zondag 20 juli 2014

Dutch Triump Day

Wij pasten dus mooi niet door dit poortje met de Ram!
We didn't fit through this gate with the Ram!
Vandaag zijn Henk en ik samen een dagje wezen kwijlen bij een hoop oude Engelse auto's bij een mooi landgoed in Doorn op de Nederlandse Triumph Dag.
Henk droomt al vele, vele jaren van zo'n mooie bolide. Onze huisdroom houdt ook een grotere garage in waar zo'n mooie klassieker ook een plekje zou kunnen krijgen. Een dagje alvast orienteren en dromen is waar we vandaag voor uit hadden getrokken.
Today Henk and I have been salevating around a bunch of old English cars at a lovely country estate in Doorn at the Dutch Triumph Day.
Henk has been dreaming about such a lovely bolide for many, many years now. Our dream-home contains a bigger garage too, where a classic car like these can find a home also. A day like this to orientate and dream a bit is just what we planned for today.






maandag 14 juli 2014

Geen tijd om te rusten // No time to rest

*Welkom terug van vakantie. 't interesseert niemand wat.*
Nog geen week thuis en het is al haast of we nooit zijn weg geweest.
Henk is vandaag weer aan het werk gegaan, al helpt hij deze week op de loods en is hij dus elke avond thuis. Even rustig acclimatiseren van 4 weken samen zijn is ook wel fijn. Ook voor hem lekker dat hij kan slapen met een airco, in plaats van zo'n warme cabine van de vrachtwagen.
Haven't been home for a week and it feels as if we never went away.
Henk started work again today, although he's helping out in the warehouse and will be home every night this week. Having a nice and calm adjustment to being together for four weeks is nice too. It's nice for him too, being able to sleep at home with the AC instead of that cramped warm cabine of his truck.
Ik ben vandaag aardig aan het werk geweest om het huis zo opgeruimd en schoon mogelijk te maken. Woensdag komt de makelaar namelijk om foto's te maken, zodat het huis te koop kan. Na 4 weken vakantie en ook vóór de vakantie weinig gedaan te hebben, is het wel hard nodig hoor. Of ik alles gedaan krijg weet ik niet. Ik denk het haast niet, want ik moet morgenochtend eerst nog weg en ik heb vandaag nog niet de helft af gekregen.  De voortuin is gelukkig gedaan door onze lieve oppasser, maar de achtertuin is een grote bende en heb ik me al bij neer gelegd dat die niet meer aan kant komt. De foto's van vorig jaar liggen al klaar voor de makelaar en moet hij die maar gebruiken. De tuin moet nog maar even wachten.
I've been hard at work today getting the house tidy and clean. Wednesday the real estate agent will come over to take pictures so it can go on to the market. After four weeks of vacation and not having done that much befóre the holiday, it was a necessary job indeed. If I will get everything done I don't know yet. I doubt it, because tomorrow morning I have an appointment first and today I didn't finish half the work I wanted. 
The front garden was luckely taken care of by our lovely housesitters, but the back garden is a real mess and I've already made piece with the idea that won't get done before wednesday. I've already looked up some pictures of the garden for the r.e.a. to take with him and use for the advertisement. The garden will have to wait.
Oude kleuren, oude indeling // Old colours, old setting
De waskamer, badkamer en kleine kamertje zijn aan kant, onze slaapkamer doe ik morgen. Zojuist de kamer goed schoongemaakt, stofgezogen en met de stoomreiniger eroverheen (lekkere klus wanneer het 23 graden in huis is met een luchtvochtigheid van 95%) en ben zelfs nog met meubels aan het schuiven geweest. Ik weet nog niet goed of ik het zo laat staan of dat ik het weer terug zet zoals het stond.
Eigenlijk moet de zolder ook nog, maar die staat zo vol dat ik geen idee heb waar ik er mee heen moet. Dan maar geen foto van de zolder hoor....
Voor vandaag hou ik er mee op, want als ik zo doorga, heb ik volgende week alwéér vakantie nodig!
Nieuwe kleuren, nieuwe indeling // New colours, new setting
I've finished the laundry room, the bathroom and small bedroom. Our bedroom will be done tomorrow. Just now I dusted, vaccuumed and steamcleaned the livingroom and kitchen. (Steamcleaning is a great job with 75 degrees and a 95% humidity) and I even rearranged the furniture. I don't know if I will keep it like this or put it back like it was.
I really should do the attick too, but it's so full and stuffed, that I really don't know where to go with it. I guess there will be no picture of the attic than....
I'm finished for today, because I will need another vacation next week if I keep up with this tempo like this!

woensdag 9 juli 2014

Weer thuis!! // Home again!!

Vakantie is fijn, maar thuis komen is haast net zo fijn!!
Mijn beestjes weer bij me, weer lekker onder onze eigen douche en heerlijk geslapen in ons eigen bed!! Mijn voeten en onderbenen zijn al weer een heel eind op weg naar hun normale uiterlijk en ik blijk geen gram aangekomen te zijn. Ook niet afgevallen, maar niet aankomen op vakantie vind ik al heel wat!!
Vanmorgen al wel om 4 uur wakker en daarna niet meer geslapen, maar ik doe vanmiddag wel een middagdutje ofzo...
Vacation is wonderful, but coming home is equally enjoyable!!
My furry babies with me again, enjoying our own shower again and slept wonderfully in our bed again!!
My feet and lower legs are starting to look like my own again and as it turned out I didn't gain any weight. I didn't loose any too, but not gaining weight during a holiday is quite something I think!!
This moring I did wake up around 4 am and couldn't get back to sleep anymore, but I guess I will take a nap this afternoon in stead....
Gister was het in ons hotel in Phoenix dus al vroeg ochtend. Onze vlucht bleek naar voren gehaald en we moesten ineens 2,5 uur eerder al op het vliegveld zijn. Om iets voor 10 reden we dus al weg, bepakt en bezakt, door de genadeloze hitten van Phoenix naar het vliegveld.
Het inleveren van de auto was heel vlot gebeurd en voor we het wisten zaten we al in de shuttle naar het vliegveld. Ook daar liep het als een trein en waren we zo ingecheckt en om kwart voor 11 stonden we al voor de laatste controle post om door de douane te gaan. Loopt lekker vlot daar!
Ons vliegtuig ging mooi op tijd en vlak voor het instappen kregen we nog een gratis upgrade naar stoelen bij de exit, omdat een jonge vrouw met haar zeer oude moeder reisde en daar niet wilde zitten. Helemaal goed!
Yesterday, still in our hotel in Phoenix, our day started early. Our flight was moved forward and suddenly we had to be at the airport 2,5 hours earlier. Around 10 am we left the hotel, packed and ready, through the relentless heat in Phoenix towards the airport.
Returning the rental turned out to quick and easy and we were in the shuttle to the airport before we knew it. There too everything went smoothly and we were checket in in a jiffy and we were at customs check around a quarter to 11 am. It all went very quick and easy!
Our plane left perfectly in time and just before we boarded we got a free upgrade to two exit seats, because a young woman with her eldery mother didn't want to sit there. Wonderful for us!! 
We hebben zo zitten grinniken tijdens onze 2,5 uur durende vlucht naar Minneapolis. De stewardess die tegenover ons zat in die exit-ruimte had dus weinig te doen. Ze zijn één keer met drinken langs gekomen, maar verder hoefde ze dus niks te doen. Ze had een boek en tijdschrift bij zich. Elk half uur liep ze echter een keer door het pad, misschien om mensen gelegenheid te geven wat te vragen ofzo, maar elke keer dat ze terug kwam bolden haar zakken op van -wat
later bleek - allerlei snacks. We hebben ons suf zitten lachen, want elke keer ging die hand weer naar een zak en kwam er weer wat uit.   We telden; 4 zakjes pinda's, 2 zakjes chips, een doosje koekjes en een kitkat. Zó grappig!! Het boek was een dieet-boek overigens!!
De planning was dus 2,5 uur vliegen, maar uiteindelijk werd het 3,5 uur, omdat we bijna een uur boven de stad moesten blijven cirkelen, door hevig noodweer konden we niet landen. Er was nog even spraken van dat we uit zouden wijken naar Souix Falls, een grote plaats een staat verderop, maar dat was gelukkig niet nodig!
We waren nu dus heel blij dat deze vlucht dus zo ver naar voren was gehaald, waar origineel hadden we dus maar een uur om over te stappen en was dat dus niet goed gegaan.
We had a lot of fun during our 2,5 hour flight to Minneapolis. The flight attendent that was sitting with us in the exit space had very little to do during the flight. They went through the plain once with water and soda's, but that was it. She didn't have to do much therefore. We had a magazine and book with her. Every half hour she walked through the aisles - to give people the opportunity to ask for something or something? - coming back to her seat with bulging pockets with - as it turned out later - all kind of snacks. We've been giggling together, following her snack-binge, waiting for what would be next to come out or her pockets. We counted; 4 bags of peanuts, two bags of chips, a box of cookies and a kitkat. It was soooo funny! The book she was reading was a dieting book by the way!!! 
The flight was just 2,5 hours, but it took over 3,5 hours before we finally landed, because we had to circle the airport. We couldn't land because of heavy thunderstorms and for a moment there was talked about diverting to Souix Falls, a airport a state away. Luckely it went okay and we landed safely in Minneapolis.
We were very glad now that our flight was brought to an earlier time, because initially we only had an hour layover here and that wouldn't have been enough to catch our next flight.
In Minneapolis hadden we dus meer dan genoeg tijd en hebben we lekker wat gegeten bij een restaurantje op het vliegveld. Een heerlijk gegrild kippetje met rijst en broccoli en een bakje friet voor Henk bijbesteld. Ik heb zelfs voor het eerst in zo'n 20 jaar weer eens een koud wit biertje bedronken. Oh, wat was dat lekker!!
Daarna was het wachten voor de vlucht niet lang meer en gingen we mooi op tijd het vliegtuig al in. Helaas vertrokken we pas een uur later, omdat de piloot wilde wachten op een paar passagiers die een overstap moesten maken en vertraging hadden.
In Minneapolis we had more than enough time and we had a lovely dinner in a small restaurant at the airport. A nicely grilled chickenbreast with rice and broccoli and a side of fries for Henk to eat. I even drank a nice cold beer for the first time in over 20 years. Oh, that was very nice!!! 
After that the waiting for our plain to leave didn't take long at all and we boarded our plain quite soon after. Unfortunatly we left an hour late, because the pilot wanted to wait for some people who were late from an earlier connecting flight. 
De vlucht was heel comfortabel - de stoelen in de Delta vliegtuigen zijn veel ruimer en met meer beenruimte dan de KLM toestellen - en verbazend stil naar ons idee. We dachten dat het een heel nieuw toestel was, maar bij navraag bleek dat hij net een nieuw interieur had gekregen en het toestel zelf al heel oud was. Nu wel eigen tv voor ons die werkte en we hebben lekker films zitten kijken. Dat maakt zo'n vlucht veel dragelijker!
Ongeveer een uur na vertrek kregen we heel heftige turbulentie. Zo heftig dat de eet-service waar de stewardessen mee bezig waren moest worden opgehouden en ook zij moesten gaan zitten. Dat duurde een flink half uur en omdat we net gegeten hadden werd ik daar ook erg misselijk van. (Bij het verlaten van het vliegtuig bleek dat anderen nóg misselijker waren geworden en overgegeven hadden....)
Nadat de turbulentie over was, is er eigenlijk de hele vlucht lang niks bijzonders meer gebeurd en waren we dus 45 minuten later dan gepland weer thuis op Hollansche bodem!!
bron/source
The flight was rather comfortable - the chairs in a Delta plain are more spacious and with more leg room than the KLM planes - and suprisingly quiet in our opinion. We thought it was a brand new plane, but after asking it turned out to be an old plane who recently had a make over and had gotten a new interieur. This time we did have our own working entertainment centre and we both watched a couple of movies. It makes flying so much tolerable!!
About an hour into the flight we got some heavy turbulance. It was so severe, that the flight attendants had to stop the dinner service and lock everything up again and sit down them selfs too. It took more than half an hour and because we just had dinner I started to feel rather nauseous. (When we left the plain we saw evidence of people who became more queasy than I and threw up....) 
After the turbulance ended, the rest of the flight was rather uneventfull and we were back on Dutch soil 45 minutes later than planned!!
Van 40 graden naar 16 in 8 uur tijd!  Brrrrrrr, wat was het hier koud en de regen kwam met bakken uit de lucht. Onze lieve vriend Chris stond al te wachten om ons weer thuis te brengen.
