zondag 29 juni 2014

Moab - Hatch

((Een dag later geplaatst // Placed a day later))
Vandaag was een echte ‘rij-dag’ met zo’n 379 kilometer te gaan. Omdat echter het grootste deel snelweg zou zijn – binnendoor zou domweg twee keer zo lang duren – hoefde dat niet de hele dag te duren, dus maakten we vanmorgen geen haast om weg te komen. Uitgebreid ontbeten, spullen gepakt en uiteindelijk om half 10 pas uit Moab weggereden. 
Het snelweggedeelte was door mooie natuur, dus genoeg te zien, maar we maakte goede tijd door lekker door te rijden. Halverwege zijn we even van de weg gegaan om bij een pompstation gestopt voor een sanitaire stop en het smeren van wat broodjes en toen rap weer verder.
Today we had a real 'driving-day' with about 235 miles to go. Because the most part of that would be over the interstate though - over highways and byways it would simply take far too long - we calculated that this wouldn't take a long drive and we did'nt hurry to get out of the town in the morning. We had a relaxed breakfast, packed our suitcases and finally left around half past 9 from Moab.
The interstate part was through gorgeous nature, so plenty to see, but we made good progress by driving and not stopping too much. Only half way there we made a quick stop for a bathroom brake and to make some sandwiches. Than is was back on the road again.

Bij Sevier zijn we de snelweg af gegaan en de route 89 weer opgedraaid om het laatste stuk te rijden.  Om een uur of half 2 reden we Panguitch in. In 2010 zijn we hier ook al eens geweest, op onze tweede vakantie door de regio hier en tussen Zion en Bryce in. Toen was het een doods stadje, klein en op sterven na dood. Wat een verschil met vandaag!!  De huizen waren netter, de winkels weer bezet, hotels waar vorige keer niks was en “ons” hotel had een complete facelift gehad!  Hier is eens iets ten goede veranderd!! Meestal is het andersom. Wat ontzettend leuk om te zien! Er was nog een klein braderietje aan de gang, wegens het 150 jarig bestaan van het stadje en al met al een gezellig dorp!!
Near Sevier we left the interstate and followed route 89 again to drive the last piece. Around half past 1 we arrived in Panguitch. We've been here in 2010, when we had our second vacation in the states and visited Zion and Bryce Canyon. Then is was a quiet little town and almost died down to our opinion.  What a difference with today!!! The houses looked prettier, the shops busy again, there were hotels where there were non before and "our" hotel had a complete make over! It has changed for the good here! Mostly it's the other way around. How wonderful to see this! There was a small fare market going on, due to the 150 year existence of the town, so all in all it was a happy little town!!

Natuurlijk zijn we ook weer even langs gegaan bij het plaatselijke transportbedrijfje, waar we vorige keer nog met de eigenaar en één van zijn zoons hebben staan praten.  Het leek in de eerste instantie een heel ander bedrijf. De auto’s stonden te glimmen en vooraan stond een gloed nieuwe Peterbilt te glimmen in de zon. WAT een Schoonheid!!! Auto aan de kant en op slot en met camera even deze prachtauto bewonderen. Nog geen twee tellen later zagen we de oude baas zelf ook uit het pand komen. Hij groette ons en als snel bleek dat het toch echt dezelfde baas was en dus hetzelfde bedrijf als een paar jaar terug. Toen ik vroeg ik of ik misschien wat foto's mocht maken van de truck.  Maar natúúrlijk mocht dat! Beter nog, wil je er even in zitten?! Van binnen jubelde ik, want ik heb altijd al zo graag eens in een echter amerikaanse truck willen zitten en nu mocht dat zo maar in zo'n geweldig mooie ook nog!!!
Of course we also visited the local transport company there, where we visited last time too and had a nice chat with the owner and his son back then. My first impression was that it was a completely different company too. The trucks were all shining away and up front there was a brand new Peterbilt glistening in the sun. WHAT a gorgeous truck!! We parked the car, took our camera and locked the car to walk around. Just a few moments later the big boss himself came out of the building and greeted us and soon we realised it was the same boss and therefore the same company as a few years ago. When I asked him if I could take some pictures of his trucks he instantly agreed and then asked me if I would like to sit in it for a while?! I was shouting with joy on the inside!, because I always wanted to sit in a gorgeous american truck for so long now and now I could and in such a beauty too!!!
Kijk, mijn benen en voeten!! // Look, my legs and feet!!! 
 
