vrijdag 9 oktober 2015

Verleden en toekomst // Past and Future

Vandaag is het alweer 8 jaar geleden dat Papa Piet - mijn lieve schoonvader- is overleden. Onvoorstelbaar hoe lang dat al is en hoe kort het soms lijkt. h
Twee jaar geleden heeft Mama Iet zich bij hem gevoegd en ik stel me sinds dien altijd voor hoe ze samen door Palamos (Spanje) lopen of op hun balkonnetje zitten, uitkijkend over de Middelandse Zee of heerlijk aan de wijn en Franse kaasjes zitten met familie en vrienden die hun zijn voorgegaan. Hun eigen paradijsje toen ze leefden en hopelijk nu hun eeuwige paradijs samen.
Today it is already 8 years ago that my beloved father in law passed away. Unbelievable how long it already is and how short it sometimes seems.
Two years ago Mama Iet has joined him and ever since I imagine how they walk together through Palamos (Spain) or sit on their balcony overlooking the Mediterranean Sea or enjoy the wine and French cheeses with family and friends who have gone before. Their own paradise when they were alive and hopefully now their eternal paradise together.

Dirk 4 maand oud // Dirk 4 months old
Het is pas een week geleden dat Dirkje overleed en met hem heb ik nog moeite om hem op een betere plaats voor te stellen. Ik zie hem hier nog te veel voor me. Het is nog te vers. De andere jongens laten niet veel merken dat ze hem missen, al had Cees wel een nacht dat hij luid mauwend door het huis liep en op zolder zocht en er niks van snapte dat Dirk er niet meer was. Het kwartje viel toen pas denk ik. Mijn hart brak voor hem.
It's been only a week since Dirk died and with him I'm having a bit more trouble to imagine him in a better place. I still see him here with us. It's to fresh a loss.
The other boys don't seem to miss him much, although Cees had an awful night of meowing loudly and searching the house and the attic and not getting it that Dirk was gone. I think he only noticed then Dirk was gone. My heart broke for him. 
Toch moet ik nu vooruit kijken. Niet al te ver, maar twee weken ofzo, want dan gaan we verhuizen en er moet nog zo veel gebeuren!
Op een enkele kleine paniekaanval na heb ik het wel redelijk onder controle, maar ik kan nu al verschrikkelijk tegen de daadwerkelijk verhuisdag opzien. Gaat alles goed? Ben ik niks vergeten te regelen?  Het zal een hoop energie kosten, energie die ik niet heb. En dan heb ik het nog niet eens over al het schilderwerk dat er nog moet gebeuren....
Still, I have to look forward now. Not too far though, just about two weeks, because we will be moving in two weeks time and there has to be so much work still to be done! 
Aside from a little panick attack here and there I have everything mostly under control, but I am already dreading the moving day itself. Will everything be okay? Didn't I forget to plan or arrange something? It will cost me a lot of energy, energy I don't have. And I'm not even considering all the painting that has to be done there.....
De dagen worden weer korten, het weer kouder en daardoor mijn lijf weer stijver en pijnlijker. Niet de beste tijd om zo veel werk op mijn schouders te krijgen. Ik neem me nu al voor om elke dag maar een uurtje of 2 te schilderen en niet meer, maar ik ken mezelf ook goed; daar houd ik me toch nooit aan. Als ik éénmaal bezig ben wil ik dóór.
Een grote prioriteit daar??  Leren die houtkachel te stoken en gaande te houden! Warmte is goed voor mijn lijf en hout goedkoper dan de verwarming op gevaarlijk zetten. Met een plafond van 4,5 meter hoog duurt het daar wel even voor het warm is....
The days are getting shorter, the weather colder and because of that my body aches and gets rigid. Not the best time to be taking on so much work. I intent on only painting for about an hour or 2 and not any longer, but I know myself really well; I will never keep to that intent. Once I'm working I want to go on. 
A big priority there? Learning to burn the woodburner and keep it going! Warmth is good for my body and wood is cheaper than burning the central heating on full. With a ceiling of 15 feet high it will take a while to heat the place up....
Nou ga ik maar weer verder waar ik gebleven was met pakken. Er is niet veel meer in te pakken en het meeste komt nu op Henk zijn schouders; alles van zolder naar beneden sjouwen. Twee trappen af met spullen in mijn handen is niet mijn sterkste kant. Als ik het al haal zonder te vallen geven mijn knieën het al op na twee keer op en neer.
And now I will continue where I left of with packing. There isn't much to pack anymore and most of the work will now come on Henk's shoulders; bringing everything from the attick to the garage. Two stairs down with boxes in hands is not for me. If I'll make it without falling, my knees will give out within two times up and down those stairs.
Fijn weekend iedereen en tot de volgende update?
Have a great weekend y'all and untill the next update?

1 opmerking:

  1. I believe that families can be together forever, and that we will be reunited with loved ones after this life.
    Good luck with all the packing/painting/moving. Don't work too hard!

    BeantwoordenVerwijderen