Roadtrip 2010; ZuidWest USA (wordt nog aan gewerkt /under construction)

Doordat dit eerst allemaal op mijn oude blog stond en ik alles opnieuw moest publiceren zijn de foto;s verdwenen. Deze ben ik nu stap voor stap aan het terug halen, maar daar gaat veel tijd in zitten. Ik ben hier al een eind mee op weg, maar nog lang niet mee klaar. Dus, sorry voor het ontbreken van alle foto;s!
Because this was on an old blog of mine and I had to import it here, all the pictures are gone. I'm placing them all back, but it takes a lot of time. It will take some time before I'm finished. Also I'm just now putting English text too, I didn't blog bi-lingual then. This takes even more time, so be patient with me please.

Zaterdag 11 september // Saturday september 11

Héhé, het moment is dan toch eindelijk aangebroken, we hebben Vakantie!! Henk had nog wel een hele lange laatste dag, want hij was vannacht om 4 uur pas thuis. Vandaag moeten we de vrachtwagen dus nog leeghalen en dan naar de zaak brengen. Maar dan is het toch echt voor 4 weken dag met het handje!
Yessss, the moment is finally there, we are having 4 week off!!
Henk had a awfully long last day, because he was home at 4 AM. Today we had to clear out his truck and than bring the truck to his workplace. But after that's done, it's really goodbye for 4 weeks!!
Na twee jaar hebben we allebei ontiegelijk zin om weer naar Amerika te gaan natuurlijk, dat snap je. Ook de dingen die we gaan zien en doen heeft al hoge verwachtingen bij ons gewekt. En omdat we nu weten hoe het er daar aan toe gaat, heb ik persoonlijk geen last van zenuwen.
After two years we are both really looking forward to going back to the US of course. All the things we will be seeing this time has made the expectations very high. Because we know now how it all works there, I'm not nervous at all.
Vorige keer was het door de douane komen in Amerika een raar iets, een hoop nare opgefokte mannetjes. De auto ophalen en naar het hotel rijden spannend zat, je bent ten eerste bekaf van het vliegen, maar in het donker een auto uitzoeken en zonder kaart naar je hotel rijden in een stad als Chicago was niet echt grappig. (wel grappig; we schoten helemaal in de stress toen we een tolweg opreden, ik was al in de weer met briefjes van 5, 10 en 20 dollar, geen idee hoeveel het zou kosten. Moesten we afrekenen; 50 dollarcent !! )
The first time going through customs in the US was an awfull experiance, due to all those testosterone filled man there. Picking up the rental and driving to the hotel is never joyfull, because you're so very tired from an 8 hour flight, but picking up the rental in the dark and driving to the hotel without a roadmap in a city like Chicago, wasn't my kind of fun. (Something that wás funny; we completely stressed out when we drove up a toll road, I was franticly searching for my dollars, busy with 10 and 20 dollar bills, having now idea how much it would cost. We were charged 50 cents!!! )
Nu weten we hoe het werkt en we komen deze keer midden op de dag aan. We hebben ons voor genomen nu na de douane eerst effe rustig wat te gaan drinken, bijkomen van de vlucht en dan op ons gemakkie naar de autoverhuur te gaan en rustig een zo groot mogelijke auto uit te zoeken . Ook hebben we dit jaar de TomTom mee, dus het vinden van de hotels hoeft geen stress meer op te leveren. Gewoon, veel relaxter allemaal.
Now we know how it works and we will arrive in broad daylight. We intend to take a break when we past customs with a cup of coffee, before picking up our rental. We are also bringing our own GPS, so no more searching and backtracking. It will all be far more relaxed this time.


En wat voor mij helemaal een lekker idee is; mijn broertje zit in ons huis terwijl wij weg zijn. De katten worden dus goed verzorgd (wat ik heel belangrijk vind) en het huis staat niet leeg. Als hij dit niet meer zou willen of kunnen, zal zo'n soort vakantie er voor mij niet meer inzitten.
Something that gives me a lot of ease is the fact that my brother will stay in our home, taking care of the cats and our home. If he wouldn't want to or be able to do this for us, these kinds of holidays are over as far as I'm concerned.



Maandag 13 september // Monday september 13

Oeh jongens, nog een nachtje en dan kan het feest los barsten!!! Ben in huis redelijk opgeschoten vandaag. Morgen de laatste dingen strijken, bed verschonen en ouders dag zeggen en dan vertrekken we rond 5 uur naar Amsterdam, waar we lekker in een Van Der Valk slapen.... dus voor ons begint de vakantie dan al wat mij betreft.
Oooh boys, just one night and than the party starts!! I have the house in order. Tomorrow I'll iron the last things, clean the sheets of the bed, saying goodbey to all the parents and than we're off to Amsterdam, were we will sleep in a hotel and fly the next morning. My vacation is starting tomorrow therefore.

De geplande route; The itinerary;

Wo 15 sept; Los Angeles, hotel SanBernadino
do 16 sept; San Bernadino
vrij 17 sept; San Bernadino ( ForEver Wild en Route 66 Festival)
zat 18 sept; SanBernadino - Visalia = 385 km
zo 19 sept; Visalia - Oakhurst = 335 km (door Sequoia Park)
ma 20 sept; Oakhurst - Lone Pine = 363 km (door Yosemity Park)
di 21 sept; Lone Pine - Las Vegas = 382 km (door Death Valley)
wo 22 sept; Las Vegas (bezoekje Cobra fabriek)
do 23 sept; Las Vegas (div. hotel/casino's bezoeken)
vrij 24 sept; Las Vegas - Panguitch = 366 km (door Zion Park)
zat 25 sept; Panguitch - Hanksville = 274 km (door Bryce Park)
zo 26 sept; Hanksville - Goulding/Monument Valley = 244 km
ma 27 sept; Goulding - Holbrook = 371 km
di 28 sept; Holbrook - Sedona = 286 km (door White Mtns)
wo 29 sept; Sedona (Williams en Grand Canyon rondvlucht)
do 30 sept; Sedona (dagje Jeep huren)
vrij 1 okt; Sedona
zat 2 okt; Sedona - Kingman = 315 km (via route 66)
zon 3 okt; Kingman - Parker = 163 km (via Oatman)
ma 5 okt; Parker - Thousand Palms = 294 km (door Yoshua Tree)
di 6 okt; Thousand Palms - Los Angeles = 206 km
wo 7 okt; vertrek uit Los Angeles rond 16.00 uur




Lijkt een lange reis, maar dat gele streepje is de hele route. Op heel amerika nog steeds niet veel!!

Dinsdag 14 september // Tuesday september 14


Poeh!!! Wat luxe hier. We voelen ons niet helemaal op onze plek hier. Mooie grote kamer en net een drankje genoten in een sfeervolle bar. Morgen ontbijten in een luxe eetzaal. Om 8.40 uur rijden we met de pendelbus naar Schiphol en kan de echte reis beginnen. We zijn er helemaal klaar voor!!! Nu even douchen en nog even tv kijken en dan Slapen!!!
Wow!! What luxury here. We're not completly in our place here. Gorgeous big room and just had a drink at a beautiful bar. Tomorrow breakfast in a very luxurious dining room. At 8.40 am we'll drive with a shuttle to Schiphol (airport) and the journey can start. We are ready for it!! Now we'll have a shower, watch some tv and than go to sleep.


Woensdag 15 september// Wednesday september 15

De Wieltjes weer door de bocht hoor...... We gaan morgen pas vliegen.....
The Wheels are doing it again..... We'll fly tomorrow..... (the Wheels are us, our last name is Dutch for Wheel)


Vanmorgen vroeg ontbeten en stipt op tijd reden we met de pendelbus weg van het Hotel. Om 5 voor 9 stonden we voor de goede balie, papieren klaar in de hand. Bleek er iets mis te zijn met onze Esta-papieren; de visa om Amerika in te komen. We moesten aan een elektronische zuil al onze gegevens opnieuw ingeven om alsnog een geldig visum voor ons beide aan te vragen. Maar dat ding is er een met gebruiksaanwijzingen die niemand heeft. Is namelijk eigendom van de Amerikaanse Ambassade en niemand is toegestaan je te helpen of aanwijzingen te geven. Na een kwartier was de storing over, maar koste me het toch nog meer dan een half uur om voor ons beide alle gegevens in te geven. De incheckbalie was ondertussen gesloten en we mochten dus niet meer mee....
This morning we had breakfast and drove in the shuttle exactly on time. At 9.05 am we were at the right desk, papers in hand. There was something wrong with our ESTA, the visa to get in to the US. We had to make new ones at this electronical contraption, filling out all our data and get a new visa. But that 'thing' comes with now guide what so ever and there is nobody who is allowed to help you, for that 'thing' is owned by the American Ambassy. After 20 minutes of constant error messages it took me more than half an hour Per Person to fill out the forms. The check-in was closed by than and we couldn't fly......

Nu zijn we omgeboekt om morgen te vliegen, zelfde tijd, zelfde vluchtnummer. Ik heb de stoelen alvast geboekt, bij een exit, dus veel beenruimte en de boardingpasses heb ik met dank aan de dames van de balie van VanDerValk al uitgeprint ook... We gaan morgen nóg vroeger naar Schiphol, dus hopelijk zitten we morgen dus in de lucht......
Now we're re-booked to fly tomorrow, same time, same flight number. I already booked the seatst too, next to an exit, so lots of leg space and the boarding passes are printed out also, thanks to the nice ladies of the Hotel we are staying another night. Tomorrow we will go to the airport even earlier and hopefully it will all go to plan this time and leave for real.....

**Zucht** Nu dus maar de autoverhuurder en het eerste hotel mailen dat we later arriveren. En een dag minder vakantie dus ook..... F#$^%@%#& Nu maar even zien vandaag door te komen. Morgen mail ik weer, dan uit Amerika hopelijk?!
**Sigh** Now have to mail the car-rental and first hotel that we will arrive a day late. And a day less vacation.... *%^#$@ Than have to see to come through this day.... Hopefully I'll write out of the states tomorrow?!

