maandag 31 juli 2017

Happy B'day Boys - still with me!

Arie en Bram, zijn zijn alweer 15 geworden vandaag. Regelrechte senioren en het is ze nu ook aan te zien. Beetje mottig in de vacht, slapen meer dan ze wakker zijn en de gebreken zijn al goed merkbaar.
Ik had niet gedacht dat Bram het zou halen, eerlijk gezegd....
Arie and Bram, they turned 15 years old today. Outright seniors and it shows. Little mothy furr, sleep more than they're awake and all the little defects are noticable now.  I truly didn't think Bram would make this day, to be honest....
Het gaat al een poos niet zo goed met Bram. Al vanaf vorig jaar december vermoed ik dat hij dementerend is en sinds februari j.l. gaat zijn gezondheid erg achteruit. De dierenarts vermoed darmkanker, maar kan het pas met zekerheid zeggen door hem open te maken en dat wil ik niet meer. De afgelopen weken waren erg moeilijk en komt het einde steeds dichterbij. Aan één kant zie je hem aftakelen, maar aan de andere kant zit er nog zó veel vechtlust in hem, dat ik er soms aan twijfel. Hij springt nog op het aanrecht als er eten te scoren valt en elke lichamelijk ongemak lijkt dan ver weg. Maar daar waar hij tot voor kort niet genoeg kon knuffelen en bij me liggen, wil hij nu niet meer vastgehouden worden. Hij wast zich nauwelijk meer en hij slaapt zo goed als de hele dag in zijn kartonnen doos in de keuken....
Ik krijg nog geen signaal van hem dat het genoeg is, dus ik blijf het maar met lede ogen aanzien. En dat is moeilijk.
Bram is not doing so well. Since last december I suspect he is getting demented and since last february his health is seriously declining. The vet suspects coloncancer, but can't tell without opening him up and I won't have that. 
The last weeks were very difficult and the end is creeping near. On one hand I can see him getting sicker, but on the other hand he still has so much fight in him still, that I sometimes doubt if he's really that sick. He jumps on the kitchen counter as soon as there is food to be had and every physical discomfort seems far away. But where he couldn't get enough cuddles and naps on me until recently, he now doesn't want to be picked up anymore, he rarely washes himself anymore and he sleeps almost the whole day away in his cardbord box on the kitchen floor.
I'm not getting the signal that he's had enough, so I will keep my eyes on him with an aching heart.
Arie is ook een oude kat geworden. Die oude mopperkont routine had hij al onder de knie, maar ook hij is niet meer zo actief al voorheen. Naar Ceesje toe wordt hij steeds mopperiger, maar naar mij toe steeds aanhankelijker. Hij wil zo maar geknuffeld worden en laatst zat hij zo maar 2 minuten op schoot!!! Hij kan 's avonds niet wachten tot ik naast hem op de bank kom zitten om zijn mooie buik geaaid te krijgen.
Ook hij is begin dit jaar weer door de dierenarts onderzocht en zij vond een hartruis. Dus ook hij is niet onbeschadigd door de strijd gekomen. Ik merk er niks van, aangezien hij nauwelijks speelt of anderzins actief wenst te zijn, maar toch weer zoiets waar ik bangig van wordt.
15 weeks old!!!
Arie is also an old cat. He had the grumpy old man routine down for years now, but he too isn't his limber activ self anymore. Towards Cees he gets more peevish every day, but towards me he is getting downright cuddly! He wants to be petted and cuddled now and just the other day he sat on my lap for a whole 2 minutes! He can't wait to get me on the couch so I can stroke his gorgeous tummy.
He also was examined by the vet in february and she found a heart murmur. He also didn't come unscaved through the battle of life. I'm not noticing anything different, since he hardly plays or wishes to be active in any other way, but again a little pinche around the heart for me.

Ze zijn oud, mijn harige kindjes... en ik vind het verschrikkelijk!
De grootste fout in huisdieren is, dat ze gewoon niet oud genoeg worden. Het breekt mijn hart te weten dat ik ze in afzienbare tijd kwijt ben.
Tot het zo ver is, probeer ik maar zo veel mogelijk van en met ze te genieten.
They are old, my furry babies.... and I hate it!
The biggest flaw in pets is that they just don't get old enough. I breaks my heart to know I will lose them in the forseable future. 
But, until that time, I will try to enjoy them for as much as I can. 

3 opmerkingen:

  1. Nog geen paniek mijn kat is 28 geworden ,dus wie weet gaan ze nog een lange tijd van knuffelen tegemoet.

    Gr Ans.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Vreselijk als ze gaan maar probeer er niet te lang bij stil te staan anders ben je je hun laatste tijd bij jou alleen maar zorgen aan het maken en je verdrietig aan t voelen. Ze zijn er nog en wie weet voor hoelang. Geniet van elk moment samen xxxxx knuffels

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dat vind ik altijd het grootste nadeel van huisdieren: je overleeft ze altijd en je hebt er ontzettend veel zorg en verdriet van. Omdat ik nu nog fulltime werk, begin ik er voorlopig ook niet aan. Ik heb drie katten mogen laten inslapen en vind het nu wel even welletjes. Nu even geen huisdieren. Pas als ik weer alle tijd heb zal ik weer eens overwegen voor een kat of een lang gekoesterde wens: een hond.

    Groet, Conny
    papillon60.blog

    BeantwoordenVerwijderen