zaterdag 31 mei 2014

Het genot dat eten heet // The joy that is food

Het is pas drie dagen dat mijn maagbandje eruit is en er gaat nu al een wereld voor mij open!
Ondanks dat mijn maag natuurlijk nog heel klein is en de porties daar naar zijn, is het al een bevrijding dat ik niet meer na hoef te denken bij eten en drinken. Eerder moest ik echt eerst drinken en dan pas eten. Deed ik het andersom, kwam het eten er weer uit. Zelfs na een uur of twee kon dat nog gebeuren.
Ik heb dat zo lang moeten doen, dat Henk mij er vanmorgen op moest wijzen dat ik echt niet eerst mijn koffie op hoefde te drinken voor ik aan mijn sneetje brood begon. Oja! Dat hoeft niet meer!!
It's just a mere three days that my gastric band was removed, but there's already a world opening up for me!
Despite the fact that my stomach is still really small of course and the portions are to match, it's already a deliverance that I don't have to think about eating and drinking. Before I had to drink first and eat second. If I would drink after I ate, it would all come out again, even an hour or two later.
I've been doing that for so long now, that Henk had to point out to me this morning I didn't need to drink my coffee before I would eat my slice of bread.. Oh yeah!! That is no longer necessary!!
Vanmiddag heb ik heerlijk ingeslagen bij de groenteboer en bij de slager! Vier soorten appels, sinaasappels, peren, bananen en nectarines. Bloemkool en rode bietjes, een zakje aardappels en een stuk meloen. Zomaar weer uit de hand een appel eten; het is weer gelukt en och wat is dat toch lekker.
Bij de slager hebben we een paar sate-stokjes, een worstje en een biefstuk-filet lapje voor op de bbq gehaald.
En zojuist - voor het eerst sinds Henk en ik bij elkaar zijn volgens mij - hebben we samen ge-bbq-t !! Dat worstje was werkelijk te lekker voor woorden en dat lapje biefstuk-achtig vlees was haast te veel. Oh, wat heb ik dat gemist!  Naast die twee dingetjes heb ik ook nog twee gepofte aardappeltjes en een stokje sate op en nu zit ik VOL! Niet normaal!
This afternoon I stocked up at the green grocer and the butcher! Four kinds of apples, oranges, pears, bananas and nectarines. Cauliflower and beetroots, a bag of potatoes and a piece of watermelon. Just being able to eat an apple right out of my hand; I did it again and Ooh, how wonderful was that!
At the butcher we picked up some ckicken-skewers, a sausage and a fillet steak for on the bbq.
And just now - for the first time since Henk and I are together - we bbq-ed together!! That sausage was really the best ever and that fillet was devine and almost made me cry. Oh Lord, how I missed that! Next to those two things I had two small baked potatoes and one skewer and now I'm FULL!! Unbelievable!!

Ik word een Nomnomnievoor!!!
I'm becoming a Nomnomnivore!!!

donderdag 29 mei 2014

Weer thuis, maagbandloos! // Home again, gastric bandless!!