Donderdag 16 september // Thursday september 16
(eerste stuk in vliegtuig getypt, tweede stuk zojuist) (First part typed in airplane, second piece just now)

Gister was een rare dag. Vlucht gemist en een dikke kater daar aan over gehouden, moet je zo ineens een dag vol zien te maken met niks doen en wachten tot het morgen is. Man, wat duurt een dag dan lang. Wat eten, wat wandelen, veel internetten en tv kijken en vroeg het licht uit. Voor de zekerheid de wekservice, onze eigen wekker én Henks telefoon ingesteld om op 6.15 uur wakker te worden….. Gaat ons niet gebeuren dat we ons verslapen natuurlijk. De wekservice heeft het uiteindelijk gedaan, want de telefoon stond zelf nog op een heel verkeerde tijd ingesteld en de wekker had ik gezet om op 6.15 PM af te gaan ipv AM….
Vlot gedouched en uitgebreid ontbeten en in de lobby op de bus gewacht. We hadden allebei wel een beetje kriebels in de buik van de zenuwen of het deze keer wel goed zou gaan.
Het liep op rolletjes. Inchecken was gelukt, bagage afgeven was zo gepiept en zelfs de stoelreservering is goed gegaan, want we zitten lekker vooraan!! Als laatste erin maar strakkies wel mooi als eerste eruit. (hopen we)
Yesterday was a strange day. Missed our flight and were left with quite a hangover from it. And suddenly you'll have to fill a day 'lost' in a hotel near the airport with nothing more to do than waiting for the next day.... Boy, how long a day last like that! We ate some, we stroled around, we spend lots of time on the internet and watching tv until it was time to go to sleep again. Just for good messure we used the hotel waking service and set our alarm on the alarmclock ánd the mobile. The hotel woke us, because we set our alarms on 6 PM in stead of AM.... 
We had a quick shower, a very long breakfast and we took the shuttle bus to the airport again, this time with some butterflies in our tummies, wondering if this time all would go well...   Luckely it did. Checked in in no time, gave off our luggage and even our prefered seats came through and we're in the front row!!  We'll board last but will leave first (we hope).
Nou, we zitten al een heel poosje in het vliegtuig, maar het is deze keer erg goed vol te houden. Vooral omdat we dus lekker de benen vooruit kunnen leggen, maar ook omdat we naast een hele leuke Amerikaanse zitten. Een gezellige vrouw waar ik heerlijk mee zit te kletsen over van alles en nog wat. Ook nog wat tips gekregen over dingen die we niet mogen missen, dus algeheel leuk en nuttig. Ze vond de appelkoek en stroopwafel die we bij ons hadden erg lekker...
Nou goed, nog ongeveer 3 uur te gaan, dus de grootste helft hebben we gehad. We vliegen nu boven Canada, Fort Lower Garry ofzo,
We are flying for some time now, but it's easy to endure this time. Mostly because we can stretch our legs and are not cramped in a row, but also because we are sitting next to a lovely American lady. We've been chatting for a while about anything and everything. She also gave us some tips about things we shouldn't miss, so just fun and helpfull too. She loved the apple-cake and stroopwafel we had with us....
Well, we are now just 3 hours away from LAX, so the most part is over. We're above Canada now, Fort Lower Garry or something like that. 


(Las Vegas uit de lucht gezien, als je goed kijkt kun je de Strip duidelijk zien ->hogere gebouwen)

Nou, de landing was er dan toch nog weer eerder dan we dachten. De tijd vloog door het gezellige kletsen enzo. We zaten mooi vooraan in het vliegtuig, dus we waren al een van de eerste uit het ding en ook als eerste binnen no-time door de douane! Nog even moeten wachten voor de bagage, maar al snel konden we het vliegveld achter ons laten en naar de autoverhuurmaatschappij. We hadden weer de klasse van big SUV geboekt, in de hoop nu dan wel een Dodge Durango te kunnen rijden, maar helaas, die worden dus niet meer gemaakt...... Wat we wel kregen?! Een GMC Tuscon XL!! GROOT!!! Plek voor 7 mensen en veel grote koffers. Het is eigenlijk een beetje aso, zo;n auto voor ons twee.... Hij is gloedje nieuw, net 1725 miles op de teller.
Well, the touch down was there before we knew it. Time flies when you're having fun and chatting away. Because we left the plane as one of the first, we were in no time through the custums line. We had to wait for our luggage a bit, but soon we could leave the airport and pick up our rental car. I hoped we would get a Dodge Durango this time, but was told they aren't made anymore. What we did get?? A GMC Tuscon XL!!! BIG!! Space for 7 and lots of big suitcases. I felt a little anti social, such a big car for just the two of us... He's brand new also, just 1725 miles on the clock.

We waren al snel op weg, de TomTom is mee, dus zoeken is verleden tijd. De weg die we moesten hebben zou ongeveer een uur, misschien 1,5 uur duren. We hebben er dus meer dan 3 uur over gedaan. Pffff, en dan ben je dus al aardig munt... Nouja, we hebben het overleefd. Ik reed zelfs, Henk was haast nog moeier dan ik, wat nooit voorkomt. We hebben het hotel gevonden, kamer gezocht en spullen naar boven gebracht. Gelijk weer in de auto om een supermarkt te vinden, voor de nodige drankjes, broodjes, ijs, ijsbox, enz., enz.. Op de terugweg vonden we zelfs nog een Pizzahut, waar we vorige keer al erg gek op waren geworden (errug he?!)
Die pizza hebben we net dus op, Henk staat lekker te douchen en ik ben dit een beetje aan het afraffelen, merk ik tot mijn schande. Maar we willen nu gewoon heel erg graag slapen.
We were quick to leave, had about 1,5 hours to drive, our navigation told us... Well, it took over 3 hours before we got to our hotel, but we made it. We checked in, carried our stuff in and went looking for a supermarket for our first necessities like an icebox, bread, butter, ice, juice and other stuff. We even scored a lovely PizzaHut-pizza!  
Henk is taking a shower now and I'm trying to get this finished so I can go next and then get some much needed sleep. 

Tot morgen dan maar!!!!  Untill tomorrow then?!




Vrijdag 17 september// Friday september 17th; San Bernadino

We hebben geslapen dat het zo davert!! Inderdaad was ik toch even midden in de nacht stralend wakker, omdat de innerlijke klok nog niet op US tijd ingesteld is, maar na een uurtje internetten ben ik toch nog weer in slaap gevallen en werden we allebei pas rond 7 uur plaatselijke tijd wakker.
Rustig op gang gekomen en in de lobby wat ontbeten en zo rond een uur of 9 stapten we in de auto. Henk had een foldertje gevonden van een "gosttown" niet al te ver van hier. Calico, een zilvermijn net boven Barstow. 't Was ongeveer anderhalf uur rijden en was een lekkere vlotte rit over de snelweg. Man, wat een geweldige auto is dit joh! Zouden we best aan kunnen wennen....
We slept wonderfully!! Like always, we woke up in the middle of the night, our body clock still on Dutch time, but after an hour of watching some tv we fell asleep again and woke around 7 local time.
Had a quiet start with  breakfast in the lobby and got in our giant car around 9. Henk found a folder of a 'gosttown' near here. Calico, an old silverminers town just  north of Barstow. Just a 90 min. drive over the interstate. Man, what a great car this is. I could get used to that.... 




Calico zelf bleek dus een heel toeristisch gemaakt oud mijnstadje, maar toch ook wel erg leuk hoor. We waren lekker op tijd, er waren bijna nog geen andere toeristen.
Calico turned out to be a touristy old miners town, but still quite fun. We were early, not much other tourists there yet. 





We hebben daar wat rond gelopen, oude winkeltjes bekeken en ik heb daar zowaar mijn eerste quiltwinkeltje bezocht. Ze verkochten alleen maar quilts en geen stoffen, maar we hebben een heel leuk gesprek gehad met het oudere echtpaar welke het winkeltje runt. Ook de man is sinds kort aan het quilten geslagen! We hebben op deze reis tot nu toe al meer leuke uitgebreide gesprekken met amerikanen gehad als de hele vorige reis bij elkaar! Misschien zijn we zelf iets brutaler geworden, maar zo gauw iemand je hier hoort praten, horen ze dat je een best accent hebt, dus de eerste vraag is acuut: "Where are you from?" en het antwoord alleen is al genoeg reden tot verbazing en stof tot praten. Zelf denk ik dat de Californianen erg makkelijk contact maken. Na een uurtje of twee waren we er wel uit gekeken en ondertussen begon het ook knap druk te worden. Er bleken dus ook al wel een stuk of 10 bussen te staan en de parkeerplaats was vol met luxe auto's. Tijd om te gaan dus.
We walked around for a bit, visited the little shops here and I actually found my first quiltshop here. they only sold quilts, no fabrics, but we had a lovely chat with the older couple running the store. The husband recently started quilting too. So far we already had more fun chats with foolks than our previous trip combined. Maybe because we are a bit more free in our interactions now, but as soon as people here hear our accent there's the instant "Where are you from?" and the answer is always food for more conversation. I personally think the Californians are more easy going in making contact with strangers. 
Well, after an hour or two it started to get really busy and hot and it was time for us to go. In the meantime there were 10 large busses on the parking, so it's a good touristy spot for sure! 






Onze volgende bestemming was een opvang voor exotische dieren en in het bijzonder tijgers! We hebben bij een aflevering van Extreme Home Makeovers deze opvang gezien en hoe ze een opknapbeurt kregen, wat hard nodig was. Ik was daar zo geïnteresseerd in geraakt, dat ik ze graag wilde bezoeken. Ze zijn een paar uur in de week voor publiek geopend, dus gingen we op pad. Weer terug richting San Bernadino dus en de weg door Tomtom laten zoeken.
Our next destination was a shelter for exotics and tigers specially. We saw them on an episode of Extreme Home Makeovers about this shelter. I got so interested, that I wanted to visit them. They are only open to the public for a few hours per week, so we had to move it.  Back to San Bernadino and followed our navigation. 


Daar aangekomen was ik persoonlijk toch enig zins teleurgesteld. Eerst kom je een souvenir winkeltje in (waar het bijzonder “bijzonder” ruikt). We moesten $16 betalen om daar rond te mogen lopen. Maar buiten gekomen, bleken er hekken te staan van een flinke afstand van de daadwerkelijke hokken van de dieren.
When we arrived, I was bit disappointed to be honest. First off you enter a little souvenir shop (where the smell is all kinds of special) We had to pay 16 dollars just to walk around a bit, but the cages of the animals were far set from the enclosed paths, so you couldn't see much of anything.


In een dierentuin zie je de dieren van dichterbij. Alleen een paar lynxen en een panter hebben we van vrij dichtbij kunnen bewonderen, maar de tijgers waren onbereikbaar en slecht te zien door andere hokken die ervoor stonden.
In a zoo you'll see animals close up. Here all we could see were some lynx and a panther, but the tigers were near impossible to see because of all the fences and cages in between. 



Ik denk dat we alles bij elkaar daar nog geen uur zijn geweest. Best jammer, ik had me er meer van voorgesteld, maar het is ook geen dierentuin natuurlijk.  Na nog een rondje terreinrijden toch maar weer de verharde weg opgezocht en terug naar San Bernadino maar weer.
We walked around for less than an hour. Quite a let down, I hoped for more. But again, it's not a zoo of course.  After some off roading we found our route back to San Bernadino again.

