maandag 30 juni 2014

Hatch - Page

Twee verslagen in één middag schrijven houdt denk ik in dat het tweede verslag een stuk korter wordt dan de eerste....
Vandaag ging de wekker me veel te vroeg af en ik begin nu toch wel ons reistempo te voelen in mijn lijf. Door de hogere temperaturen heb ik gelukkig heel weinig pijn, wat een zaligheid op zichzelf is, maar de vermoeidheid wordt niet minder van de warmte en nu we in Page zijn denk ik juist dat het daarvoor precies tegenover gesteld werkt.
We hoefden vandaag niet ver, maar een kilometer of 200, maar dat vind ik op het moment ook wel genoeg.
Writing two reports in one afternoon will result in a shorter second report than the first I'll guess...
Today the alarmclock went off way too early today and I'm starting to feel the travel tempo in my body now. Due to the high temperatures I don't ache all over luckely, and that's a delight on its own, but the exhaustion doesn't lessen because of the heat and now that we're in Page I actually think it makes it worse.
We didn't have to drive too far today, about 125 miles, but that was more than enough for me now.
Het eerste stuk was erg leuk, omdat we daar dus al eens gereden hebben vier jaar geleden en ik toch nog wel een paar stukken herkende en zelfs van te voren kon zeggen wat er zou komen. Na de afslag naar Zion was dat over, omdat we destijds uit die richting zijn gekomen.
De weg naar Page is eerlijk gezegd weinig spectaculair en de twee plaatsjes waar we doorheen kwamen waren uitzonderlijk stil en leeg, maar dat zal wel komen doordat het zondag is en de meeste winkels en bedrijven gesloten zijn.
The first part was rather fun, because we've already driven that part before, about four years ago and I still remembered some pieces of it and even could predict what would come next. After the road to Zion that was finished, because we came from that direction back when we came here.
The road to Page is quite unremarkable to be honest and the two towns we passes were very quiet and empty, but I guess that's because it is sunday today  and most of the shops are closed.
De temperatuur begon geleidelijk op te lopen en tegen de tijd dat we bij Page zelf waren, was het al zo'n 37 graden. Nu ik dit typ, om iets voor half 7 is het zelfs 39 graden!!!  We waren eigenlijk van plan vanavond nog even rond te gaan lopen of iets te gaan bekijken, maar gezien de temperaturen en dat ik al zo moe ben, gaan we waarschijnlijk gewoon lekker vroeg naar bed.
The temperatures gradually began to rise and by the time we arrived at Page it was about 99 degrees. Right now, that I'm typing this, it's just half past 6 pm and 104 degrees!!  We were going to do some sightseeing and walk around a bit, but seeing the temps and how tired I already am, I thing we'll just go to bed early today.
Morgen gaan we al vroeg op pad met een Navajo gids naar de Antelope Canyon. Dat zijn zulke mooie canyons en wil ik al heel lang heel graag naartoe. We kunnen helaas alleen de bovenste canyon bezoeken, omdat de anderen te veel klim- en loopwerk met zich meebrengen.
Daarna zouden we dus eigenlijk nog andere dingen zien - Horshoe Bend en de Rainbow Bridge = maar die liggen beide zo dat je daar een heel eind voor moet lopen en dat zie ik dus niet zitten. Daarom hebben we besloten om morgen na de rondleiding door Antelope Canyon Page te verlaten en door te rijden naar Flagstaff. Ook daar zijn we eerder geweest - 2 keer al - en daar willen we graag diverse winkels bezoeken voor specifieke dingen die we op de rest van de reis dus niet zijn tegen gekomen.. Op deze manier kost ons dat geen dag in Sedona en komen we ook een beetje uit de hitte. Het is daar 'maar' zo'n 30 graden, in Sedona zo'n 28 graden....
Dus, tot morgen dan vanuit Flagstaff en op naar onze laatste week alweer in dit schitterende land!
Tomorrow we'll have to get up early and we'll go to Antelope Canyon with a Navajo tour gide. Those canyons are so beautiful and I wanted to see them for years now! We can visit only the upper canyon, because the others are too hard to walk and climb for me unfortunatly.
After that we were supposed to go and see other things too - Horseshoe Bend and the Rainbow Bridge - but they are both located in such a way that you'll have to walk for a long time and that's something I really can't do anymore. That's why we decided that after the tour tomorrow we'll get in the car again and drive up to Flagstaff. We've been here before too - two times actually - and we wanted to visit some specific shops there  that we didn't get to visit on the rest of the journey. This way it will not cost us a day out of our Sedona-time and we will get out of the heat too. It's "just" a 86 degrees there, in Sedona about 81 degrees..
So, untill tomorrow than from Flagstaff and headed for our last week in this wonderful country!! 