Weer thuis na een dagje en nachtje in het ziekenhuis!!
Woensdag moest ik me om 9 uur melden in het ziekenhuis en werd ik doorgestuurd naar de afdeling waar ik zou liggen. Daar kreeg ik een uiterst charmant ensemble uitgereikt om me in te verkleden. Een liefelijk lichtblauw kleedje met een hoogst interessante opening aan de achterkant, afgewerkt met de meest ieniminie drukknoopjes die onder de meest kleine tensie al onder de druk bezweken. Een doorzichtige maar zeer rekbaar onderbroekje die tot onder de borsten op getrokken kon worden maakte dit woest aantrekkelijke geheel compleet.
Nadat ik me in dit outfitje had verkleed ben ik ook maar gelijk in het bed geschoven wat mijn stonde zou zijn voor de aankomende 25 uur, om mij te ontrekken aan al te vrije uitzichten op mijn volle achterkant....
Back home after a day and night in the hospital! 
Wednesday I had to report at 9am in the hospital and I was redirected to the ward where I would be staying. There I was given a charming ensemble to put on. A lovely light blue dress with a highly interesting opening at the back, finished with the most ieniminie snaps that would succumbe to the most minor tension. A transparent yet very stretchy undergarment that could be drawn up under the breasts made ​​this fiercely attractive attire complete.
After changing into this outfit I instantly got in to the bed that would be mine for the next 25 hours, to extract myself to all too free views of my full rearside....
Ik zou om kwart voor 11 opgehaald worden voor de operatie, maar door omstandigheden die mij verder niet bekend zijn werd het uiteindelijk kwart over 1 voor ik de wachtruimte ingerold werd. Een lieve zuster gaf me daar al de naald in mijn hand waar later het narcosemiddel ingespoten zou worden. Ze zag dat ik het koud had en deed nog een deken voor me in de magnetron en daarna over me heen om me warm te houden. Eénmaal in de operatiekamer mocht ik zelf op de tafel kruipen, die ook uitgerust was met een verwarmde onderlegger! Toen gelijk een verwarmde deken over me heen en ik kon lekker warm en zacht de narcose in glijden....  Een uur later werd ik weer wakker, net zo warm en toasty, op de uitslaapkamer.  Als kers op de taart werd daar nog een heteluchtblaasgeval onder de dekens geschoven en werd ik nog eens lekker ingestopt door diezelfde lieve zuster van vóór de operatie. Een dosis morfine maakte mij nog blijer en ik wenste wel dat ik daar een dagje of wat mogen blijven liggen. ZO prettig ben ik nog nooit uit een operatie gekomen. Zo goed als pijnloos - toen nog in elk geval - en heerlijk vertroeteld....
I was planned to be operated on around 11 o'clock, but due to circumstances that are not known to me, it was past 1 pm before they brought me to the waitingroom with bed and all. A sweet nurse put the needle in my hand where the anesthetic drugs would go in. She also saw I was cold and put a blanket in the microwave and than put it on me to keep me warm. Once I came in the operating room and got to step on the operating table myself, there was a heated underlayment on that too! Than they even put a warm blanket on me, so I could drift in to nothingness all warm and toasty...   An hour later I came to, just as warm and comphy as before and like a cherry on the cake, that sweet nurse from before put a warm-air-blower-thingy under the blankets too and she tucked me in nicely. When she gave me a good dose of morfine, I was even happier and wished I could stay there for a good while longer. I never got out of an operation THAT comfortable. As good as painfree - at that time at least - and so nicely pampered....
Mijn maagbandje.... // My gastric band....
Om vier uur werd ik weer naar de afdeling gebracht, waar mijn liefelijke echtgenoot mij bij de lift al opwachtte. Al die tijd heeft hij daar zitten wachten en dat was toch wel heel lief van hem. Het was fijn hem weer te zien.  Na nog een uurtje heb ik hem maar naar huis gestuurd, want ik wilde heel graag slapen en hij had de hele dag al rond gehangen in het ziekenhuis, dus verlangde hij misschien ook wel naar een fijne stoel en een hapje te eten.
Ik kreeg al gelijk een beschuitje en kopje thee en dat ging heel goed, zelfs toen ik mijn thee dronk NA het beschuitje. (Ik heb al 14 jaar niet kunnen drinken als ik net gegeten had, omdat het er anders weer uit kwam!)  Na een uurtje kreeg ik ook nog een bakje vla en een tweede dosis morfine, want ondertussen begon alles me toch wel heel erg zeer te doen. Het duurde even voor die dosis werkte, maar daarna heb ik tot nu toe eigenlijk ook weinig pijn meer gehad.
De nacht was lang en het matras hard, maar het werd uiteindelijk toch weer ochtend en na een lekkere douche en een ontbijtje voelde ik me weer heel wat beter. Om 10 uur was Henk weer bij me en mochten we naar huis.
Around 4 pm I was brought back to the ward, where my lovely husband was waiting for me by the elevators. He was waiting there for all this time and that was very sweet of him I thought. It was nice to see him again. After another hour I send him home, because I really wanted to sleep and he was hanging around that hospital the whole day and would like to get home and have a bite to eat I though. 
I was given a piece of toast and a cup of tea and that went very well, even after I drank my tea AFTER I eat the toast. (I haven't been able to drink after I ate for over 14 years now, without throwing up!) After another hour I got a small bowl of custard and a second dose of morfine, because by then just about everything started to hurt really bad. It took a while for it to work, but after it did I actually haven't felt a lot of pain up to now even.
The night was long and the matrass hard, but it eventually became morning again and after a nice shower and breakfast I felt like myself again.  Around 10 am Henk arrived and I got to go home.
Heb een bbq gekocht! // Bought myself a bbq!!!
Alles bij elkaar is het me reuze meegevallen. Ik mag in principe alles eten wat ik wil, alleen wel voorzichtig opbouwen natuurlijk. Mijn maag ik niks meer gewend, maar dat moet ik verder zelf aanvoelen.
De twee sneetjes brood die Henk vanmiddag voor me maakte waren al te veel! Eén snee brood ging er prima in en ook de kop thee die ik daarna dronk bleef erin, maar de 2e snee brood was nog te veel.
Rustig opbouwen is het devies dus.  Morgen ga ik naar de groenteboer en ga ik allelei soorten fruit kopen. Oh, alleen al het idee van een sinaasappel eten of zo in een appel kunnen bijten kan me al blij maken. Over een weekje misschien eens een stukje vlees eten praat ik nog helemaal niet over!!!
Wat ik de aankomende dagen doe...
What I'll be doing for the next couple of days...
All things combined it was better than expected. I can eat everything I want, just build it up carefully of course. My stomach isn't used to a lot of course, so I have to feel for myself how much I can eat and what I can eat. 
Henk made me two slices of bread this afternoon, but that was still a bit too much for me. I did drink my tea again after I ate one slice; that's so much fun now!!  Gradually building up to normal sized meals.
Tomorrow I'm going to the greengrocers and by all kinds of fruit and vegies. Oh just the thought of being able to eat an orange or bite in to an apple can make me so happy!! And maybe in a week try to eat a piece of meat again is blowing my mind, I can't even speak about it!!! 