Nu zitten we dus even de voeten rust te gunnen, eten we zo even een broodje en gaan we vanavond het Route 66 Festival bezoeken. Morgen is het grootste evenement, maar vanavond staan alle auto's al te glimmen en te blinken en zijn er allerlei standjes enzo. Een soort van braderie zeg maar. Daar zien jullie morgen dan ook nog wel de foto's van.
Morgenmiddag rond een uur of 3 gaan we dan rijden richting Visalia, onze volgende stop. Vanuit daar gaan we door het Sequoia Park rijden, richting Oakhurst, waar we in een charmante B&B logeren. Dus daar willen we een beetje op tijd zijn, om optimaal te kunnen genieten van de sfeer en omgeving. Maar dat duurt dus nog even, eerst vanavond en morgen al dat chroom en V8-en opzuigen...
And now we're resting our feet for a little while, have some dinner and than going to visit the Route 66 Festival tonight. Tomorrow is the big event, but tonight all the cars are already shiny and showy and being pretty and there will be some stands and foodcarts and stuff. I'll show you tomorrow.
Tomorrow, after the festival, we'll leave San B. and go north towards Visalia, our next stop. From there we'll drive through Sequoia Park to Oakhurst, where we'll stay in a lovely little B&B. We want to be there a little early, to soak up the atmosphere there. But first, we are going to feast our eyes and ears on chrome and V8 
See'ya later!

Zaterdag 18 september
Zaterdagavond 7.15 US time, zondagochtend 4.15 NL tijd

Na weer een heerlijke nacht, de laatste in San Bernardino, stonden we al weer vroeg op, om de dag zo lang mogelijk te houden. Ontbijten en gelijk weer gezellig aan de klets geraakt met twee mannen, vader en zoon, die met een oude Ford mee doen aan het Route 66 Festival. Gister spraken we ze al, terwijl ze druk aan het poetsen waren.






Dit is hun auto. Mooi he?! Toen zij klaar waren met ontbijten, moesten ze nog even aan het sleutelen, maar 5 tellen later liep er een engels echtpaar binnen en waren we al snel weer reisverhalen aan het uitwisselen met hun. Echt, ik weet niet waar het aan ligt, maar we kletsen wat af deze reis.

Na het ontbijt hebben we de koffers ingepakt, opgeruimd en alles in de auto geladen. Uitgecheckt en klaar voor de dag! Maar voor we naar het festival konden, wilde ik nog even langs een apotheek. Sinds we uit Amsterdam vertrokken ben ik mijn medicijnen kwijt en ik merk dat ik weer meer pijn krijg, ondanks het mooie weer. Ik voelde nog steeds mijn knieën van die paar uur lopen gisteravond. Helaas waren deze medicijnen ook hier alleen op recept verkrijgbaar, dus kreeg ik ze niet mee. Dan maar wat meer pijnstillers slikken en hopen dat ik op die paar doosjes de vakantie haal....

Om 10 uur liepen we van de parkeerplaats af (na nog wat foto's van onze eigen auto gemaakt te hebben) om weer verder te gaan waar we gister waren gebleven.



(Even nog wat foto's van onze auto en zo'n mooie Dodge die we zo graag zouden hebben...We vinden hem nou eenmaal helemaal het einde!!)

Mooie auto's kijken en vooral luisteren, maar ook mensen kijken en elkaar op de meest aparte wijzen (in beide categorieën dus) En voor het eerst in m’n leven voelde ik me enig zins op mijn gemak ondanks mijn lijf. Hier val ik heel niet op, in tegendeel, hier ben ik best om aan te zien in vergelijk met...... Ik dacht altijd dat Californië de staat van de mooie mensen was.











De planning was eigenlijk om zeker tot een uur of 3 te blijven, maar omdat ik dus toch iets meer last van m’n knieën heb als anders, was ik om een uur of 1 al aardig aan de lat. Maar we hadden tegen die tijd ook wel het meeste gezien, omdat we gisteravond natuurlijk ook al veel hadden gezien. We reden dus eerder weg uit San Bernardino dan gedacht, maar op zich ook wel fijn. Nu konden we rustig aan doen en niet te haasten.








(ja, ik weet het, maar Henk is niet de enige die er als een patser bij kan zitten hoor, ;-)))))

Om een uur of half 6 - 6 uur waren we dan al in Visalia, de poort naar Sequoia Park, zoals ze zichzelf noemen hier. Lekker op de relax stand en morgen vroeg op om dat schitterende park te gaan zien, met de hoogste oudste bomen en op weg naar Oakhurst, waar we in een schilderachtige B&B verblijven.(www.houndstoothinn.com ) Maar dat lezen jullie morgen wel!! Tot dan!!


(hier slapen we dus vannacht, voor jullie zondagochtend...)




Zondag 19 september
Zondagavond 20.30 uur US time, maandagochtend 5.30 uur NL tijd

Na een veel te korte nacht (wat mij betreft dan) en een simpel ontbijtje, reden we vandaag om kwart voor 9 al weg bij de Super 8 in Visalia om richting het Sequoia National Park te rijden. We zaten al vrij vlot tussen mooie groene boomgaarden. We dachten eerst gewone appelbomen, maar al snel zagen we dat deze streek Lemon Cove heet.

Citroentjes dus!! En volgens mij heb ik ook een paar sinaasappelbomen gezien. Al snel begon het heuvelachtig te worden en binnen no time echte bergen met de mooiste valleien die je ooit gezien hebt. De eerste heette Horse Creek.




Bij de Gateway Inn in het plaatsje Three Rivers zijn we even gestopt, omdat we een liefelijk bruggetje over een schitterend woest water over gingen. En in het ochtend zonnetje zag het er gewoon prachtig uit. (je ziet, ik kom bijvoeglijke voornaamwoorden te kort!!)



Terwijl we daar druk aan het fotograferen en filmen waren, stopte er een camper waar 4 mensen uit kwamen stuiteren, ook met de camera's in de aanslag. Al heel rap hoorde ik dat het hollanders waren. Toen het eerste echtpaar langs ons heen liepen en beleefd "Goodmorning" zei, kon ik het niet laten en zei overduidelijk "Ggggoedemorgggen" Je had dat hoofd van die man moeten zien. En direkt daarna een grote grijns en een stomp tegen mn schouder. "mij een beetje in de maling nemen" zei hij lachend. Jep, die hollanders kom je echt overal tegen.

Eén maal het park ingereden was het weer ouderwets meter om meter stoppen (lichtelijk overdreven dan) om foto's te nemen en de omgeving in te drinken. Oh, wat een natuur, wat een omgeving.




En toen we de sequoia's bereikten, ging het nog sneller! Hoe verwonderd kan een mens zijn over bomen. Maar wat een bomen!!

Toen we een stukje aan het wandelen waren, vertelde een meneer ons dat hij een half uurtje geleden op die plek een beer had gezien. Dus misschien, als we even geduld zouden hebben..... Nou ja, niet dus, wel jammer, maar aan de andere kant vond ik het wel best eigenlijk. Ik heb laatst nogal verontrustende verhalen gelezen over beren en hun ontmoetingen met mensen.



We hebben heerlijk getoerd over de bergweg die zich door het park heen slingert. Schitterende uitzichten, verontrustende diepten en de rust die er heerst.




Rond 2 uur reden we het park uit en hebben we tot iets over 4 erover gedaan om bij het motel te komen. De Houndstooth Inn in Oakhurst is een idyllisch gelegen landhuis. Hier hebben we de Quilt-room en hij is heel erg knus. Oakhurst zelf is trouwens ook een heel gezellig dorp, met een beetje oude country stijl.









( Dit was haast het leukste; een warm welkom van een lief poezekind.)

Morgen gaan we Yosemite Park bekijken en waar we uit gaan komen is nog een beetje een verrassing. Ligt er een beetje aan hoe vaak we stoppen en hoe snel we het zat zijn. Maar dat lees je morgen wel. Ajuuu!!!


P.S. * Is het jullie al wel opgevallen dat we nog niet 1 vrachtwagen gefotografeerd hebben?! No worry's, dat halen we nog wel in hoor!!! Hahahaha!! Enneh, voor degenen die weer aan 't werk moeten; Fijne Werk Week!!!! gniffel, gniffel, gniffel.....



Liefs, Henk en Bianca

Maandag 20 september
Maandagavond 20.30 uur US time, dinsdagochtend 5.30 uur NL tijd.

Oh man wat een dag!!! M'n ogen tollen nog!!! En m'n oren suizen onophoudelijk..... Waarom? We zijn vandaag door Yosemite Park gereden!!!! ;





















Het hoogste punt vandaag was ongeveer 9940 feet hoog = 3100 meter!!!!! Vandaar de suizende oren, constant aan het stijgen en weer dalen is moordend voor je oren. En we zijn allebei nog verkouden ook. Nu dus allebei een beetje doof.....







Een foto is meer waard dan 1000 woorden? We hebben alleen vandaag al zo'n 240 foto's gemaakt, meer dan een uur filmmateriaal.... Je snapt dat ik er niet eens aan begin om uit te leggen wat we vandaag allemaal gezien hebben. Niet alleen omdat ik bekaf ben, maar ook omdat de foto's het nog niet eens echt recht aan doen. Zo mooi, zo groots, zo overweldigend, zo adembenemend, zo...... zucht......


Just having a good time!!! Tot morgen!! (We zijn nu in Bishop, rijden morgen door Death Valley naar Las Vegas, waar we een aantal dagen blijven. Weet je dat alvast.)




Woensdag 22 september

Ja, we leven nog hoor!!! We zijn sinds gisteravond in Las Vegas. Helaas moet ik hier zo veel betalen voor internet ($10 p.d) dat ik even heb gewacht. Maar om de mamma's niet al te veel zorgen te laten maken, nu toch maar even online. Hieronder volgt eerst het stukje dat ik gisteravond al wel vast getypt heb, over onze trip door Death Valley heen naar hier. Daarna nog een klein stukje over vandaag. De aankomende tijd wordt het internet sowieso wat moeilijker, verwacht ik, omdat we de binnenlanden ingaan. Geen idee of ik daar verbinding kan krijgen dus. Dan weten jullie dat alvast als ik niks plaats voorlopig....

(hier zijn we nu dus...)

Dinsdag 21 sept. 20.39 US time, woensdagochtend 5.39 NL tijd.

Het viel vanmorgen niet mee om uit bed te komen. Lekker bed ja, maar voornamelijk gewoon moe. Je staat er van te kijken hoe vermoeiend reizen is en vooral wanneer je veel dingen ziet. Voor mij tenminste wel. Heb me dan ook voor genomen morgen es lekker uit te slapen.

(motel tegenover die van ons, maar zag er zo leuk uit)

Na gezellig samen op de kamer ontbeten te hebben, hebben we de spullen weer bij elkaar gezocht en zaten we iets voor 9 alweer in de auto. We hebben twee dorpen eerder overnacht dan ik gedacht had, dus moesten we nog iets meer dan een uur rijden voor we bij de afslag waren naar Death Valley. Onderweg ook nog even getankt, want daar wil je niet zonder komen staan natuurlijk. Gelijk maar een enorme bak koffie gekocht, want het wakker worden was nog steeds niet volledig geslaagd….
Al snel begon het steeds kaler en leger te worden. Wel veel bergen aan weerskanten, wat we allebei eigenlijk niet verwacht hadden. Je maakt je toch een voorstelling van plaatsen en Death Valley hadden we allebei vlakker voorgesteld. Niet dus. Zelfs op sommige pieken nog eeuwige sneeuw, wat je al helemaal niet verwacht in de meest hete, lege en laagste woestijn in Amerika.





Veel mooie vergezichten, die op de foto gewoonweg lang zo groots niet overkomen. Dat is met veel landschappen zo, maar hier zie je door de felle zon en fletse kleuren gewoon weinig diepte. Misschien op de film iets beter.

In het begin was het nog redelijk fris, maar hoe dichter we naar het middaguur gingen, hoe hoger de temperatuur klom. De auto geeft het in Farenheit aan en ik weet de precieze temperaturen dan niet, maar op het heetst was het 109 F, wat ongeveer overeen komt met 44 C. Stel je een sauna voor met daarin een hete-lucht oven en ga daar in zitten. Zo ongeveer voelt dat…. Echt een hele hete droge lucht, ook veel wind dus, maar heet, heet, HEET!!!





In het mini-plaatsje Stovepipe Wells (de naam alleen al..) zijn we een souvenirwinkeltje in gegaan, waar Henk een pet (voor z’n blote bolletje) en een mooi t-shirt heeft gekocht. Dat petje is ook echt geen overbodige luxe hoor, de zon brandt je de sproeten van je kop. Ik wil eigenlijk het liefst een leuke cowboyhoed kopen, maar kon niet slagen hier.



Nog eens 20 mile verderop kwamen we in Furnace Creek, DE plaats in Death Valley. Ook hier nog even geneusd, maar kwam alleen met twee leuke kettinkjes naar buiten. Hier hebben we ook twee gecamoufleerde auto’s tegen, waarschijnlijk Fords volgens Henk. Veel auto-ontwikkelaars testen hier auto’s, hoe ze op extreme hitte en daarbij veel klimmen en dalen reageren. Wel interessant en misschien stuur ik de foto’s nog wel door naar de Autovisie ofzo.



(zelfs een afdekhoes over het dashbord en de stoelen, zodat je niet kan spieken...)

(EDIT febr.2012; Dit bleek dus de LandRover Evoque te zijn)



(mooie ketting he?)
Tja, wat kan ik verder vertellen?? De hitte, kaalheid, bergen en vlaktes gingen de hele dag zo door. Een heuvel over en weer een andere kleur en soort berg, maar toch ook weer droog, kaal en heet….

( Resort midden in de woestijn...)



Pas tegen half 6 waren we in Las Vegas. Veel verandert hier in de laatste twee jaar. Hele stukken weg, maar ook veel nieuw bijgebouwd wat er twee jaar terug nog niet stond. Het hotel waar wij nu in zitten is een van de oudjes. Een stukje vergane glorie vind ik het. Je ziet dat het allemaal gedateerd is, de aankleding maar ook de serveersters. Ook de kamer is wat gedateerd en minder luxe dan ik me had voorgesteld (en op de site staat) maar voor ons voldoet het. Het is schoon en ik kan er slapen en douchen; mijn voornaamste criteria.



(uitzicht vanuit onze kamer)
We hebben hier nog een beetje rond gewandeld, maar toch maar lekker naar boven gegaan. Op tijd slapen en misschien wat langer blijven liggen, zodat ik dan morgen weer fris en uitgerust verder kan. Er is hier een hoop te zien en te doen!! We zijn hier twee volle dagen en gaan dan vrijdagochtend weer verder. Dus tot die tijd waarschijnlijk niet erg lange stukjes of foto’s, dat weet ik niet. Ligt eraan wat we allemaal gaan doen.



Woensdagavond 22 september 20.08 US time, donderdagochtend 5.08 NL tijd

'k Heb inderdaad verschrikkelijk uitgeslapen. Henk maakte me pas om half 10 wakker!! ERG!! Nouja, wel erg lekker. Daarna lekker ontbeten op de kamer en op ons gemakje douchen, aankleden en de rest. Zo na een uur of 11 zijn we maar es effe de hort op geweest. We zijn binnen in het Luxor en het Mandalay geweest.

(gokken om een auto, heel begrijpelijk toch??)

Heel verschillende hotel/casino's, maar wel leuk om es van binnen te zien. Verder een beetje rond getoerd, de woonwijken en andere winkelwijken buiten de Strip es bezocht. Vanavond gaan we verder kijken binnen andere casino's. Gaan proberen een mooie foto van Las Vegas “by night” te maken vanuit het Stratosphere en de Venetiaanse winkelboulevard opzoeken in het Venetian. Ook de oude casino-boulevard gaan we bekijken, daar schijnt een mooie lichtshow gegeven te worden elke avond.
(KIJK!!! Een Vitara!!! Normaal heten die hier dus Sidekick, maar hier stond Vitara op)

Morgenochtend gaan we eerst naar de Shelby fabriek. Om half 11 wordt er een rondleiding gegeven door de fabriek en die willen we graag doen. Vorige keer waren we net te laat op onze laatste dag hier, dus dat gaan we even inhalen. En verder zien we het wel. Er is hier zo veel te zien.

(Dit is slecht weer in Las Vegas.... Kijk, een wolk!!!!)
(Deze is speciaal voor Robin.... een autotransporter)
(vanmiddag ook nog een truckstop bezocht, vandaar)


Vrijdagochtend vertrekken we dan richting Zion National Park. Waar we overnachten weet ik nog niet. Zoals gezegd dus misschien geen internet daar, dus hou het hier gewoon in de gaten, ik kom vanzelf weer terug!!! Baibai!!!



Donderdag 23 september
Donderdagmiddag 17.50 uur US time, vrijdagochtend 02.50 NL tijd

Gisteravond, nadat ik het vorige stukje had geschreven, zijn we nog even de hort op geweest. Eerst naar de Stratosphere toren, omdat we daar graag helemaal bovenin een mooie foto wilde maken. Natuurlijk moest er weer flink betaald worden, maar dat weet je hier van te voren. Met de lift naar de 103e verdieping, waar het observatie-dek is.





We hebben hier wel een poos rond gelopen, het blijft toch altijd mooi om van zo hoog over een stad uit te kijken. En Vegas at night is natuurlijk een must.... De foto's zijn niet zo mooi uitgepakt als ik gehoopt had, maarja, het zij zo. Ook in de bar een drankje gehaald. Een Baileys en een cola; $ 21,=....

Toen we ons konden lostrekken van het uitzicht zijn we terug gelopen naar ons hotel en daar de auto gepakt om naar het Venetian te rijden. Op de 3e verdieping hebben ze daar een Venetiaans kanaal met winkeltjes na gebouwd, inclusief water en gondels!! Vorige keer konden we het niet vinden, dus nu poging twee. Bleek veel makkelijker dan gedacht, onbegrijpelijk dat we het vorige keer niet konden vinden. Maar nu was alles uit gestorven... Winkeltjes dicht, schoonmakers druk aan de gang en het was net 11 uur 's avonds. Wat nou de city that never sleeps??? The city who's going to bed early!!! Nou ja zeg....
(Het plafond is zo geschilderd en verlicht dat het constant schemering lijkt.)
Werd hier ook nog door een Japaner gevraagd om met hem op de foto te gaan. Heb ik nog gedaan ook en hij was zo blij als een klein kind.... (??!?) Hierna dus maar de auto weer opgezocht en verder gegaan. Maar alles op de Strip bleek erg rustig. We zijn ook nog naar Fremont Street gereden, het oude centrum, maar toen we daar net een parkeerplaats aan het zoeken waren gingen de lichten uit. 12 uur. Over en sluiten.... Toen dus maar naar het hotel en naar bed gegaan. Morgen gewoon een nieuwe poging.
(Echt masker uit Italie, in etelage)
Vanmorgen op tijd eruit, want we wilden graag naar de Shelby fabriek om een rondleiding te volgen. Vorige keer waren we net te laat, dus nu wilde we het niet missen.

De rondleiding duurde iets meer dan een uur, maar helaas mochten we niet filmen of foto's maken, dus kan ik daar weinig van laten zien. Wel wat foto's uit het museum;
(de gozer die de rondleiding gaf, erg leuke vent)

Toen dit was afgelopen hebben we nog wat in de rondte gereden op het terrein en langs de Speedway die er naast ligt. Daarna maar weer terug richting Vegas. En nu ook rechtstreeks naar de Venetian om nogmaals die nagebouwde winkelstraat/kanaal te bezoeken. Nu was het precies tegenovergestelde van gister. Man, wat een drukte. Maar ook erg begrijpelijk, want er hing echt een oer-gezellige sfeer. Door die schemering wellicht of wat anders, maar ik zou hier rustig de hele dag kunnen lopen en zitten.






Ook een keur aan echt Italiaanse winkels. Glasblaaskunst, leer, horloge's, veel juweliers, een chocolatier (waar ik niks gekocht heb!!) en meer mooie spulletjes.... Ja, ik kan dit echt aan iedereen aanraden. Prettige sfeer en mooi decor. (en de gondoliers zongen ook echt heel erg mooi ook nog!!)

Toen we ons los konden rukken uit Venetië, gingen we weer met de auto de strip op. Henk wilde eerste even bij het Mandalay langs, want daar zagen we gister dat je daar met Mustangs zelf kon proefrijden. Voor we echter de auto kwijt waren en helemaal om het hotel hadden gelopen om bij dat terrein te komen, had ik de puf al weer aardig op. Da's toch wel balen hoor, dat ik van al dat geloop zo'n last krijg.



Wel weer een hoop mooie auto's gezien. Man, wat worden we daar toch hebberig van.




Terwijl ik dit heb zitten typen en de foto's heb uitgezocht, konden mn knieen weer even lekker rusten. Nu gaan we zo meteen naar de Pizzahut om wat te eten en daarna gaan we nogmaals naar Fremont Street om die lichtshow te gaan bekijken. Misschien daarna nog een ander hotel, maar dat zien we nog wel. Wil er wel een beetje bijtijds in liggen, want moren gaan we weer rijden en mooie landschappen zien. Waar we uitkomen is ook nog een verrassing. Of ik daar internet heb ook, dus dat zullen we morgen dan wel zien, voor jullie zaterdagochtend. Tot die tijd, doe het kalmpjes aan, wees lief voor elkaar en een dikke knuffel van.....



Vrijdag 24 september
Vrijdagavond 23.33 uur US time, zaterdagochtend 7.33 uur NL tijd. (we zijn een tijd-grens over gegaan, liggen nu 8 uur achter op jullie)

Wat een heerlijke dag!!! Ja, welke dag is hier niet geweldig?? Maar deze was echt gewoon leuk, mooi en bijzonder. Nieuwsgierig???




Vanmorgen weer vroeg uit de veren en rond 9 uur stapten we al in de auto om snel Las Vegas uit te rijden. Leuke stad hoor, maar na drie dagen heb ik het er wel gezien. Ik wil de natuur weer in, mooie landschappen zien. Nou, die wens is volledig in vervulling gegaan. We hebben vandaag het punt alweer bereikt waarop we soms in wanhoop de handen in de lucht gooiden, na net 2 seconden geen foto gemaakt te hebben en roepen " Ja, ik kan wel aan de gang blijven!!!" Er is zo veel te zien, dat je nu beter kan vragen wat we allemaal niet hebben gefotografeerd!!


Een monumentaal hoogtepuntje voor mij persoonlijk: Een Echte Grote Quiltwinkel!!! Yeeeh!! M'n ogen konden geen vast punt kiezen, zo veel stofjes en kleuren.... Oeh, had hier zat uren rond kunnen brengen, maar na een half uurtje heb ik me los gescheurd uit dit walhalla, met maar 11 fat-quarters (voor nog minder dan de helft wat ik in Nl zou moeten betalen) een lekker lang stuk rood met goudgele bloemen erop (dacht iets van 3 meter, 40% korting!! minder dan ik in Nl maar een halve meter voor zou hebben) en een boek over het diverse patroon Storm at Sea (net zo duur als in Nl). Ik heb nog 5 quiltwinkels op de route, dus begin ik rustig.....hahahahaha...
In een schat van een dorpje, Virgin (Maagd letterlijk vertaald) stonden fantastische huizen te koop in een omgeving waar je je acuut thuis voelt. Rode bergen, een kabbelbeekje door het landschap en veel groen om je heen. Enige minpuntje de sterke paardenlucht wellicht. Misschien toch meer iets voor Francis, mn paard-gekke zus??





De omgeving werd steeds groener en de rotsen roder. En mooi hier! Ook de huizen met bij behorende tuinen zijn allemaal goed verzorgd. Dat zien we meestal wel anders hier. Zion National Park is in een woord Geweldig! Foto's moeten het maar zeggen, ik verval alleen maar in superlatieven denk ik.







Buiten Zion was het overgens nog net zo mooi, zo niet mooier. De hele weg naar het hotel waar we nu zitten, wist ik van gekkigheid niet hoe snel ik elke keer van links naar rechts moest kijken, filmen en fotograferen. Best vermoeiend hoor....
Ook ineens kom je dan zo'n veld tegen waar het vol staat met mooie oude auto's, in diverse staten van 'ontbinding' maar nog gewoon te koop en niet kinderachtig geprijsd ook hoor!!







In Panguitch (Utah) waar we nu zijn, werden we er door de Inn-keeper erop attent gemaakt dat er vanavond en morgen een Powow werd gehouden voor meerdere stammen uit de weide omgeving. Het leek ons wel leuk om dat eens te zien, dus zo gezegd, zo gedaan. Bij een grote ranch stond een grote hal, waar rondom tribunes in stonden en in het midden een dansvloer was gemaakt, waar de verschillende stammen allerlei dansen uitvoerden. Wat ontzettend mooi om te zien is dat! En omdat dit echt een evenement voor de indianen was en absoluut niet voor toeristen opgezet, was het veel echter en leuker.


Ook stonden er rond de dansvloer een paar standjes waar de verschillende zilver-kunstenaars hun waren verkochten. Allemaal door echte indianen gemaakt, met een eigen stempel in het zilverwerk. Hier weet je dat je het echte product koopt, geen namaak!! Ik heb een hele mooie ketting met bijpassende oorbellen gekocht en ook een hele mooie armband. Alles van turquoise natuurlijk. Altijd al willen hebben en nu dus echt spul van een echte indiaan!!! En stukken goedkoper dan in de souvenierwinkels waar ik zulk spul heb gezien. Indianen hoeven geen belastingen te betalen, maar ze mogen het dus ook niet heffen over hun koopwaar. Wat overduidelijk scheelt. (maak er morgen nog wel effe een foto van, ben nu moe...)

Moe, maar met een goed gevoel zijn we weer naar het motel gegaan (de kleinste kamer die we ooit hebben gehad!), waar we nu lekker in bed liggen. Morgen gaan we Bryce Canyon, Escalante en het Capitol Reef National Park bekijken. Veel te zien weer dus!!! Kijken jullie dan ook weer mee?!



Zondag 26 september

Daar zijn we weer!!! Gister geen internet helaas, maar voor een avondje ook niet erg. Hier eerst het stukje over gister, daarna schrijf ik verder over vandaag. 't Is dus wel veel in één keer, maar toch veel lees- en kijkplezier! Maar eerst; beloofde foto's van de "buit" van vrijdag....


Nice huh?!

Zaterdag 25 september 20.30 uur US time, zondagochtend 4.30 uur NL tijd

Na een koude nacht – nee, niet van de airco – stonden we al weer vroeg op. Oeh hé, wat koud was het!! 37 graden Farenheit, moet nog even opzoeken hoeveel dat in Celcius is, maar het was bere-koud. (EDIT; dat is dus maar 3 graden Celcius!) Voor we de weg naar Bryce Canyon in reden, hebben we eerst nog even een rondje door het dorp gemaakt.

Een transportbedrijfje dat we de dag ervoor al hadden zien zitten wilde Henk nog even langs om foto’s te maken. Twee mannen waren daar net aan het sleutelen aan een big-rig en Henk was gelijk aan de klets met ze. Natuurlijk over het vak en de economie enzo.



De weg naar Bryce ging gewoon verder waar we gebleven waren met mooie uitzichten enzo. Man, wat mooi hier. Het was wel koud, maar de zon deed erg zijn best en de lucht was volkomen wolkloos.


Voor Bryce Canyon moet je de gewone doorgaande weg af en de weg van 18 miles (27 km) door het park volgen, heen en terug. Omdat het weekend is, is het bijzonder druk, maar wel een ander mazzeltje; het bleek National Park Day te zijn en de intree was daarom gratis!! Altijd leuk natuurlijk!


Bij de ingang stonden we de kaart van het park te kijken en binnen een minuut stonden er vier Nederlanders om ons heen. Jonge mensen nog, begin twintig schat ik, wat leuk is, want de meeste Nederlanders die we tegen komen zijn juist oudere mensen. De hele ochtend kwamen we elkaar bij de verschillende uitzichtpunten weer tegen natuurlijk.
Bij het laatste punt hebben we een poosje met ze staan praten en reisverhalen uit staan wisselen. Zij gingen na Bryce door naar de Grand Canyon, daarna naar Los Angeles en daarna met een binnenlandse vlucht naar Washington DC en New York. Ambitieuze reizigers dus!!




Na weer veel mooie foto’s van de oneindig mooie vergezichten gemaakt te hebben, zijn we de doorgaande weg weer op gedraaid en richting Escalante gereden. Meer van al dat moois, dat spreekt voor zich. In Escalante aan gekomen, zag Henk ineens in een flits iets van een marktje ofzo. Zullen we??? Ja, we zullen….



Bleek dus een soort Art Fair van de plaatselijke kunstenaars en een bake-sale, een zelf-gemaakte-taarten-en-koekjes-verkoop. Anders kan ik het gewoon niet omschrijven. Binnen de korste keren stonden we alweer te kletsen met een aardige mevrouw die een mooie quilt aan de muur had hangen en zelf had gemaakt.
Quilters onder elkaar gaan gelijk over stofjes, winkels en aanverwante zaken praten. Leuk. Er was een meneer met een tamme papagaai die de plaatselijke jeugd erg kon vermaken. Ook nog met een jonge vrouw gesproken die kennissen in Nederland heeft en aan ons accent kon horen dat we daar ook vandaan komen. Dit vind ik dus de leukste dingen aan reizen; de gewone mensen spreken in hun eigen omgeving. Gister die Pow wow en nu weer een marktje in zo’n klein kneuterig dorpje.


Escalante uit en de omgeving nam onze aandacht weer over. Van rode rotsen met veel dennen liep het over in vrij kale gele rotsen, glooiende hellingen en nog veel later een Oostenrijks aandoende omgeving. Weilanden tussen dennenbossen, bergen en loofbomen die hun herfstkleuren al aan het aannemen zijn. Daarna weer meer rode rotsen en een mengeling van alle voor genoemde soorten rotsen en bomen. Elke bocht was het weer een verrassing wat er zou gaan komen.









Pas na vijf kwamen we aan in Hanksville, een dorp zo klein dat het een wonder is dat het überhaupt een naam heeft! Twee huizen, twee pompstations, een bar en steakhouse, een winkel en verder alleen maar trailers en krotjes…. En het motel waar ik wilde overnachten was vol!!! Ohoh…. Gelukkig bleek er nog een motelletje te zijn (?!) waar we de laatste kamer kregen. En maar goed ook, want nog geen kwartier later vertrok de eigenaresse naar een bruiloft en was de boel dus dicht…. Pffffff. Wat een gelukje.



Helaas dus geen internet, al staat het wel in het bord aan de weg, maar de eigenaresse is dus weg, dus kan ik niet vragen hoe of wat. Morgen hopelijk beter. Dan gaan we naar Monument Valley. Ik had gehoopt online te kunnen reserveren, maar dat moet nu dus ook op de gok…. Op hoop van zegen dus maar!!

Zondag 26 september 21.30 uur US time, maandagochtend 5.30 NL tijd

Het zal er toch aan liggen dat we gewoon hoog zitten op het moment, want ook vanochtend was het weer bar koud! Dit keer een klein bed, dus hielden we elkaar lekker warm... Na deze wereld-stad uitgereden te zijn, gingen we weer verder waar we gebleven waren. Mooie hoge bergen, diepe dalen, heftige afdalingen en flinke klimmen.


Op een gegeven moment begon het ook weer steeds groener te worden en zagen we zelfs sporen van een flinke regenbui. Na weer een zoveelste foto- en filmstop reden we even verder en ineens lag hij daar; De Colorado River! Op dit specifieke plekje heette hij Powell lake, omdat het er best breed was en er dus duidelijk watersporters bezig waren. We keken van een enorme klif naar beneden naar de rivier en het dorpje Hite. Heel indrukwekkend.



Op de foto's komt echter alles lang zo mooi niet over als het in het echt was. Dat valt ons elke keer weer op, maar vandaag is dat nog 10 keer meer het geval. Dit zijn allemaal dingen die jullie gewoon zelf zouden moeten zien!! Eenmaal de brug over ging het landschap vrij snel over in bosrijk en vlakker land. Op een gegeven moment vergeleek ik het met de weg naar Uddel (de bossen, de hei, de glooiende heuvels..) dat werd me dus niet in dank afgenomen.... Was wel veel goedkoper geweest!!! Hahahaha.....

Het ene moment reden we op de vlakke boslanden en de volgende bocht was de wereld voor ons in één seconde compleet veranderd. Enorm steile afdaling langs een geel/rode rots naar een vlakte van buiten proporsionele schoonheid. Volgens mij heb ik elke halve meter een foto gemaakt, zo mooi. Ook erg spannend, want hier was dus niet geasfalteerd op de weg en dat maakt zo'n afdaling nog eens zo billenknijpend spannend.... Maar alles ging goed. Natuurlijk. 'k Ben niet voor niks getrouwd met een Beroeps he?!






Daar bovenop stonden we dus, al slingerend naar beneden gekomen....

 Een hele bekende; The Mexican Hat, op de grens van Utah en Arizona.
Op de vlakte zelf aan gekomen, zagen we in de verre verte al de buttes (spreek uit als Bjoets, enkelvoud is butte -Bjoet) opdoemen. Heel apart om dat zo te zien. Nog geen uur verderop zaten we er midden tussenin. Helaas was bij het Goulding Tradingpost geen plek meer in de Inn, dus zijn we eerst door gereden naar Kayenta, de enige plaats in de buurt met hotels. Daar hadden we dus mooi weer de laatste kamer! Maar duur!!!! Maakt niet uit, moet toch wat... ga echt niet in de auto slapen hoor!! Na de boel uit de auto naar de kamer te hebben gebracht, zijn we gelijk weer terug gereden naar de Valley, ongeveer 30 km terug.


Tja, en dan staat daar ook ineens een vrachtwagen, vast, in dat akelige mulle zachte zand. Hij kon niet meer voor of achteruit en we weten tot op heden niet hoe hij er weg gekomen is...




We besloten de route tussen de buttes door zelf te rijden, i.p.v. met een busje. Samen vinden we toch leuker en je kunt stoppen waar je wilt en hoe lang je wilt. Altijd leuk, terreinrijden!! Want dat was het hoor. Met onze eigen auto - de Toyota dan - had ik dit echt niet gereden. Man, wat een hobbels en gaten!! In totaal zijn we toch nog 2 uur aan het rondrijden geweest, over een pad van 17 mile (25 km) best lang. En ook hier weer ontiegelijk veel foto's gemaakt!! We hebben ons dagrecord gebroken met 316 foto's!!!
(Left and right mitten (linker en rechter want, letterlijk vertaald)
De drie gezusters....
We Hebben Hem Gevonden!!!! WINNETOE!!!!


 Hoe klein kun je jezelf daar voelen zeg.....



Nu zijn we weer in het hotel in Kayenta en gaan we es een goede nacht maken. Morgen weer lekker ontbijten in het hotel ook, zit er bij in (mag ook wel voor dat geld). Daarna gaan we naar Flagstaff. Een kleine verandering in de plannen, want origineel zouden we nu morgen naar het zuiden rijden, richting Holbrook en de dag erna door de White Mountains naar Sedona. Maarrrrr, na al die mooie parken (Zion, Bryce, Escalatie, Capitol Reef en Monument Valley) zijn we een beetje natuur-moe. Ja, ik weet het, klinkt raar, maar we zijn allebei bekaf van de overweldigende dingen die we gezien hebben, dat we de "gewone" binnendoor wegen niet echt meer kunnen waarderen. Dus gaan we in één streep naar Flagstaff en de volgende dag naar Sedona. Gewoon, leuke dorpjes kijken, beetje winkelen misschien. Dus, geen geweldige fotoseries misschien meer, maar even rust. Hoop dat je toch dit blijft volgen, want wie weet waar we nog terecht komen. Bey y'all!!!



Maandag 27 september
Door slechte internetverbinding stukje van gisteravond nu even plaatsen.
Maandagavond 19.30 US time, dinsdagochtend 4.30 uur NL tijd

Gister hadden we een persoonlijk record aantal foto’s op een dag. Vandaag alweer!! Maar dan het minste aantal op een dag…. Vanmorgen rustig aan gedaan. Om een uur of 10 reden we pas weg uit Kayenta. We hadden eerst in de planning dat we vandaag naar het zuiden zouden rijden richting de I 40 en dan overnachten in Holbrook. Daarna zouden we door de White Mountains rijden naar het westen richting Sedona. Maar door alle parken de laatste dagen zijn we een beetje natuur-moe geworden en willen we gewoon weer dorpjes en bewoonde wereld zien.


Dus vandaar dat we dus in één streep naar Flagstaff zijn gereden. Ook zijn we op één of andere manier weer een tijds-grens over gegaan, want toen we hier aankwamen was het hier toch weer een uur vroeger dan dat onze klok aangaf… (?!)
Om half 12 waren we dus al hier en hebben we gelijk een goed motel gezocht. Gelijk even online gegaan en voor morgen een vlucht over de Grand Canyon gereserveerd. Ten eerste zodat we zeker een plekkie hebben en ten tweede omdat het een stuk goedkoper is! Dus, morgen om een uur of 12 gaan we dan toch eindelijk die rondvlucht maken!!!

Daarna zijn we Flagstaff zelf in gegaan, gewoon een beetje rond wandelen en zien wat we vorige keer gemist hebben. En oh, wat jammer, mijn quiltwinkeltje is weg!!! Zit een sportwinkel in nu, wat een verspilling van ruimte, zeg nou zelf!!! Wel erg lekker gelunched op het terrasje van de Weatherford Hotel, dat historische hotel in het centrum van Flagstaff. Toen ik het geloop zat was hebben we nog een beetje door de woonwijken rond gereden, gewoon, leuke huisjes kijken.





Aan het eind van de middag wilde Henk nog even de auto wassen, want instappen en spullen uit de kofferbak halen werd een steeds grotere uitdaging om schoon te blijven. Daarna dus lekker op tijd naar de kamer, zodat ik de foto’s uit kon zoeken, stukje schrijven en misschien op Hyves nog de foto’s weer up-to-date brengen. Nu heb ik alleen een rete-slechte verbinding, dus hoop ik maar dat het gaat lukken, zonder de boel kwijt te raken.
Morgen dus de rondvlucht. Ik zal zien of ik een stukje film hier geplaatst kan krijgen, maar ik beloof niks. Kost erg veel tijd en ik weet niet of ik daar tijd en/of zin in heb. Kom morgen maar weer kijken!!! Have a nice one!!!


Dinsdag 28 september
Dinsdagavond 19.50 uur US time, woensdagochtend 4.50 uur NL tijd

Vandaag was dan eindelijk die dag!! Eindelijk gingen we dan de rondvlucht boven de Grand Canyon maken!! Voor de zekerheid had ik gistermiddag al een plekkie voor ons gereserveerd, dus een plaats was gegarandeerd. We hoefden pas rond een uur of 12 bij het vliegveld voor de Grand Canyon te zijn, dus konden we rustig aan doen. Pas rond 8 uur eruit en daarna even ontbijten in de lobby en na nog even internetten - en het stukje van de avond ervoor geplaatst te hebben - gingen we even voor 10 uur weg uit Flagstaff.


't Is een mooie rit er naartoe, helemaal door bossen en een licht klimmende weg. Flagstaff zelf ligt al op 7000 mile hoogte, de Grand Canyon op 8500 mile als ik het goed heb. Het viel ons wel op dat er steeds meer huizen hier in het bos en op de vlakten staan, meer dan 2 jaar terug volgens ons. Kleine krotjes en caravans, maar ook erg leuke log-cabins en gewoon leuke optrekjes.


(Dit was de TradingPost waar we twee jaar terug veel souveniers hebben gekocht en wel een uur rond hebben gelopen. Zo jammer dat het nu dicht is en overwoekerd raakt.)





(Ook deze gift-shop is dicht, maar zo te zien nog niet lang.)


Om half 12 waren we al op het vliegveld waar ik ons netjes meldde aan de balie. Bleek dus dat we pas om half 1 hoefden in te checken en dat we dan om 1 uur zouden vliegen. Verkeerd begrepen dus, maar dat maakt niet uit, dan gaan we even Grand Canyon Village in toch?! Even in een grote souvenierwinkel gekeken en toen bij de Mac lekker een McShake gehaald. En voor we het wisten was het half 1.








Na het inchecken hoefden we maar een kwartiertje te wachten en toen werden we al door de piloot bij elkaar geroepen en liepen we naar het - erg kleine - vliegtuigje. We hadden een mooie plek, helemaal achteraan, elk aan een raam. Nou, opstijgen maar en gaan met die banaan!!!








ALLEMACHTIG!!!! Wat DOOD-ENG is dat!! Dat Doe Ik Dus Nooit Meer!!!!


Van links naar rechts, schuin, luchtzakken.... ik dacht echt dat we er geweest waren. Klotsende oksels en het zweet blank op mn voorhoofd.... Vooral het eerste stuk, boven het vlakke land was het het ergste. Boven de Canyon viel het gelukkig mee, anders had ik dus werkelijk niks mee gekregen van het uitzicht.









































Ik heb gefilmd - bibberend - en foto's genomen - met één hand in de stoel voor me geknepen. Maar leuk was anders. En terug was het haast nog erger!!! Ohohoh...... We hebben het overleefd, maar echt, dit doe ik noooooooooit meer!!!!!!





(ik lach hier wel, maar als die bekende boer zeg maar....)


Het duurde ongeveer een uurtje voor mijn maag weer tot rust was gekomen.





Vanaf het vliegveld zijn we gelijk weer de weg op gegaan en we zijn via Williams en Flagstaff naar Sedona gereden. Het is hier net zo mooi als ik me herinnerde, misschien nog wel mooier. De winkelstraat is uitgebreid en ook het hele dorp is groter volgens mij. Eén en al rotondes, maar heel gezellig.











We zijn doorgereden naar Oak Creek Village, een dorpje 10 km verder op. Hier wist ik een leuk en betaalbaar motelletje, waar we nu ook zitten. Morgen gaan we de omgeving hier verkennen. Sedona zelf natuurlijk, maar nu willen we ook Cottonwood, Jerome en andere plaatsjes hier es gaan bekijken. Genoeg te zien en te doen hier! Kom je weer langs om te kijken?! Tot dan!!!



Woensdag 29 september


Woensdagavond 20.50 uur US time, donderdagochtend 5.50 uur NL tijd.


Vandaag eerst weer een beetje uitgeslapen. Ik slaap hier weer erg goed, dat ik voor mijn zin eigenlijk te kort in bed lig. Voor vandaag hadden we eigenlijk niet veel plannen gemaakt. Beetje de omgeving en aangrenzende dorpen bekijken. Dus na een rustig ontbijt was dat precies wat we deden.








We zijn in de auto gestapt en als eerste maar es het adres van de lokale quiltshop in de tomtom ingegeven. Leukleukleuk!!!! Geen gek grote winkel, maar wel een grote collectie stoffen en patronen. Hier heb ik de stoffen voor de eerst volgende cursus ook gekocht, hoop dat het er net zo goed uitziet in het echt als in mn hoofd....





Naast de quiltwinkel zat ook het verhuurbedrijf waar je een Jeep kan huren om daar zelf mee terrein te rijden. Dus daar hebben we gelijk een auto voor morgenochtend gereserveerd. Hebben we heel erg zin in natuurlijk!!





(Dit is dus een hele oude hé, wij krijgen een nieuwe mee hoor!)


Daarna zijn we doorgereden richting Cottonwood. Een stadje ongeveer 40 km verderop. En het is heel typisch; we reden Sedona uit en gelijk waren de rode aarde en bergen verdwenen. Veel groen en ook wel heuvels en bergen maar totaal anders.








Ook in Cottonwood zit een grote quiltwinkel en ook hier heb ik weer erg leuke dingen gekocht. Ik had nog wel veel meer willen meenemen, maar ik moet ook aan de centjes letten he?! (en er komen nog 3 quiltwinkels op de route, hihihihi)





Door Cottonwood heen zagen we tegen de berg aan al het spookstadje Jerome liggen, waar we dus naartoe zijn gereden.