Ik heb natuurlijk veel foto's gemaakt, maar Henk stond zo geanimeerd te kletsen met de grote man zelf, dat er geen foto is dat ik ook daadwerkelijk achter het stuur zit. Nouja, je kunt niet alles hebben. 
We werden helemaal mee gevoerd het pand in, om het plakboek te bekijken wat zijn kleindochter voor zijn 76 verjaardag had gemaakt, afgelopen 29 mei. Hij was er zo gek mee en liet ons alle foto's van al zijn vrachtwagens zien die erin stonden!! Ook alle prijzen die zijn showtruck heeft gewonnen moesten we bekijken en de showtruck zelf stond iets verder in de loods en mochten we ook omheen lopen. Heel bijzonder ook; de belettering op alle trucks is helemaal met de hand geschilderd door een pin-stipe artiest, die al 20 jaar de belettering doet voor zijn trucks. Je ziet de penseelsteken ook echt zitten. De highlights worden met een airbrush gedaan en het geheel is werkelijk een stukje kunst op zich. 
Naturally I took lots of pictures, but because Henk was talking so animated with the big man himself there were no pictures taken of me whilest sitting in the truck. Oh well, you can't have everything, can you.
He took us with him in to his office (so messy, I wonder how he finds things?!) to look at the scrapbook his granddaughter made him for his 76th birthday last may 28th. He was so proud of it and showed us everything in it and told us all about all the trucks in it. All the prizes he won with his showtruck had to be admired and the truck itself was standing just there in the building too.  Very special too; all the lettering that's on all of his trucks is done by hand by a pin-stripe artist who does all of his trucks for more than 20 years now. You can really see the brush lines and all the highlights are done by airbrush. It's really a piece of art on its own for sure.
Ik denk dat we wel een uur met Mr. Bob Orton hebben gesproken. Of beter; hebben geluisterd, want hij vertelde aan één stuk door, maar echt luisteren naar ons deed hij niet. Ach, dat hoeft ook niet, verhalen van een man met zo'n ervaring en liefde voor zijn bedrijf is heerlijk! Hij had ook goed door dat we echt van vrachtwagens houden en zelf rijden (of hebben gereden in mijn geval). Hij was ook verbazend open over de prijzen en kosten hier in de US en vroeg ons ook wat het nu allemaal bij ons kostte. De aanschaf van een losse trekker hier ligt
echt beduidend hoger dan in NL, maar als je ziet dat ze ook wel drie keer (of meer) zo lang meegaan als de trekkers bij ons, is dat heel redelijk. De nieuwe trekker die aan de weg stond heeft hem bijvoorbeeld 180.000 dollar gekost en dat is inclusief 40.000 dollar aan extra's! Maar allemachtig, dan heb je ook een
magnifieke machine hoor!!! Daarentegen halen de meeste van zijn auto's ook rustig de 2 miljoen mijl of er over heen zelfs!! Dat is in kilometers dus 3,2 miljoen!!  Hij vertelde ook dat zijn showtruck de eerste 6 jaar na aanschaf gewoon heeft stil gestaan. nooit is ingezet voor het werk! Daarna is hij hem maar es gaan gebruiken..  Dat kunnen wij ons toch niet voorstellen en is voor weinigen weggelegd denk ik zo.
Nee, ik denk dat wij niet zo veel medelijden met Meneer Orton hoeven te hebben. Ik weet wel dat IK heb benijd met zijn mooie bedrijf en geweldige auto's. 
I think we've been talking to Mr. Bob Orton for over an hour. Or better yet; we listened, because he was talking all the time with hardly enough time and effort to listen to us. Well, that's not necessary too, stories told by someone with so much experience and love for his company and trucks is a treat!  He really got we do love trucks too and drive them ourselfs (or did, for me). He was suprisingly up front with talking about the prices and costs here in the US and asked us about how the prices and costs are in the Netherlands. Buying a truck here is far more expesive in the US, but when you know they also make about 3 times as much miles in their lifetimes, that's very reasonable actually.  His new truck cost him about 180.000 dollar and that was including 40.000 dollars worth the extra's! But holy moly, you'll have a magnificent machine for that money too!! On the other hand these trucks make about 2 miljon miles here and many time even more too. That's 3,2 miljon kilometers!!!  He also told us that his showtruck was not worked with for the first 6 years he had him! Then he started to use him just every now and than.  That's something we just can't imagine doing and is not reserverd for everyone I think...
No, I don't think we need to pitty Mr. Bob Orton. I do know I really envy him for his beautiful company and gorgous trucks.
Na deze giga vrachtwagen-fix vertrokken we dan eindelijk naar Hatch. Het hotel was klein maar fijn en de kamers net zo. We hebben onze koffers neergezet en ons een beetje opgefrist en toen weer terug in de auto. We wilden nog even wat boodschapjes doen, maar in Hatch bleek dus geen winkel te zijn, dus konden we weer terug naar Panguitch. Het is maar zo'n 23 kilometer, dus niet zo ver.
We deden onze boodschapjes en liepen daarna nog even door het dorp, wat winkeltjes bekijkend. We raakten natuurlijk weer meerdere keren aan de klets, waaronder met de dame van de plaatselijke antiek winkel die ons vertelde van het ballon festival die er die avond zou zijn. Oh, hoe veel geluk kun je hebben?!
Het zou voorlopig nog niet beginnen, maar ze raadde het ons van harte aan om toch vooral te komen. Het was het feest van het jaar voor dit dorp!! Dus, dat deden we maar! 
Eerst zijn we nog een stuk gaan rijden en vonden een hele leuke kampeerplaats waar we broodjes hebben gemaakt en gegeten en heerlijk van het avondzonnetje hebben zitten genieten. Zo heerlijk stil en perfect daar.
Rond 7 uur waren we weer terug in het dorp en parkeerde de auto. Het zou pas over een uur ofzo beginnen, maar gewoon op een bankje zitten en heerlijk mensen kijken is ook heel leuk. Dat kan ik ook uren doen.
After this ginormous truck-fix, we finally headed for Hatch. The hotel was small but nice and the rooms the same. We put our suitcases in the rooms, freshened up a bit and than headed out again.  We wanted to do some grocery shopping, but there was nothing in Hatch, so we had to go back to Panguitch again. It's just about 15 miles, so not that terribly far. 
We did our groceries and walked around town for a while. We got to talk to all kinds of people, of which a lady of a local antique shop who told us about the balloon festival that was coing to take place that evening! Oh, how lucky are we?!!  It wouldn't start for another couple of hours, but she highly recommanded us to come and see it, for it was the festival of the year for this town. And so we did!  
We first drove around in the area and found  a lovely campground where we made and ate our sandwiches for the evening and just sat there, in the evening sun. So pieceful and quiet there. 
Around 7 we were back in town and parked the car. It didn't really begin for another hour, but there is a joy in just sitting an a nice spot and watch all the people going by. I can do that for hours on end. 
We hebben een heerlijke avond gehad. De ballonnen waren geweldig, alhoewel ze dus niet de lucht in gingen. Het was een zogenaamde "Glow Show" - Gloei Show - zoals hun het noemden, maar wel erg mooi.
We waren terug in onze hotelkamer rond 10 uur of half 11 en na een douce en een mislukte poging om online te komen zijn we lekker gaan slapen.
We had a lovely evening there. The balloons were wonderful, although they didn't take off, like I thought they would. It was just a "Glow Show"  like they called it, but very nice. 
We were back in our hotel around 10 or 10.30 and after a shower and a failed attempt to get online, we went to bed.