zondag 25 mei 2014

Over een eind en een begin // About an ending and a beginning

Zo. Het schilderwerk is klaar! Zaterdagochtend heb ik nog een uurtje of 2 geschilderd om ook dat laatste stukje muur nog geschilderd te krijgen en dat is gelukt.
De tuin is niet meer gelukt, daar had ik niet genoeg puf voor tussen al dat geschilder door, maar ik denk dat ik de makelaar sowieso maar foto's van vorig jaar geef. Dan maken we na onze vakantie de tuin wel verder in orde en hoef ik me daar nu niet meer druk over te maken.
That's it! The painting is done! Saturdaymorning I painted for another hour or two to get that last piece of wall done too and I did.
I didn't get the garden done yet; I just didn't have the energy left in between all of that paining, but I thing I will give the real estate agent pictures from last year of the garden. That way I don't have to stress myself about it and we'll finish that job after our vacation.
Nog drie nachtjes en dan word ik geopereerd. Alhoewel ik nog niet echt zenuwachtig ben, zie ik toch wel tegen de herstelperiode op. Een poos van alles uit handen geven is niet makkelijk voor mij. Vooral mijn huishouden heb ik het liefst zelf voor het zeggen.
Henk heeft een paar dagen vrij genomen, dus van woensdag tot en met zondag heb ik hem om me heen en gaat hij zich overal mee bemoeien natuurlijk.....
Just three night untill I'll have my surgery. Although I'm not really nervous about the surgery, I'm not looking forward to the recovery period. Not being able to do what I want isn't easy for me. Especially my household chores are really somethings I prefer to do myself..
Henk took a few days off work to 'take care of me', so from wednesday untill sunday he will be hovering over me and interfere in everything.....
Waar ik me op verheug echter is dat ik weer 'normaal' kan eten. Gewoon groenten en een aardappeltje en een stukje vlees, een dubbele boterham met wat dan ook en vooral weer fruit zomaar kunnen eten! Zo weer een appeltje uit de hand kunnen eten!!
De angst dat ik weer aan ga komen, nog dikker zal worden, weerhoud me er hopelijk van verkeerde keuzes te maken en de verkeerde kant door te slaan, maar dat is het wel het grote nadeel; niet weten hoe mijn lief erop reageert...
What I AM looking forward to, is being able to eat 'normally' again. Just vegetables and a potatoe, a little piece of meat, a real sandwich with whatever I want and especially eating fruit again!!! Just being able to eat an apple from my hand!!
The fear that I will gain more weight, getting even bigger than I am now, is what I hope will keep me from making the wrong choices and tip over to the wrong side.  It's just the major disadvantage that I just don't know how my body will react to this..... 
Arie showing me how to relax.
Arie laat zien hoe ik moet relaxen
Deze aankomende twee dagen ga ik vooral veel uitrusten, lezen, misschien een beetje naaien, maar vooral rustig aan doen. Ik wil zo uitgerust mogelijk de operatie in, om het herstel zo voorspoedig mogelijk te maken.
Donderdag zal ik jullie verslag doen van alle gebeurtenissen en hoe ik er aan toe ben, goed?!
Een goede week en tot dan!
These next two day I will be mainly try to rest, read, maybe sew a little, but mostly just take it slow. I want to be as rested as possible when I go into this surgery to give myself the best chance on a speedy recovery.
Thursday I will report about all the happenings and how I'm doing, oke?!
Have a wonderful week and 'till than!