Daar werden we door Sarike, onze katten- en huisoppasser, hartelijk ontvangen en kwam ook Bram ons al tegemoet. De anderen hadden wat meer tijd nodig, maar al snel hadden we ze allemaal weer om ons heen. Geen éénkennig gedoe, gewoon lekker ouderwets knuffelig en net of we nooit waren weg geweest.
Rick, de tweede helft van de oppasbrigade, kwam om half 7 thuis en hebben we met ons vieren lekker gegeten, wat Henk en Rick bij het cafetaria gehaald hadden. Lekker makkelijk en lekker snel.
Daarna namen we afscheid en zijn zij weer naar huis gegaan. Ook zij hebben 3 heerlijke weken samen gehad en is het zelfstandig wonen goed bevallen naar ik begreep. Plannen om uit huis te gaan zijn dan ook stevig gevormd hier, dus ik hoop dat ze een fijn plekje vinden samen.
From 100 to 60 degrees in 8 hours time! Brrrrrr, it was so cold here and the rain was pouring down on us. Our dear friend Chris was already waiting outside to take us home again.
At home we were greated by Sarike, our cat- and home sitter and also Bram came to great us home. The others needed more time, but in a little time we had them all around us. No drama, no insulted behaviour, just old fashioned cuddly cats and like we never left.
Rick, the second half of our furry-babysitter brigade, came home around 6.30 pm and we ate with the four of us a dinner Henk and Rick picked up together from the local cafeteria. Nice and easy.
After that we said our goodbyes and they left for their homes again. They too had a wonderful 3 weeks and it was a good experience to live independently, or so I heard. They're making planns to find there own space and I hope they'll find a nice home for them selfs.
Na nog wat tv kijken maar vooral internetten en weer op de hoogte komen van alle gebeurtenissen hier, gingen we om iets na 9 uur naar boven. Heerlijk douchen (oh wat hebben we toch een fijne douce!) en daarna lekker naar bed (OH, wat hebben we toch een zalig bed!!). Katjes om ons heen en dan eindelijk - na meer dan 30 uur op te zijn - heerlijk slapen.
After watching some tv and surfing the web, finding out more of all the events here, we went to bed just after 9 pm. Had a lovely shower (oh, how wonderful our own shower is!) and after than we crawled into bed (OH, how wonderful our bed is!!!). Surrounded by our cats, we finalle could sleep after being awake for more than 30 hours! 
Of we deze week veel zullen doen valt nog te bezien; meestal hebben we wel een dag of 3 een jet-lag. Ik ga vandaag in elk geval de makelaar bellen om een afspraak te maken. Dat bord mag nu in de tuin wat mij betreft! Misschien met de jongens nog naar de dierenarts voor hun jaarlijkse controle, maar dan kan volgende week ook. We zien wel.
Weer acclimatiseren, een hele bult was weg werken en misschien - als het nog es ophoudt met regenen - de tuin een goede beurt geven. Maar misschien ook niet.
If we will be doing very much this week is up for debate; mostly we need about 3 days to recover from the jet lag. I will surely call our real estate agent today, to make an appointment. I'm ready for that For Sale Sign in our front garden now!! Maybe we'll go to the vet with the boys for their yearly check up, but next week will be just fine too. We'll see.
First just try to acclimatise again, work away a whole lot of laundry and maybe - if it will ever stop raining - work in the garden a bit. But maybe not.
Rick en Sarike; heel erg bedankt voor jullie goede zorgen voor onze jongens en het huis. Onze kattenkinderen hebben er weer twee vriendjes bij in elk geval en daar ben ik heel blij mee!
Iedereen die tijdens onze avonturen in de US ons blog gevolgd heeft; ook heel erg bedankt! Ik schrijf dit blog eigenlijk alleen voor mezelf, maar ik vind het ontzettend leuk dat zo velen mijn schrijfsels ook lezen en met ons mee zijn gereisd. Over twee jaar weer?! Tot dan!!
Rick and Sarike, thank you both so very much for taking care of our boys and our home. Our boys made two good friends with you for sure and I'm very glad they did!
Everyone who followed our adventures in the US through my blog; thank you too so very much! I'm writing my blog mostly for ourselfs, but I'm so thrilled that so many people read my writings too and travelled along side with us like this. Do this again in two years time?! Untill than!! 

