long time since I've been sewing more days in a row. My hands don't always play along in wintertime, but now that I've found and wear some warm fingerless gloves I can sew and pin for around an hour a day. 
Especially one of my quilts só deserves it to be finished finally. The 'baby-quilt' I'm making for my niece Ronja. I started that quilt when her mother, my little sister, told me she was pregnant with her. The dear child will be 5 this august!!

Het werk kwam stil te liggen omdat we wilden verhuizen. Ons huis verkoop-klaar maken, toen inpakken, toen verhuizen, toen in het nieuwe huis aan het werk....   Maar ondertussen wonen we hier alweer twee en een half jaar, dus die vlieger gaat natuurlijk niet meer op he?  Schop onder mn kont en nou es doorgaan.  Het grootste deel is al klaar. Ik ben nu met de buitenste rand bezig, omdat die lekker makkelijk is en ik alles al voorgesneden had daarvoor. Als die klaar is ga ik de brede middeste rand maken. En daar schuilt het gevaar, want ik weet niet of ik uit ga komen met m'n stof. Ik had alles al gesneden en met de resten maak ik die paperpiece rand voor t midden. Mocht ik het niet redden, dan moet ik de effen rand die erna komt dus in een andere kleur maken, maar dat zou toch het hele ontwerp verpesten. Als ik die in het bruin moet maken veranderd het hele uiterlijk en open effect van de randen.
Met effen Bruine rand / With a plain Brown border
The work on this quilt came to a halt when we wanted to move house. Making our house ready for sale, then the packing, the moving, the work in and on our new house.... But we are living here for over two years now, so that excuse is no longer allowed now, is it? Gave myself a strong talking to and went to work. I finished the biggest part of the top. I'm now working on the outer border, because that's an easy one and all the fabric was already cut. When this one is done I will make the wide middle border. And there lies the danger, because I'm really afraid I won't have enough of the light fabric anymore. I cut all the fabric for all the borders and with the rest I would make that paperpiece feathers. If I don't have enough light fabric, I will have to use the fabric for the plain border next to it and I will have to use brown for that plain border and change the whole quilt and the open look. 

Met extra bruine buitenrand/ With extra brown border
Ik weet het pas als ik er mee bezig ga en mocht het echt niet uitkomen, moet ik dus de stof voor de effen rand gebruiken om die veren mee te maken. Dat is dan niet anders. Deze stof heb ik 5 jaar geleden al gekocht, dus de kans om die überhaubt nog te vinden is nihil.
Mocht het onverhoopt toch lukken, dan maak ik van de bruine stof die ik over heb een extra buitenrand. Ik denk dat dat heel mooi is en de nu-buitenste rand nog mooier uit laat komen.
Het werk vorder langzaam maar gestaag. Op zich is het niet zo heel veel werk om die top af te krijgen en ik zie nu al ontzettend uit naar het daadwerkelijke quilten. Ook daar moet ik dan eerst weer even een beetje in oefenen, maar ik heb nu al een hoop ideeën voor deze quilt.
De echt quilt zover // The real quilt so far
I will know once I am busy making that border and if I don't have enough of the light, I'll have to use the plain border-fabric. Can't be changed, unfortunately. I bought this fabric over 5 years ago, so the chances of finding more are next to nothing.
If I do succeed without having to use the plain fabric - big IF - I will use the left over brown fabric for an extra outer border. I think it will make the now-outer border really pop even more.
The work is progressing slowly but steadily. Finishing the top isn't that much work any more and I am really looking forward to the actual quilting. I'll have to practice first to get my flow back, but I already have great ideas for this quilt.

Wat vind jij het leukste gedeelte van het maken van een quilt?
What part of making a quilt do you like best??