dinsdag 20 mei 2014

Over nog meer verf en een BBQ // About more paint and a BBQ

*Hoe hou je je katten bezig, les 26.
Verf een hagedis op de muur
Fase 2 en dag 2 van het schilderproject en ik begin het knap zat te worden.
Die gemetselde muur is nog het ergste en daar heb ik vandaag dan ook niks aan gedaan. Bleh!
Vandaag heb ik de keukenmuur en doorlopend de muur rond de boekenkast gedaan. Dat was niet echt de bedoeling, maar de hoek werd heel lelijk en daarom besloot ik maar gewoon door te schilderen. Het is toch maar een klein strookje, dus niet zo veel werk. Dacht ik.
Phase 2 and day 2 of the painting project and I'm getting really fed up with it.
That brick wall is the worst of all and I didn't touch it today because of that. Blech!
Today I did the kitchenwall and the walls around the bookcase. That wasn't really the plan, but the corner got really ugly and therefore I decided to paint all the way until an out-corner next to the door to the hallway. It's just a small strip of wall, so would be that much work anyway.  Or so I thought. 
Uiteindelijk ben ik toch weer drie uur bezig geweest en daardoor mijn toch al zere arm nog verder overbelast. Morgen hou ik dus maar es even een rustdag, want zo hou ik het niet vol. Aangezien ik de rest van de klusjes toch ook niet af ga krijgen voor we op vakantie gaan, is het ook met het schilderwerk niet zo'n ramp als het niet af komt deze week. 
Na vrijdag doe ik niks meer, want ik moet goed uitgerust zijn voor de operatie. Anders duurt het herstel ook langer. Ook voor de vakantie moet ik zo fit en uitgerust mogelijk zijn, dus de daarop volgende weken doe ik ook niks meer.
Eventually I've been painting for over three hours and by that straining my already sore arm even more. Tomorrow I'm having a rest day, because I can't keep this tempo up anymore. Seen that I can't get all the other jobs done as well before our holiday, it's not such a disaster when I'm not getting the painting done this week. 
After friday I'm not doing anything anymore, because I need to be well rested for the surgery next wednesday. Otherwise the recovery will take longer. And for the vacation I need to be as fit and rested as possible ofcourse, so the following weeks I won't do a thing than too.

Voor mezelf een klein cadeautje gekocht;
Gewoon een heel klein tafel-modelletje hoor en nog geen € 40!
Bought myself a small present;  Just a very small table-version and not even $ 55!!

vrijdag 16 mei 2014

Fase 1 afgerond! // Phase 1 is complete!

