woensdag 13 december 2017

21 Jaar geleden // 21 Years ago









Dit zijn allemaal foto's van foto's, dus niet de beste kwaliteit, maar ik vind het gewoon leuk om even te delen vandaag...
These are all pictures of pictures, so not the best quality, but I just wanted to share them here today. 

zondag 3 december 2017

Bobbin storage tip // Spoeltjes netjes houden

Voor een creatieveling is het schijnbaar heel raar; houden van een nette werkomgeving en geregeld opruimen. Ik kan niet tegen rotzooi als ik naai (of elke andere klus klaar eigenlijk).  Ook als ik met Henk aan de auto aan het sleutelen ben/was, begon ik soms al halverwege op te ruimen, zodat het weer makkelijker te vinden was. Dat heeft wel eens wat wrijving veroorzaakt :-D
Ook tijdens het naaien ruim ik geregeld op. Ik kan nu eenmaal niet goed tegen rommel.
Nu zag ik vandaag op FB wat voorbij komen van iemand die een tip gaf over hoe je je spoeltjes georganiseerd kan houden. (in een ijsklontjesbakje voor als je t wilt weten.)
Persoonlijk vind ik mijn oplossing haast nog handiger, dus ik dacht dat ik dat misschien maar eens moest delen. Misschien heeft iemand er wat aan...
For a creative person it's apparently very strange; keeping a neat working environment and clean up regularly. I can not stand a mess when I sew (or any other job for that matter). Even when I'm working on the car with Henk, I sometimes started cleaning up halfway through, so that it was easier to find. That hás caused some friction :-D
I also regularly pick up during sewing. I just can not handle a mess...
Tdday I saw someone share a tip on FB on how you can keep your bobbles organized. (in an ice cube tray if you want to know.)
Personally, I find my solution even more convenient, so I thought I might share it. Who knows, maybe someone thinks it's handy too. 
De grootste frustratie is natuurlijk het afwikkelen van die spoeltjes. Mijn oplossing? PVC slang. Ik heb bij een kluswarenhuis een stuk blanke pvc-slang gehaald (zo'n 2 euro per meter) en heb daar met een scherp stanly-mesje smallen plakjes vanaf gesneden, ietsje smaller dan mijn spoeltjes zijn. Ook maakte ik nog een sneetje in dat afgesneden ringetje, zodat je een open ring krijgt en die zo om het gevulde spoeltje kan schuiven. Voilà, een spoeltje wat nooit meer afwikkelt! 
Je kunt ze nu opbergen zoals je gewend bent, in een la, in een bakje, aan een stokje, maakt niet uit. 
The biggest frustration is, of course, the unwinding of those bobbins. My solution? PVC hose. I bought a piece of clear PVC hose at a Home Depot (or simular store)  and cut a small slice  with a sharp stanley knife, cut off a bit narrower than my bobbins. I also made a cut in that ring, so that you get an open ring and you can slide around the filled bobbin. Voilà, a bobbin that never unwinds again! You can store them as you'd like now, in a tray, on a stick, in a bobbinholder, it doesn't matter.
En dan gelijk een tweede opruimtip, als bonus; Ook heb ik een paar meter bolletjesketting gekocht en heb daar kortere stukken van geknipt. Samen met een sluitstukje heb je dan een korte ketting waar je de spoeltjes aan kan hangen en bij elkaar houden. Ik heb ze op kleur en soort garen verdeeld, maar één grote ketting kan ook natuurlijk. Dit alles heb ik weer aan een mokken-houder gehangen, samen met al mijn scharen en schaartjes.  Alles voor t grijpen en toch netjes en georganiseerd.
And then a second organizing tip, as a bonus; I also bought a few meters of beaded chain and cut shorter pieces of it. Together with a connector piece you have a short chain where you can hang the bobbins and hold them together. I have divided them by color and type of yarn, but one big chain is also an option of course. 
All this I have hung on a mug holder, along with all my scissors. All neat and organized.