zondag 21 januari 2018

Lessons in planning a holiday/ Een les in het plannen van een vakantie

Om dit blogje te snappen, moet je ook de vorige gelezen hebben, waarin ik vertel hoe ik een reis ging plannen voor een vakantie naar Canada met mijn ouders. 
Vooral mijn vader ziet erg op tegen het vliegen, met een slechte ervaring als reden. Vooral ook voor hem, maar niet minder voor onszelf, wilde ik de voorste stoelen in een rij boeken. We doen dat zelf altijd, zodat je fatsoenlijk beenruimte hebt en normaal op kan staan zonder over andere heen te moeten kruipen. Natuurlijk, je betaald daar extra voor, maar het is me elke cent waard. 
Voor m'n vader, die heel lang en groot van postuur is, is het eigenlijk een vereiste om enigszins comfortabel te kunnen vliegen. 
To understand this blog, you'll have to have read the one before this one, where I told the tale of planning a vacation to Canada with my parents.
Especially my dad is very reluctant to flying, have had a bad experience with it before. Because of that, but also for ourselfs, I wanted to book the front seats in a row. We always do that ourselfs too, so that you can have a comfortable flight, with lots of leg space and be able to stand up when ever you want. Sure, you'll pay more for those seats, but it is worth every penny of it.
For my dad, who is very tall and big in stature, it's almost something of a requirement to be able to fly comfortably.
Nu, toen ik twee weken terug mijn moeders telefoontje kreeg dat ze mee wilde, was ik al wat huiverig voor de situatie die zich inderdaad voordeed. Toen de paspoorten binnen waren en ik eindelijk kon gaan boeken bleken al die voorste stoelen dus al volgeboekt. Ook de stoelen met welgeteld 10 cm meer beenruimte waren allemaal al weg....  Vier verschillende vluchten bekeken en allemaal hetzelfde liedje....  
Aangezien ook de prijzen hevig aan het stijgen waren, besloten mijn moeder en ik - in telefonische conferentie - dat we gewoon te laat waren met het boeken en we de reis dus uit gaan stellen tot volgend jaar.   
Well, when I got my mom's call that my parents would join us to Canada, I was already a bit apprehensive about the situation that unfolded like I feared it would. 
When their passports came in and I could finally get to booking the tickets all the front row seats turned out to be gone already. Even the chairs with no less than 4 inches more leg room were already sold out. I checked four different flights and they all had the same result.
Since the prices were skyrocketing too, my mom and I - in conference call - decided that we were just too late with booking our flight and that we would postpone our holiday until next year.
Het was die avond en de volgende dag echt een enorme domper en heb ook even met een brok in mijn keel aan tafel gezeten. We waren toch al enthousiast en ik had al zo veel mooie dingen gezien online die we voor onszelf gingen bekijken, dat zoiets best een teleurstelling is. 
Maar, wat in het vat zit verzuurt niet, zeggen ze, en we gaan gewoon volgend jaar september. 
Nu heb ik dus anderhalf jaar om een mooie reis voor te bereiden en kan ik de vliegtickets boeken zoals ik gewend ben; 11 maanden van te voren, voor de laagste prijs en met alle keus van stoelen die er zijn....  
That night and the following day were real downers and I did have a bit of a lump in my throat that evening. We already were so enthousiastic about our trip and I already saw so many beautiful sights online that we would be visiting ourselfs, that it was rather disappointing that we would have to wait a long time now to see it all. 
But, what's in the barrel does not sour, they say. (at least, in the Netherlands. I don't know if you know this saying? Meaning, something that is good and well preserved will not lose its value).
We will be going next year september and I will have lots of time to find the best spots, the best places to sleep, the best routes and when the time is there, the best seats on the flight, for the best price, about 11 months before we actually fly. Just like I always do. 
Vaten, vol met mooie dingen die we nog gaan zien....
Barrels, filled with all kinds of beautiful stuff we will get to see...

vrijdag 12 januari 2018

Planning a familytrip / Een familievakantie plannen

Canada staat al heel lang op het verlanglijstje van mijn ouders, maar mijn ouders zijn nu niet direct wereldreizigers. Eén keer zijn ze naar Zuid-Afrika geweest, maar alleen omdat mijn broertje daar destijds op stage was. Aan het eind van zijn stage zijn zij daar naartoe gevlogen, om samen met hem een vakantie van drie weken te vieren. Een geweldige reis, maar toch alweer 10 jaar geleden.
Al meerdere keren heb ik ze aangeboden een reis te boeken, plannen en uit te stippelen voor ze, zodat ze zelf weinig zorgen hoefden te hebben, maar pas toen Henk en ik aanboden om met ze mee te gaan en ik alles zou regelen en Henk zou rijden ging de knop om. En eergister kreeg ik het telefoontje; We gaan mee!
Dus, je snapt; ik zit weer helemaal in research/plan/boek-een-vakantie-stand....
Canada has been on my parents' wishlist for years, but they are not the most traveling kind of people. They went to South Africa once, but only because my brother spend half a year there for an internship. When his time there was up, my parents flew there to spend three weeks together, traveling this gorgeous country. They had a wonderful trip, but it's more than ten years ago now.
I have offered them to plan, book and organize a trip to Canada for them, so they wouldn't have to do that all theirselfs, but only when Henk and I offered to go with them, I would take care of everything and Henk would be driving, they were liking that idea. And two days ago I got a call; We are coming with you to Canada!!
So, you'll get it; I'm in research/plan/book-a-holiday-mode....
De datums staan nog niet helemaal vast, maar we gaan waarschijnlijk 3 september weg en komen dan 19 of 20 september weer terug. Voor de route die we willen doen - van Calgary naar Vancouver Island - is 18 dagen meer dan genoeg en niet al te lang. 
Ik heb al heel veel mooie dingen gevonden die we absoluut moeten bekijken. De Icefield Parkway bijvoorbeeld, Highway 93 van Lake Louise tot Jasper, is één van de mooiste wegen van Noord Amerika en staat zelfs op de Wereld Erfgoed Lijst. Dat wil toch wel wat zeggen.
Ook wil ik heel graag de kans benutten om alsnog Glacier Park te bekijken. Tijdens onze reis van 2014 was de weg door het park nog afgesloten door de sneeuw en hebben we het niet kunnen bezoeken. Nu we weer in de buurt zijn is dat natuurlijk een must. Ik weet zeker dat mijn ouders dat ook heel mooi zullen vinden. Zij zijn nog gekker op de natuur dan ik ben en steden bezoeken zullen we dan ook niet doen dit keer. Niet dat wij daar echt om geven.
The dates aren't set yet exactly, but it will be somewhere around september 3rd that we'll leave and come back around the 20th of september. For the region we will be visiting - from Calgary to Vancouver Island - 18 days is more than enough and not too long. 
I already found lots of gorgeous sites for us to visit. Like the Icefield Parkway for example, Highway 93 from Lake Louisse to Jasper, is one of the most scenic routes in North America and is even on the World Heritage List. That's no small matter I believe.
I also want to take advantage of this trip to visit Glacier Park for real this time. When Henk and I were there in 2014 the road through the park was still closed due to the snow and we didn't get to see it. Now that we are so close again, it really is a must. I'm sure my parents will love it too, being the great nature lovers they are.  We won't be visiting the big cities very much, but Henk and I don't care that much for cities neither. 
Ik hoop zo dat we nu ook beren gaan zien. En Elanden en Big Horn Schapen en Lynxen en Bergleeuwen en ...en...  Er zijn daar zo veel mooie wilde dieren en we zitten in het goede jaargetijden om ze ook te kúnnen zien. Meestal zien Henk en ik niet veel meer dan grondeekhoorns en vorige vakantie dan ook Wapiti's, maar echt spectaculaire beesten is ons nog niet gegund geweest.  Nu we een zeer geoefende jager en wild-spotter bij ons hebben, ziet hij misschien meer en kan ons op de mooie dieren wijzen die wij zo overduidelijk over het hoofd zien... De verrekijker gaat in elk geval mee!
Let's hope we will see bears this time too!!! And Moose and Big Horn Sheep and Lynxes and Moutainlions and.... and....  There are so many wonderful wild animals to see there and we will be in a good time of year to be able to see them too. Henk and I mostly see not much more than some squirrels and chipmunks and last year even Elk, but the really spectacular animals are still on my wishlist of things-to-still-see.  We do have the advantage of a skilled hunter and game-spotter, so our changes of actually seeing some large animals is much larger this time because he can point to them. We will certainly bring our binoculairs.






Ik heb al een globale route, maar deze keer moet alles in overleg natuurlijk, dus voor ik kan gaan zoeken naar hotels op de route, zal ik deze eerst voor moeten leggen aan de andere helft van de groep. Dat is wel gek, omdat ik normaal natuurlijk alles plan zoals het mij goeddunkt en het vaak voor Henk zelfs nog een verrassing is waar we terecht gaan komen. Anders, maar niet erg. 
Waar ik me wel zorgen over maak is de beschikbaarheid van betaalbare hotels rond Banff, Lake Louise en Jasper. Het is volgens mij de duurste regio waar we ooit zijn geweest. Vancouver Island is gek genoeg het tegenovergesteld. Veel goedkoper dan we gewend zijn. Ik had dat juist heel duur ingeschat.
Dus, er zullen wel weer verschillende blogjes voorbij gaan komen van de aanstaande reis. Ik heb verder ook niet veel anders om over te bloggen.
Als je ook al eens in deze regio bent geweest, ik hou me van harte aanbevolen voor tips voor dingen die we absoluut moeten zien of betaalbare hotels hoor!!
Hebben jullie al leuke zomerplannen??
I do have a global route already, but this time I have to plan together with my parents, so I have to show it to them before I can start looking of hotels on the route. Normally I plan everything alone and even to Henk it's often a suprise of where we'll end up. 
I do worry about the lack of affordable hotels in the region of Banff, Lake Louise and Jasper. This has to be the most expensive region we ever visited. Vancouver Island is the exact opposite, strangly enough. I thought the hotels would be much more expensive there, but it's actually cheaper than anywhere we visited yet. 
So, you can count on some more blogs about this oncoming trip. I don't have much else to talk about, like you could see lately on this blog...
For everyone visiting here and that has been to the region I mentioned, I really love good tips for sights to see or affordable hotels.
Do you have any summerplans already???