Als laatste nog even een foto van mij, vanmorgen vroeg. Onze buren in het motel waren bikers uit Oregon en toen ik vroeg of ik hun motor even mocht fotograferen, bood hij meteen aan om een foto van mij te maken terwijl ik er zelf op zat. Ik ben dus voor de trike-versie van deze - een Honda Valkery - aan het sparen, dus liet ik me dat geen 2 keer zeggen. Ik hoor op zo'n ding thuis.....
Finally a picutere of me, early this morning. Our neighbors in the motel were bikers from Oregon and when I asked if I could take a picutere of their bike, he immediately offerd to make picture of me while sitting on it my self! I'm safeing up for the trike version of this bike - a Honda Valkery - so he didn't have to aske me twice! I belong on this machine....

zondag 29 juni 2014

Moab - Hatch

((Een dag later geplaatst // Placed a day later))
Vandaag was een echte ‘rij-dag’ met zo’n 379 kilometer te gaan. Omdat echter het grootste deel snelweg zou zijn – binnendoor zou domweg twee keer zo lang duren – hoefde dat niet de hele dag te duren, dus maakten we vanmorgen geen haast om weg te komen. Uitgebreid ontbeten, spullen gepakt en uiteindelijk om half 10 pas uit Moab weggereden. 
Het snelweggedeelte was door mooie natuur, dus genoeg te zien, maar we maakte goede tijd door lekker door te rijden. Halverwege zijn we even van de weg gegaan om bij een pompstation gestopt voor een sanitaire stop en het smeren van wat broodjes en toen rap weer verder.
Today we had a real 'driving-day' with about 235 miles to go. Because the most part of that would be over the interstate though - over highways and byways it would simply take far too long - we calculated that this wouldn't take a long drive and we did'nt hurry to get out of the town in the morning. We had a relaxed breakfast, packed our suitcases and finally left around half past 9 from Moab.
The interstate part was through gorgeous nature, so plenty to see, but we made good progress by driving and not stopping too much. Only half way there we made a quick stop for a bathroom brake and to make some sandwiches. Than is was back on the road again.

Bij Sevier zijn we de snelweg af gegaan en de route 89 weer opgedraaid om het laatste stuk te rijden.  Om een uur of half 2 reden we Panguitch in. In 2010 zijn we hier ook al eens geweest, op onze tweede vakantie door de regio hier en tussen Zion en Bryce in. Toen was het een doods stadje, klein en op sterven na dood. Wat een verschil met vandaag!!  De huizen waren netter, de winkels weer bezet, hotels waar vorige keer niks was en “ons” hotel had een complete facelift gehad!  Hier is eens iets ten goede veranderd!! Meestal is het andersom. Wat ontzettend leuk om te zien! Er was nog een klein braderietje aan de gang, wegens het 150 jarig bestaan van het stadje en al met al een gezellig dorp!!
Near Sevier we left the interstate and followed route 89 again to drive the last piece. Around half past 1 we arrived in Panguitch. We've been here in 2010, when we had our second vacation in the states and visited Zion and Bryce Canyon. Then is was a quiet little town and almost died down to our opinion.  What a difference with today!!! The houses looked prettier, the shops busy again, there were hotels where there were non before and "our" hotel had a complete make over! It has changed for the good here! Mostly it's the other way around. How wonderful to see this! There was a small fare market going on, due to the 150 year existence of the town, so all in all it was a happy little town!!