De voorkamer is af! 
The frontroom is finished!
Mijn vriendin Kristi (klik hier voor haar blog) omschreef het gister heel goed; dit schilderen staat me zo tegen, omdat ik ons huis nu "onpersoonlijk" aan het maken ben. En dat is het precies!! Onze persoonlijke smaak ben ik aan het wissen en dat staat me heel erg tegen.
Ik probeer er maar heel erg aan te denken dat ik hopelijk in niet al te lange tijd een ander huis helemaal naar onze smaak in mag gaan richten, schilderen en aanpassen.
My friend Krist (click here for her blog) described it best yesterday; this painting is putting my off so much, because I am "unpersonalizing" our home. And that's exactly it!! I am ereasing our own taste and I hate it.
I'm trying to keep in mind that hopefully in not too much time I can decorate, paint and adjust a different house to my hearts content.

Volgende week ga ik de gemetselde muur nog schilderen, evenals de muur in de keuken. 
Als dat allemaal gedaan is moet ik 'alleen nog' de tuin rigoureus aanpakken (daar heb ik al een jaar niks meer gedaan!!) en dan kunnen wat mij betreft de foto's voor de makelaar gemaakt worden! Joepie!  
Next week I will paint the brick wall and the wall in the kitchen.
When that's done I 'only' have to rigoureusly go through the garden (haven't done anything there for over a year now!!) and than the real estate agent can come over to take pictures!  Yeah!!

woensdag 14 mei 2014

De eerste etappe // The first stage

De eerste etappe is klaar, de eerste laag verf op de rode muren zit erop. Ja, het ziet er inderdaad een stuk lichter uit en ja, het lijkt inderdaad een stuk ruimer, maar ondanks dat vond ik het rood toch echt veel mooier. Wat een mens al niet over heeft om het huis te verkopen he?!
Morgen en vrijdag ga ik de tweede laag en de uiteindelijke kleur (katoen-wit) erop schilderen. Ik hoop maar dat Henk er niet al te verdrietig van wordt als hij thuis komt vrijdag of zaterdag....
The first stage is done, the first layer of paint is put on the red walls. Yes, it does look a lot lighter now and yes, it does make the room look a lot bigger, but despite all of this I really liked the red a lot more. All the things someone does to sell a house?!
Tomorrow and friday I will put on the second layer and final color (a cotton-white). I do hope Henk won't get too depressed when he comes home friday or saturday.....

De gemetselde muur voor de keuken en de muur om de keukendeur heen ga ik ook schilderen, maar dat doe ik volgende week. Deze week eerst maar de voorkamer af zien te krijgen.
Nu maar weer lekker met de pootjes omhoog en een boek erbij. Lekker vroeg douchen en in bed nog even verder lezen. Mijn ideale avond! (alhoewel ik mijn wijntje wel mis hoor!)
The brick wall in front of the kitchen en the wall around the kitchen door will be painted too, but that's for next week. This week I'll just try to get the front room done.
For now I will park my butt in a chair with a good book. Going to shower early and read some more in bed. That's my ideal evening!! (although I do miss my glass of wine!) 
Hier kun je zien dat ik al een begin heb gemaakt met de gemetselde muur, maar dat koste toch wat meer arm-energie die ik dus duidelijk niet meer had. Vandaar dat ik die dus volgende week doe.  De muur om de keukendeur strekt zich uit over de achterkamer en die strook muur wordt dus ook wit.
Here you can see I already made a beginning with the brick wall, but it took a bit more elbow grease than I thought and had, so that was moved to next week. The wall around the kitchendoor extends over the back room and that strip of wall will become white too.

maandag 12 mei 2014

About more painting // Over nog meer schildwerk

Nu het appartement verkocht is, zijn Henk en ik zo ver om ook ons huis te koop te zetten. Eindelijk dat vrijstaande huisje voor onszelf proberen te vinden waar we oud kunnen worden. Alles gelijkvloers als het aan mij ligt en met vooral veel kamer- en garage-ruimte!
Voor dat we daar naar op zoek kunnen, zullen we toch eerst ons huis moeten verkopen. En omdat wij nog al donkere kleuren op de muren hebben, leek het de makelaar verstandiger om in elk geval de rode muur licht te schilderen. Potentiële kopers kunnen misschien moeilijk door de donkere kleuren heen kijken en het laat de kamer natuurlijk ook een stuk kleiner lijken.
Vandaag heb ik dus het begin gemaakt met ons huis 'verkoopklaar' te maken....
Now that the appartment is sold, Henk and I are preparing to put our own home up for sale too. Finally finding that freestanding house to call our own where we can grow old together. All aminaties downstairs if I have my way and especially lots and lots of livingroom- and garage-space!
Before we can go on the hunt for this dream we'll first have to sell our home though. And because we have quite dark walls in our livingroom, the real estate agent thought it would we wise to paint at least the red wall a lighter colour. Potential buyers could not be able to see through those dark colours and of course it makes the room look smaller too.
Today I made the first beginnings in making our home "sellable"... 