donderdag 30 november 2017

Winter is here / De winter is begonnen

De winter is begonnen en dat houdt in dat mijn dagen voornamelijk binnen zullen worden doorgebracht voor de aankomende maanden. Vanaf nu zal Henk de boodschappen weer doen in het weekend en kom ik niet buiten als het niet hoogst noodzakelijk is.
Ik heb een hekel aan kou, maar wat beroerder is, mijn lichaam gaat helemaal op slot door de kou.
Pijn in mijn handen, pijn in mijn hele lijf. Ik kan niet meer ontspannen en zelfs met de kachel aan heb ik er last van.  Ik haat de winter. Zo simpel is het.
Winter has started here and that will mean I will spend my days indoors for the next few months. From now on Henk will be doing the grocery shopping again and I won't go outside unless it's absolutely neccessarry. 
I hate cold weather, but what is even more horrible; my body goes in absolute shutdown mode because of it.  Pain in my hands, pain in my whole body. I can't relax anymore and even with the heating on full blast I hurt. I hate winter. It's that simple. 
Als het kon vertrok ik - in elk geval voor de koude maanden - naar een warm en prettig land. Het zuiden van de USA, of Zuid Afrika of ergens aan de andere kant van de evenaar waar het maar enigszins beschaafd is...  Maar ik ben getrouwd. En ik heb katten. Dus kan dat niet...
Flink stoken is het enige wat ik kan doen om deze tijd door te komen. Ik draag vingerloze handschoenen om mijn handen functioneel te houden en zit bij voorkeur op de bank onder een quilt om de rest warm te houden.
If I could, I would leave - at least for the cold months - to a warm and nice country. The south of the US or South Africa or someplace else on the other side of the equator where it's warm and somewhat civiliced. But I'm married. And have cats. So I can't....
Putting the central heating on full mode is the only thing I can do. I wear fingerless gloves to keep my hands somewhat functional and my favorite spot to sit is on the couch with a quilt over me to keep the rest of me warm too. 
Omdat mijn handen zo vaak pijn doen is quilten soms wat lastig, terwijl het juist in de wintermaanden zo'n heerlijke hobby is. Boven op de vide is het heerlijk warm en quilten vind ik op één of andere manier echt een winter-hobby. Misschien omdat ik zelf zo graag onder een quilt lig als ik het koud heb? In de zomer heb je nu eenmaal geen warme dekens nodig he?
Ik ben vorige week aan mijn zoveelste WIP (work in progress) begonnen. De ultieme winter-quilt gemaakt van allemaal flannellen vierkanten waar straks een nep-bonte achterkant aan komt. Een heerlijke quilt voor op de bank, nog warmer dan degene die ik nu gebruik.
Dit vind ik meer een tussendoorklusje, want volgens mij is het zo klaar. Hoelang duurt het helemaal om 35 vierkanten aan elkaar te zetten?? Maar ik ben bang dat ik er toch weer langer mee bezig zal zijn dan ik nu denk...  Zoals altijd.
Because my hands hurt so often, quilting is getting more difficult at times, when quilting is just such a wonderful hobby for the winter months. On the mezzanine it's always nice and warm and I think quilting is a true winter-hobby to me. Maybe because I like to cuddle up in one when it's cold? Because you just don't use warm blankets in summer? 
Last week I started my latest WIP (work in progress). The ultimate winter quilt made of all flanel squars, backed with a fake fur. A perfect quilt to have on the couch, even warmer than the one I use now. 
I think of it as an inbetween-job, because I think it will be done in no time. How long will it take to put 35 big squares togethe? But, I'm afraid it will take more time than I think.... Like always.
The winterpictures are mine, but from last year...  It's actually just below freezing at night..
De winter foto's zijn van mij, maar van vorig jaar. Het is snachts net onder vriespunt hier...

