donderdag 29 januari 2015

I'm done.... // Ik ben er klaar mee

Ik ben er helemaal klaar mee.  Met facebook.  Ik heb zojuist mijn account laten verwijderen.
Elke dag dezelfde soort updates, "nieuwtjes" en berichtjes van ook meestal dezelfde mensen. 
Tijdrovend en verslavend, nutteloos en het voegt nauwelijks wat toe aan het echte leven.  Ik dacht een poos dat het wel degelijk nut had, me in contact hield met mensen en een deel uit liet maken van hun leven ondanks afstand, maar dat is gewoon een illusie. 
I'm done with it. With facebook. I just removed my account.
Every day the same kind of updates, "news" and messages of usually the same people.
Consuming and addictive, useless and adds little to nothing to real life. I thought for a while that it wás useful, that it kept me in touch with people and let me be a part of their lives in spite of distance, but that is just an illusion. 
De mensen die mij lief zijn en ik echt in mijn leven wil houden zal ik gewoon moeite voor moeten doen om daar contact mee te houden en andersom net zo.  Als iemand mij waardevol genoeg vindt zal hij/zij daar ook moeite voor over hebben. Hoop ik. 
The people who are dear to me and I really want to keep in my life I will just have to do my best to keep in contact with them and the other way around equally. If someone finds me valuable enough, he / she will take the effort to keep in touch. I hope.
Meer als dit heb ik nog steeds niet te vertellen. Ik maak gewoon niks bijzonders mee. 
Ons huis is nog steeds te koop, we hebben nog steeds geen kijkers gehad en we zijn zelf nog steeds aan het rond kijken. 
Ik hoop dat ik snel eens wat meer te vertellen heb - op wat voor een front dan ook. 
Wees lief voor elkaar en tot ziens dan maar.
I still have not much more to tell than this. My life is just very uneventfull.
Our house is still for sale, we still had no viewers and we ourselves are still looking around.
I hope I'll have more to tell you soon - on whatever a front whatsoever.
Be nice to each other and hope to see you soon.

zaterdag 3 januari 2015

Blogpost 600 and a finish!

Ten eerste; Gelukkig Nieuwjaar!!!!
Ten tweede; Dit is mijn 600 stukje op dit blog hier! Woehoe!!
En de reden om dit stukje vandaag is ook al leuk;  ik heb eindelijk het herinneringskastje voor mijn schoonouders klaar én gevuld aan de muur hangen!
Het heeft bijna een jaar geduurd en eigenlijk waren we niet van plan hem in dit huis nog op te hangen, maar toen gister de kerstboom opgeruimd was, vond ik het toch wel de perfecte plek voor hem. Gelukkig vond Henk dat ook en vanmiddag hebben we hem dan toch maar opgehangen.
First of all; Happy New Year!!!!
Second; This is my 600th post on this blog here! Woohoo!!
And the reason for this blog today is a nice one too; I finally finished our memory-cabinet I made for my in-laws ánd finally have it hanging on the wall!
I took over a year and we were actually not planning on hanging it in this house anymore, but when I put away the christmastree yesterday I thought it would be the perfect spot to hang the cabinet. Luckely Henk thought so too and this afternoon we did put it up.
Hij is gemaakt van een spiegellijst die ik voor weinig op de kop heb getikt en de buurman heeft er een kastje van getimmerd. Toen heeft hij bijna een half jaar in de garage gestaan, maar na de vakantie heb ik hem dan toch eindelijk geschilderd en de achterwand beplakt met bladzijdes uit een oud woordenboek (mama Ietje was gek van puzzelen, de nederlandse taal en iedereen verbeteren ;-) ) en een deel van een landkaart van Spanje, waar ze al zo veel jaren op vakantie gingen.
It's made from a mirror frame I bought for a small amount and our dear neighbor made a cabinet of it. After that it has been standing in the garage for over half a year, but after our holiday I finally came to painting it and decorating the back with pages from an old dictionary (mom Ietje loved to make crosswordpuzzles, the Dutch language and correcting others ;-) ) and a part of a map of Spain, where the went for holiday every year for decades.
De spulletjes die in het kastje staan hebben voor Henk en mij betekenis, omdat het gewoon bij hen hoorde. Het vrouwenbeeldje bijvoorbeeld was iets waar ze erg gek mee waren en in Palamos, Spanje, hebben gekocht. Wij waren er niet bijzonder aan gebonden, maar omdat het zo bij hen hoorde, hoort ze in het kastje thuis.
Verder ook één van Papa zijn oude fototoestellen, Mama haar laatste flesje Chanel No.5 die ze altijd droeg, het Vespa-klokje (ze hebben elkaar op de Vespa club leren kennen, vandaar) en nog veel meer kleine prutteltjes en natuurlijk mijn favoriete foto van hun samen, ooit in Spanje genomen.
All the items that are in it have a meaning for Henk and me, because it belonged to them. The statue of the lady reading for example was bought in Palamos, Spain - their second home. We didn't particular loved it, but they did and that's why she belongs there now. 
Also there is one of Dad's old camera's, Mom's last bottle of Chanel No. 5 she always wore, the little Vespa clock (they met at the Vespa club) and lots more of little nicknacks and of course my favorite picture of them together, taken in Spain.
Ik vind het zelf erg leuk geworden en ook Henk is er best gek mee geloof ik. Zo krijgen al die kleine spulletjes, die anders ergens in een la zouden belanden, toch een eigen plekje in ons huis en ons leven.
I love how it turned out and Henk is also very glad it has his place now. All those little trinkets, that would otherwise end up somewhere in a drawer, have their own space in our home and our lives now.