woensdag 9 november 2011

Snot-, snot-, snotverkouden!!

Man, wat ben ik verkouden!! Ik kan me niet heugen wanneer ik voor het laatst zo verkouden was. Ik liep al sinds vorige week met een beetje keelpijn, beetje vol hoofd, maar maandag barstte het helemaal los. Hoesten, nee, niet normaal. Zo erg dat ik aan het kokhalzen ging. De druppels hingen aan m'n neus, ik kon het niet voor-snuiten, als dat zelfs maar kon. Zó vast zat het. Ik hoorde vandaag dat Henk ook zo snotverkouden is, dus hopelijk zijn we er van het weekend allebei vanaf.
Vannacht ben ik na een half uurtje hoesten, stikken en rochelen er maar weer uit gegaan, want dat werd niet wat.  Heb zowaar een paar uur aan mijn glasinloodquilt gewerkt. Nog maar een klein gedeelte, dan kan ik beginnen met afwerken. Doordat ik de losse onderdelen heb geplakt met vlisofix, was ik bang dat hij nogal plat zou gaan worden, zonder leven zeg maar. Daarom heb ik hem een achterlijk dikke fiberfill gegeven, in de hoop dat het na het doorquilten toch zou "poppen" (officieel technische quiltterm hoor! ;-D )
Alvast een sneakpeek???


Vandaag er ook nog even aan gewerkt, maar ik ben er nog steeds niet uit of hij me bevalt of niet. Ik dacht erover om hem weg te geven aan een lief mens dat ik ken, maar ik geloof niet dat ik dat moet doen. Dit is duidelijk niet mijn mooiste werk ooit...... Jammer.
Hier nog een leuke foto van Bram, die zoals altijd bij me op tafel zit wanneer ik naai. Maar tijdens een pauze zeg ik heb dan heel duidelijk "Niet op de quilt komen he?!"  en hij blijft dan heel braaf op de hoek van de tafel zitten, naar mij kijkend tot ik verder ga. Maar ik voel gewoon de drang die hij heeft om tóch even op die quilt te staan, zitten of - helemaal ondeugend - liggen....  Wat hij dus ook prompt doet wanneer ik naar de wc ga. (en stiekum moet ik er nog om lachen ook, dat boefje van me)


Dirkje maakt zich nooit zo druk om wat ik allemaal doe. Hij is meer het lounge-type zeg maar. Wat hij dan ook als beste kan. Hij kan overal liggen  - wat voor een ondergrond ook - dat het er op lijkt dat het het meest zalige plekje is ter wereld. Of, op mijn manier actief, zo liggen kijken dat hij alles door heeft wat er gebeurd.


Normaal zie je niks anders dan een poot of een oor, maar nu zat hij op zn kontje zo in het mandje aandachtig rond te kijken dat ik echt even een foto móest maken. Lekker ding he??
Ik ben blij dat ik deze lieve beestjes heb, want zonder hen zou ik me echt heel alleen voelen en niet echt een reden hebben elke dag uit bed te komen.
Nou, nog wat laatste steekjes aan mn quilt maken, zodat ik me straks helemaal op die leren tas kan storten. Ik heb vandaag ook leer-naalden gehaald en ben ik heel benieuwd hoe dat gaat.  Maar dat lees je hier natuurlijk ook wel weer. Ajuu!

1 opmerking: