donderdag 29 mei 2014

Weer thuis, maagbandloos! // Home again, gastric bandless!!

Weer thuis na een dagje en nachtje in het ziekenhuis!!
Woensdag moest ik me om 9 uur melden in het ziekenhuis en werd ik doorgestuurd naar de afdeling waar ik zou liggen. Daar kreeg ik een uiterst charmant ensemble uitgereikt om me in te verkleden. Een liefelijk lichtblauw kleedje met een hoogst interessante opening aan de achterkant, afgewerkt met de meest ieniminie drukknoopjes die onder de meest kleine tensie al onder de druk bezweken. Een doorzichtige maar zeer rekbaar onderbroekje die tot onder de borsten op getrokken kon worden maakte dit woest aantrekkelijke geheel compleet.
Nadat ik me in dit outfitje had verkleed ben ik ook maar gelijk in het bed geschoven wat mijn stonde zou zijn voor de aankomende 25 uur, om mij te ontrekken aan al te vrije uitzichten op mijn volle achterkant....
Back home after a day and night in the hospital! 
Wednesday I had to report at 9am in the hospital and I was redirected to the ward where I would be staying. There I was given a charming ensemble to put on. A lovely light blue dress with a highly interesting opening at the back, finished with the most ieniminie snaps that would succumbe to the most minor tension. A transparent yet very stretchy undergarment that could be drawn up under the breasts made ​​this fiercely attractive attire complete.
After changing into this outfit I instantly got in to the bed that would be mine for the next 25 hours, to extract myself to all too free views of my full rearside....
Ik zou om kwart voor 11 opgehaald worden voor de operatie, maar door omstandigheden die mij verder niet bekend zijn werd het uiteindelijk kwart over 1 voor ik de wachtruimte ingerold werd. Een lieve zuster gaf me daar al de naald in mijn hand waar later het narcosemiddel ingespoten zou worden. Ze zag dat ik het koud had en deed nog een deken voor me in de magnetron en daarna over me heen om me warm te houden. Eénmaal in de operatiekamer mocht ik zelf op de tafel kruipen, die ook uitgerust was met een verwarmde onderlegger! Toen gelijk een verwarmde deken over me heen en ik kon lekker warm en zacht de narcose in glijden....  Een uur later werd ik weer wakker, net zo warm en toasty, op de uitslaapkamer.  Als kers op de taart werd daar nog een heteluchtblaasgeval onder de dekens geschoven en werd ik nog eens lekker ingestopt door diezelfde lieve zuster van vóór de operatie. Een dosis morfine maakte mij nog blijer en ik wenste wel dat ik daar een dagje of wat mogen blijven liggen. ZO prettig ben ik nog nooit uit een operatie gekomen. Zo goed als pijnloos - toen nog in elk geval - en heerlijk vertroeteld....
I was planned to be operated on around 11 o'clock, but due to circumstances that are not known to me, it was past 1 pm before they brought me to the waitingroom with bed and all. A sweet nurse put the needle in my hand where the anesthetic drugs would go in. She also saw I was cold and put a blanket in the microwave and than put it on me to keep me warm. Once I came in the operating room and got to step on the operating table myself, there was a heated underlayment on that too! Than they even put a warm blanket on me, so I could drift in to nothingness all warm and toasty...   An hour later I came to, just as warm and comphy as before and like a cherry on the cake, that sweet nurse from before put a warm-air-blower-thingy under the blankets too and she tucked me in nicely. When she gave me a good dose of morfine, I was even happier and wished I could stay there for a good while longer. I never got out of an operation THAT comfortable. As good as painfree - at that time at least - and so nicely pampered....
Mijn maagbandje.... // My gastric band....
Om vier uur werd ik weer naar de afdeling gebracht, waar mijn liefelijke echtgenoot mij bij de lift al opwachtte. Al die tijd heeft hij daar zitten wachten en dat was toch wel heel lief van hem. Het was fijn hem weer te zien.  Na nog een uurtje heb ik hem maar naar huis gestuurd, want ik wilde heel graag slapen en hij had de hele dag al rond gehangen in het ziekenhuis, dus verlangde hij misschien ook wel naar een fijne stoel en een hapje te eten.
Ik kreeg al gelijk een beschuitje en kopje thee en dat ging heel goed, zelfs toen ik mijn thee dronk NA het beschuitje. (Ik heb al 14 jaar niet kunnen drinken als ik net gegeten had, omdat het er anders weer uit kwam!)  Na een uurtje kreeg ik ook nog een bakje vla en een tweede dosis morfine, want ondertussen begon alles me toch wel heel erg zeer te doen. Het duurde even voor die dosis werkte, maar daarna heb ik tot nu toe eigenlijk ook weinig pijn meer gehad.
De nacht was lang en het matras hard, maar het werd uiteindelijk toch weer ochtend en na een lekkere douche en een ontbijtje voelde ik me weer heel wat beter. Om 10 uur was Henk weer bij me en mochten we naar huis.
Around 4 pm I was brought back to the ward, where my lovely husband was waiting for me by the elevators. He was waiting there for all this time and that was very sweet of him I thought. It was nice to see him again. After another hour I send him home, because I really wanted to sleep and he was hanging around that hospital the whole day and would like to get home and have a bite to eat I though. 
I was given a piece of toast and a cup of tea and that went very well, even after I drank my tea AFTER I eat the toast. (I haven't been able to drink after I ate for over 14 years now, without throwing up!) After another hour I got a small bowl of custard and a second dose of morfine, because by then just about everything started to hurt really bad. It took a while for it to work, but after it did I actually haven't felt a lot of pain up to now even.
The night was long and the matrass hard, but it eventually became morning again and after a nice shower and breakfast I felt like myself again.  Around 10 am Henk arrived and I got to go home.
Heb een bbq gekocht! // Bought myself a bbq!!!
Alles bij elkaar is het me reuze meegevallen. Ik mag in principe alles eten wat ik wil, alleen wel voorzichtig opbouwen natuurlijk. Mijn maag ik niks meer gewend, maar dat moet ik verder zelf aanvoelen.
De twee sneetjes brood die Henk vanmiddag voor me maakte waren al te veel! Eén snee brood ging er prima in en ook de kop thee die ik daarna dronk bleef erin, maar de 2e snee brood was nog te veel.
Rustig opbouwen is het devies dus.  Morgen ga ik naar de groenteboer en ga ik allelei soorten fruit kopen. Oh, alleen al het idee van een sinaasappel eten of zo in een appel kunnen bijten kan me al blij maken. Over een weekje misschien eens een stukje vlees eten praat ik nog helemaal niet over!!!
Wat ik de aankomende dagen doe...
What I'll be doing for the next couple of days...
All things combined it was better than expected. I can eat everything I want, just build it up carefully of course. My stomach isn't used to a lot of course, so I have to feel for myself how much I can eat and what I can eat. 
Henk made me two slices of bread this afternoon, but that was still a bit too much for me. I did drink my tea again after I ate one slice; that's so much fun now!!  Gradually building up to normal sized meals.
Tomorrow I'm going to the greengrocers and by all kinds of fruit and vegies. Oh just the thought of being able to eat an orange or bite in to an apple can make me so happy!! And maybe in a week try to eat a piece of meat again is blowing my mind, I can't even speak about it!!! 