Natuurlijk zijn we ook weer even langs gegaan bij het plaatselijke transportbedrijfje, waar we vorige keer nog met de eigenaar en één van zijn zoons hebben staan praten.  Het leek in de eerste instantie een heel ander bedrijf. De auto’s stonden te glimmen en vooraan stond een gloed nieuwe Peterbilt te glimmen in de zon. WAT een Schoonheid!!! Auto aan de kant en op slot en met camera even deze prachtauto bewonderen. Nog geen twee tellen later zagen we de oude baas zelf ook uit het pand komen. Hij groette ons en als snel bleek dat het toch echt dezelfde baas was en dus hetzelfde bedrijf als een paar jaar terug. Toen ik vroeg ik of ik misschien wat foto's mocht maken van de truck.  Maar natúúrlijk mocht dat! Beter nog, wil je er even in zitten?! Van binnen jubelde ik, want ik heb altijd al zo graag eens in een echter amerikaanse truck willen zitten en nu mocht dat zo maar in zo'n geweldig mooie ook nog!!!
Of course we also visited the local transport company there, where we visited last time too and had a nice chat with the owner and his son back then. My first impression was that it was a completely different company too. The trucks were all shining away and up front there was a brand new Peterbilt glistening in the sun. WHAT a gorgeous truck!! We parked the car, took our camera and locked the car to walk around. Just a few moments later the big boss himself came out of the building and greeted us and soon we realised it was the same boss and therefore the same company as a few years ago. When I asked him if I could take some pictures of his trucks he instantly agreed and then asked me if I would like to sit in it for a while?! I was shouting with joy on the inside!, because I always wanted to sit in a gorgeous american truck for so long now and now I could and in such a beauty too!!!
Kijk, mijn benen en voeten!! // Look, my legs and feet!!! 
 
