zaterdag 26 november 2011

Blokjes en kerstsfeer.

Afgelopen dagen waren niet erg productief voor mij. Elke dag had ik een afspraak, waardoor de dagen in stukken werden gehakt. Gister had ik eindelijk eens helemaal niets. Ja, helemaal niets, omdat ik ben opgehouden met oppassen op mijn kleine vriendin. Ook hier moet ik me weer aanpassen aan dit onwillige lijf. Het werd gewoon te veel. Je zit nu eenmaal niet stil als je met zo'n klein ding de dag door brengt. Heb ik ook een beetje onderschat, maar nu de dagen kouder worden betekend dat voor mij meer pijn, nog minder slaap daardoor en zo krijg je een neerwaartse spiraal. Iets wat ik verschrikkelijk vind om aan toe te geven maar wel zal moeten.
The last few days were not very productive for me. Every day an appointment somewhere that cutting the day in pieces. Yesterday I had the day all to myself. Yes, completely empty, because I quit babysitting for my friends. Even with this I had to give in to this unwilling body. You simply can not sit still when you spend the day with a small child. It just became to much. I have to confess I underestimated the energie it took, but now the days are becoming colder, for me that means my pains are becoming worse, I sleep even less than I do now and I'm in a downward spiral...  I hate to give in to it, but I have to.
shoo fly
rocky road to California

Gister heb ik nog wel even achter de naaimachien gezeten. Dat eerste blokje heb ik gemaakt voor mijn RTIQ (road to insanity quilt) en nog vier blokken voor bereid. Dinsdag heb ik weer quiltles, dan kan ik daar lekker door werken. 
Yesterday I've sewn the block on the left, the second block for my RTIQ (road to insanity quilt) and made prepearations for four others. Thuesday I have my monthly quiltlesson and this way I can work on the blocks consecutively.

Gisteravond nog een paar grappige foto's gemaakt; Made some funny pictures last night;


Geen van allen vond het erg leuk.... Alleen Arie bleef rustig in zn mandje liggen. Dirk werd er gewoon rond uit sjagerijnig van en liep kwaad naar boven (kun je ook wel aan zn oortjes zien ;)) 
None of them liked what I did. Only Arie stayed in his basked. Dirk was downright angry with me and went upstairs (you can see by his ears how he felt ;))
Mijn held!! // My hero!!
Vandaag een beetje rustig aan doen, want vanmiddag hebben we een receptie. Heb een goed idee wat ik vandaag dus doe ==> lekker lezen.....

Today I have to take it slow, because late afternoon we have a reception. So my idea for today is this ==> reading! 

Allemaal een goed weekend en tot een volgende keer!
Have a good weekend and see you next time!

woensdag 23 november 2011

Thanksgiving

Thanksgiving is natuurlijk een puur amerikaanse feestdag, maar we ontkomen er in dit kleine wereldje niet aan om er ook een tik van mee te krijgen. Als vervent blogger en volger van veel (amerikaanse) blogs is het ook voor mij een klein beetje stil staan bij waar ik dankbaar voor ben. En als ik er goed over nadenk is dat toch nog meer dan ik dacht....  Eigenlijk alleen maar fijn toch???
Thanksgiving is a pure american holiday ofcourse, but in this small world we can't help getting a bit infected with the holidayspirit. As almost-everyday-blogger and big fan of other (american) bloggers I want to take a little  moment to consider what I am grateful for. And when I think about it, it's more than I initialy thought..... Isn't that great??!! 

Eerste en belangrijkste is natuurlijk mijn  Henk, mijn lief, beste vriend en degene waar ik voor leef. Degene die ik (bijna) alles kan vertellen, alles mee kan delen, goed of slecht. Ook de liefde die we beide opvatte voor het reizen in de US is mij heel dierbaar.
First and foremost ofcours is Henk, love of my life, best friend and the one I live for. The one I tell (almost) everything to, happy or sad. The love we share of traveling to the US  is very dear to me.

En dan, als goede tweede toch zeker, Mijn Jongens! Mijn vorige twee berichten zeggen genoeg, hoef ik hier niet uit te leggen toch??
And, ofcourse, in a good second place, My Boys!! My last two posts would say enough don't you think?? 
Ook de vrachtwagen waar Henk mee rijdt ben ik dankbaar voor. Nieuw, veilig, groot en comfortabel, zodat mijn lief zijn werk zo goed en veilig mogelijk kan doen, zodat hij elk weekend weer veilig thuis komt van zijn werk. Werk waar hij veel van houdt en ik ook.
A nother thing I'm greatful for is the truck Henk drives. New, safe, big and comfortable, so my love can do his job as good and safely as possible. Work he loves and so do I. 

