maandag 25 maart 2019

Home again

Na 11 uur vliegen arriveerde we gisterochtend om kwart over 8 's weer in Nederland. De vlucht vanuit Johannesburg naar Parijs was gewoon, niets bijzonders. Voor het eerst dat ik in een Airbus 380 zat en het was toch een heel andere ervaring als een Boeing 777 of 747. Het opstijgen gaat zó langzaam dat je denkt dat hij nooit van de grond komt, maar al vliegt voor je het door hebt. Het is zéker veel stiller dan de Boeings en stoelen ruimer, maar wel harder. Ik zou het liefst altijd met zo'n grote jongen vliegen. Veel beter!
In Parijs moesten we overstappen en daar hadden we een uur voor. Tijd zat dachten we. Nou, mooi mis. Wat is dat vliegveld groot en wat moesten we veel lopen. Mijn kruk zat in de grote bagage en halverwege wist ik niet of ik nog lang overeind zou blijven, maar ik moest echt stevig doorlopen, want we stonden op het punt onze vlucht te missen. Gerrit liep al harder vooruit om ze tegen te houden, maar ik stapte als laatste aan boord. Pfff, ik was blij dat ik zat.
De vlucht van Parijs naar Amterdam is maar goed 45 minuten misschien, dus dat stelde niks voor.
We waren weer in Nederland!
After two flight of 11 hours combined we arrived back in the Netherlands at 8.15 am. The flight back out of Johannesburg to Paris was uneventful. It was the first time I flew with an Airbus 380 and that was quite a different experience than flying with a Boeing 777 or 747. The taking off was going so slow I really thought we would run out of runway, but it was mid air before I knew it, but without the feeling of getting pushed back into your chair. The Airbus is really quiet and the chairs wider, but hard. I would love to fly Airbus from now on. So much better!!
We had a lay over in Paris of an hour. More than enough, or so we thought. That airport is so ginormous and the walking involved was proving too much for me. My crutch was in my large suitecase and I didn't know I would keep myself upright, during that high pase of walking to get to the gate on time. Gerrit went ahead to stop them from taking off without me, but I was the last one and we took off soon after. I was glad to be sitting down.
The flight to Amsterdam was a mere 45 minutes, so that wasn't very long at all. 
We were back on Dutch ground again!
The Netherland from the sky // Nederland vanuit de lucht
Wat was ik blij dat ik mijn lief weer in de armen kon sluiten! Ik had de ogen op sap staan; wat had ik hem gemist. Hij had, vooruitziende blik hebbende, een rolstoel meegenomen voor me, zodat ik me naar de parkeerplaats kon laten rollen, wat erg fijn was. Ik vertrouwde mijn benen niet helemaal meer.
We hebben nog even een jonge dame uit Burkino Faso op sleeptouw genomen, die bij het verlaten van het vliegtuig er wat verloren uitzag en in gebroken engels vroeg waar ze de bagage op kon halen. Ik stelde voor dat ze met ons mee liep, aangezien we daar zelf toch heen moesten. Onderweg wat gekletst en aangeboden haar te helpen haar trein naar Leiden te vinden. Veel staat in het Nederlands en Engels wel aangegeven, maar het is zo groot en overweldigend, dat ik me voor kan stellen dat het wat intimiderend is. Ik ben blij dat we haar op weg konden helpen en bij de treinopgang namen we afscheid van haar en konden we zelf naar de auto.  Zelfs de Dodge had ik gemist en genoot ik van zijn gebrul toen we weg reden.
I was so glad to be holding my husband in my arms again! My eyes were floating; I missed him so much. The dear took a wheelchair for me, with his ever present forsight of my condition, so I didn't have to walk any more. I wasn't trusting my legs anymore, so I was so glad he did.
We helped a young lady from Burkino Faso that left our plain too. She looked so lost and asked around where to go to get her suitcase, that I asked her to join us, for we had to get our bags too. Along our walk we talked a bit and promissed her to get her to the correct train that would take her to her town of final destination. Lots of signes are in English and Dutch, but I can understand this is all very big and intimidating. I am glad we could help her get on her way and we said our goodbyes at the train entrance with the correct ticket for the rest of her journey. We headed for the parking lot and I even missed our Dodge, I enjoyed his roaring when we left Amsterdam.