vrijdag 10 november 2017

Rearranging stuff/ Meubels schuiven

Met meubels schuiven is een grote hobby van me. Eén waar Henk wel es moe van wordt, of toch minstens op me moppert om mezelf dat aan te doen. Een dagje meubels schuiven levert namelijk geheid weer een rottige dag erna op, met pijn in m'n lijf. Voor mij is dat de dag dat ik dan heerlijk in onze 'nieuwe' kamer kan zitten, alle zitplaatsen uit probeer om te zien of het 'werkt'.
In ons vorige huis kon ik niet zo veel schuiven, omdat we daar gewoon een kleine kamer hadden met weinig mogelijkheden.  Hier kan ik mijn hart ophalen. Zo veel ruimte en geen houten vloer die beschadigd kan raken van mijn geschuif. Héérlijk!!
Moving the furniture around is a big hobby of mine. One that makes Henk sigh ones and again or maybe even gets a little cross with me for putting my body through that. Shifting things around is garanteed a recepeit for a sore body the next day. For me that's the day that I sit in all the different chairs and spots to see if it 'works'.
In our last house there was simply not enough room to shift the furniture around, so I rarely did. Here I can move things around to my hearts content. So much space and no hard wood floor to scuff with it. Love it!!! 
De bank heeft nu al op drie verschillende plaatsen gestaan en deze opstelling vind ik toch wel heel mooi. De lege ruimte in het midden van de kamer is wat opgevulder zo en alhoewel alles wel wat verder van elkaar af staat hou ik wel van deze ruimtelijke opstelling.
Vanavond komt Henk thuis. Hij is al op de hoogte en heeft ook al foto's gezien, dus hij hoeft niet te schrikken. Ik hoop dat hij het ook vind werken zo. Ook voor het eerst dat onze stoelen dicht bij elkaar staan. Dat is ook wel fijn, want een end uit elkaar zitten is niet zo gezellig. Dat zijn we de hele week al, in het weekend wil ik hem dichtbij hebben....
The couch has been in three different spots now and this setup is rather nice, if I do say so myself. The empty space in the middle of the room is more filled now and although everthing is more set apart now I do like this spatial arrangement.
Tonight Henk will come home again, after a week on the road. He knows I've been at it again and he even seen pictures allready, so he won't be startled when he walks in the room. I hope he likes it too. For the first time we also have our chairs next to eachother. That's nice too, because being so far apart isn't much fun. We're apart the whole week already, in the weekend I want to have him close....

vrijdag 20 oktober 2017

Some quilty things again! / Weer wat quilterigs

Heb de rand veranderd van deze quilt, donker is beter.
I changed the border of this quilt, dark is better.
Sinds we hier wonen heb ik nog weinig achter de naaimachine gezeten. Wel wat kleine dingetje, zoals een schortje en ovenhandschoentjes voor mijn nichtje bijvoorbeeld, maar echt met een quilt aan de gang niet. En ik heb nog genoeg UFO's (unfinished objects - onvoltooide objecten) liggen.  Toen ik met quilten begon, nu zo'n 13 jaar geleden, was ik heel streng voor mezelf en mocht pas wat nieuws beginnen als ik het andere af had. Op een gegeven moment kwam daar toch de klad in. Ik ben nog niet zo erg als sommigen waar ik van hoor - met tientallen quilts in verschillende stadia van gereedheid - maar ik heb er nu toch al drie liggen die nog lang niet klaar zijn.  En nu ga ik weer aan een nieuwe beginnen. Wel heb ik een voorwaarde gesteld aan mezelf; ik moet ook - tegelijkertijd of beter om de beurt - de quilt voor mijn nichtje afmaken. Die ligt nu al drie jaar in een mand en hij was als geboortequilt bedoeld. 't Lieve kind is nu al 4 jaar!
Zo was hij eerst en ik vond het niks.
This was him before and I didn't care for it at all
Since we live here I haven't spent much time behind my sewingmachine. I made some small things, like an apron and ovenmits for my niece for example, but I haven't worked on any quilt lately. And I do have more than enough UFO's (Unfinished Objects) laying around. When I started quilting, some 13 years ago, I was very strict with myself and couldn't begin a new quilt before the old one was finished first. At some point in time I strayed of that path. Still, I'm not as bad as some quilters I hear of - with dozens of quilts in all states of completion - but there are still three quilts far from finished starting at me now.  And now I'll start another new one. I did give myself a condition; I will have to work on the quilt for my niece at the same time too. That's laying here for over three years now and it was ment to be a birth quilt. The sweetheart is 4 years old already!! 
De nieuwe quilt is "Aurora" van Jacqueline de Jonge/Be Colourful. Ik heb dit patroon zo'n vier jaar geleden gekocht, want ik was op slag verliefd op dit ontwerp van haar. Al haar quilts zijn schitterend, maar deze was voor mij. En vandaag heb ik bij het Quiltpalace in Staphorst de stofjes gekocht om hier eindelijk mee te gaan beginnen!  Ik heb zelf een serie bij elkaar gezocht van handspray's batiks en ik ga er volgende week mee beginnen. Hij is helemaal paperpiece methode en als hij af is zal hij zo'n 160 cm in het vierkant zijn. Ik wil hem - als hij goed gelukt is - hier in de kamer aan de grote muur hangen.
The new quilt is "Aurora" designed by Jacqueline de Jonge of Be Colourful. I've had this pattern for over four years, because I fell in love for it instantly when I saw it. All her quilts are gorgeous of course, but this one is my favorite. And today I bought the fabrics for it in a quiltshop not too far away from here and I can finally start with it!  I put together a series of fabrics of handsprays batiks myself and will start with it next week. It's completly paperpiece methode and when it's finished it will be about a 59" square. I want him - when he turns out nice enough - to hang in the large wall of the livingroom.
De andere quilt is dus zoals gezegd de geboortequilt voor Ronja, maar aangezien mijn zusje (haar moeder) hem nog niet wil zien, plaatst ik daar geen foto's van. Het is een Feathered Star quilt en niet in kinder-stofjes ofzo. Het wordt een quilt waar ze altijd wat aan kan hebben. Hij wordt zo'n 160 cm in het vierkant, dus een fijn kleed voor op bed of de bank of als wandkleed.
The other quilt I'll be working on is a I said the birth quilt for Ronja, but since my sister (her mom) doesn't want to see him for it's finished, I won't place any pictures of that quilt on my blog. It's a feathered star quiilt and will about 58" square, so a nich through or wallhanging.
Morgen ga ik eerst een fotografie workshop volgen. Ik had blijkbaar nog niet genoeg hobbies, dus ga ik me ook iets meer verdiepen in fotograferen. Nu ik een systeemcamera heb - een spiegelreflex zonder spiegels zeg maar - is dat leuk om mee bezig te zijn en niet alleen op vakantie.
Eerst een workshop om de basics te leren is wel handig. Veel heb ik mezelf al geleerd via youtube filmpjes en gewoon uitproberen, maar ik wil het gewoon goed leren.
Dus, dat is mijn weekend en hobbies. Wat ga jij doen het weekend??