De voor en na foto. En nadat ik met dit stuk klaar was, was de emmer ook al leeg! Nog niet half zo veel gedaan als ik met die emmer verwachtte te doen, dus dat was wel even een tegenvallertje. Nu maar even ontspannen en vanavond vroeg naar bed. Morgen dus maar een 2e emmer kopen en de rest doen met de 1e laag. Ook van de verf voor de 2e laag moet ik maar gelijk een 2e emmertje meenemen, want die zal wel net zo snel op zijn.....
The before and after picture. And after I finished this part, the bucket of paint was finished too! Didn't do half as much as I expected to paint with that bucket of paint, so that was a bit of a bummer.  For now I'm going to relax and go to bed early. Tomorrow I'll have to buy a second bucket and do the remaining part of the walls for the first time. The paint for the second layer isn't going to be enough either, so I'll get a second bucket of that as well..... 

donderdag 8 mei 2014

Over hobbies, appels en biefstuk // About crafts, apples and steak.

De toekomst is voor diegenen die geloven in de schoonheid van hun dromen.
Afgelopen dinsdag heb ik een workshop gevolgd in het maken van een quote op een paneel van steigerhout. Aangezien ik natuurlijk weer veel langzamer werk dan de anderen en daarnaast ook nog es een vrij ingewikkeld ontwerp had uitgekozen, heb ik hem niet af gekregen tijdens die middag. Gelukkig mocht ik wat van de verf meenemen en heb ik hem vanavond af kunnen maken. Ik vind hem zelf best leuk geworden. Nu moet ik nog een leuk plekje voor hem vinden.
Last tuesday I followed a workshop in painting a nice quote on a panel of old wooden planks. Since I'm always much slower in working than others and I did choose a more difficult design, I didn't finish it that afternoon. Luckely I could take some paint with me to finish it at home, so this evening I did. I quite like it myself. Now I'll have to find a good place for it...


Vanmiddag heb ik de vooronderzoeken gehad en alles was perfect! Perfecte bloeddruk en hartslag en hoefde niet eens een ECG te laten maken. Ook mijn pijnstillers mag ik gewoon blijven gebruiken, dus geen enkel probleem meer wat bij betreft. De anesthesist vond me bijzonder ontspannen over alles en gek genoeg ben ik dat ook. Ik geloof echt dat het goed voor me zal zijn. Ik hoop maar dat ik niet teleurgesteld zal zijn. Weet je waar ik ook heel erg naar uit kijk?? Weer een appel kunnen eten! En misschien wel een biefstukje zelfs!  Ik ga met mijn zussen en broer een keer uit eten wanneer dat weer mag en voor het eerst in 14 jaar tijd weer vlees eten!!! Ik ben nooit echt een vleeseter geweest, maar als je iets zo lang niet meer hebt gehad ga je het toch missen hoor....
This afternoon I had the preliminary talks and research and all was perfectly well! Perfect bloodpressure and pulse and I didn't even had to take a ECG. I can even continue to take my painmeds, so I'm now perfectly fine with all. The  the anesthesiologist thought I was extremely relaxed about it all and funnily enough he is absolutely right. I do believe I'm doing the right thing taking my gastric band out. I hope I won't be disappointed. 
You know where what I'm really looking forward to? Being able to eat an apple again! And maybe even a steak! I'm going out for diner with my sisters and brother as soon as I'm allowed to and will eat meat for the first time in 14 years again! I've never really been a meat eater, but if you haven't had any as long as this you still miss it though....