Eerst Gerrit naar huis gebracht en na een kopje thee ook nog even naar onze ouders gereden om daar nog even hallo te zeggen en een bakje koffie te doen. Souvenirtjes uitdelen natuurlijk, want alleen voor onze moeder hadden we samen wat gekocht.
Eénmaal thuis heb ik eerst Ceesje hevig geknuffeld, maar hij vond me stinken denk ik, want hij wilde duidelijk niet knuffelen. Arie bleef boven op de vide liggen en zou op z'n eigen tempo wel beneden komen. Traplopen wilde voor mij even niet.
Heerlijk weer thuis te zijn. Alles was schoon en opgeruimd, Henk had duidelijk zijn best gedaan. Ik zag ook dat er wat anders was, maar kon niet zeggen wát. Het was lichter op één of andere manier. Hij heeft dus alle voegen van de plavuizen vloer in de woonkamer, keuken, gang en bijkeuken met de stoomreiniger schoongemaakt (zo'n 100 m2). Wat een verschil en wat fijn dat ik zijn harde werk opmerkte.
Ook het kleine slaapkamertje beneden heeft hij afgemaakt; vloerbedekking erin en de grote kledingkast van boven daarheen verplaatst. Het badkamertje van onze slaapkamer heeft hij afgemaakt; de kapotte tegels vervangen en een deel betegeld waar de deur had gezeten, plintjes geplaatst en de deurstijlen afgewerkt en vloerbedekking in het voorste deel gelegd. Wat een verschil allemaal.  En dat was nog niet alles!  Ook in de garage is hij druk bezig geweest. De stroom moest nog steeds helemaal aangelegd worden, waar hij maar nooit aan toe kwam. Dat is nu ook bijna af. Ook de buitenlampen op de garage branden nu 's avonds en is de oprit goed verlicht nu.
Wat een harde werker is die man.
First we brought my brother home and had a cup of tea there. After that we visited my parents, so say hi and have a cup of coffee there and present our souvenirs to our mom, because we bought some only for ourselfs and for her.
Once we got home I had a really good cuddle with Cees first, but aparently I smelled or something, because he wasn't in to the cuddling. Arie kept looking at me from the mezzanine and I expected him to come to me in his own time. I couldn't get up to the stairs for now, so I had to wait for him.
I love being home again. Henk cleaned and tidyed up and really made an effort to welcome me home. I saw something was different in the house, but just couldn't exactly say whát. I looked lighter some how. Henk was so glad I noticed; turns out he cleaned all the grouting of our tiled floor in the livingroom, kitchen, hallway and scullery with the steam cleaner. (about 330 squard feet) What a difference it makes and how nice I noticed his hard work.
He tackeled finishing the small bedroom downstairs too; put in the carpeting and moved the large wardrobe from upstairs in here. He also worked on the small bathroom of our bedroom; fixed the broke tiling and tiled the space where the door used to be, cleaned the floor and put in carpeting in the remaining part and finished the trimmings around the new door. What an improvement this all was. And that wasn't it! He got busy in the garage too. There still wasn't electricity in there and he was always to busy in the short weekends to do that. He's just about finished with that too. Even the lighting on the front of the garage is working and the driveway is well lit at night now. 
My husband is such a hard worker. 

Souvenir from Africa
We hebben lekker bijgekletst en hebben verder niks meer gedaan. Ik wilde geen tukje doen, want ik was bang dan 's nachts niet te kunnen slapen. Ik ging om negen uur 's avond naar bed, ben om 4 uur eventjes wakker geworden en werd vervolgens pas om 10 uur 's morgens weer wakker. Wat heb ik geslapen!!! Ik kan me niet herinneren wanneer ik zo lang achter elkaar geslapen heb. Na bijna 38 uur wakker zijn mocht dat ook best, of niet?
Vandaag was een lui dagje. Ben nog steeds erg moe en nog weinig zin om wat te doen. Heb al wat was gedraaid en stofgezogen, maar verder niks eigenlijk. Henk is alweer in de garage aan de gang, verder met zijn projecten daar. Hij is deze week nog fijn thuis, dus we hebben nog wat kwaliteit-tijd samen.
Souvenir from Africa
We talked a lot and just relaxed together. I didn't want to take a nap, afraid to not be able to sleep at night. I went to bed at 9 pm, woke up around 4 to use the bathroom and slept until 10 am. I slept so hard! I can't remember the last time I slept that long in one go. After being awake for over 38 hours it was due though, wasn't it?
Today turned out to be a lazy day. I'm still very tired and in no mood to do much. I washed some laundry and vacuumed but that was about it. Henk is busy in the garage again, working on his projects there. He is at home for the whole week so we'll have some quality time together.

Souvenir from Africa (front)
Oja, nog wat anders; het bleek dus voor velen moeilijk te zijn reacties achter te laten op mijn blogs. Het blijkt dus dat Blogger - de site waar mijn blog van is - een nieuwe beveiliging heeft tegen spam waardoor je nu die anti-robot foto's moet aanklikken. Ik kan daar zelf niks aan veranderen. Ik heb wel het reactieformulier nu anders ingesteld en na wat testjes hiermee zou het nu beter moeten werken.
Ik vond het heel jammer dat ik dit keer veel minder reacties op mijn stukjes had dan voorgaande jaren en snapte niet waar dat aan lag. Misschien ook omdat ik de laatste tijd niet meer zo veel blogde en daardoor volgers kwijt was geraakt? Dat anti-spam programmaatje heeft daar ook niet aan geholpen.
Hopelijk gaat het nu beter, dus als je alsnog wilt reageren, graag!
Souvenir from Africa (side)
Oh, another thing; I learned it was very difficult to leave any comments on my blog lately.
Turns out that Blogger - the site that my blog belongs to - has a new spam moderater why you'll need to go through those anti-robot pictures now. I can't change a thing about that. I did change the way my reaction are placed and after some testing I think it will be easier to leave a comment now.
I really missed the amounts of comments I normally get with a travel blog like the last vacations and couldn't figure out what caused it. Maybe because I wasn't blogging very regularly and lost a lot of readers because of that? That anti-spam thing certainly didn't help with that. 
Hopefully it will be easier now, so if you like to comment now, please do! 

zaterdag 23 maart 2019

Krugerpark days 2, 3 and 4

Twee dagen schrijven overgeslagen, want ik was helemaal niet fit, last van mn buik en was zo blij wanneer ik eindelijk op bed kon liggen. De dagverslagen waren toch vooral veel van hetzelfde; vroeg op, ontbijten en het park in. Woensdag zijn we van OlifantsCamp naar LowerSabie gereden. Een rechtstreekse rit van 145 km, waar we dus gewoon de hele dag over gedaan hebben. Uitgebreid geluncht in Sakara Camp, waar je al duidelijk kon zien dat dat een drukker kamp was. Veel meer mensen met kinderen en ouderen. Is makkelijk te rijden natuurlijk en lang zo ver niet vanaf de "bewoonde wereld" dus dat is logisch.
Skipped two days of writing, because I was feeling horrible and my abdomen hurt and I was just glad to lay down when we got back. The day journals were pretty much the same anyway; early start, breakfast and off in to the park. 
Wednesday we drove from Olifants to LowerSabie. A drive of around 145 km (just shy of 100 miles), which took us all day. We had a lazy lunch at Sakara Camp, where you could clearly see this part of the Park is much busier and there's a lot of families with small children and elderly couples here. It's easier to reach and to drive to from the "normal world", so quite logical.
First look; zebras // Eerst blik; zebra's
Look a little closer, lovely animals.// Beetje inzoomen, mooie beestjes.
Zoom a little more; There's a Giraffe too!!!
Nog wat inzoomen; D'r staat ook een giraffe!!!

Vlak voor we bij Lower Sabie aankwamen kregen we een grote bonus; NEUSHOORNS!!!!   Twee zelfs.  Wel van een flinke afstand, maar duidelijk herkenbaar en goed op de foto gekregen. Gerrit heeft zelfs nog foto's door de verrekijker gemaakt, om ze nog dichterbij te halen.
Lower Sabie zelf is heel anders dan Olifants en ook ons verblijf was aan het andere eind van het spectrum. Waar we in Olifants een familiehuisje hadden - twee aparte slaapkamers met elk een eigen badkamer en airco, sliepen we hier in een éénpersoons rondaveltje met alleen een bed, een wasbak en airco.  Naar de wc en onder de douche moesten we naar een gemeenschappelijk gebouw lopen waar dat kon. Beetje kamperen zeg maar...  En daar ben ik dus niet zo goed in blijkt wel ;-) Ik moet er snachts best vaak uit en nu met dat buikvirusje dus helemaal. Met zaklampje en in de joggingbroek over zo'n donker terrein lopen is niks voor mij.
Just before we reached Lower Sabie we got our big bonus of the day; RHINOS!!!  Two of them even. They were far away from us, but clearly recognizable and we got a good shot at them (picture wise that is) Gerrit even took some pictures through our binoculairs to get them even better in view and on a picture.
Lower Sabie is quite different from Olifants and also our accommodations where on the other side of the spectrum.  Where we had a big family house for the two of us with a bedroom and bathroom each, in Sabie we had a one-person rondavel (round house) with just a bed, a sink and aircon. For the toilet and shower we had to use a communal bathhouse just a little walk away. Just a bit of camping really. As it turns out, I'm not very good at that either ;-) I often have to go to the bathroom at night and now that I have this stomach bug it's even worse. Walking in the dark with a tiny flashlight in my sweatpants is so not me.
Dat buikvirusje bleek erg hardnekkig, want zelfs de immodium die ik slikte kon het niet tegenhouden en donderdagochtend ben ik dus weer niet meegeweest op de rondrit met de rangers. Heb ik wel gemist de "Big 5" vol te maken, want Gerrit had dus mooi een jachtluipaard voor de camera.
Toen Gerrit rond 8 uur terug was was ik al aangekleed en wel en hebben we samen ontbeten, maar in t restaurant werd ik dus helemaal niet lekker en dacht ik even van mn graatje te gaan. Vlug terug naar t huisje, weer zowat van de wereld.
Toen heb ik besloten dat ik echt even gas terug moest nemen en ben ik op bed gaan liggen. Gerrit is dus allen op pad geweest, kijken of hij de leeuwen en andere dieren van de ochtendrit terug kon vinden.
Na 1 uur was hij weer terug en had ik even wat geslapen en ben ik toch nog maar even mee geweest. Had ik misschien beter niet kunnen doen, want veel had ik er niet aan en om half 5 waren we al weer terug. Heel jammer, want juist in deze omgeving zitten veel leeuwen en luipaarden die ik zo graag wilde zien.
Ik ben weer zonder eten naar bed gegaan.
That stomach bug turned out to be very persistent, even the immodium I took couldn't stop it and I missed the morning drive with the rangers thursday morning. I didn't see my "Big 5", but my brother did. He got to see a cheetah in real life for a split second. 
When Gerrit returned around 8 am I was ready to go and we had a big breakfast together, but at the restaurant I suddenly felt very faint and sick. We quickly returned to our tiny houses where I almost fainted.
There I decided to put the break on things and stay there and get some rest. Gerrit went on a drive by himself, checking if he could find the lions and cheetah he saw on that morning drive.
I managed to get some sleep and when he returned around 1 pm I went along with him for another drive. I probably shouldn't have, because I wasn't very fit still and we were back around 4.30 pm. Too bad, because this area is known to have many lions and cheetah and leopards around and I really wanted to see them too.  I went to bed without dinner or something. 
 