Nouja, ex-spookstadje moet ik eigenlijk zeggen, want in de afgelopen jaren zijn er steeds meer huizen opgeknapt en weer bewoond. Ook het grote hotel boven op de berg is weer gerenoveerd en in gebruik genomen.





Echt een leuk plaatsje ook, alleen totaal ongeschikt voor mensen met slechte knieen en heupen, want er ligt werkelijk geen horizontaal stukje asfalt daar!! Maar leuke huizen en winkeltjes!!


























Hierna zijn we langzaam - en via een Dodge-dealer - weer terug gereden naar Sedona.





Op de heuvel bij het vliegveld wist ik een mooi uitzichtpunt, maar het was er onwaarschijnlijk druk ineens. Later viel het kwartje ineens. Al die mensen stonden te wachten op de zonsondergang. Wij in de eerste instantie ook, maar al snel werd duidelijk dat een mooi gekleurde hemel er hier niet in zit en het gewoon in no-time gewoon donker is....








We hebben nog een poosje door Sedona gewandeld, winkeltjes gekeken EN.... ik heb eindelijk een cowboy-hoed gekocht. Dat wil ik al de hele vakantie, maar vond er geen één die me aanstond.








Dus, morgen op tijd op en een hele ochtend terreinrijden met een Jeep! We gaan dit uitgebreid filmen en fotograferen, dus dat zie je hier morgen natuurlijk. Wat we 's middags gaan doen weten we nog niet, dus ook dat zie je morgen wel. Tot dan!!! Howdy fooks!!





(De complete buit van vandaag.....)


See’ya tomorrow!!!



Donderdag 30 september



VERHUISBERICHT


Per 1 oktober a.s. verhuizen wij naar 485 Schnebly Hill Road, Sedona, Arizona.





Dit is de achterkant van het huis, terras met uitzicht op;





(Let op het detail boven de deur....a bear-butt) Buitenhaard en speakers aanwezig.





Achterkant van het huis;





Zicht op de voordeur;





Zicht vanuit de voordeur;





(3 slaapkamers, 3 badkamers, waarvan 1 van elk beneden)





Ook aan mama Ietje is gedacht, extra woonruimte met eigen keuken en openhaard! En een grote garage voor Henk. (moet alleen nog effe rondom dicht gemaakt worden)





Leuke vuurplaats in de tuin (van drie hectare)





En, erg belangrijk, leuke terrein-rij-mogelijkheden in de buurt. Hebben we toevallig vandaag twee trails van uit geprobeerd;

















Dat is wel effe "different cookie" dan Furstenau hoor.





























(Dat zwarte stipje ben ik, Henk maakt deze foto erg hoog op een bult)








Dit alles is dus natuurgebied. En wij mogen door dit alles gewoon heen rijden. Wel op aangegeven paden, zodat de rest gespaard blijft. Mooi systeem toch?








Going down;





Going up......





Going sideways...














Op de foto's ziet het er lang niet zo spectaculair uit als het is!! Deze volgende afdaling vond ik ronduit dood-eng!!! Maar ik heb het gedaan (met klotsende oksels...)











Maar een lol dat we gehad hebben! Zeg nou zelf; dit is toch de perfecte omgeving voor ons?! Twee quiltwinkels dichtbij, kan hier m'n Reiki uitoefenen als beroep, of quiltbee's gaan organiseren, of allebei.... Henk kan gaan terreinrijden met city-folk..... Mogelijkheden genoeg!!!





Komen jullie snel een keer langs om te kijken?! Vliegveld van Phoenix is twee uur rijden hier vandaan, we halen jullie op natuurlijk!


OOH,om toch zo'n fantasie uit te kunnen laten komen......





(donderdagavond 20.35 uur US time, vrijdagochtend 5.35 NL tijd)



Vrijdag 1 oktober


Vrijdagavond 19.30 uur US time, zaterdagochtend 4.30 uur NL tijd


Al deze dagen in Sedona en omgeving hebben we zo rond de 40 graden gehad en dat noemen ze hier Herfst!!! Ik denk dat ik niet eens wil weten hoe zomer hier is.... Nee, dat verhuizen is mooi om over te fanstaseren, maar daar blijft het ook bij hoor. Mooi en warm weer is heerlijk, maar op den duur gaat het ook vervelen denk ik. Net als chocola heerlijk is, maar als je drie maaltijden per dag alleen chocola eet, word je het ook zat. Of niet??


(Dit noemen ze hier slecht weer...)





Vandaag ook weer over de 40 graden geweest en wij zijn de hele dag buiten geweest.... (mensen die me goed kennen, weten welke kleur ik nu heb dus....) We zijn naar een dierenopvang geweest hier een half uur vandaan. Out of Afrika Wildlife Park. Leeuwen, panters, hyena's, zwarte- en grizzlyberen, slangen en..... TIJGERS!!! (en nog veel meer) Op het lokale tv-station laten ze allerlei dingen zien uit de omgeving en dit kwam daar ook voorbij. www.outofafricapark.com Kijk maar. Erg mooi en vooral erg leuk!











(hier liet de verzorgster ons horen wanneer ze lachen. Echt te raar!! Later kwam 1 van hun recht voor me staan en begon een ander geluid te maken. Niet echt grommen, volgens de verzorgster een welkomsgeluid.)





(twee jonge grizzlyberen, ongeveer 4 maanden oud)








(dit is vanuit de Safari-bus over een afgesloten stuk met giraffes, zebra's en allerlei soorten antilopen uit Afrika.)





(deze jongen zit een beetje ruim in zn vel; vaste grapje is dat zn moeder het met een Sharpei heeft gedaan)





(dit is Red Pepper, een vrij domme struisvogel)





(voorste veulen is 1 week oud, die daar ligt is 2 weken oud)




















(dit is een Cerval, een wilde kat, maar hij vrijt net als een gewone huiskat met zn verzorgers)


We waren er om kwart over 10 ongeveer en we liepen pas om 4 uur de poort weer uit. (voor mijn doen dus errug lang!) 's Middags om kwart over 1 was er de Tiger-Splash, een speelpartijtje van twee tijgers en een handvol verzorgers. Absoluut geen show!!!








(Door de tralies slecht te fotograferen, meer op film)


De tijgers zijn niet getraind en er wordt gewoon ingespeeld op hun natuurlijke instincten. Ook best risicovol, maar heel therapeutisch voor mens en dier. Het is ook begonnen als een water-therapie voor een jonge tijger met groei-problemen. De arts stelde een zwemuurtje per dag voor in een echt zwembad. En ondertussen mogen alle jongere tijgers om de buurt dus een middag hier spelen en zwemmen. De oudere zijn domweg te groot en lomp om nog mee te spelen. Het staat allemaal op film, dus die ga je hier binnenkort absoluut zien. Ook vertelde de chauffeur van het treintje dat je overal naar toe kan rijden een verhaal over elk van de dieren. Hoe de grizzly's hier zijn gekomen (als huisdier van een taxidermist...) of het verhaal van Lazarus de leeuw (dood geboren, 30 min hartmassage en hij leeft nu dus nog en vandaar ook zijn naam)





en vooral over zijn vriendschap met de neushoorn BoomBoom, die hij elke dag even knuffelt en met muggenzalf insmeert. Al heet die meneer en hij vertelt erg leuk. Dat maakt zo'n ervaring ook gelijk veel leuker.








Morgen gaan we weer de weg op, via Williams en een mooi stuk route 66 naar Kingman. Ja, heb zin om weer te gaan rijden. Wil nog zo veel mogelijk zien in deze laatste week. De dagen zijn voorbij gevlogen. Onvoorsteldbaar hoe snel de tijd toch kan gaan he?!





‘Till tomorrow!!




Zaterdag 2 oktober



Zaterdag avond 19.30 uur US time, zondagochtend 4.30 uur NL tijd


We zijn in Kingman waar we hier net een enorme onweersbui over ons heen hebben gehad. Wow, wat een knal! Henk dacht eerst dat het een container was die ergens vanaf duvelde, omdat we hier vlakbij een overlaad perron van de Sante Fe treinen zitten (en gelukkig nu zonder getoeter langs komen)





(say byebye to Sedona.....)


Vanmorgen viel het niet mee om uit bed te komen. Toch gelukt, maar we reden pas half 10 weg bij het hotel. Eerst nog tanken en ijs halen voor in de koelbox en toen weer op pad! Weer die mooie weg naar Flagstaff gereden en daarna de Route 66 naar Williams gevolgd. Daar wilde ik perse heen, omdat ik vorige keer de quiltwinkel finaal gemist heb, dus dat moesten we even over doen. En dat deden we!!








(zie je de paniek in mn ogen?! HELP, ik kan niet kiezen!!!)





Weer een goeie buit binnen gehaald en een leuk gesprek met de winkelier gehad. Leuke koopjes hier, dingen die in Nederland echt velen malen duurder zijn. Na nog wat winkeltjes in en uit gelopen te zijn, toch maar weer in de auto en de route 66 verder volgen naar Kingman.

















Duidelijk nog niet uitgeslapen, want ik ben ergens halverwege in slaap gevallen en heb een aardig stuk gemist. Pas bij Hackberry was ik weer redelijk wakker. Daar hebben we weer even door dat historische pompstation gewandeld, maar de charme is een beetje weg, wat mij betreft dan.








(lekkere luchten of niet?!)


Niet veel later waren we dus al in Kingman, waar we in hetzelfde motel logeren als twee jaar terug. Bij de balie lag een lijst met "things to do in Kingman" en je raadt het nooit; een quilt-tentoonstellinkje in het museum!!! Had nog precies een uur om het te bekijken, dus gelijk weer op pad!!!











Nouja, 't was niet veel, maar toch wel leuk. Heb zelfs nog een erg leuk idee opgedaan voor een kattenquilt. En ook in het winkeltje van het museum nog een mooie turquoise ketting gekocht. (zie foto van de totale buit hierboven)





Daarna hebben we nog even door Kingman gereden, maar het is hier maar een dooie boel hoor. Nu dus een lekkere lange avond en maar es op tijd gaan slapen, want het reizen gaat me toch niet in de koude kleren zitten. Als we straks weer thuis zijn moet ik eerst een week bijslapen!! hahaha....





Morgen gaan we het stukje Route 66 rijden wat we vorige keer hebben overgeslagen. Door Oatman, een oud wild-west stadje, waar ezels vrij rond lopen. De weg ernaar toe schijnt één van de mooiste van de hele Route 66 te zijn, dus we zijn erg benieuwd. Kijk morgen maar, dan kun je voor jezelf beslissen.



Zondag 3 oktober



Zondagavond 19.00 uur US time, maandagochtend 4.00 NL tijd


Tja. Wat zal ik es over vandaag vertellen?? Vanuit Kingman hebben we een stuk Route 66 gereden wat bekend staat om zijn oude smalle wegen en dat het één van de heetste plekken van west-amerika is.....





Lekkere luchten dus…..














Weer iemand gestopt met roken…..

















NOT!!!! En Oatman, het plaatsje waar we het nieuwsgierigste naar waren, viel echt onvoorstelbaar tegen. Het zou een "origineel historisch stadje" zijn, maar was een verzameling in elkaar getimmerde hokjes vol goedkope souvenier-shit te zijn. En er liepen wel geteld 6 ezels rond die gevoerd moeten worden door de toeristen. Het rottige weer hielp natuurlijk ook niet, als het mooi weer was geweest waren we waarschijnlijk wel even heen en weer gelopen, maar nu dus niet. Heel erg jammer. Door stortbuien reden we de bergen door en voorbij Needles hadden we het slechte weer achter ons gelaten. We waren ook sneller dan verwacht bij Lake Havasu City, wat op ons een erg uitgestorven indruk maakte. Het zou DE weekendtrip van de Californiërs zijn, maar niet dit weekend dan zeker. Dus zijn we ook hier gewoon door gereden.














De temperatuur was ondertussen gelukkig weer lekker opgelopen, zie hierboven, naar 99 graden Farenheit, zo'n 37 graden Celcius. Ook de wolken hadden plaats gemaakt voor strak blauwe luchten, dus daar lag het niet aan.














Alles bij elkaar hebben we bijna een dagrit extra afgelegd. We gaan morgen een mooie route richting LA volgen en dan langs de bekende stranden alsnog naar Hollywood en Beverly Hills toe. Dit hadden we eigenlijk de eerste dag van onze vakantie zullen doen, maarja, dat liep even anders dus..... Nog even wat foto's speciaal voor Robin;














Dat zijn nog es campertjes of niet?! Tot morgen!!



Maandag 4 oktober



Maandagavond 21.00 uur US time, dinsdagochtend 6.00 uur NL tijd


We hebben weer een nieuw Heel-Weinig-Foto's-Op-1-Dag-Record gezet..... 48 maar. En we zijn de hele dag aan het rijden geweest, maar weinig gestopt en best mooie dingen gezien. Maar ook erg vaak als ik net het fototoestel gebruiksklaar vast had, dat het mooie uitzicht alweer achter een berg of ander obstakel verdwenen was. Heel jammer en vandaar de weinig foto's. Maar hier toch wat mooie plaatjes die we WEL hebben kunnen schieten;








We bleken dus net voor Palm Desert en Palm Springs te zitten; de bejaarde "beautiful people" gaan hier dus wonen als ze niet meer mee kunnen komen in LA... Allemaal afgesloten woonwijken en golfbanen. Maar wel erg mooi aangelegd. Vanuit de bergen==>





Door deze bergen heen was het ook erg mooi, Francis-country noem ik het maar;











(Francis is mijn paarden-gekke zus die hier graag zou wonen schat ik zo in.) En let voor de gein es op die rare wolken; De Grote Schilder heeft hier zijn kwast even schoon geveegd op het grote canvas, leek het wel....








En even later zagen we dit, ook heel gek;





We keken hier boven op een dikke laag wolken die boven dit stadje hing. En zo hoog zaten we niet, misschien iets van 4000 ft ofzo? En door het stadje heen voelde de bewolking nogsteeds erg "laag". Kijk maar op de volgende foto's....











Je voelt hier de wolken zowat in je haar rusten toch?!


Ik weet dat de foto's erg somber over komen, maar het was echt een mooie rit, alleen een beetje nat en daardoor niet erg stimulerend om lekker buiten van de uitzichten te gaan genieten. Hier waren ze er allang blij mee; tot eergister was het hier nog over de 40 graden!!














And there he is; The Pacific Ocean!!! We zijn weer bijna rond. Nog één dagje en dan is het feest weer over.... snik..... Maar morgen gaan we nog even die dingen bekijken die we eigenlijk voor de eerste dag van de vakantie hadden gepland, als het niet zo was gelopen als dat het liep.... Het Hollywood-sign nu goed op de foto zien te krijgen en op Hollywood Blvd. de sterren zien van al die bekende mensen. Twee die ik wil zien; Elvis (ofcourse!!) en Dolly Parton (yep, ben gek van dat gekke mens...)


En dan nog een zonnige foto om af te sluiten;





Echt heel per ongeluk reden we langs een quiltwinkel en Henk was zo lief gelijk te stoppen en om te draaien. (top-gozer he?!) Weer een lief klein buitje voor een lief klein prijsje..... ;-))) Tot morgen!!



Dinsdag 5 oktober



Dinsdagavond 20.00 uur US time, Woensdagochtend 5.00 NL tijd


En alweer is er een dag voorbij. Getsie, wat vliegen de dagen voorbij zeg. Aan één kant natuurlijk veel te snel voor alles wat we wilden doen. Aan de andere kant zijn we hier al best lang, zo voelt het tenminste, en verlang ik ook wel weer naar huis. M'n kattenkindjes, ons eigen bed, m'n eigen gedoetje. Best dubbel soms. Maar hoe dan ook, aan alles komt een einde, ook aan fijne vakanties.











Deze keer hebben we het Hollywood-sign eindelijk gevonden en nog via een ontzettend leuk weggetje ook nog. Helemaal de heuvels in, weggetje van 1 auto breed, aan weerskanten huizen tegen de berg op gebouwd en nog geen drie meter rechte stukken, één en al bochten. Staat natuurlijk allemaal op film en niks op foto.....














Zelfs de bomen in Beverly Hills zijn mooi! Maar het volgende huis is mijn favoriet en mijn zusje zal zien waarom.

















Een huis ontworpen met de organische vormen die Gaudí gebruikte in zijn "Casa Mila" in Barcelona. Erg mooi gedaan vind ik en had het huis graag van binnen willen zien. Na dit huisjes-kijken reden we door naar...








Rodeo Drive, de duurste winkelstraat hier. Ik persoonlijk word er niet warm of koud van. Dure spullen in achterlijk lege winkels. Onze volgende stop vond ik persoolijk veeeeel leuker; De tattoo-shop van Kat von D., een bekende tattoo artiest die een eigen reality-show heeft en ik ook bijna elke dag kijk. Helaas was ze er vandaag niet en ik heb dus niet nog een tattootje erbij (helaas). Wel haar boek gekocht, vol nieuwe ideeën!!!








De muurschildering op de achtermuur van het pand, met alle werknemers van het moment. Ook nog over Hollywood Blvd. gereden, maar ook dit viel weer vies tegen. Drank-, vreet- en sexwinkels is alles wat je ziet en oh ja, er liggen ook nog sterren op de stoep met voor ons veelal onbekende namen.





Toch nog even verder huisjes kijken dus.....





Nog meer leuke huizen in Bel Air, ook nog in aanbouw;





en zelfs voor zo'n enorm geval gebruiken ze hout om het te bouwen.... (?!?)








Tja, zo kan ik nog tijden door gaan, als de foto's tenminste iets sneller zouden laden hier. Dus door naar het einde van de dag; Santa Monica beach en Venice Beach. Juist, je zag zelf al wel wat voor een weer het hier is, niet zo fraai. Dien gevolge waren de stranden dus zo goed als leeg, op een eenzame wandelaar en verliefde stelletjes na dan.








En voor nu hou ik er even mee op. De verbinding is zo rete-langzaam dat ik over bovenstaande meer dan 2 uur heb gedaan!!! Vanmiddag om half 5 heb ik al ingecheckt en weer stoelen vooraan geregeld. Zit toch beduidend fijner op zo'n lange vlucht. Zojuist ook de koffers opnieuw ingepakt en nu gaan we lekker slapen. Ik weet niet of ik morgen nog verbinding kan krijgen voor we vliegen, dus zeg ik nu alvast gedag. GEDAG!!! Over anderhalve dag zijn we weer terug. Kom je over een poosje nog weer een keer langs?? Dan heb ik hier ook wel wat filmpjes staan denk ik. Ajuus en bedankt voor het mee-lezen en de reakties!!





Henk en Bianca




Vrijdag 8 oktober



Het is vrijdagavond en we zijn weer helemaal ingeburgerd. Wel hevig jet-laggen hier... Gisteravond lagen we er al om half 8 in, we konden onze ogen echt niet meer open houden, maar om half 1 was ik alweer wakker, Henk om half 2 en hebben we vervolgens tot 5 uur beneden gezeten. Daarna nog maar even in bed gekropen. En het is dat Henk me om half 1 wakker maakte, anders sliep ik nu nog denk ik.... Het heeft me een paar uur gekost om goed wakker te worden. Maar nu ben ik weer klaar wakker. Grootste deel van de was heb ik al gedaan, Henk heeft zn vrachtwagen weer bij huis en ook al schoongemaakt om maandag weer de weg op te gaan. Pff, hoe snel je weer in het dagelijkse ritme zit he?!


Iedereen bedankt die (geregeld) een berichtje heeft achter gelaten. Leuk om te weten dat mn schrijfseltjes ook nog gelezen worden. Op naar de volgende vakantie-planning dan maar weer he?! We weten al dat dit dan New England (= Noord-Oost USA) gaat worden, maar wanneer.....?!





Zoek de verschillen; boven is Amerika, onder Nederland.... Shit, wat een luchten….






Terug in het gareel


Tja, vakantie is alweer 12 dagen achter de rug en we zitten weer helemaal in het gareel.... We kunnen wel terug kijken op een heerlijke vakantie. Mooie dingen gezien, leuke dingen gedaan (vooral dat terreinrijden in Sedona vond ik helemaal toppie!!) en samen genoten van dat geweldige land. Ook dit jaar heb ik hier weer een dagboek bij gehouden, al heb ik het idee dat het dit jaar niet zo veel gelezen is als twee jaar terug toen we de Route 66 reden.... Maar ik ben blij dat ik het toch weer gedaan heb, want zelf weet je daar na een dag of wat al niet meer wat je allemaal gedaan en gezien hebt. Nu weer helemaal terug in de realiteit. En die is ook helemaal niet slecht hoor! Henk krijgt met een week of twee/drie zijn nieuwe vrachtwagen. Zaterdag daar de nieuwe bekleding voor uitgekozen en het wordt weer erg mooi. Ook de hemel, achterwand en bovenbed laten we nu bekleden, dus het wordt weer een stukje luxer dan zijn huidige paleisje. Ook gaan we hard sparen voor een andere auto. Nu we in Amerika zo'n bakbeest hebben gereden, willen we het nog meer; de Dodge Ram Pickup kopen.


Ik kan lezen en schrijven met die auto, 't is een automaat en heeft een verbazend kleine draaicirkel! Om dat sneller te laten gebeuren heb ik me voorgenomen voor het nieuwe jaar een baan te hebben. Ook speel ik met de gedachte voor mezelf te beginnen, maar daar moet ik eerst nog veel voor uitzoeken om te zien of dat haalbaar is. En als die baan er komt en die Dodge erna, gaan we pas weer nadenken over onze eventuele volgende reis naar Amerika. Dat gaat dus nog wel even duren. Nu eerst sparen dus…. Je ziet, plannen genoeg en samen met alle quilt-projectjes, filmpjes van de vakantie ordenen en foto's uitzoeken en inplakken (2852 stuks!!!) ben ik voorlopig weer druk zat!!