6 opmerkingen:

  1. Fijn dat alles zo soepel verlopen is en zo te horen zijn de zorgen daar in dat ziekenhuis heel goed geweest, magentrondekentjes en bedverwarmapparaten...
    Heerlijk dat je straks weer zonder nadenken in een appel kunt happen of nog wat drinken ná het eten. Rustig aan opbouwen wat je eet en je maag is zeker nog klein dus houd dat zo. vaker per dag kleine porties is ook zonder maagbandje het best dus je hebt nu mooi de gelegenheid om 'goed eten' aan te wennen.
    Geniet er van!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nou dat is weer achter de rug, rustig aan en lekker kleine beetjes eten.
    Dat zou voor ons ook beter zijn denk ik.
    Lekker fruit en groenten wat je lekker vind.
    Volgende week bloemkool met een balletje bij mij komen eten.
    lief voor jullie en tot ziens Ma

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Thank you so much for letting us know you are doing well. I am so happy you have had a good experience so far and wish you a speedy and easy recovery! Big hugs!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Oh, I'm so happy that the surgery went well and that you are feeling well. Pamper yourself as you recover, and enjoy those fruits, veggies, and meats! :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. So glad you are doing well! There's nothing like those hospital gowns ;) Take care of yourself and take it easy before you take your trip to the US!
    Hugs,
    Donna

    BeantwoordenVerwijderen
  6. So happy it is over! And excited for you to be able to eat and enjoy food again! Maybe on the trip you and Henk will enjoy the local food since on past trips you never could :)
    All our love to you, sweet Bianca!!!
    We love you...
    xo, misha and j

    BeantwoordenVerwijderen