**&**Henk en Bianca**&**

maandag 7 juli 2014

Phoenix with Roe + The End....

Vanmorgen begon de dag heel relaxt en in mijn geval pas om half 10! Lekker uitgeslapen en ontbijt op bed, wat wil een vrouw nog meer?!
Toen Henk vanmorgen de gordijnen opende bleek het zo waar bewolkt en met deze temperaturen betekend dat vaak iets afkoeling. We hebben al genoeg hoge temperatuur-dagen gehad en ik kan nu wel zeggen dat ik hier niet zou kunnen wonen. Zó warm is echt niet normaal meer. Hoe krijgen de mensen hier ook maar énig werk gedaan hier?!?
This morning the day started very relaxed and in my case just about half past 9! I slept in and got breakfast in bed, what else does a woman want?!
When Henk opened the curtains it miraculously turned out to be cloudy and with these temperatures that means a bit cooling off. We've had enough high temperature-days now and I can tell for sure now that I couldn't live here. THIS warm isn't normal anymore. How do people get any thing done here??! 
We gingen wat eerder weg dan echt nodig was, onderweg naar Canyon Lake om Roe te ontmoeten. We houden ervan te tijd te kunnen nemen om ergens te komen, want je weet maar nooit wat je tegen komt.
Zo'n beetje gelijktijdig met Roe reden we de parkeerplaats op bij het restaurant bij de jachthaven. Henk zag het eerder dan ik en Roe herkende ons uiteindelijk, maar het klikte gelijk.
We zijn het restaurant ingegaan en aan een tafeltje buiten aan het water in de schaduw hebben we gezellig gekletst en een lekkere sandwich gegeten.
We left earlier than we really had to, hitting the road again to meet up with Roe. We like being somewhere in time and being able to take the time getting there, because you'll never know what you run into. About the same moment Roe arrived at the parkinglot at the restaurant near the marina we did too. Henk saw her first but Roe recognized us eventually, but we hit it off immediatly.
We went into the restaurant and got a table outside on the water and in the shade of course and we had a nice chat and ate a lovely sandwich.
Na het eten zijn we weer in de auto's gestapt en zijn we naar Tortilla Flats gereden, een mini-plaatsje iets verderop. Nouja, plaatsje, meer een bar, restaurant en winkel naast elkaar en dat was het dan wel. De hitte maakte elke entree in een ruimte een zaligheid! Het was 40 graden en de zon brandde genadeloos op ons neer. Als je hier nog nooit bent geweest of zo'n hitte hebt gevoeld kan ik dat ook niet uitleggen. Het is iets wat je zelf meegemaakt moet hebben om te snappen.
Na Tortilla Flasts - onzinnaam ook, het ligt midden in de heuvels!- gingen we weer terug en maakte we een stop bij Lost Dutchman Nat.Park. Een klein park waar een aantal goeie wandel trail vandaag lopen, maar nu in deze hitte niet te doen zijn. Mooie uitzichten op de Superstition Mountains daar.
After lunch we got back into our cars and we drove to Tortilla Flats, a miniature town just few miles up the road. Well, town... a bar, restaurant and a store next to each other and that was IT. The heat made any entry a delight! It was a good 105 degrees and sun was burning mercilessly upon us. When you've never been here or experienced such a heat, words can't describe how it feels. It's really something you'd have to experience yourself to get it. 
After Tortilla Flats - stupid name though, it's smack down in the middle of high hills!- we went back up the road and made a stopover by Lost Dutchman Nat. Park. A small park where there are a good amount of good hiking trails, but in this heat not able to do. Great views on the Superstition Mountains there.
Daarna zijn we nog even gestopt bij een oud mijnersstadje, nu een 'ghosttown' wat heerlijk toeristisch is, maar wel de moeite waard om even te stoppen de winkeltjes te bezoeken.  Ik heb hier lekkere snoepjes gekocht die gemaakt zijn van "Prickly Pear" ofwel Prikkel Peer ofwel de vruchten van de cactus. Lekker dat ze zijn!!!!  Ik heb net de laatste op....
After this we stopped at an old minerstown, now a 'ghosttown' and is lovely touristy, but very much worth your while to stop and visit the shops here. I bought some yummy candy here, made from "Prickly Pear", the fruits of the cactus. They are so yummy!!!! I just ate the last one....
Hank, laat zijn mooie buik zien // Hank showing his beautiful belly
Na deze laatste onderdompeling in de hitte gingen we op weg naar Roe haar huis en aldaar hadden wij het genoegen Roe haar grote liefde te ontmoeten; Hank. Hank is een mooi kattenkind die verbazend veel op onze Arie lijkt en grappig genoeg ook van dezelfde kriebelplekjes houdt....  Ons gesprek ging hierna alleen dus nog maar over katten en hun eigenaardigheden natuurlijk en een onderwerp waar ik het persoonlijk de hele dag over kan hebben!  Helemaal nu ik mijn kattenkinderen al zo lang moet missen.
Nog één nachtje hier en daarna zijn onze nachten weer vervuld van gesnor, gesnurk en geknuffel met onze eigen schatjes....
After this las immersion in this heat we headed for Roe's home and there we had the big privilege to meet Roe's big love;  Hank. Hank is a gorgeous furry baby that looks a lot like our Arie and funny enough he likes the same tickly spots he does too....  Our conversation soon only revolved around cats and their peculiarities of course and that's a topic I could talk about for days on end! Especially now that I have missed my babies so long now. 
Just one more night and after that our nights will be filled with purring, snoring and cuddling with our own babies...
Hank, vlak naast me op de poef, heerlijk kroelen // Hank, on a pouf right next to me, cuddling away