(Of nog erger; tijdens het zoeken naar een fotootje van een lekker biefstukje zat ik gewoon te kwijlen als een hond om al die lekkere foto's van allerlei soorten biefstukjes!!  Nog een paar weekjes wachten...)
(Or even worse; during the searching for a picture of a nice piece of steak I was salivating like a dog because of all those yummy pictures of all kinds of steaks!!! Just a couple of weeks....) 

maandag 5 mei 2014

Paar zware weken // Hard couple of weeks

Gelukkig zijn wil niet zeggen dat alles perfect is.
Het betekend dat je de juiste medicatie hebt gevonden!
Dit is denk ik wel de langste periode dat ik niets geschreven heb sinds ik begon met bloggen 5 jaar geleden! Sorry hoor! Hebben jullie me een beetje gemist?? Vast niet zo veel, want er is zo veel te lezen online! Eén blog meer of minder valt dan niet meer op.
Ik heb een aantal lastige weken achter de rug, nog steeds aan het acclimatiseren aan de nieuwe pijnstillers die eigenlijk nog niet helemaal doen wat ze moeten doen. Veel bijwerkingen, maar nog niet genoeg pijnstilling. Volgende week dus voor de 2e keer met de dosis om hoog en hopelijk is dat de goede dan.
Ondanks dit alles heb ik toch ook goed nieuws! Het appartement van mijn lieve schoonmoeder is verkocht! Aanstaande vrijdag is de oplevering ook al, dus het gaat allemaal best snel. Een grote zorg minder en nu aan het voorbereiden voor de volgende stap; ons eigen huis te koop zetten en een ander huis zoeken!
Voor we echter zo ver zijn, moet er eerst nog het één en ander in huis gedaan worden, maar daar vertel ik een andere keer over, goed?
Medicatie en wat er gebeurt als je ze kwijt bent...
This must be the longest period I ever went without blogging in one stretch since I began blogging over 5 years ago!  So sorry! Did you miss me just a little? I doubt it, for there is so much to read on this world wide web, that one blog more or less doesn't jump out anymore.
I've had a difficult couple of weeks, still adjusting to the new meds that are not quite doing what they are suppossed to do yet. I do have the side effects, but not much of the painkilling yet. I have to go up with the dosage for the 2nd time now next week and hopefully that will be the good one.
Despite all of this I do have some good news! The appartment of my dear Mom-in-Law has been sold! This coming friday is the transferal to the new owners, so it's all going rather fast too. A big concern has been lifted from us and now we can go on with our own plan, put our home up for sale too and can begin to look for our new dream home!  Before we can do that though, there are still some things we have to take care of first in our home, but I will tell about that a next time, oke? 
Nog een nieuwtje, waarvan ik nog niet goed week of het goed of slecht nieuws is, is dat ik over 3 weken geopereerd word en mijn maagbandje eruit gaat. Ik vind het dood-eng ) niet de operatie zelf, maar om zonder maagbandje te moeten leven) en zit hier al een paar jaar tegenaan te hikken, maar ik heb de knoop door gehakt en de stap naar de chirurg gezet. A.s. donderdag heb ik al de vooronderzoeken en dan gaat het over drie weken ook echt gebeuren!
Another piece of news, whereof I still don't quite know if it's good news or bad, is that in 3 weeks time I will be operated on and have my gastric band removed. I'm very scared of it (not the operation, but the fact to live without my gastric band) and have been dreading this for a couple of years now, but I took the plunge and went to see a surgeon. This thursday I will have the preliminary health checks and in three weeks time I will be operated! 
Me, 2001, Legoland Denmark
Ik, 2001, Legoland Denemarken
Ik heb al 14 jaar mijn maagbandje, destijds allemaal zelf betaald en geregeld. Ik ben toen ook heel goed afgevallen, tot ik een maatje 34 had (!) en 55 kilo woog en ben ook 3 jaar zo slank gebleven. Toen ging er van alles mis en raakte ik in een diepe depressie en begon ik weer aan te komen. Nu ben ik nog zwaarder dan voor ik mijn bandje had....