Ik heb natuurlijk veel foto's gemaakt, maar Henk stond zo geanimeerd te kletsen met de grote man zelf, dat er geen foto is dat ik ook daadwerkelijk achter het stuur zit. Nouja, je kunt niet alles hebben. 
We werden helemaal mee gevoerd het pand in, om het plakboek te bekijken wat zijn kleindochter voor zijn 76 verjaardag had gemaakt, afgelopen 29 mei. Hij was er zo gek mee en liet ons alle foto's van al zijn vrachtwagens zien die erin stonden!! Ook alle prijzen die zijn showtruck heeft gewonnen moesten we bekijken en de showtruck zelf stond iets verder in de loods en mochten we ook omheen lopen. Heel bijzonder ook; de belettering op alle trucks is helemaal met de hand geschilderd door een pin-stipe artiest, die al 20 jaar de belettering doet voor zijn trucks. Je ziet de penseelsteken ook echt zitten. De highlights worden met een airbrush gedaan en het geheel is werkelijk een stukje kunst op zich. 
Naturally I took lots of pictures, but because Henk was talking so animated with the big man himself there were no pictures taken of me whilest sitting in the truck. Oh well, you can't have everything, can you.
He took us with him in to his office (so messy, I wonder how he finds things?!) to look at the scrapbook his granddaughter made him for his 76th birthday last may 28th. He was so proud of it and showed us everything in it and told us all about all the trucks in it. All the prizes he won with his showtruck had to be admired and the truck itself was standing just there in the building too.  Very special too; all the lettering that's on all of his trucks is done by hand by a pin-stripe artist who does all of his trucks for more than 20 years now. You can really see the brush lines and all the highlights are done by airbrush. It's really a piece of art on its own for sure.
Ik denk dat we wel een uur met Mr. Bob Orton hebben gesproken. Of beter; hebben geluisterd, want hij vertelde aan één stuk door, maar echt luisteren naar ons deed hij niet. Ach, dat hoeft ook niet, verhalen van een man met zo'n ervaring en liefde voor zijn bedrijf is heerlijk! Hij had ook goed door dat we echt van vrachtwagens houden en zelf rijden (of hebben gereden in mijn geval). Hij was ook verbazend open over de prijzen en kosten hier in de US en vroeg ons ook wat het nu allemaal bij ons kostte. De aanschaf van een losse trekker hier ligt
echt beduidend hoger dan in NL, maar als je ziet dat ze ook wel drie keer (of meer) zo lang meegaan als de trekkers bij ons, is dat heel redelijk. De nieuwe trekker die aan de weg stond heeft hem bijvoorbeeld 180.000 dollar gekost en dat is inclusief 40.000 dollar aan extra's! Maar allemachtig, dan heb je ook een
magnifieke machine hoor!!! Daarentegen halen de meeste van zijn auto's ook rustig de 2 miljoen mijl of er over heen zelfs!! Dat is in kilometers dus 3,2 miljoen!!  Hij vertelde ook dat zijn showtruck de eerste 6 jaar na aanschaf gewoon heeft stil gestaan. nooit is ingezet voor het werk! Daarna is hij hem maar es gaan gebruiken..  Dat kunnen wij ons toch niet voorstellen en is voor weinigen weggelegd denk ik zo.
Nee, ik denk dat wij niet zo veel medelijden met Meneer Orton hoeven te hebben. Ik weet wel dat IK heb benijd met zijn mooie bedrijf en geweldige auto's. 
I think we've been talking to Mr. Bob Orton for over an hour. Or better yet; we listened, because he was talking all the time with hardly enough time and effort to listen to us. Well, that's not necessary too, stories told by someone with so much experience and love for his company and trucks is a treat!  He really got we do love trucks too and drive them ourselfs (or did, for me). He was suprisingly up front with talking about the prices and costs here in the US and asked us about how the prices and costs are in the Netherlands. Buying a truck here is far more expesive in the US, but when you know they also make about 3 times as much miles in their lifetimes, that's very reasonable actually.  His new truck cost him about 180.000 dollar and that was including 40.000 dollars worth the extra's! But holy moly, you'll have a magnificent machine for that money too!! On the other hand these trucks make about 2 miljon miles here and many time even more too. That's 3,2 miljon kilometers!!!  He also told us that his showtruck was not worked with for the first 6 years he had him! Then he started to use him just every now and than.  That's something we just can't imagine doing and is not reserverd for everyone I think...
No, I don't think we need to pitty Mr. Bob Orton. I do know I really envy him for his beautiful company and gorgous trucks.
Na deze giga vrachtwagen-fix vertrokken we dan eindelijk naar Hatch. Het hotel was klein maar fijn en de kamers net zo. We hebben onze koffers neergezet en ons een beetje opgefrist en toen weer terug in de auto. We wilden nog even wat boodschapjes doen, maar in Hatch bleek dus geen winkel te zijn, dus konden we weer terug naar Panguitch. Het is maar zo'n 23 kilometer, dus niet zo ver.
We deden onze boodschapjes en liepen daarna nog even door het dorp, wat winkeltjes bekijkend. We raakten natuurlijk weer meerdere keren aan de klets, waaronder met de dame van de plaatselijke antiek winkel die ons vertelde van het ballon festival die er die avond zou zijn. Oh, hoe veel geluk kun je hebben?!
Het zou voorlopig nog niet beginnen, maar ze raadde het ons van harte aan om toch vooral te komen. Het was het feest van het jaar voor dit dorp!! Dus, dat deden we maar! 
Eerst zijn we nog een stuk gaan rijden en vonden een hele leuke kampeerplaats waar we broodjes hebben gemaakt en gegeten en heerlijk van het avondzonnetje hebben zitten genieten. Zo heerlijk stil en perfect daar.
Rond 7 uur waren we weer terug in het dorp en parkeerde de auto. Het zou pas over een uur ofzo beginnen, maar gewoon op een bankje zitten en heerlijk mensen kijken is ook heel leuk. Dat kan ik ook uren doen.
After this ginormous truck-fix, we finally headed for Hatch. The hotel was small but nice and the rooms the same. We put our suitcases in the rooms, freshened up a bit and than headed out again.  We wanted to do some grocery shopping, but there was nothing in Hatch, so we had to go back to Panguitch again. It's just about 15 miles, so not that terribly far. 
We did our groceries and walked around town for a while. We got to talk to all kinds of people, of which a lady of a local antique shop who told us about the balloon festival that was coing to take place that evening! Oh, how lucky are we?!!  It wouldn't start for another couple of hours, but she highly recommanded us to come and see it, for it was the festival of the year for this town. And so we did!  
We first drove around in the area and found  a lovely campground where we made and ate our sandwiches for the evening and just sat there, in the evening sun. So pieceful and quiet there. 
Around 7 we were back in town and parked the car. It didn't really begin for another hour, but there is a joy in just sitting an a nice spot and watch all the people going by. I can do that for hours on end. 
We hebben een heerlijke avond gehad. De ballonnen waren geweldig, alhoewel ze dus niet de lucht in gingen. Het was een zogenaamde "Glow Show" - Gloei Show - zoals hun het noemden, maar wel erg mooi.
We waren terug in onze hotelkamer rond 10 uur of half 11 en na een douce en een mislukte poging om online te komen zijn we lekker gaan slapen.
We had a lovely evening there. The balloons were wonderful, although they didn't take off, like I thought they would. It was just a "Glow Show"  like they called it, but very nice. 
We were back in our hotel around 10 or 10.30 and after a shower and a failed attempt to get online, we went to bed.