woensdag 13 december 2017

21 Jaar geleden // 21 Years ago









Dit zijn allemaal foto's van foto's, dus niet de beste kwaliteit, maar ik vind het gewoon leuk om even te delen vandaag...
These are all pictures of pictures, so not the best quality, but I just wanted to share them here today. 

zondag 3 december 2017

Bobbin storage tip // Spoeltjes netjes houden

Voor een creatieveling is het schijnbaar heel raar; houden van een nette werkomgeving en geregeld opruimen. Ik kan niet tegen rotzooi als ik naai (of elke andere klus klaar eigenlijk).  Ook als ik met Henk aan de auto aan het sleutelen ben/was, begon ik soms al halverwege op te ruimen, zodat het weer makkelijker te vinden was. Dat heeft wel eens wat wrijving veroorzaakt :-D
Ook tijdens het naaien ruim ik geregeld op. Ik kan nu eenmaal niet goed tegen rommel.
Nu zag ik vandaag op FB wat voorbij komen van iemand die een tip gaf over hoe je je spoeltjes georganiseerd kan houden. (in een ijsklontjesbakje voor als je t wilt weten.)
Persoonlijk vind ik mijn oplossing haast nog handiger, dus ik dacht dat ik dat misschien maar eens moest delen. Misschien heeft iemand er wat aan...
For a creative person it's apparently very strange; keeping a neat working environment and clean up regularly. I can not stand a mess when I sew (or any other job for that matter). Even when I'm working on the car with Henk, I sometimes started cleaning up halfway through, so that it was easier to find. That hás caused some friction :-D
I also regularly pick up during sewing. I just can not handle a mess...
Tdday I saw someone share a tip on FB on how you can keep your bobbles organized. (in an ice cube tray if you want to know.)
Personally, I find my solution even more convenient, so I thought I might share it. Who knows, maybe someone thinks it's handy too. 
De grootste frustratie is natuurlijk het afwikkelen van die spoeltjes. Mijn oplossing? PVC slang. Ik heb bij een kluswarenhuis een stuk blanke pvc-slang gehaald (zo'n 2 euro per meter) en heb daar met een scherp stanly-mesje smallen plakjes vanaf gesneden, ietsje smaller dan mijn spoeltjes zijn. Ook maakte ik nog een sneetje in dat afgesneden ringetje, zodat je een open ring krijgt en die zo om het gevulde spoeltje kan schuiven. Voilà, een spoeltje wat nooit meer afwikkelt! 
Je kunt ze nu opbergen zoals je gewend bent, in een la, in een bakje, aan een stokje, maakt niet uit. 
The biggest frustration is, of course, the unwinding of those bobbins. My solution? PVC hose. I bought a piece of clear PVC hose at a Home Depot (or simular store)  and cut a small slice  with a sharp stanley knife, cut off a bit narrower than my bobbins. I also made a cut in that ring, so that you get an open ring and you can slide around the filled bobbin. Voilà, a bobbin that never unwinds again! You can store them as you'd like now, in a tray, on a stick, in a bobbinholder, it doesn't matter.
En dan gelijk een tweede opruimtip, als bonus; Ook heb ik een paar meter bolletjesketting gekocht en heb daar kortere stukken van geknipt. Samen met een sluitstukje heb je dan een korte ketting waar je de spoeltjes aan kan hangen en bij elkaar houden. Ik heb ze op kleur en soort garen verdeeld, maar één grote ketting kan ook natuurlijk. Dit alles heb ik weer aan een mokken-houder gehangen, samen met al mijn scharen en schaartjes.  Alles voor t grijpen en toch netjes en georganiseerd.
And then a second organizing tip, as a bonus; I also bought a few meters of beaded chain and cut shorter pieces of it. Together with a connector piece you have a short chain where you can hang the bobbins and hold them together. I have divided them by color and type of yarn, but one big chain is also an option of course. 
All this I have hung on a mug holder, along with all my scissors. All neat and organized.