5 opmerkingen:

  1. How wonderful that you arrived in Panguitch during a festival! The balloons look beautiful.

    What a small world, that you met the same owner of the trucking company! I'm happy for you. I know how much you love the trucks, and being able to get into the cab must have been a real treat!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Sorry I have been away for so long! I've just read the most recent posts and this one has me smiling! I'm waiting to see a pic of you in the big truck and then you explain why! lol Oh and the owner's desk being messy :) You're too funny!
    I would imagine the owner is wealthy!
    Why don't you and Henk just move on over to the USA??
    I am enjoying the pics as I've never been there myself. I am not a traveler!
    Stay safe in your travels!
    Hugs,
    Donna

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wow, wat een ding zeg, de truck. Gaaf en weer helemaal leuk dat je gelijk zo mee genomen wordt in het verhaal van deze man. Dat zijn toch wel de echt leuke dingen van het reizen.
    Net als met je neus in de boter vallen wat festiviteiten in een plaats betreft. Jammer dat ze de lucht niet ingingen maar zo zijn ze ook al mooi en zo'n festival geeft toch weer wat extra's aan je dag.
    Lekker rustig picknickplekje ook en mooie vergezichten weer.
    Ben helemaal niet jaloers ofzo hoor :P ;) (nee, 't is jullie van hárte gegund, echt! <3 )

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wouw, wát een gave trucks! Nee, die zul je Nederland niet snel tegenkomen, echt prachtexemplaren. Leuk dat jullie op het juiste moment in het juiste plaatsje waren, zo maak je nog wat extra leuke dingen mee, zo'n Glow festival, prachtig!
    Heerlijk dat ook je gezondheid je nu niet in de steek laat Bianca, geniet met volle teugen samen! Knuffel, Marianne

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik had dit verhaal gemist, net pas gezien . nou dat zijn tenminste vrachtwagens en net iets voor jullie. Kun je geen vakantiebaantje krijgen voor een paar maandjes. Henk past er goed bij en jij als bijrijder. Maar ja zo lang weg kan eigenlijk ook niet. Veel jolijt en tot morgen. Kus Ma

    BeantwoordenVerwijderen