Tomorrow I'm going to a photography workshop. I obviously didn't had enough hobbies allready, so I want to learn some more about photography. Now that I have a system camera - sort of a DSLR without the mirrors - it's fun to play around with and not just use it for vacations anymore.
First this workshop to learn the basics would be handy. I did teach myself some through YouTube video's and just plain using it and trying out stuff, but I really want to learn to use it properly.
So, this will be my weekend and these are my hobbies. What will you do this weekend??

zaterdag 14 oktober 2017

Getting back to normal // Terug naar normaal

Vannacht voor het eerst weer een hele nacht geslapen! Onze jetlag was niet zo heel heftig deze keer, maar het slapen was wel een dingetje... Vooral Henk heeft twee nachten niet tot nauwelijks geslapen. De eerste nacht thuis zaten we zelfs om drie uur snacht aan tafel een broodje te roosteren, omdat we allebei zó wakker en hongerig waren.
Verder hebben we de afgelopen dagen nauwelijks wat gedaan, als een beetje keutelen, relaxen en was wegwerken...
We slept the whole night for the first time again! Our jetlag wasn't that bad this time, but the sleeping was an issue... Especially Henk, he hardly slept for two night. The first night after we came home we even got up at 3 am to eat some bread, because we both were só awake and hungry.
We didn't do much these last days, just relaxing, do little chores and getting the laundry done.
De katten waren de eerste dag nog van slag, vooral Arie wist niet wat hij er mee aan moest en bleef zich verstoppen. Bram was zijn knuffelige zelf gelukkig, maar ook Cees bleef liever in een hoekje van de bank zitten. Toen we die eerste nacht echter op waren vonden ze dat toch wel heel gek en gezellig, zo midden in de nacht wat eten. De volgende ochtend was het alsof we nooit weg waren geweest en Arie is zelfs nu nog aanhaliger dan ooit. Hij wil knuffelen en aangehaald worden, op tafel blijft hij maar kopjes geven en hij heeft zelfs al een keer bij Henk op zijn stoelleuning gezeten en Henk kopjes zitten geven!! Terwijl hij normaal niet veel van Henk wil weten...  Gekke oude kat.
The cats were also not quite themselfs the first day we got home, particularly Arie had a hard time with this new situation and kept hiding from us. Bram was his own cuddly self, but Cees was also very upset and stayed in his corner of the couch, looking at us. When we got out of bed that first night they found it very strange but also very convivial, having a midnight snack and all. The next morning it was like we never went away and Arie is now even more affectionate than he used to be. He wants to cuddle and be petted, sits on the table and bumps his head to mine and he even sat with Henk one morning and bumping his head on Henks shoulder. He never did this before and normally doens't want to be with Henk even. Silly old cat.
De koelkastmagneetjes gekocht tijdens de vakantie
The fridge magnets we bought during our holiday
Gister hebben we de vrachtwagen weer opgehaald van de zaak. Henk is hem nu helemaal aan het schoonmaken van binnen en weer al zijn spullen erin aan het doen. Maandag is het weer terug in het gareel voor hem na vier weken vakantie.
Ik heb ook plannen zat, hoop te doen, maar of ik al weer snel genoeg de energie terug heb om heel actief te zijn vraag ik me af. Ik ben nog erg moe en het voelt alsof ik constant door modder heen loop, zo zwaar voelen mijn benen.
Maar gewoon kalm aan doen en zien dat ik elke dag wat doe. In beweging blijven werkt vaak het best.
Nou, fijn weekend allemaal en tot de volgende keer!
Dit is alles wat ik aan stofjes heb gekocht! Zo weinig...
This is all the fabric I bought. So few...
Yesterday we retrieved Henk's truck from the company. He's cleaning the inside now and putting back all his stuff again. Monday it will be back to work for him, after four weeks of vacation.
I'm having all kinds of plans, have lots to do, but I wonder if I will have my energy back soon to be very active. I'm still very tired and I feel like I'm walking through mud, my legs are that heavy. 
I'll just have to take it easy for now and do something every day. Keep on moving is often the best. 
Well, have a great weekend y'all and untill next time!!

woensdag 11 oktober 2017

Bay Area - Our last days here

Sunday 8 oktober  Bay Area – Quiltshop and Golden Gate

De zondag begon lekker laat, want Henk had me zo maar door laten slapen en ik werd pas om half 10 wakker. We hadden dus ook het ontbijt – met de wafels – gemist, dus hebben we zelf wat broodjes gesmeerd en kalmpjes aan gedaan. Alvast wat gereorganiseerd in de koffers, maar dat heb ik verder maar voor de avond laten liggen.
We reden pas rond half 12 bij het hotel weg, samen met weer twee politieauto’s die weer iemand afvoerde. Ik ving iets op van niet willen betalen en van de kamer af gehaald moeten worden. Henk zei ook dat er die ochtend een hoop herrie boven ons was geweest. Lang leve de oordoppen! Niks van mee gekregen.
Our last Sunday here started very late, because Henk didn’t wake me up and I woke up when it was already half past 9. Because of this we also missed breakfast – and the waffles – so we made ourselfs some sandwiches and took it easy. I already reorganised the suitecases a little bit, but I left most of that for the evening.
We got into our car when it was almost noon, together with two police cars that were taking someone away again. I heard someone say something about not paying for the room and being dragged out of his room. Henk told me he heard a lot of noice that morning right above us. Long live my earplugs! Didn’t hear a thing. 
Onze eerste missie was nog even één quiltshop aandoen. Ik had er zo weinig bezocht deze reis, ik had nog even een quilt-fix nodig. Bay Quilts in Richmond was de keus en wat een leuk en goed gevulde winkel was dat! Heel veel bijzondere stoffen en ik zag enorm veel stofjes die ik heel graag zou hebben, maarja, dat is eigenlijk altijd wel het geval. Ik heb me heel erg ingehouden en hem maar drie stofjes gekocht. 2 x een yard (dat is zo’n 90 cm) en 1 x 2 yard van drie hele mooie verloop stoffen. Eén van geel via oranje en rood naar paars, één van heel licht groen naar heel donker groen en één van wit naar zwart in grijstinten. Die ga ik voor mijn olifanten-quilt gebruiken.  Die andere twee heb ik ook al een leuk idee mee.
Our first mission of this day was visit just one more quiltshop. I visited so few this journey, I had to get a quiltfix before we left. We went to Bay Quitls in Richmond and what a lovely and well stocked shop it turned out to be! Lots of special fabrics, fun prints, lovely batiks and I saw way too much gorgeous fabrics I wanted, but to be honest, that’s always the case really. I kept myself in check and only bought 3 pieces of fabric. Two times one yard and once a two yard piece. All lovely gradient fabrics.  A yellow to purple one, a green one and a white to black one. That last one I will use in my elephant quilt. I’ve also have a great idea with the other two too.
Nadat ik mezelf weg sleurde bij al dit moois, gingen we weer richting het park ten noorden van de Golden Gate Bridge. We wilden nog een keer boven op die heuvel SF bekijken, nog wat van de Blue Angels zien hopelijk en ook nog proberen of we bij de brug konden komen om een stuk over de brug heen te lopen.  Met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid hadden meer mensen dat idee die dag. Zondag is natuurlijk voor de meeste mensen een vrije dag
en deze heuvel is nu eenmaal een schitterende plek om zo’n vliegshow te bekijken. Halverwege de berg werden we al weer terug gestuurd. Alles vol en file rijdend weer terug naar beneden. Gelukkig was er onderaan de berg, op de parkeerplaats voor de brug, net weer een plekje vrij gekomen en konden we daar de auto neerzetten, zodat we wel  de brug op konden wandelen. Eerst een trappetje af, onder de brug door (best eng met al die auto’s over je heen met een hoop herrie) en dan weer trappetje op om op de loopkant te komen van de brug.
After I tore myself away from all this gorgeous stuff, we headed back to the park north of the Golden Gate. We wanted to revisit this brilliant spot to watch SF from, see some more of the Blue Angels if possible and we also wanted to try to come close to the bridge itself, so we could walk a piece of the bridge. It just might be possible some more foolks had that exact same idea. Sunday is a free day for most and this hill just IS the best place to see the flighing show. Half way up the hill we were directed back down the hill; every parkingspot was taken and there were just too many people coming now. Luckely we did find a spot on the parking lot next to the bridge, so we could take our walk on the bridge.  First a little stairs down, walking under the bridge (with lots of noice of the cars driving right over you) and than a stair back up again to get to the walkway next to the road. 

We zijn tot halverwege de brug gewandeld. Schitterende uitzichten, heftige wind om de oren en een stevige wandeling van zo’n drie kwartier om alleen op het midden te komen. Erg de moeite waard en toch weer iets wat we nog niet gedaan hadden. Halverwege de terugweg hadden mijn heupen en knieën er helaas genoeg van, dus dat laatste stukje leek héél erg lang.
Ondertussen was het al bijna 5 uur toen we de brug af kwamen en ik had nog zat te doen, dus ik wilde terug. Maar, net als aan het begin, wilde heel veel mensen rond deze tijd ook weer hetzelfde. De vliegshow was ondertussen al even afgelopen en die hele berg met auto’s kwamen nu dus de berg weer af. De snelweg was ook afgeladen vol, want een grote baseball wedstrijd was ook net afgelopen. File rijdend zijn we terug gekomen, om 7 uur pas terug bij het hotel.
We walked to the middle of the bridge. Gorgeous views, quite a heavy wind and a brisk walk of 45 minutes just to get to the middle of the Golden Gate. It was well worth the walk and it was something we haven’t done before.  Halfway back my knees and hips decided that they’ve had enough practice for the day and quit on me, so that last part got longer and longer by the minute it seemed.
In the meantime it was already 5 pm when we came back to our car and since I had more than enough to do, I wanted to go back to the hotel. But, just like in the beginning, all those other people had that exact same idea at the same time. The flighing show was over by now and that whole mountain filled with cars emptied all at once. The freeway was reaching its limits too, because a big baseball game had just ended too. It took us two hours to get back.
We moesten nog wat eten, dus lekker pizza gehaald (die héél lekker was, dat had ik dus eerder moeten weten)  en na het eten ben ik dus met de koffers aan de gang gegaan. Het was half 10 toen ik daar mee klaar was, gedoucht had en eigenlijk nog aan dit blog wilde gaan werken. Internet lag er de hele avond al uit, maar toen hij het eindelijk deed had ik dus de puf op. Ik wilde graag slapen, want de volgende dag zouden we vroeg op moeten. En vandaar, dit blogje dus vandaag pas. Ik heb hem op het vliegveld al getypt, terwijl alles nog vers in mijn geheugen zat, maar moest toch wachten met plaatsen tot we thuis waren. Bij deze. 
We still had to eat, so we picked up some pizza (that was very good, I should’ve known that before!)  and after dinner I started to repack our lugagge.  It was already half past 9 when I was done and had a shower. I did want to work on a blog then, but I was so tired and the internet kept failing, so that’s why this blog came later.  I did typ this all at the airport, while it was still fresh in my memorie, but I still had to wait posting it untill I would be home. So, there it is....
Het absolute midden van de brug!! // The absolute middle of the bridge!!

Monday 9 oktober 2017

Vandaag is het precies 10 jaar geleden dat Henk zijn vader, Papa Piet, overleed. Elke keer verbaas ik me weer over hoe lang dat al is, terwijl het soms juist nog zo vers voelt. Weer zo’n bewijs van hoe snel de tijd gaat, hoe de jaren voorbij vliegen soms zonder dat je het doorhebt. Vroegen vond ik dat verschrikkelijk als oudere mensen dat zeiden, maar nu ik zelf de 40 voorbij ben merk ik dat het echt zo is. En hoe ouder je wordt, hoe sneller het lijkt te gaan…..  Deze tien jaar zonder papa zijn veel te snel gegaan en we missen hem nog steeds enorm.
Today is the 10 year anniversary of Henk’s dad passing. Every time I’m baffled how long ago that was, while at some times it seems just like yesterday. Another example of how fast time passes by, how years fly by without you noticing it seems. I used to hate it when older people said something like that, but now I’ve past the 40’s myself and I know it’s true. The older you get the faster time seems to go by... These ten years without him went by way too fast and we still miss him very much.
Toepasselijk dat we reizen op zijn sterfdag, want door zijn overlijden zijn wij bewust geworden van alles wat je maar uitstelt en voor je uit schuift en dat je dat eigenlijk niet moet doen, als je het ook maar even kan helpen. Een paar dagen na zijn begrafenis heb ik onze eerste reis naar de USA geboekt, dus toch een beetje dankzij hem zitten we hier nu weer….
De wekker ging om half 8 en de enige troost was dat ik mijn volgende nachtrust in ons eigen bed zou doorbrengen. Douchen, aankleden, opmaken en ontbijten – mét wafels! – en om half 10 reden we bij het hotel weg, op weg naar het vliegveld.  Het liep als een speer eigenlijk. De auto inleveren, de shuttle trein naar de terminals, koffers inleveren en door de douane. Alles net zo snel en zonder problemen.  Erg prettig.
It's really appropriate that we are traveling on this anniversary of his death, because of that happening we became more aware of all the things we used to postpone or hold off and that it's a bad thing to do that and if even remotely possible you shouldn't do that any longer.  A few days after his funeral we booked our first trip to the USA, so because of him passing we are here now...
The alarm went off at half past 7 and the only solice I had was that the next time I would get some sleep, it would be in my own bed. I showered, dressed, did my make up and we had breakfast - with waffles!- and at half past 9 we drove away to the airport.  It all went like clockwork, that smooth. Return the rental car, take the shuttle train to the terminals, give off our suite cases and through customs. Everything went very well and without any hickups. Very nice.
Nu zitten we te wachten tot we gaan boarden, aan een tafeltje bij de gate. Over een uurtje zou dat zo ver moeten zijn en wij zijn er klaar voor. Klaar om weer naar huis te gaan, onze katten weer te knuffelen en om lekker in ons eigen bed te slapen. Die rottige vlucht is altijd even zo’n ding waar ik tegenaan hik, maar dat is niet anders.
De volgende blog schrijf ik weer fijn vanachter de keukentafel, met een beker Wiener Melange naast me, Cees aan de andere kant van de laptop, Bram waarschijnlijk tussen de laptop en mijn borst en Arie achter de laptop. Heerlijk. Kan ik helemaal naar uit kijken. Tot dan! Tot in Nederland!! 
Now we're waiting untill we can board the plain. In about an hour it will be that time and I'm so ready. Ready to go home, cuddle our cats and sleep in our own bed. That dreadfull flight is always something that gets on my nerves, but that part of this experience we call travel.
My next blog will be written from my spot at the kitchen table, with a mug full of Wiener Melange next to me, Cees on the other side of the laptop, Bram probably in between me and the laptop and Arie sitting behind the laptop.. Love that situation immensly. Really looking forward to that. See you then! Until we're in the Netherlands!!!