Roe en ik, beide wat warm nog //Roe and I, both still a little warm.
Canada
Dus, dit was ook het laatste stukje vanuit de Verenigde Staten van Amerika!  Drie weken vakantie, 2 landen, 2 staten in de één, 6 staten in de andere, alles gehad van sneeuw tot 40 graden hitte en nog geen idee hoeveel kilometers, maar dat hoor je morgen of overmorgen wel.... Ergens tussen de 4 en 5 duizend schat ik....
Nog één nachtje en dan gaan we weer op weg naar huis, terug naar onze kattenkinderen, ons eigen bed, onze eigen douce! en de familie weer dichtbij.
Ik wil iedereen die gereageerd heeft heel erg bedanken daarvoor, want daar keken Henk en ik altijd naar uit 'smorgens en 'savonds zo gauw we online konden. Gek hoe contact met het thuisfront toch zo belangrijk blijft als je reist.
Arizona
Onze lieve collega en vriend is door de ergste crises heen trouwens en is van de beademing af en ligt gewoon weer op een afdeling. Zo gauw we thuis zijn gaan we hem in het ziekenhuis bezoeken natuurlijk. Ik ben blij dat hij er doorheen is gekomen.
En nu doucen en de koffers ompakken!!!  Tot snel aan de andere kant van de oceaan!!
So, this was my last blog from the United States of America! Three weeks of holiday, 2 countries, 2 states in the first, 6 in the second, had everthing from snow to 105 degrees heat and I don't know how many miles, but I will tell you in a day or two. Somewhere between 4 and 5 thousand I guess...
Just one more night and than we're headed home again, back to our babies, our own bed, our own shower! and the family close again. 
Sedona
I want to thank every one who wrote a reply here, because Henk and I really looked forward to them every morning and evening as soon as we got online. Funny how the homebase stays so important when you travel.
Our dear collegue and friend pulled through his crises by the way and is off the ventilator and on a regular ward now. As soon as we get home we'll go visit him of course. I'm very glad he pulled through.
And now I'm off to shower and than repack the suitcases!! See y'all on the other side of the ocean!!