donderdag 28 juli 2011

Toegeven aan je lijf valt niet mee.

Ik schreef er vorige week al over…. keuzes of je thuis moet blijven, alleen, of met een rolstoel mee moet gaan. Verschillende reakties toonde gelijk dat het niet zo makkelijk is om te doen. Vooral diegene die zelf ook niet meer zo fit zijn, zeggen dat ik het gewoon moet doen – in een rolstoel mee naar evenementen – maar geven vervolgens toe dat ze zelf liever een week of twee pijn lijden dan in een rolstoel mee gaan. Hoe dubbel kun je het krijgen??? Dat wat me nu motiveerd is dat ik toch een dag met mijn lief en vrienden door kan brengen, zonder een week of meer verschrikkelijk pijn te hebben. Dus. Morgen komen ze de rolstoel brengen en dan zien we wel weer verder. 
Verder keutel ik zo verder thuis. Vandaag bijvoorbeeld de auto eens goed gewassen en van binnen schoongemaakt. Dat was ook al maanden geleden gebeurd en hard nodig.  Ook zou hij eens goed gepoetst moeten worden, maar dat is Henk zijn afdeling hoor.  Maar sinds hij gekker van een toekomstige Dodge dan zijn huidige Avensis is, doet hij er weinig meer aan. Niet meer interessant denk ik….
Nouja, verder weinig nieuws.  Elke nacht is het weer afwachten of ik slaap. Nu Henk zeker 2 weken op de loods loopt zal het wel weer naadje worden. Veel 's nachts opzitten en overdag slapen denk ik.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen