donderdag 2 oktober 2014

Dankbaar zijn //Being thankful

Om in moeilijke tijden je verstand erbij te houden is het een goed idee om er geregeld even bij stil te staan hoeveel mooie dingen er om je heen zijn en je leven verrijken. Ik probeer elke avond voor het slapen gaan (of wakker liggen) even de verschillende dingen te herinneren die mijn leven mooi maken. Ik ben hier mee begonnen sinds ik de blog van Kristi "Thankful Me" volg. Zij heeft elke zondag een speciale topic daarover, welke onderdeel is van een hele groep mensen die dan 10 dingen opnoemen waar ze die week dankbaar voor waren. Ik doe hier niet aan mee, omdat ik eerlijk gezegd nooit aan 10 kom zonder in herhaling te vervallen. Ik vind het echter wel heel verlichtend om haar wekelijkse lijst te lezen. Het zijn juist zo vaak de kleine dingen die het hem doen.
To stay sane in difficult times it's a good idea to remember every now and than all the great things that enrich your life. Every night before I go to sleep (or lay awake) I try to remind myself of all the wonderful things that make my life worth living. I started to do this since visiting Kristi's blog "Thankful me". Every sunday she has a special topic on that, together with a big group of people, who list ten things of thankfulness each week. I never joined in, because - to be honest - I never get to ten without repeating myself on a regular base. I find it very enlightning to read her weekly list though. It's so often the little things that do the trick.
Op Facebook is nu een dergelijk dingetje gaande, waar ik sinds gister ook aan mee doe. Vijf dagen iets opnoemen waar je blij van wordt. Dát lukt zelfs mij nog wel. Het leek me ook een goed idee om dat misschien wat langer proberen vast te houden. Er moet toch gewoon minstens één ding zijn waar ik blij van word elke dag?!
Dus, dat is mijn poging om zo ook weer wat regelmatiger te bloggen, wat positiever te bloggen en mijzelf bewust te maken van alle mooie dingen om me heen, zonder alleen de "dagelijkse" dingen te zien.
On Facebook there is sort of a simular thing going on, wich I joined yesterday. For five days naming a thing that makes you happy. Thát's even do-able for me! It also seemed a good idea to try to keep this up a little longer here. There has to be at least one thing a day that makes me happy?!
So, this will be my attempt to blog a little more regular and blog a little more positiv and make myself more aware of all the lovely things surrounding me.
Gister liet ik op Facebook een foto van mijn overheerlijke lunch zien; twee petit pains uit de oven belegd met rosbief.  Och, wat een zaligheid! Sinds ik mijn maagbandje niet meer heb kan ik weer van zulke heerlijke broodjes genieten. Een beker melk erbij en mijn lunch is compleet.
Yesterday I shared a picture of my lovely lunch on Facebook; two petit pains fresh from the oven topped with roast beef. Oh dear, how wonderful! Since I no longer have that gastric band, I can enjoy those kind of lovely lunches again. Joined with a glass of milk my lunch was complete.
Vandaag plaatste ik wat foto's die ik gisteravond in bed had gemaakt. Nog even lezen voor het slapen gaan met mijn kattenkinderen om me heen. Arie en Dirk liggen altijd strak tegen me aan, Bram wil het liefst op mijn buik liggen en Cees ligt graag om me hoofd heen op het kussen. Maar voor dat gebeurd moet Cees eerst nog even spelen en donderjagen. Lekker gek doen, achter zijn staart aanzitten (en halverwege van het bed lazeren) en gewoon even wild doen. Gister vond hij het touwtje aan het fototoestel onweerstaanbaar en maakte ik wat leuke, zij het wazige, actiefoto's.
Today I placed some pictures I took last night in bed. I always read before I go to sleep, surrounded by my furry babies. Arie and Dirk always lay right beside me, Bram wants to lay on my stomach and Cees crawls around my head on my pillow. But, before that, Cees always want to play and be silly for a while first. Just plain silly, chasing his tail (and always falling of the bed while doing so) and just be a wild child for a bit. Yesterday he found the string of the camera wildly attractive and I made some funny yet blurry action pictures.
Waar word jij blij van??
What makes you happy??

donderdag 25 september 2014

Horsequilt // Paardenquilt "MISTER"

Voor het eerst sinds februari ben ik eindelijk weer eens "quilterig" bezig geweest en heb ik zomaar in drie middagen de laatste paardenquilt afgemaakt. Hij hangt al sinds december vorig jaar aan de vitrine om afgebiesd en afgemaakt te worden en nu heb ik dat zo maar in een paar uur werk ook gedaan. Gek zoals ik dan zo lang tegen iets aan zit te hikken en het bij nader inzien zo weinig werk is. Stom he?
Dus, mag ik jullie voorstellen aan "Mister"....  Hij is al verkocht.

For the first time since last february I had a few "quilty" moments and finally finished in just three afternoons the last of four hoursequilts.  It's been hanging on the bookcase since december last year to be finished and now it just took me a few hours to do so. So silly that I have been putting it off for so long and it turned out to be so little work.  Silly, isn't it?
So, may I present to you "Mister"...  He is already sold too!

maandag 22 september 2014

Bijna weer "normaal" // Almost back to "normal"

Een volle maand en een week heeft deze rot-periode nu geduurd en ik geloof dat ik er bijna doorheen ben. Maar goed ook, want ik kan je niet duidelijk maken hoe verlammend het voelt.
Ironisch genoeg begint morgen helaas de herfst officieel weer en dat luidt voor mij ook het begin in van weer meer pijn, stijfheid en algeheel lichamelijk ongemak door het veranderende weer. Mensen met fibromyalgie zijn erg gevoelig voor weersveranderingen en vooral kou en vochtig weer zijn funest voor ons lijf. Er zijn echt soms weken achter elkaar dat ik dan de deur niet uit kom als het niet echt heel erg nodig is.
A full month and a week did this awfull period lasted and I believe I've had the worst behind me now. And luckely too, because I can't even begin to explane how debilitating it is.
Ironicly tomorrow is the official beginning of autumn and for me that's the beginning of a period with more pain, stiffness and complete physical discomfort because of the weather. People with fibromyalgia are very sensitive to changes in weather and especially cold and damp weather are detrimental to our body. There are sometimes weeks on end I won't leave the house when it's not really necessary. 

Heel wat anders nu.
Ons huis staat nog steeds te koop. Helaas hebben we tot nu toe nog geen enkele kijker gehad.
Zelf kijken we ons ogen uit naar al die mooie huizen die te koop zijn en mogelijkheden die we hebben, als we eenmaal ons huis maar verkocht hebben.
We staan nog helemaal open voor alle mogelijkheden die we hebben; zelf bouwen, een kant en klaar huis kopen of iets ouds kopen en dat zelf helemaal op (laten) knappen. Mijn voorkeur gaat eerlijk gezegd uit naar iets nieuws bouwen. Helemaal naar
onze eigen zin, indeling en stijl. Gloednieuw, laag in onderhoud en energie zuinig. Het nadeel daar aan is echter dat we tijdens de bouw periode in een tijdelijke woning moeten (caravan met vier katten?! Help!) en dat de beschikbare bouwpercelen niet dik gezaaid zijn en de meest interessante een eind weg liggen.
We gaan binnenkort naar een bouwer om te laten berekenen of het eigenlijk wel haalbaar is met ons budget en wensen. Pas als we dat weten kunnen we beslissen of we er helemaal voor gaan of dat we het uit ons hoofd moeten zetten en een bestaande woning moeten zoeken.
Something completely different now.
Our house is still for sale. Unfortunately, we have so far not had a single viewer. 
We ourselves are looking at all the beautiful homes that are for sale and think of all the opportunities that we have once we sold our house. 
We are completely open to all possibilities that we have; building our own home, buy something ready to go or buy something old and completely re-doing that.  My preference frankly is to build something new. To have it our own
way, layout and style. Brand new, low maintenance and energy efficient. The downside to it is that we need a temporary home during the construction period (caravan with four cats ?! Help!) And that the available plots are few and far between and the most interesting ones are futher away than I would like.
Soon we will havean appointment with a builder to calculate whether it's actually achievable with our budget and requirements. Only when we know that we can decide if we are going for it or if we should put it out of our minds and look for an existing home.
Op de zondagen gaan we vaak een eind toeren om huizen en/of percelen te bekijken die te koop zijn en we belangstelling voor hebben. Niet met een makelaar ofzo, maar gewoon langs rijden en de omgeving bekijken, zien hoe het ligt ten opzichte van omringende huizen en wegen.
Zo hebben we al een paar keer een woning die we allebei helemaal geweldig vonden zonder pardon af moeten schrijven. Twee keer stond een huis echt pal onder hoogspanningsleidingen en gister nog bezochten we een huis die recht tegenover een camping lag en aan weerskanten een oprit naar de TWEE campingen had. De weg naar beide campingen lag ook maar twee meter van de woonkamer af. Heel erg jammer, want de woning zelf was helemaal wat we geweldig vinden. Een mooie oude woonboerderij heeft qua sfeer helemaal onze hart, maar helaas is dat zo moeilijk na te maken in een nieuwbouwwoning. Dat is het enige grote nadeel van een nieuw huis....
Our sundays are mostely filled with driving around and looking for houses and/or plots we know are for sale and cought our attention. Not with a real estate broker or anything, but just drive past it and view the surroundings, see how the surrounding houses and roads are positioned.
We've had a couple of times where we had houses that looked completely perfect to us but we had to take off our list. Twice we had a house stand right under high voltage lines and just yesterday we drove past a perfect house that was right across TWO campsites, had a driveway on either side of the house and the mainroad of the two campsites was just two meters from the livingroom. I was so disappointed, because the house was an old style farmhouse. That's the style we love the most, but is so very hard to replicate in a new house. That's the only downside of building a new home....
En nu ga ik maar es even een poosje schoonmaken. Meer dan 5 weken bijna niks kunnen zie je toch wel terug in een huishouden met vier katten. Het noodzakelijke werd elke dag wel gedaan, maar de details zijn wat slordig afgeraffeld. Dus, dat is mijn doel vandaag; het huis weer toonbaar maken.
Wat ga jij vandaag doen??
And now I will go and clean house for a while! Having a flare for over 5 weeks and doing next to nothing is noticable in a house with four cats. I did do all the necessary work every day, but the details were done quite sloppy to be honest. So, that's my goal for today; making the house presentable again.
What are you up to today??

woensdag 10 september 2014

Beurs geschud // Bruised and shaken

Afgelopen weekend;
This past weekend;


Mijn twee favoriete jongens // My two favorite boys 
 Allemaal nog schoon, niet voor lang // All still clean, but not for long
 De eerste plas en gelijk erin // The first puddle and had to get in there
 ....en hij kwam er ook weer uit // ....and he got out too
 Zijn grote broer had iets meer moeite // His big brother had a bit more trouble
 Ons moddermonster  // Our mudmonster





 Weinig sleutelen, meer kletsen // Not much tinkering, more chatting
Het was ook nog ons jubileum!! // It was our anniversary too!!

Het was weer erg gezellig. De groep wordt steeds hechter en ook de nieuwe leden vonden het een geweldige groep mensen. Ik heb minder gereden dan ik hoopte, maar de zaterdag was in elk geval geweldig. We hebben heerlijk weer gehad en er is verbazend weinig schade gereden. En volgend jaar doen we het zo weer over!! 
It was a very good weekend. The group is getting closer every time and even the new members loved the vibe our group has. I drove less than I hoped, but the saturday I had a wonderful time at least. We had the most wonderful weather and there was suprisingly few damages. And next year we'll do it all over again!!

donderdag 4 september 2014

Weekend Off roading // Weekend Terreinrijden

Na drie weken voornamelijk in bed liggen en een hoofd vol watten, begint nu eindelijk de mist weer een beetje op te trekken.  Begint inderdaad, want ik ben er nog lang niet. Na twee nachten slaap - zij het met hulp - heb ik vannacht helaas weer wakker gelegen. Gister voelde ik me al weer heel wat, maar nu is het weer even wat minder. 
Ondanks dit ben ik me aan het voorbereiden voor een weekend weg. Ons jaarlijkse uitje met de 4x4 ploeg naar Duitsland gaat morgen beginnen! 
After three weeks of mostly laying in bed and having a head full of cottonballs, the mist is starting to lift a bit. Starting indeed, because I'm a long way from a 100%. After two nights of sleep - eventhough it was with a bit of help - tonight I was wide awake again. Yesterday was a good day, but now it's not quite there yet.
Despite all of this I'm preparing myself for a weekend away. Our yearly outing with the 4x4 club to Germany will start tomorrow!

Sinds 5 jaar zijn we lid van deze club en gaan we elk jaar in september een weekend terreinrijden, bbq-en, vuurtje stoken en gewoon gezellig bij elkaar zijn. Ik kijk er altijd erg naar uit, ondanks dat het veel energie kost en ik naderhand vaak knap beurs en uitgeput ben. Voor sommige dingen heb je dat gewoon over denk ik. De timing is niet helemaal geweldig, nu ik nog herstellende ben van een flare en het kan maar zo dat ik weer een eind terug geworpen word, maar het zij zo. Overleef ik ook wel weer. Wie weet hoe lang ik dit nog kan doen. 
We've been part of this club for 5 years now and every year in september we're going away for a full weekend of off roading, bbq's, campfires and just having a good time. I always love going, eventhough it takes a lot of energy and after the weekend I'm sore and brused and exhausted. Some things are worth it I guess. The timing isn't very wonderful this time, just recovering from a flare and there's a good chance I will be thrown back into it, but so be it. I'll survive. Who knows how long I will be able to join them anymore. 
Dit zijn foto's van vorig jaar trouwens, 
These are pictures from last year by the way. 

maandag 1 september 2014

Wise Words

We denken dat onze pijn niet te vergelijken is met iemand anders en het daarom niet verdient om te worden gevoeld. Ik leerde telkens weer dat mijn leven niet afhankelijk is van andermans ervaring. Mijn tragedie is van mij, en die van jou is van jou, en beide zijn verschrikkelijk.

We think our pain doesn’t compare with someone else’s and therefore doesn’t deserve to be felt. I’m taught over and over again that my life isn’t dependent on someone else’s experience. My tragedy is mine, and yours is yours, and both are awful.

donderdag 28 augustus 2014

Fibro-flare

Weer een poos niet geschreven, maar nu om een goede reden. Ik zit weer midden in een fibro-flare, een opvlamming van alle fibro-klachten in één en in heftige mate. Ik heb de afgelopen drie dagen voornamelijk in bed gelegen. Ik ben nu even op, om iets voor 2 in de nacht, omdat ik honger kreeg. Even een broodje eten en dan weer rap terug in bed.
Mocht je je afvragen hoe fibromyalgie voelt; kijk naar onderstaande foto. Zoals dit eruit ziet, voelt het ongeveer. Over mijn hele lijf. De hele tijd.
Again haven't writen in a while, but this time for a good reason.  I'm in the middel of a heavy fibro-flare, a flaring up of all the fibro-complaints in one and a heafty way too.  I've spend the last couple of day mostly in bed. I just got out of bed, it's around 2 a.m. now, because I was very hungry.  Just going to eat a sandwich now and than back to bed.
If you'd ever wonder how fibromyalgia feels like; look at this picture. It kind of feels like this looks. All over my body. All the time.

vrijdag 22 augustus 2014

Mijn lieve kleine nichtje // My sweet little niece

Morgen is mijn kleine nichtje Ronja jarig!! Ze wordt één jaar. Hieperdepiep... HOERAAAA!!!!
Diegenen die hier al langer komen weten wellicht nog dat het vorig jaar allemaal heel spannend en moeilijk was, omdat dat mooie meisje vijf weken te vroeg kwam en met grote spoed gehaald moest worden. Die vijf weken heeft ze in het ziekenhuis doorgebracht, maar uiteindelijk mocht ze naar huis en konden mijn zus en haar lieve man eindelijk hun verse gezinnetje beginnen.
Tomorrow is my little niece Ronja her birthday!! She will be One year old.  Hip hip.... HOORAY!!!
Those who come here more often maybe still remember that it was a very difficult and tense period, because that gorgeous girl was born more than five weeks too early and had to be delivered with great speed. She spend five weeks in the hospital, but eventually she got to go home and my sister and her sweet husband could finally start their new family.
Nu, een jaar later, is het een geweldig lief, tevreden, vrolijk en mooi meisje die op handen wordt gedragen door zo'n beetje de hele familie, maar Opa en Oma voorop! Ze hebben lang op een tweede kleinkindje moeten wachten - mijn neef, de zoon van mijn oudste zus, is ondertussen 19 jaar! - en ze halen dat gemis nu met haar helemaal in. Dit kindje hoeft zich nooit zorgen te maken over een gebrek aan liefde. Dat is zeker.
Now, a year later, Ronja is a wonderfully sweet, satisfied, happy and beautiful girl who is adored by her whole family, with Grandpa and Grandma in front! They waited so very long for a second grandchild - my nephew, the son of my older sister, is now 19 years old! - and they are catching up on that want with great dedication. This child will never have to worry about a lack of love. That's for sure.

Gefeliciteerd lieve Ronja! Je eerste levensjaar was spannend, maar heel mooi. Dit aankomende jaar gaat het nóg mooier worden. Leren lopen (en af en toe vallen), leren praten (al verstaat niemand het nog echt), zelf eten (en lekker kliederen) en de wereld gaan ontdekken, op avontuur!!!
Happy Birthday sweet Ronja!! Your first year was rather tensive, but still wonderful. This coming year will be even better. Learning how to walk (and fall over every now and then), learning how to talk (eventhough nobody really understands what you're saying), eating yourself (and making a wonderful mess) and explore the world, go have adventures!!