dinsdag 11 juli 2017

Nothing much.../ Niet veel bijzonders

Dit is denk ik wel de langste periode dat ik helemaal niks geblogd heb. Meer dan drie maanden niks van me laten horen! De volgers die ik al had zullen nu wel verdwenen zijn. Gelukkig zijn dat dan weer dingen waar ik me dus helemaal niet druk om kan maken...
In deze drie maanden is er bijzonder weinig bijzonders gebeurd als ik eerlijk ben. We keutelen zo aan, klussen wanneer we mooi weer hebben, doen kalm aan als het rotweer is. Veel verjaardagen en feestjes gehad, dus de weekenden vlogen voorbij zonder soms ook maar iets aan werk verzet te hebben. Ook daar kan ik me tegenwoordig niet meer druk om maken.
Ik voel me nog steeds heel goed door de olie, al is het niet zo dat de fibromyalgie of artrose weg zijn nu. Met koud en vooral nat weer kan ik nog steeds niet veel en als ik met mooi weer wél te veel heb gedaan merk ik daar nog steeds de gevolgen van. Ik herstel alleen sneller en ik slaap (bijna) elke nacht. Dat laatste vooral maakt dat ik ook meer kan hebben en minder snel instort bij overbelasting. Dat is een heleboel waard.
This might just be the longest periode I haven't blogged.... More than three months I have been absent!! The few followers I might have had are probably gone by now. Luckely that's something I can't be bothered by anymore.
If I have to be honest, I would have to admit there hasn't been any real big changes in these three months. We're just going along, DIY-ing around the house, garden and garage when we have good weather, not doing much of anything when we're having lousy weather. We had lots of birthdays and other parties, so the weekends just flew by without having done anything around the house. I'm getting better by the week about making a fuss about this anymore. 
I'm still doing good because of the CBD oil, although I have to admit that I've landed from my ecstasy in  the beginning and face the fact that my fibromyalgia and arthroses are not gone. When it's cold and wet I still am affected by it and can't do much. When it's warm and I do too much I will still feel the effect and will hurt more. I just recover more swiftly and I sleep (almost) every night now. Because of that last part I can deal more easely with the pain and I won't totally collapse when I do too much or am otherwise stressed or overdo it. That's worth so much!!! 
Iets heel moois waar ik nu met verlangen naar uit kijk; er wordt een trike voor me gebouwd! Een heuse Harley Davidson zelfs!! Helemaal naar mijn smaak en wensen, op maat voor mijn korte pootjes en armen, maar helemaal bad-ass en stoer. Geduld oefenen is nu de grootste uitdaging, want dat heeft gewoon tijd nodig. Ik had gehoopt dat hij voor onze vakantie - nóg zo'n hoogtepunt dit jaar!- af zou zijn, maar ik denk dat dat niet gaat lukken. Ik kan ook geen foto's laten zien, want de basis-motor heb ik dan al wel, maar die herken je straks niet meer terug. En de trikes die vergelijkbaar zijn, zullen het toch niet helemaal kunnen weergeven zoals de mijne wordt.  Dus, geen foto's....
Something I'm very much looking forward to; a trike is being build for me!! A real Harley Davidson nonetheless!! All done to my taste and wishes, on size for my short legs and arms, but all the way bad ass and wonderfull. My biggest challenge now is being patient, because it will take a while for it to finish. I really hoped he would be done before our holiday - another big highpoint this year! - but I don't think this will be the case. I can't show you any pictures, although I do have the base, it will look ever so different when he's done. All the trikes that are of the same breed look different and none will reflect how mine will look. So. No pictures.... 
Over de vakantie gesproken; het echte aftellen is begonnen hoor. Nu tel ik eigenlijk al af vanaf het moment dat ik de tickets boek, soms al een jaar van te voren, maar nu zijn we nog maar een dikke twee maanden verwijderd van de vertrekdatum, dus het komt nu wel lekker dichtbij...
Voor diegenen die het even niet meer weten; we gaan drie weken het noorden van Californië bekijken. Een wat rustiger tempo dan voorgaande jaren en wat minder kilometers per dag.  We vliegen naar San Francisco, maar verlaten de stad eigenlijk gelijk. We rijden
in twee dagen, heel op ons gemak en via de mooist mogelijke route, naar Eureka, waar we vijf nachten verblijven. Vanuit deze plaats gaan we natuurlijk verschillende dagtrips maken, alle kanten op, want er is genoeg te zien! Daarna weer twee dagen rijden, van Eureka via Mount Shasta naar Lake Tahoe, waar w gae ook weer 5 nachten blijven. Daarna in 1 of 2 dagen van Lake Tahoe naar Monterey, waar we dan 4 nachten blijven en vanuit hier gaan we weer terug naar San Francisco, waar we nog een weekend doorbrengen voor we weer terug naar huis vliegen.
Een lager tempo, wat meer tijd voor site-seeing, relaxen en iets minder kilometers per dag, maar met alle mooie dingen die in deze hele regio te zien zijn zullen we vast nog meer dan genoeg rond rijden denk ik.
Talking about our holiday; the real countdown has started now. I'll admit I will start with the countdown when I book the tickets, but now where only a big two months away from depature and I think it's okay to count the days now. 
For those who don't recall; we are going to tour the north of California in three weeks. A bit more leiscerly this time with a bit less miles per day. We'll fly to San Francisco but leave the city almost immediatly. We'll drive in two days, via the
most scenic routes, to Eureka, where we'll stay for five nights. From this lovely town we will make all kinds of daytrips, because there is so much to see there!  From Eureka we will drive in two days via Mount Shasta to Lake Tahoe, where we'll be for another five nights. From Lake Tahoe we'll drive to Montery in one or two days and after our four nights in Montery we'll spend a long weekend in San Francisco before we fligh home again.  
A slower pace, a bit more time for site seeing, relaxing and a little less miles per day, but with all the lovely sites there's to see we will drive more than enough
Mijn neefje en zijn vriendin passen op de kattenkinderen en het huis en dankzij hen kunnen we dit jaar weer reizen. Na drie jaar klussen in het oude huis, verhuizen en klussen in het nieuwe huis vind ik dat we dat best verdiend hebben. Er is nog genoeg te klussen hoor, maar nu eerst weer eens wat tijd voor ons samen.
Ik ga proberen - PROBEREN - om tijdens de vakantie weer mijn blog bij te gaan houden. Ik heb het de voorgaande jaren ook gedaan, vooral om mijn schoonmoeder mee te kunnen laten genieten van onze reis. Nu zij er niet meer is denk ik toch dat het een goed idee is om dit weer te doen, want je vergeet in de loop der tijd zo veel van alles wat je doet en ziet. Als ik het niet had opgeschreven was ik meer dan de helft al vergeten. Het is een soort dagboek waar we de rest van ons leven plezier van kunnen hebben. Dus, nogmaals, ik ga het proberen. Ik wil niet meer elke avond uren bezig zijn ermee, dus wellicht doe ik het alleen met foto's en hier en daar wat tekst, maar niet meer hele lappen tekst. Er gaat zo veel tijd in zitten, ook doordat ik in twee talen werk natuurlijk en omdat foto's tijd nodig hebben om te laden en uit te zoeken. Hoe het in de praktijk gaat werken zien we vanzelf wel...
My nephew and his girlfriend will look after our furry babies and the house and thanks to them we are able to make this trip this year, after lots of work in the old house, a move and lots of work in the new house, I think we deserved it. There's still more than enough to do, but we have to have some time to ourselfs to.
I wil try - TRY - to keep up blogging during our vacation. I did it during our other travels, mostly to let my mother-in-law enjoy our travels with us. Now that she is gone I still think it's a good idea to keep up with this, because you forget so much in the years of all you see and do during these holidays. If I hadn't wrote so much the last trips, I would have forgotten more than half of it. It's like a sort of diary where we can look back on for years to come. So, again, I will try to blog. I don't want to be at it for hours on end, so maybe I'll mostly work with pictures and a bit of text here and there. Blogging takes so much time, mainly because I blog bi-lingual of course and because it takes time to load and pick out all the pictures.  We'll see how it will work out....
En nu ben je weer een beetje op de hoogte. Drie maanden niet geschreven en toch valt het mee wat er gebeurd is he?  Ja, als je niet werkt en er zijn geen kinderen is het leven gewoon niet zo spectaculair. Sorry.
Jullie nog wat spannends meegemaakt??
And now you're a bit caught up again. Haven't written in three months and even I am suprised how little I have to share. Well, when you're not working and don't have kids, life isn't very spectacular, is it? Sorry.
Did you have anything exiting to tell??