De ontzettend leuke hobby die we delen - rijden met onze zelfgebouwde 4x4 door het lastigste terrein denkbaar - en de geweldige mensen die we hebben leren kennen hier door en vrienden aan over gehouden hebben.
The fun hobby we share - driving with our self-build 4x4 in the most difficult terrain as possible - and the fantastic people and some good friends we met doing this. 
Our (Henk and mine) biggest fan, Mama Ietje, visits my blog every day!
Ook al zoek je je eigen familie niet uit, ik ben zeer dankbaar dat we een redelijk normale familie hebben en nog alle verjaardagen en feesten samen vieren. Dankbaar dat Henk gek is met mijn ouders, blij dat ik zo goed op kan schieten met mijn schoonmoeder. Dankbaar dat ik mijn schoonvader goed heb leren kennen voor hij zo plotsteling overleed, dankbaar dat het geen lijdensweg was, voor hem zowel als voor ons.
Even though you can't pick and choose your family, I am very grateful that we have a reasonably normal family and we celebrate all our birthdays and holidays together. Thankful for the good bond Henk has with my parents and the love I have for my mother-in-law. Greatful that I had the chance to really get to know my father-in-law before he died so suddenly, thankful that he didn't suffer, aswell for him as for us.
Dankbaar dat we een fijn huis hebben // Grateful for the great house we own
Dankbaar voor een stukje aarde dat we onze kunnen noemen // Grateful for a little piece of earth we can call ours.
Heel, heel, heel erg dankbaar voor de reizen die we hebben mogen maken, samen hebben mogen delen. Verliefd geworden op dat grote land en zijn schitterende natuur. En heel erg hopend dat we daar nog veel meer van mogen ontdekken samen.  (foto's zijn genomen in Sedona, mijn favoriet tot nu toe)
Very, very, very grateful for all the traveling we have been able to do and experiance together. Falling in love with that great country and its beautiful nature. And very much hoping we will have the chance to see much and much more. (this pictures are taken in Sedona, my favorite so far) 
Relaxed en gelukkig in Sedona // Relaxed and happy in Sedona
Er is zo veel meer waar ik dankbaar voor ben, maar dit is al een erg lange post aan het worden. Ik wilde dat ik ook dankbaar voor mijn gezondheid kon zijn, maar dat is nu net iets wat niet zo geweldig is. Maar, ik doe nog steeds mijn eigen huishouden, kan nog steeds onze eigen auto rijden en ben nog steeds onafhankelijk. Heel veel dank alleen al daarvoor!!!  Dus, je ziet, ik ben een rijke vrouw en ik ben me er van bewust. Een hele fijne Thanksgiving morgen en sta er eens even bij stil waar jij dankbaar voor bent.
There is much more I'm grateful for, but this post is already getting very big. I wished I could be grateful for my health, but that's just one thing I am wanting for more/better.  But, I'm still doing my own housekeeping, am able to drive our own car and am still very independend. Thanks for that!!! 
So, you see, I'm a very wealthy woman and I know I am. 
Have a good Thanksgiving everybody and think a wile for what you are grateful for. 

dinsdag 22 november 2011

Ode aan Arie en Bram

Door wat schuldgevoel (dat vooral Cees en Dirk het meest op foto's staan) heb ik vandaag speciaal voor Arie en Bram wat "babyfoto's" ingescand. Och, wat een lieve koppies hadden ze toen toch. En toch zie ook gelijk dat zij het zijn, vind je niet??  Nouja, ik zal bevooroordeeld zijn, als trotse mama wezende....
Moved by guilt ( mainly because Cees and Dirk are more "in the picture") today I scanned some "babyfotoos" just of Arie and Bram. Oh, what lovely faces they had, but you still can see it's them, don't you?? Ah well, I'm biased offcours as a proud mama....

Arie, 5 weken oud // Arie, 5 weeks old
Bram, 5 weken oud // Bram, 5 weeks old


Arie, 1e dag bij ons thuis, 13 wk // first day home, 13 weeks old
Bram, 1e dag bij ons thuis // first day home, 13 weeks old
Ze houden ook erg van boeken, net als mama // They like books too, just like mom.
Samen eten, samen slapen // Eat together, sleep together
Die koppies!! // Just adore those faces!!


Helpen met foto's inplakken // Helping mom putting pictures in a book
Bram kijkt graag sport, Arie is meer van Discoverychannel // Bram loves sports, Arie is the Discoverychannel-fan.