Na meerdere gesprekken met dietistes en artsen van de Obesitas Kliniek, kwamen zij toch met het advies het bandje weg te laten halen, omdat ik te weinig eet en dáárom weer dik ben geworden. Blijkbaar is dát dus óók mogelijk. Je lichaam gaat dan in een soort "hongersnood-stand" en kan op minimale hoeveelheden blijven functioneren en slaat alles op wat er extra in komt.  Dit advies kreeg ik 4 jaar geleden....
Ik heb van alles geprobeerd, maar het gekke is inderdaad dat wanneer ik meer ga eten - wat dus heel moeilijk gaat door dat maagbandje - ik afval!! Ik ben nu in een jaar tijd al 15 kilo kwijt door méér te eten!!!  Het bandje en een littekenrand om mijn maag houden het eten echter nog steeds tegen en heb ik nog dagelijks problemen om mijn eten erin te houden. Vandaar dat ik nu het bandje weg laat halen.....
Henk and I, 2004, Park Guell, Barcelona, Spain
Henk en ik, 2004, Park Guell, Barcelona, Spanje
I've had my gastric band for 14 years now, all arranged and paid for myself back than. I did loose a lot of weight, untill I was a size 2 (!) 120 lbs and stayed that way for over 3 years. Than all kind of things went horribly wrong and I went in to a deep depression and started to gain weight again. Now I am heavier than before I got my g.b... 
After multiple consultations with doctors of the Obesitas Clinic they came with the urgent advice to get rid of my g.b., because I was eating way to little and because of thát gained all the weight back. Apperantly that's possible too. The body can get in to a "starvation-mode" and can function on the least amounts of food and will store everything that comes in more than that.  I got this advice over 4 years ago... 
I did try everything else, but the funny thing is that when I eat more - which is very difficult with a gastric band - I do loose weight!! I lost over 33 lbs in the past year, just by eating móre!!  The g.b. and the scarring around my stomach keep me from being able to eat more normally and I still struggle daily with keeping my food in and down. That's why I am having it removed.....
De operatie is 2,5 week voor onze vakantie, dus best spannend. Het is geen zware operatie en ik zou met een dag of 3, 4 al weer zo goed als normaal kunnen functioneren, alleen tillen is een paar weken niet goed. Op vakantie kan ik natuurlijk veel rustiger aan doen dan thuis, waar het huishouden gewoon doorgaat en zie ik daar ook niet echt een probleem in. Met wat ondersteuning van de homeopathie en osteopaat moet dat vast goed gaan.
The operation is 2,5 weeks before we leave for vacation, so it's quite tensive. It's not really major surgery and I should be up and about in 3 or 4 days and functioning as good as normal too. Just lifting stuff is not allowed for a few weeks. During our holiday I can keep more rest than at home, not having to do any house chores, so I don't see a real problem there. With a little help from the homeopath and osteopath I think I will be just fine.
Echte mannen doen het in 1 rit.
Dus, in de paar weken dat ik nauwelijks geschreven heb is er toch best veel gebeurd en in de weken tot onze vakantie gaat dat dus nog even door ook!
Ik ben deze week nog vrij druk met afspraken en het appartement leeg halen, maar na volgende week ga ik weer echt regelmatig bloggen hoor! Belooft!!
So, in the weeks I have been writing so little, there was a lot going on and in the weeks leading to our holiday this will go on some more too!! 
This week I am rather busy with all kinds of appointments and clearing out the appartment, but after next weekend I will blog more regularly again. Promise!! 


Noot; er staat een nieuwe pagina boven aan dit blog "Met of zonder kinderen".  Het zijn 9 dingen die alle vrouwen met kinderen zouden moeten weten over vrouwen die geen kinderen kunnen krijgen. Ik schreef het een poos terug al, maar heb het nu geplaatst in het kader van de aanstaande Moedersdag. Als je iets meer wilt snappen over ongewenste kinderloosheid, lees het alsjeblieft eens.
Note; there is a new page on the top of my blog "With or without kids".  It's about 9 things all women with children should know about women who can't have children. I wrote it a while back, but placed it now in light of the upcoming MothersDay. If you want to understand just a bit better what unwanted childlessness is all about, please read it.