Snachts een hevige storm gehad met onweer en veel regen. Stroom er dus ook geregeld af en zonder airco wordt zo'n huisje heel snel warm kan ik je vertellen.
Vanmorgen voelde ik me gelukkig al een stuk beter, maar was het tijd om Kruger Park weer te verlaten en richting Middelburg te rijden. Ook weer een beste dagrit, dus betijds weg. Op de weg uit het park tóch nog wat leeuwen gezien. Of, nouja, leeuwen-oortjes... Ze lagen mooi verstopt onder een struik. De grote getalen auto's verraadde dat er wat lag, anders hadden we ze mooi gemist.
Echt, je krijgt spierpijn in je ogen als je hier wat langer rijdt (ja, ECHT) van het turen door de grassen en struiken. En ik durf te wedden dat we nog heel veel gewoon niet gezien hebben. De dieren zijn zo gemaakt om niet op te vallen en daar zijn ze heel goed in. In plaats daarvan zie je dus in elke grote steen, bult zand of gekke stronk een dier.... tot je de verrekijker pakt. We dachten ook eens een neushoorn te zien, wat de kont van een buffel bleek te zijn... :-D
At night we had a big thunderstorm with lots of rain. Of course the power went out too and believe me when I tell you it gets really hot really fast in a tiny house like that without aircon.
This morning I felt a whole lot better, but it was time to leave Kruger Park to get to Middelburg. Another day of driving again, so we wanted to leave early.  On the way out of the park we did see some lions again. Or, really, lion ears..  They were tucked away under a bush and all the cars around told us to look for something, otherwise we would have missed them completely.
You get strained muscles in your eyes when you're here for some time (Yes, REALLY) from squinting and looking through all the grasses and bushes and trees. And I'm betting we didn't see all that we could have. These animals are build to blend in and they are really good at that. In stead you'll see an animal in every rock or pile of dirt or funny tree stump....until you'll get your binoculairs. We even (thought we) saw a Rhino that turned out to be the butt of a wildebeast one time.. :-D 

En nu zijn we dus in Middelburg. Mooie tolweg hier naartoe genomen, dat rijdt tenminste lekker door. Ook hier schitterende uitzichten en prachtige natuur.
We gaan straks lekker uit eten, voor de laatste keer, en dan ga ik hier HEEL uitgebreid douchen, mn koffer ompakken en klaar voor de vlucht maken en dan in bed nog even lezen.
We mogen wat later uitchecken hier,  wat erg fijn is, want we vliegen pas om kwart voor 8 savonds en het vliegveld is hier maar 2 uur vandaan. Dat wordt dus sowieso een lange dag voor een lange vlucht. Even uitslapen is dan wel fijn he? De volgende keer dat ik weer in bed lig is dat lekker in ons eigen bed met mn kerel naast me. Oh, wat kijk ik daar al naar uit. Ik wist niet dat ik zo'n heimwee kon hebben, maar blijkbaar dus toch en dat is een goed teken toch? Reizen maakt me altijd heel tevreden met wat we hebben.
And now whe're in Middelburg. We drove here along fabulous toll roads, very comfortable to drive indeed. The views and wonderful nature here are overwhelmingly beautiful everywhere you look. 
We are going out to dinner in a minute, for the last time, and then I'm going to take a LONG shower, pack my suitcase for the flight and read a little. 
We get to check out a little later than normal, which is very nice, because we have a late flight at 9 pm and the airport is just 2 hours away. It's going to be a long day any way. Great to sleep in before a long day, isn't it? 
So, the next time I get to go to bed it will be our own with my husband next to me. Oh, how I can look forward to that. I didn't know I could feel this homesick, but turns out I have and that's also a good thing, isn't it? Traveling always makes me appreciate my life more.

Nou, tot op Nederlandsche bodem dan! Ik laat wat van me weten zo gauw ik enigszins uitgerust ben...  Wanneer dat is kan ik je niet zeggen... Niet eerder dan maandag in elk geval. Ik wil dan ook proberen een lijstje te maken van alle dieren die we tijdens deze reis hebben gezien. De meeste wel in Addo en Kruger natuurlijk.
Allemaal heel erg bedankt voor het volgen van onze reis en de (meestal) positieve reacties en steun. Altijd leuk om te weten dat mijn schrijfsels ook door anderen gelezen worden.
Well, untill next time, on Dutch grounds again! I will post a little something once I'm rested enough to look at my laptop again. I don't know when that will be, but no sooner than monday I believe. I want to share an inventory of all the fabulous animals we saw during this trip. Most in Addo and Kruger of course. 
Thank you all for following our travels again and for the (mostly) nice comments and support. It's always nice to know my writings aren't just for my own amusement.