Slapen in de wasbak, gekke tik // Sleeping in the sink, strange habit.
Ja, dit is zo'n typische Arie en Bram foto. De jongens hadden in het vorige huis de gekke gewoonte om in de wasbak te gaan slapen. En ik had dus ook de bijbehorende gewoonte opgevat om een theedoek of handdoek in de bakken te leggen. Dan was het niet zo koud aan hun kontjes.Waarom ze dit deden weet ik nog steeds niet en in dit huis hebben ze het nooit gedaan, alhoewel we hier ook twee wasbakken hebben.
This is a typical Arie and Bram picture. The boys had in the weird habit - in our old house - of sleeping in the sink. And I therefore adopted the weird habit of putting some towels in the sink. That would keep the cold from their little butts. Why they did this I still don't know, because in this house they never did, although we have two sinks here aswell.....

Buik aan buik samen slapen //Sleeping belly to belly




In een raar standje slapen kunnen ze allebei // They both can sleep in weird positions 
Eerste foto's in het nieuwe huis, een raam om uit te kijken en hun eigen krabpaal in de kamer
First pictures in the new home, with a window to look out of and their own scratchingpole in the room.

Nou, was dat geen mooie fotoreportage van mijn oudste twee??? Ik vind van wel en ik heb me nog verschrikkelijk in gehouden. Heb zeker 2 albums vol met alleen deze twee, voor de kleintjes kwamen. Ik was en ben zo verliefd op mijn kanjers. Zou me echt geen raad weten zonder mijn jongens.
Well, wasn't that a beautiful fotoshoot of my oldest two?? I think so and I really restrained myself with the pictures. Of these two alone I must have 2 fotoalbums full, before the little ones came. I was and am very much in love with my boys. I really wouldn't know what to do without them all.... 

* Foto's zijn van slechte kwaliteit, maar was nog met een ouderwets toestel, je weet wel, met rolletjes enzo.
* Pictures are of poor quality, because this was a old fasioned camera, you know, with rolls of film...

maandag 21 november 2011

My cat-kids, mijn kattenkinderen;

Het voordeel van een nieuw blog moeten beginnen is, dat je nog eens oudere foto's kunt plaatsen voor diegenen die mijn oude blog niet kenden. En één ding waar ik persoonlijk nooit genoeg van kan krijgen zijn mijn jongens. Omdat we geen kinderen hebben helaas zijn zij degene waar ik al mijn liefde en aandacht aan kan geven. Gelukkig vinden zij dat niet erg en knuffelen ze net zo hard terug.

The advantage of starting a new blog is that I can place some old fotos for the people who never saw my old blog. And one of the things I never get bored with are my boys. Because  unfortunnally we don't have childeren they are the ones who  receive all my love and affetion. Luckely the also love te cuddle as much as me.

Bram en Arie, broertjes uit 1 nest// Bram and Arie, brothers from one litter
Cees die Dirk in een mooie judo-greep heeft // Cees who has Dirk in a good judo-griplock
Mijn favoriete foto, Henk met Cees // My favorite fotograph, Henk with Cees
Van een nachtkastje word een stapelbed gemaakt // A nightstand becomes a bunkbed
Het hele span in de vensterbank // The whole gang in the windowsill
Dirk wast zijn kontje.... // Dirk washing his butt....
Cees, Arie, Dirk 
Het Knuffelkleed // The Cuddle Rug
Ik zie dus, tijdens het uitzoeken van wat leuke foto's dat ik helemaal geen digitale versies heb van kitten-foto's van Arie en Bram. Morgen ga ik er eens wat inscannen, want dat kan natuurlijk niet he?! Die zijn haast nog leuker dan die foto's van Cees en Dirk. Die twee zijn namelijk nog steeds van die donderstenen en hebben nog steeds die bolle kinderkoppies.  Arie en Bram daarintegen zijn nu "heren van stand" en hebben beide een rustige, haast koninklijke air over zich. En dan die koppies in het kitten te zien is zo vertederend!  Laat ik morgen zien, goed??

To my shame I found not one digital foto of Arie and Bram when the were kittens. Tomorrow I'll scan some, because that not right! The kitten-pictures from those two are even more cute then the ones of Cees and Dirk. They still are very naughty playfull boys. Arie and Bram on the other hand are real gentleman and have a calm, almost regal way about them. And to see those faces as little kittens is to cute!!!  I'll show you tomorrow, ok?

Bram is de oudste, maar  ook de kleinste // Bram is the oldest, but also the smallest one
En Cees gedraagt zich nogsteeds als een kleuter! // Cees still behaves like a toddler!!