zaterdag 28 juni 2014

Moab; Schafer Trail and take two on Arches NP

Het gaat weer een beetje een kort stukje worden, want het is ondertussen al half 10 en ik had eigenlijk al klaar willen zijn. In het tempo waar ik meestal mee schrijf, het vertaal in het engels en vervolgens nog foto's bij plaats, ben ik vaak zo anderhalf tot twee uur bezig. Henk heeft een bedtijd ingevoerd voor me en ik moest eigenlijk de computer al uit hebben van hem....
It will be a short piece tonight, because it's already half past 9 and I wanted to be finished by now actually. In the tempo I normally write in, translate everyting to english and than have to place all the pictures, it's normally a job that takes 90 minutes to two hours.  Henk introduced a bedtime for me and I should really have the laptop closed by now....
Dus, vandaag hebben we een tweede trail gereden en die bleek langer te duren dan verwacht. Het was de Schafer Trail die begint in Canyonlands Nat. Park - die we dus helaas niet gezien hebben door tijdgebrek - en weer helemaal terug kronkelt naar net boven Moab. We hebben er in totaal bijna 5 uur over gedaan!!! Wat een waanzinnig mooie uitzichten!!! Wel een kleine correctie op een feitje van gister; dat punt van de film "Thelma and Louise" en dat het op die trail van gister was geschoten is dus niet waar. Die scene is namelijk op de trail die we vandaag reden geschoten. Ik had mijn feitjes door elkaar gehaald. Sorry!  Maar toen we daar stonden zag ik het ook wel en wat een mooi punt in de route was dat! Een rotsformatie hoog boven de rivier waar je ook schitterende uitzichten naar de overkant hebt en een geweldige echo hebt. Henk en ik hebben daar heel hard staan bléren om onze echo door de bergen te horen galmen. 
So, today we drove our second trail here and that turned much longer than anticipated. It was the Schafer Trail that begins in Canyonlands Nat. Park - which we didn't get to see due to a lack of time - and winds his way back all the way to Moab again. It took us almost 5 hours to complete!!!
What a magnificently beautiful trail it was!  I do have to make a small correction on my statement of yesterday though, where I told you about the scene that was taped on our trail then, wasn't true. That end scene was shot on the trail we drove today! I got my facts mixed up. Sorry for that.  But when we were there, I could see it and what a gorgeous part of the route it is!  A rock formation high above the river and beautiful views across from it. There's a great echo there too! Henk and I were shouting in turns to hear our own voices echo through the mountians.

Aan het eind van de trail was het dus al later dan we gedacht hadden klaar te zijn en hadden we dus geent tijd meer om nog naar Canyonlands Park te gaan. De auto moest om 6 uur gewassen en afgetankt terug zijn, dus hadden we nog minder dan 2 uur. De rit naar Canyonlands toe was al drie kwartier, dus dat ging het niet meer worden. Omdat ik me echter nog redelijk fit voelde - beter als gister in elk geval - besloten we nog een keer naar Arches NP te gaan en als nog het pad af te lopen naar het uitzichtpunt op Delicate Arch. Die wandeling dacht ik wel te kunnen met maar een kwartier iets omhoog.  De trail naar de Arch zelf is meer dan drie kwartier stevig de berg op en echt niet haalbaar voor me, hoe goed ik me ook voel.... 
At the end of the trial it was much later than we thought we would finish this route and we didn't have the time anymore to go back to Canyonlands Park. The car had to back, clean and filled up, by 6 pm and we had less than two hours. The drive towards Canyonlands was a good 45 minutes already, so that wouldn't be possible anymore.  Because I felt rather good - better than the day before at least - we decided to drive into Arches Park again and try to walk that path to the viewpoint of Delicate Arch. That was a walk I thought I could do, only 15 minutes uphill.  The trail to the arch itself is over 45 minutes steap up the hill and will never be something I can do, how good I feel or not....
Het pad was toch nog redelijk lastig als ik eerlijk ben en in de éérste instantie was ik van plan halverwege op te houden. Toen kwam er een ouder echtpaar langs en de man wilde dat zijn vrouw ook beneden op hem zou wachten, maar zij wilde perse mee want "ik kom hier waarschijnlijk nooit meer en ik wil die boog zien".  Gestimuleerd door haar woorden besloot ik met ze mee te lopen en ook naar boven te hobbelen. Het viel niet mee, maar we hebben het gehaald!  Henk stond wel effe raar te kijken toen hij me boven zag komen.
The path was still more difficult than I thought to be honest and at first I planned to stay at the bottom of the hill. Then this older couple came past me and the husband wanted his wife to stay there too, but she insisted to go with him because "I will probably never come here again and I want to see that arch with my own eyes".  Motivated by her words I decided to walk along with them up the hill. It wasn't easy, but we made it! Henk was looking really funny when he saw me walking up to him.
Na deze mooie afsluiting van de twee dagen door deze indrukwekkende natuur rijden, zijn we terug gegaan naar Moab, hebben de auto afgetankt, gewassen en teruggebracht.  Daarna hebben we een hapje gegeten bij onze landelijke favoriet - Pizzahut! - en nog een laatste wandeling gemaakt door het dorpje en wat laatste souveniertjes kopen. Een leuk t-shirt voor elk en een Dodge-bordje voor in de garage. 
En nu ga ik dit stukje afronden en weer lekker slapen. 
After this wonderful finish of our two days of driving around in this impressive nature, we went back to Moab, filled up and washed the car and brought it back. After that we had a bite to eat at our national favorite - Pizzahut! - and made a last stroll through town and bought some last souveniers. A nice shirt for the both of us and a Dodge sign for the garage.
And now I'm rounding this up and will go to bed.
Morgen gaan we van hier naar Hatch, UT. als tussenstop naar Page.  Het zal voornamelijk een 'rij-dag' worden en ik heb geen idee of er in Hatch wel internet is, dus of ik morgen wat schrijf valt nog te bezien. Kom maar gewoon even langs en dan zie je het vanzelf. Anders zie je in elk geval overmorgen wat, want dan zijn we in Page en dat is een grote plaats. 
Allemaal een fijn weekend en tot een volgende keer! 
Tomorrow we'll drive from here to Hatch, UT, as a stopover for Page the next day. This will be formost a 'driving-day' and I have no idea if we will have internet there, so I don't know if I will write something tomorrow. Just come by and see if I did. Otherwise I will certainly write the day after, when we're in Page. 
Have a wonderful weekend and 'till next time!!